10 ฉันคือผู้ถือแส้ในเกมนี้

ยังไม่ทันที่เนเน่จะพูดจบ เสียงก้าวหนักแน่นและมั่นคงก็ดังมาจากทางเดินหน้าห้องทำงาน ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ที่พวกเธอกำลังพูดถึงก็ปรากฏตัวขึ้น เพลิงเดินเข้ามาในออฟฟิศตามเวลานัดไว้เป๊ะ เสื้อเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมเม็ดบนเผยให้เห็นแผงอกแน่น นัยนต์ตาคมกริบของเขาจ้องตรงมายังเจสสิก้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความนิ่งสงบ ทว่าแฝงความกดดันอันมหาศาล

“ผมมาตามนัด” น้ำเสียงทุ้มต่ำของเพลิงเอ่ยขึ้น ตัดผ่านความเงียบในห้อง เจสสิก้าเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ สายตามองประสานกับเขาอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะพยักหน้าให้เลขาสาวเบา ๆ

“ขอบใจมากเนเน่ เธอออกไปก่อนเถอะ”

เนเน่หันไปมองเพลิงที เจสสิก้าที ด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง แต่จำต้องก้มหัวรับคำสั่งแล้วค่อย ๆ ถอยออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบและรังสีความตึงเครียดที่อบอวลอยู่ระหว่างคนสองคน เมื่อร่างสัญญาฉบับสำคัญวางอยู่ตรงหน้าของเพลิงพอดี เพลิงมองแฟ้มเอกสารบนโต๊ะก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมามองใบหน้าสวยคมของเจสสิก้า เขาส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ ฟังเคล้ายเยาะเย้ยตัวเองมากกว่าอย่างอื่นก่อนจะสาวเท้าเข้ามานั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่รอให้เจ้าของห้องเชื้อเชิญ

“พี่เตรียมทุกอย่างไว้พร้อมเลยสินะ” เพลิงเอ่ยพร้อมกับยื่นมือไปหยิบแฟ้มสัญญาขึ้นมาเปิดอ่าน สายตาคมกริบไล่ไปตามอักษรทีละบรรทัด

ความเงียบครอบคลุมห้องทำงานอันกว้างใหญ่ มีเพียงเสียงพลิกกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า เจสสิก้ากอดอกมองท่าทีของเขาด้วยรอยยิ้มเรียบเฉย ทว่าดวงตาคู่สวยกลับจ้องจับทุกการเคลื่อนไหวของเขา เธอเห็นกล้ามเนื้อของเขาเกร็งแน่นเมื่อไล่อ่านมาถึงข้อตกลงสำคัญ เงื่อนไขผูกมัดที่เนเน่เพิ่งเตือนเธอไปเมื่อครู่

“ระยะเวลาสัญญา....และเงื่อนไขทั้งหมดนี่ พี่คิดว่าผมไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ หรือไง เจสสิก้า?” เพลิงวางเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดัง ชัดเจนในความเงียบ เขาประสานมือไว้บนตัก เอียงคอมองเธอด้วยสายตาอ่านยาก

“แล้วนายมีเหรอ นายเพลิง? ในสถานการณ์แบบนี้ ในวันที่นายหลังชนฝาและไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยนาย นอกจากฉัน” เจสสิก้ายกยิ้มมุมปาก เธอยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ทอดสายตามองเขาอย่างเป็นต่อ

เพลิงจ้องมองริมฝีปากสีแดงสดของเธอ นิ้วมือของเขากระตุกน้อย ๆ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบปากกาโลหะด้านหรูที่วางอยู่ข้างแฟ้ม

“ถ้าผมเซ็น....พี่จะให้ในสิ่งที่ผมต้องการทันทีใช่มั้ย?”

“ทุกอย่างจะเป็นของนายทันทีที่ลายเซ็นของนายปรากฏบนกระดาษแผ่นนี้ รวมถึงตัวฉันด้วย....ตามข้อตกลง วันนี้นายก็ย้ายกระเป๋าเข้ามาอยู่คอนโดฉันได้เลย” เจสสิก้าตอบด้วยน้ำเสียงกังวานและมั่นใจ

เพลิงนิ่งไปครู่หนึ่ง สายตาของเขามองลึกลงไปในดวงตาของหญิงสาว เหมือนกำลังค้นหาอะไนบางอย่าง แต่เมื่อพบความเย่อหยิ่งและความเด็ดเดี่ยว เขาก็หมุนฝาปากกาออกแล้วจรดปลายปากกาลงบนช่องลงนามทันทีโดยไม่ลังเลอีกแม้แต่วินาทีเดียว ลายเซ็นถูกตวัดลงบนหน้าสุดท้ายของสัญญา เพลิงเลื่อนแฟ้มกลับไปตรงหน้าของเจสสิก้า แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาที่เคยมองเธอด้วยความกดดัน เปลี่ยนเป็นสายตาเข้มข้นที่บีบคั้นอารมณ์ยิ่งกว่าเดิม

“สัญญาเริ่มทำงานแล้วนะครับบอส ทีนี้...มาดูกันว่าใครกันแน่ที่เป็นเหยื่อในเกมนี้” เพลิงเอ่ยเสียงต่ำ ขณะก้าวข้าวโต๊ะทำงานเข้ามาหยุดข้างเก้าอี้ของเธอ

เพลิงยื่นมือออกไปกดพนักพิงเก้าอี้ของเจสสิก้าแล้วหมุนเข้าหาตัวอย่างแรง ส่งผลให้เก้าอี้หนังหันมาเผชิญหน้ากับเขาอย่างจัง มือข้างหนึ่งของเขายันลงบนที่เท้าแขน ปิดทางหนีของเธอไว้อย่างสิ้นเชิงขณะที่อีกมือหนึ่งช้อนคางมนของหญิงสาวอย่างถือสิทธิ์ นิ้วโป้งของเขากดเบา ๆ ลงบนริมฝีปากสีแดงสดที่เขาจ้องมองตั้งแต่แรก ลมหายใจอุ่นร้อนย่อตัวลงมาประชิดจนปลายจมูกแทบจะชนกัน

“บอสใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลอย่างพี่คงไม่คิดว่า สัญญานี้จะจบลงแค่เรื่องเอกสารหรอกใช่ไหมครับ?” น้ำเสียงกระซิบพร่าที่ข้างหูทำเอาขนอ่อนทั่วร่างของเจสสิก้าลุกชัน หัวใจเต้นตึกตักรุนแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ความรู้สึกวาบหวามและอันตรายที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนกำลังโจมตีเธออย่างหนัก

ทว่าเจสสิก้าไม่ใช่หญิงสาวที่จะยอมถูกกดดันอยู่ฝ่ายเดียว เธอตวัดสายตาคมสวยสบประสานกับดวงตาคู่คมเข้มของเขาอย่างไร้ความเกรงกลัว เรียวปากสวยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนหน้าสวยสง่า ก่อนที่มือเรียวสวยจะยื่นไปจับเข้าที่คอเสื้อของเพลิงแล้วกระชากลงเต็มแรง จนหน้าของชายหนุ่มเขยิบเข้ามาใกล้จนริมฝีปากเกือบสัมผัสกัน

“เล่นบทนายพรานเก่งดีนี่เพลิง....แต่จำใส่หัวไว้ด้วยว่าชีวิตหลังจากนี้ของนาย ฉันคือคนถือสายแส้” เจสสิก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบราบ ทว่าแฝงความเด็ดเดี่ยว ร่างกายที่สั่นสะท้านจากภายในถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดภายใต้ท่าทางเย่อหยิ่ง

เธอมองลึกลงไปในตาเขาอย่างท้าทาย ก่อนจะค่อย ๆ ละมือจากคอเสื้อ แล้วใช้นิ้วเรียวยาวสวยจิ้มลงบนอกแกร่งของเขาอย่างแรง จนเขาต้องถอยออกไปครึ่งก้าว หญิงสาวดันตัวเองลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ส้นสูงสามนิ้วช่วยเสริมให้ระดับสายตาของเธอแทบจะเท่ากับเขา เจสสิก้ายกมือขึ้นจัดปกเสื้อสูทของตัวเองให้เรียบร้อยด้วยท่าทีสบาย ๆ ราวกับว่าเหตุการณ์คุกคามเมื่อครู่เป็นเพียงลมพัดผ่าน

“ไปเก็บของซะ แล้วเจอกันที่คอนโดคืนนี้.....อย่าสายล่ะเด็กสัญญาของฉัน”

เจสสิก้าก้าวเข้าไปหาเขาอีกหนึ่งก้าวพร้อมยื่นคีการ์ดสำรองให้เขา เธอเป็นฝ่ายต้อนเขากลับด้วยรังสีของผู้นำ