บทที่ 7

"ฟ้าขอบคุณคุณป้ามากเลยนะคะที่เมตตาฟ้า" พรฟ้ายกมือขึ้นไหว้กนกนุช "พี่รุ้ง ฟ้าซื้อของบำรุงครรภ์มาฝากพี่รุ้งด้วยนะคะแต่ว่าอยู่ท้ายกระบะรถยังไม่ได้ยกลงมา พี่รุ้งต้องทานเยอะๆนะคะหลานฟ้าจะได้แข็งแรง"

"ขอบใจมากเลยนะฟ้า" ว่าจบคุณป้าแจ่มก็ยกจานข้าวสวยกลิ่นหอมมาเสิร์ฟให้แก่พรฟ้า

"ตักอาหารให้น้องสิสิงห์" กนกนุชชงเต็มที่

"ครับ" ไม่แปลกเลยที่สิงห์ใจยอมง่ายขนาดนี้ พรฟ้าเป็นคนสวย มีเสน่ห์น่าดึงดูด การพูดการจา การวางตัวต่างๆล้วนถูกอบรมมาอย่างดี แม้จะติดนิสัยและการใช้ชีวิตแบบวัฒนธรรมทางฝั่งตะวันตกไปบ้างก็ตาม

"ขอบคุณค่ะพี่สิงห์ ที่สิงห์กลับมาจากทำงานต่างประเทศนานแล้วเหรอคะทำไมฟ้าไม่รู้เลย?"

"เพิ่งกลับมาถึงเมื่อวานตอนเย็นครับ" สิงห์รู้สึกได้ว่าพรฟ้าเองก็สนใจในตัวเขาอยู่ไม่ใช่น้อย

"พี่สิงห์นี่ขยันจังเลยนะคะ ฟ้าล่ะอิจฉาคุณน้ำหนึ่งจริงๆที่ได้สามีดีๆแบบพี่สิงห์" พรฟ้าต้องพยายามตีตัวเข้าหาสิงห์ให้ได้มากที่สุด ในเมื่อแม่ว่าที่ผัวเป็นใจขนาดนี้มันก็ต้องไขว่คว้าเอาไว้สิ! เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาได้แต่เฝ้าอิจฉานางไฮโซตีนแดงที่มีคุณปู่คอยถือหางทั้งๆที่ไม่มีอะไรคู่ควรและเทียบเท่าหล่อนได้เลยแม้แต่นิดปลายเล็บ

อยากได้อะไรก็ต้องได้! ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้ชายคนนี้

และดูท่า...

สิงห์เองก็คงจะเบื่อความจืดชืดของแม่นั่นเต็มทีแล้ว

แล้วจะรออะไรล่ะ! ด้านได้อายอด

"ครับ"

"อย่าพูดถึงผู้หญิงคนนั้นเลย เดี๋ยวอาหารมันจะกินไม่อร่อย เออ! วันนี้แกว่างไม่ได้เข้าไปทำงานนี่ พาน้องพรฟ้าไปซื้อของหน่อยสิเห็นน้องบ่นอยู่ว่าอยากจะได้โคมไฟใหม่ใช่ไหมจ๊ะลูก" กนกนุชหันมาขยิบตาพร้อมกับพยักหน้าเพื่อเตี๊ยมกับพรฟ้าไม่ให้เกิดการโป๊ะแตกเพราะพูดจาให้การไม่ตรงกัน

"ใช่ค่ะ แต่ถ้าพี่สิงห์ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะคะ ฟ้าไม่รบกวนก็ได้ค่ะ"

"สิงห์ พาน้องไปหน่อยเถอะ น้องพึ่งกลับจากเรียนเมืองนอกคงยังไม่รู้จักว่าร้านไหนดีร้านไหนไม่ดี" แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ประโยคคำขอร้องแต่เป็นการบีบบังคับต่างหาก

หากลองสิงห์ไม่ทำตามดูสิ! มีหวังคงได้โดนระเบิดหูแน่ๆ

"ครับ"

"ขอบคุณพี่สิงห์มากๆเลยนะคะ" หล่อนแทบอยากจะลุกขึ้นแล้วกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจแต่ต้องสงบเสงี่ยมสงวนกิริยามารยาทให้ดูดีต่อหน้าว่าที่แม่สามีและว่าที่พ่อสามีเสียก่อน

"ลุงว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่นะหนูพรฟ้า ตะสิงห์ไม่ใช่คนโสดเหมือนเมื่อก่อนเพราะมันเองก็แต่งงานมีเมียแล้วจะให้พาผู้หญิงคนไหนไปซื้อนู่นซื้อนี่ใครมาเห็นเข้าก็คงจะเอาไปพูดจาเยาะเย้ยหนูน้ำหนึ่งได้" คุณก้องเกียรติพูดขัดขึ้นมาอย่างทันควันทำให้ภรรยาที่นั่งยิ้มหน้าระรื่นต้องรีบหันไปจ้องหน้าเขาแล้วเขม่นตามองเพื่อข่มขวัญ

"แต่เราสองคนก็บริสุทธิ์ใจนะคะคุณลุง"

"มันก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี ลองหันไปถามพี่สาวหนูซิ ถ้าเกิดตะเสือพาผู้หญิงคนอื่นไปเดินห้างบ้างแต่มันก็ยังยืนยันว่าคิดกับผู้หญิงคนนั้นเพียงแค่น้องสาว หนูพรรุ้งจะคิดยังไง จะโอเคหรือเปล่า?" โดนคำถามนี้เข้าให้พรฟ้าถึงกับไปต่อไม่ถูก ละล่ำละลักจำต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วค่อยคิดหาวิธีทางอื่นในการเข้าถึงสิงห์ต่อ

"ค่ะ ฟ้าเข้าใจแล้วค่ะ ฟ้าเองก็ลืมไป ฟ้าต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้ทุกคนลำบากใจ เรามากินข้าวต่อกันดีกว่าค่ะประเดี๋ยวจะเย็นจืดชืดเสียก่อน" หน้าชา! กล้าดียังไงมาต่อว่าหล่อนเช่นนี้

...

"อาหารอร่อยมากเลยค่ะคุณป้า"

"หนูพรฟ้านี่ก็ปากหวานเสียจริง" กนกนุชเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบแผ่นหลังเรียบเนียนของคนที่ตนเองเล็งไว้ว่าจะให้เป็นสะใภ้คนรองเบาๆ "นี่ วันเสาร์อาทิตย์นี้ เราจะไปพักผ่อนกันที่พัทยา มีคุณก้องเกียรติ ป้า นะเสือ คะสิงห์ หนูพรรู้ หนูพรฟ้าสนใจจะไปด้วยหรือเปล่าจ๊ะ"

"จะดีเหรอคะ" แม้ในใจอยากจะกลับบ้านแล้วเก็บข้าวของเข้าในกระเป๋าเดินทางแล้วก็ตาม

"ดีสิลูกไปกันแบบครอบครัว หลายๆคนอบอุ่นดีนะ" หล่อนจะหาทางให้สองคนนี้ได้อยู่ใกล้ชิดกันมากที่สุด! "ไปนะลูก"

"คุณป้าชวนทั้งทีจะให้ฟ้าปฏิเสธได้ยังไงล่ะคะ"

"งั้นเดี๋ยวตอนเช้าก่อนจะไปป้าให้พี่สิงห์ไปรับที่บ้านนะจ๊ะ" ถามทั้งๆที่ไม่ได้รับรู้ความสมัครใจของบุตรชายเลยสักนิด

"ค่ะคุณป้า"

"ขอหนึ่งไปด้วยคนนะคะ" และแล้ว! มารผจญของกนกนุชก็โผล่หัวเข้ามาได้ตรงจังหวะเสียจริง

"หนึ่ง!" ทำเอาสิงห์ตกใจไม่ใช่น้อยที่ได้เห็นภรรยาปรากฏตัวอยู่ในบ้านของตนเอง เขาจึงขึ้นพรวดพราดแล้วเดินไปยืนข้างๆเธอ "หนึ่งมาได้ยังไง"

"หนึ่งขับรถมาค่ะ หนึ่งเอาของมาเยี่ยมพี่พรรุ้งแต่ก็ไม่นึกว่าพี่สิงห์อยู่ที่นี่ด้วย" ไฮโซน้ำหนึ่งเดินเข้าไปใกล้มากขึ้น "ทานเยอะๆนะคะพี่พรรุ้ง นมที่หนึ่งซื้อมาจะช่วยบำรุงครรภ์และบำรุงคุณแม่ให้แข็งแรง"

"ขอบใจจ้ะ"

ยอมรับว่าทุกคนต่างก็ตกตะลึงในการปรากฏตัวของไฮโซน้ำหนึ่งสำหรับรูปแบบใหม่ของเธอ! ตั้งแต่หัวจรดเท้าล้วนเป็นแบรนด์เนมและเนื้อผ้าชิ้นดี ไม่ดูไร้รสนิยมหรือกระโหลกกะลาเหมือนเมื่อก่อน

การแต่งหน้าเอย การเดินเอย กิริยาท่าทางและน้ำเสียงเอยล้วนตรงกันข้ามจากน้ำหนึ่งคนก่อนอย่างสิ้นเชิง

แม้นจะได้ยินข่าวลือว่าเธอได้เปลี่ยนโฉมตัวเองเปลี่ยนเวอร์ชั่นใหม่จากหลายสำนักข่าว แต่ก็ไม่นึกเหมือนกันว่าจะผิดหูผิดตาจนดูน่าตะลึงขนาดนี้

"สวัสดีค่ะคุณแม่ พี่เสือ พี่พรรุ้ง" น้ำหนึ่งโปรยยิ้มแล้วหย่อนสะโพกลงนั่งข้างๆเก้าอี้ของสามี "วันนี้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะคะ อ้อ! เมื่อครู่หนึ่งบังเอิญได้ยินว่าจะไปพักผ่อนกันที่พัทยา ขอหนึ่งไปด้วยคนจะได้หรือเปล่าคะ?"

"จะไปทำไมไม่ทราบ? เราไปกันในฐานะครอบครัว" และนี่ก็คงจะเป็นคำตอบของใครไปไม่ได้นอกจากกนกนุช

"คุณแม่ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องนั้นเลยนะคะ เพราะหนึ่งไปในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของลูกชายคนรองของคุณแม่ หนึ่งว่าคนที่คุณแม่ควรจะถามน่าจะเป็นผู้หญิงคนนั้นมากกว่านะคะ เธอไปในฐานะอะไรเหรอ?" หน้าเชิดหลังตรงส่งสายตาสู้โดยไม่มีหลบหลีกหรือเกรงกลัว

เมื่อก่อนแม้นสบสายตากนกนุชหล่อนยังต้องหลบหน้าลงมองต่ำแล้วเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงค่อยๆซ้ำยังตะกุกตะกักเพราะความเกรงกลัว แต่นี่! เถียงฉอดๆ ปากเปียกปากแฉะราวกับไม่มีใครค่อยอบรมสั่งสอน

"สวัสดีค่ะคุณน้ำหนึ่ง พรฟ้านะคะเป็นน้องสาวของพี่พรรุ้ง ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มลามมาที่ตัวเองก็เลยต้องเสนอหน้าเข้ารับเสียก่อน

"สวัสดีค่ะคุณพรฟ้า ดิฉันน้ำหนึ่งเป็นภรรยาของพี่สิงห์" สำหรับเธอแค่พูดแสดงความเป็นเจ้าของมันคงกระจอกงอกง่อยไป ก็เลย...ควงแขนพร้อมกับลูบบ่าเขาเพื่อสร้างบทบาทผัวเมียดีเด่นที่ดูจะรักใคร่กลมเกลียวกันไปซะเลย

"ฟ้าเคยเห็นคุณน้ำหนึ่งให้สัมภาษณ์ผ่านทีวีบ่อยๆแต่ก็ไม่ได้เหมือนกันนะคะว่าตัวจริงจะสวยขนาดนี้" ความจริงมันก็อยากจะพูดว่า นั่นหน้าหรือส้นตีน! เทียบชั้นกับขี้เล็บตัวเองไม่ติดเลยสักนิด

"ขอบคุณค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณพรฟ้า"

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะคุณน้ำหนึ่ง" จากนั้นทั้งสองคนก็ยื่นมือเช็คแฮนด์กันตามการทักทายแบบชาติตะวันตกหรือพวกฝรั่งมังค่าแถบโซนยุโรป แต่ทว่ากลับสัมผัสได้ถึงรังสีร้อนระอุที่พุ่งปาใส่กันอย่างดุเดือด

ดูเหมือนสงครามกำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้...

แลดูแววตาคู่นั้นของทั้งสองสิ! แทบจะเข่นฆ่าให้ขาดสองท่อน ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสกลับเป็นเพียงหน้ากากที่สร้างเกราะกำบังเพื่อบิดเบือนความจริงด้านในไม่ให้ปรากฏเด่นหรา