9 ปฏิสเสธไม่ได้

เพลิงจ้องมองใบหน้าสวยคมของเจสสิก้านิ่ง คิดไม่ถึงว่าข้อเสนอจากลูกหนี้และเจ้าหนี้จะตาลปัตรออกมาในรูปแบบนี้ ชายหนุ่มแค่นยิ้มออกมาเล็กน้อย

“เหอะ.....นี่พี่กำลังสิ้นคิดหรือกำลังเล่นสนุกอะไรอยู่กันแน่ คุณเจสสิก้า? คนอย่างพี่เนี่ยนะอยากจะแต่งงานกับผม”

“ฉันไม่ได้เล่นสนุกและฉันก็สติดีทุกอย่าง ฉันมีเหตุผลของฉันที่ต้องหาใครสักคนมาแต่งงานด้วยให้ไวที่สุด และนาย....ก็คือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดในตอนนี้” เจสสิก้าสบตาเขาอย่างไม่หลบเลี่ยง แววตาเต็มไปด้วยความมุ่นมั่นและแรงอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่

“หา? เหมาะสม? ตรงไหนไม่ทราบครับ?” เพลิงถามกลับทันควัน

“ตรงที่นายติดหนี้ฉันสามสิบล้าน และนายไม่มีทางเลือกอื่นไงล่ะ” เจสสิก้าตอบตรง ๆ อย่างไม่รักษาน้ำใจ “ว่าไง....จะยอมเป็นสามีในนามของฉันเพื่อล้างหนี้สามสิบล้าน หรือจะดื้อดึงหาเงินที่ไม่มีวันหาได้ทัน แล้วรอโดนฉันฟ้องจนไม่เหลืออะไรเลย?”

เพลิงนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ นัยน์ตาคมกริบจ้องมองเจสสิก้าคล้ายกำลังชั่งน้ำหนักคำพูดของเธอ ความเงียบระหว่างทั้งคู่ตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางบรรยากาศรอบตัวที่ยังคงอึกทึกไปด้วยเสียงเพลง

“ฟ้องงั้นเหรอ? คุณเจสสิก้าครับ พี่ก็รู้ว่าถ้าฟ้องไป พี่ก็ไม่ได้เงินคืนอยู่ดีเพราะตอนนี้ผมไม่มีทรัพย์สินอะไรให้พี่ยึดได้ทั้งนั้น” เพลิงหัวเราะหึในลำคอ รอยยิ้มที่มุมปากฉายแววท้าทายเล็ก ๆ

“คุณราเมศวร์ ชัยสวัสดิ์จะเป็นคนใช้หนี้สามสิบล้านแทนนายเอง และชีวิตของนายก็อาจจะหมดอนาคตได้เลยเพลิงถ้าพ่อนายรู้เรื่องนี้ เงินสามสิบล้านสำหรับฉัน มันไม่ได้ทำให้ตระกูลของฉันล่มจม แต่สำหรับนายมันคือชีวิตทั้งชีวิต” เจสสิก้าสวนกลับทันควัน เสียงเรียบเย็นทว่าหนักแน่น

เพลิงเอนหลังพิงเก้าอี้บาร์ หมุนแก้วในมือไปมาความคิดในหัวแล่นเร็ว ข้อเสนอของเธอฟังดูเหมือนทางรอดที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทว่าเขารู้ดีว่า ทะเบียนสมรส ใบนั้นต้องมาพร้อมกับพันธนาการและความวุ่นวายมหาศลาแน่ ๆ โดยเฉพาะเมื่อผู้หญิงตรงหน้าคือ เจสสิก้า คนที่ยอมแลกเงินสามสิบล้านเพียงเพื่อเอาชนะมารดาของตัวเอง

“แล้วถ้าผมปฏิเสธล่ะ?” ชายหนุ่มลองเชิง

“นายก็แค่ออกจากคลับนี้ไป แล้วรอรับหมายศาลได้เลย” เจสสิก้ายักไหล่ ท่าทีผ่อนคลายลงราวกับเป็นต่อเต็มประตู “ฉันให้เวลาตัดสินใจ.....จนกว่าเครื่องแก้วนี้จะหมด ถ้าคำตอบของเราคือไม่ เรื่องของเราก็จบกันแค่นี้”

เจสสิก้ายกแก้วคอกเทลขึ้นมาจิบช้า ๆ จ้องมองชายหนุ่มน้องชายของเพื่อนสนิทตรงหน้าอย่างไม่วางตา  เธอเห็นความลังเลฉายชัดในแววตาของเขา และนั่นทำให้เธอมั่นใจว่าหมากเกมนี้ เธอไม่มีทางแพ้

เพลิงมองของเหลวในแก้วของเธอที่ค่อย ๆ ลดระดับลง ความเป็นจริงบีบบังคับให้เขาต้องยอมรับว่า เขากำลังจนมุม หนี้สามสิบล้านไม่ใช่จำนวนเงินที่จะหามาได้ในวันสองวัน และโอกาสหลุดพ้นจากพันธนาการนี้ก็กองอยู่ตรงหน้าแล้ว แม้จะต้องแลกด้วยอิสรภาพในชีวิตคู่ก็ตาม

“สัญญาแต่งงาน....ต้องมีขอบเขต ผมไม่ยอมให้พี่บงการชีวิตผมทุกเรื่องแน่” เพลิงเอายขึ้นเสียงทุ้มต่ำจริงจัง เจสสิก้ายกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาเป็นประกายวาววับด้วยความสนใจ

“แน่นอน.....ฉันต้องการแค่สามีตามกฎหมายที่ออกไปเผชิญหน้ากับแม่ของฉันได้เท่านั้น” เธอวางแก้วลงบนเคาน์เตอร์บาร์ เสียงแก้วกระทบกระจกเสียงดัง

“เรื่องรายละเอียดในสัญญา พรุ่งนี้เช้าเจอกันที่ออฟฟิศฉัน...อย่าสายล่ะคุณสามี”

เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานดังขึ้นก่อนจะถูกเปิดออก เนเน่เลขานุการสาวหน้าหวานเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ ท่าทางของเธอลังเลเล็กน้อย ขณะมองไปยังเจสสิก้าที่กำลังนั่งตรวจเช็กความเรียบร้อยของเอกสารบนโต๊ะอย่างใจเย็น

“บอสคะ....เนเน่ร่างสัญญาตามที่บอสสั่งเรียบร้อยแล้วค่ะ แต่....บอสแน่ใจแล้วเหรอคะว่าจะใช้เงื่อนไขนี้จริง ๆ ?” เนเน่เอ่ยเสียงแผ่วเบา วางแฟ้มลงตรงหน้าเจ้านายสาว

เนเน่กัดริมฝีปากแน่น เธอเป็นคนพิมพ์ร่างสัญญาฉบับนี้ขึ้นมาเองกับมือ ข้อสัญญาแต่ละข้อ มีรูปแบบและเงื่อนไขผูกมัดต่าง ๆ มัยบีบคั้นและได้เปรียบชนิดที่ว่าเหยื่อไม่มีทางดิ้นหลุดได้เลย หากใครได้เซ็นลงไป ก็ไม่ต่างจากการยินยอมขายอิสภาพของตัวเองให้เจสสิก้าโดยสมบูรณ์

“ทำไมล่ะเนเน่? เธอคิดว่าเงื่อนไขมันแรงไปเหรอ” เจสสิก้าเงยหน้าขึ้นมา รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนริมฝีปากที่ทาลิปสติกสีแดงสด

“มัน....ไม่ได้แค่แรงค่ะบอส เนเน่แค่คิดว่าคุณเพลิงเขาคงไม่ยอมเซ็นง่าย ๆ สัญญาแบบนี้มันต้อนเขาจนมุมเกินไป แล้วถ้าเกิดเขาปฏิเสธขึ้นมา.....” เลขาสาวพูดตามตรงด้วยความห่วงใยผสมความกังวล