Share

ภาพในความฝัน

last update publish date: 2026-09-25 21:00:15

บรื้น...

เสียงเครื่องยนต์สัญญาณไฟเขียวดังขึ้น ดึงริชากลับมาจากภาพความทรงจำในอดีต รถยนต์ของเอิร์ธเคลื่อนตัวเลี้ยวเข้าสู่ทางเข้าคอนโดมิเนียมหรูของเธอพอดี

เสียงเพลงในวิทยุค่อยๆ จบลง พร้อมกับรถที่จอดสนิทตรงลานจอดรถใต้อาคาร เอิร์ธดับเครื่องยนต์ ทิ้งตัวพิงเบาะด้วยท่าทางอ่อนล้าอย่างถึงที่สุด ดวงตาคู่คมปรือลงราวกับไม่อาจประคองสติไว้ได้อีกต่อไป ความเครียดและแอลกอฮอล์ที่สะสมมาตลอดวันผสมกับความเหนื่อยล้าดึงพลังงานของเขาไปจนหมด

"เอิร์ธ... ไหวไหม ขับรถกลับบ้านเองไหวหรือเปล่า" ริชาหันไปถามด้วยความห่วงใยเมื่อเห็นท่าทางของเขา

เอิร์ธค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองเธอ น้ำเสียงทุ้มนุ่มพร่าสั่นและแหบแห้ง "ไม่ไหวว่ะริชา... หัวง่วงจนหมุนไปหมดเลย ขอ... ขอขึ้นไปนั่งพักบนห้องเธอสักแป๊บได้ไหม ขอนอนพักสายตาหน่อย เดี๋ยวดีขึ้นแล้วจะรีบขับรถกลับ"

ริชานิ่งชะงักไปชั่วครู่ หัวใจกระตุกไหวด้วยความสับสน แต่เมื่อเห็นสีหน้าโรยแรงของชายหนุ่มที่เธอรักหมดหัวใจ หน้าที่ของ 'สายลมที่หวังดี' ก็ทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธเขาได้ลง

"อืม... ขึ้นไปพักข้างบนก่อนสิ"

ริชาประคองเอิร์ธขึ้นลิฟต์มาจนถึงห้องพักของเธอ บรรยากาศภายในห้องสว่างไสวด้วยแสงไฟนวลตา กลิ่นหอมอ่อนๆ ประจำตัวของริชาอบอวลอยู่ทั่วห้อง เอิร์ธเดินทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขกทันทีที่มาถึง แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ด้วยความเพลียและเหน็ดเหนื่อย เขาก็หลับลึกไปทั้งชุดทำงาน

ริชายืนมองร่างสูงที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนโซฟา เธอยิ้มบางๆ อย่างอ่อนโยน ก่อนจะค่อยๆ ถอดรองเท้า ปลดเนคไท และคว้าผ้าห่มผืนนุ่มมาคลุมกายให้เขา มือเรียวเล็กยื่นไปเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมารอบหน้าผากของเขาอย่างเบามือ... ความรู้สึกมากมายที่ถูกสะกดข่มไว้ตลอดสิบปี ค่อยๆ เอ่อล้นออกมาในความเงียบยามค่ำคืน

ริชาทอดตัวลงนอนเคียงข้างเขาบนพื้นที่ข้างโซฟา แขนเรียวเล็กยื่นไปโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเอิร์ธไว้หลวมๆ ซบใบหน้าลงกับอกแกล้มกลิ่นน้ำหอมสปอร์ตที่เธอรักและคุ้นเคยมาครึ่งชีวิต

ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอของเอิร์ธ ดึงให้ริชาเคลิ้มหลับและจมดิ่งลงสู่ 'ภวังค์แห่งความฝัน' อันแสนงดงาม...

ในห้วงความฝันนั้น... ภาพของลูกปัดกลับไม่มีอยู่อีกต่อไป ตัวจริงข้างกายเอิร์ธคือเธอ — ริชา

ในฝัน... เธอเห็นตัวเองสวมชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ทอดทอยาว รอยยิ้มงดงามเต็มไปด้วยความสุขประกายระยับยามที่เดินควงแขนเอิร์ธในชุดสูทเจ้าบ่าวสุดหล่อเหลา ท่ามกลางเสียงยินดีของเพื่อนพ้อง ภาพตัดสลับไปยังบ้านหลังเล็กๆ อบอุ่นสไตล์คอทเทจที่ตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอันสวยงาม รายล้อมไปด้วยแปลงดอกไม้สีสดใสและสายลมเย็นที่พัดโชยเบาๆ

ที่นั่น... มีเสียงหัวเราะสดใสของเด็กๆ วิ่งเล่นกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เอิร์ธในบทบาทคุณพ่อกำลังดีดกีตาร์ร้องเพลงให้ลูกๆ และเธอฟัง รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความรัก ความภาคภูมิใจ และคำว่า 'ครอบครัว' ที่สมบูรณ์แบบที่สุด... โดยมีเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในชีวิตของเขา

ทว่าท่ามกลางความฝันอันแสนหวานนั้น สัมผัสอุ่นร้อนจากโลกความเป็นจริงก็แทรกซึมเข้ามา

ในความเงียบงันยามดึก เอิร์ธที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างกายพลันขยับตัว เอิร์ธพลิกตัวกลับมากอดริชาไว้แนบอก วงแขนแข็งแกร่งของเขาโอบรัดร่างบางเข้าหาตัวโดยสัญชาตญาณ ราวกับกำลังไขว่คว้าหาที่พึ่งพิงและไออุ่นในคืนที่หัวใจกำลังเหนื่อยล้า หัวใจของริชากระตุกวูบ ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อใบหน้าของเธอแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้าง ได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นเป็นจังหวะอยู่ใกล้แค่เอื้อม กลิ่นหอมสปอร์ตผสมกับความอบอุ่นจากอ้อมกอดนั้นทำให้เส้นแบ่งระหว่างความฝันกับความจริงเลือนรางลงจนแทบแยกไม่ออก

ริชาไม่ได้ขยับหนี เธอยอมปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในอ้อมกอดนั้นอย่างอ่อนล้าและยอมจำนน ปล่อยให้ความจริงอันเจ็บปวดถูกพับเก็บไว้ชั่วคราว ก่อนที่สติที่เหลืออยู่จะค่อยๆ ดับวูบลง แล้วทั้งคู่ก็หลับไป ในอ้อมกอดที่อบอุ่นแต่แสนเปราะบาง... ใต้เงาของสายลมที่หวังดี ซึ่งไม่เคยคิดจะพัดหนีหายไปไหนตลอดค่ำคืนนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สายลม...ที่หวังดี   ความสะใจที่ไม่สุด

    ความเงียบงันภายในห้องพักของเอิร์ธกลายเป็นสิ่งที่น่าอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว หลังจากที่เขาเดินออกจากบ้านของลูกปัดพร้อมกับประโยคสุดท้ายที่ตัดขาดความสัมพันธ์สิบปีลงอย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มคิดมาตลอดว่าการหลุดพ้นจากความกดดัน เรื่องแต่งงาน และการถูกเคี่ยวเข็ญจากแฟนสาวจะทำให้เขารู้สึกเบาตัว เหมือนได้ปลดล็อกพันธนาการที่รัดรึงชีวิตมานานทว่าความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้นเลย...จิตใจของเอิร์ธยังคงว้าวุ่นและสับสนอยู่อย่างเดิม ราวกับมีพายุหมุนกวาดต้อนความรู้สึกนึกคิดจนกระเจิดกระเจิง ของทุกชิ้นในห้อง มุมทุกมุมในคอนโด หรือแม้กระทั่งเสียงเข็มนาฬิกาที่เดินเป็นจังหวะกลับขวางหูขวางตาไปหมด เขาเดินพล่านไปมาในห้องอย่างคนหาทางออกไม่เจอ ไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิดว่าทำไมถึงยังรู้สึกทรมานและเคว้งคว้างขนาดนี้ ทั้งที่เขาเป็นคนเลือกที่จะก้าวออกมาเองความสับสนนี้ย้อนกลับมากัดกินหัวใจของชายหนุ่มจนบดบังความนึกคิดทางศีลธรรมไปสิ้น ในยามที่จิตใจฟูมฟายและหาความสงบไม่ได้ คนคนเดียวในโลกที่ลอยเข้ามาในหัว คนคนเดียวที่จะช่วยฉุดเขาข

  • สายลม...ที่หวังดี   จุดแตกหัก

    บรรยากาศภายในบ้านหลังสวยของลูกปัดยามเย็นนี้เงียบสงัดและวังเวง ผนังห้องและข้าวของเครื่องใช้ที่เคยถูกตกแต่งอย่างอบอุ่นและมีชีวิตชีวา บัดนี้กลับคล้ายถูกปกคลุมด้วยหมอกควันแห่งความอึดอัดและร้าวราน เสียงประตูบ้านเปิดออกพร้อมกับการก้าวเท้าเข้ามาของเอิร์ธ ชายหนุ่มเพิ่งเดินทางกลับมาจากเชียงใหม่ สองตาหมองคล้ำและร่องรอยความเหนื่อยล้ายังคงปรากฎชัดบนใบหน้า ทว่าสิ่งที่แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงคือแววตา... นัยน์ตาคู่คมที่เคยฉายแววสับสนและยอมอ่อนข้อให้แฟนสาวมาโดยตลอด บัดนี้กลับราบเรียบและเย็นชาจนน่ากลัวลูกปัดนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก แสงไฟสลัวจากภายนอกส่องกระทบใบหน้าเนียนที่ซีดเผือดและเปื้อนคราบน้ำตา ดวงตาคู่สวยบวมช้ำจากการร้องไห้มาอย่างยาวนานตลอดหลายวันที่เขาหายหน้าไป เธอหันมามองตามเสียงฝีเท้า และทันทีที่เห็นว่าเป็นเอิร์ธ ลูกปัดก็ค่อยๆ พยุงร่างอันสั่นเทาของตัวเองลุกขึ้นยืนช้าๆ สองมือเรียวกำชายเสื้อแน่นจนยับยู่ยี่ หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวด้วยความเจ็บปวดและความอัดอั้นที่สะสมมาเนิ่นนานนับสิบปี"กลับมาแล้วเหร

  • สายลม...ที่หวังดี   คำตอบที่ไร้ทางออก

    แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านของห้องพักโรงแรม กระทบลงบนเตียงนอนที่ยังคงร่องรอยความยับยู่ยี่จากค่ำคืนที่ผ่านมา เอิร์ธค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง อาการปวดหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ยังคงค้างคาอยู่ แต่สิ่งที่ชักนำให้หัวใจของเขากระตุกวูบกลับเป็นความว่างเปล่าข้างกายพื้นที่บนฟูกหนาด้านข้างเย็นชืด ไร้ร่องรอยของเรือนร่างบางที่เขาเคยตระกองกอดไว้ตลอดทั้งคืน เอิร์ธยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ความทรงจำเกี่ยวกับรสสัมผัส ลมหายใจ และสัมผัสอันร้อนแรงริมแม่น้ำปิงเมื่อคืนนี้พุ่งกลับเข้ามาในหัวราวกับคลื่นลูกใหญ่ ความจริงที่ว่าขอบเขตของคำว่า 'เพื่อนสนิท' ได้ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง ทำให้เขารู้สึกสับสนและร้อนรนอย่างบอกไม่ถูกข้างหมอนใบโต มีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กวางอยู่พร้อมกับกุญแจห้อง เอิร์ธยื่นมือไปหยิบขึ้นมาอ่านด้วยหัวใจที่เต้นระทึก "เอิร์ธ... พอดีริชามีงานด่วนเข้ามาฉุกเฉินตอนเช้า เลยต้องรีบออกไปก่อนนะ ไม่ได้อยู่รอส่ง ริชาบอกอาร์ทไว้แล้ว เดี๋ยวอาร์ทจะมารับเอิร์ธพา

  • สายลม...ที่หวังดี   เงาในมุมมืด

    ความเงียบสงบยามค่ำคืนริมแม่น้ำปิงถูกกดทับด้วยสภาวะสุญญากาศอันน่าอึดอัด หลังจากที่เอิร์ธเลือกจะปัดคำถามสำคัญของริชาทิ้งไปอย่างคนไร้ทางออก ชายหนุ่มก็พาตัวเองจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความเลือนรางด้วย ‘น้ำเปลี่ยนนิสัย’ บนโต๊ะอาหารอย่างหนักหน่วง แก้วแล้วแก้วเล่าถูกรินเติมอย่างไม่ขาดสาย ราวกับต้องการใช้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มอมเมาสติสัมปชัญญะและหลบหนีความจริงอันแสนเจ็บปวดที่กำลังบีบคั้นหัวใจริชานั่งมองภาพชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่เจือไปด้วยความปวดร้าวและห่วงใย เธอทำได้เพียงคอยห้ามปรามเบาๆ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงในอารมณ์ของเอิร์ธได้ กระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนดึกดื่น ฤทธิ์สุราก็แปรเปลี่ยนร่างสูงโปร่งให้กลายเป็นคนที่แทบจะไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกต่อไป ใบหน้าคมคายแดงซ่าน ลมหายใจร้อนผ่าวติดขัด และดวงตาคู่คมปรือปานจะปิดลงทุกขณะริชาต้องพยุงร่างที่หนักอึ้งของเอิร์ธออกจากร้านอย่างยากลำบาก เธอประคองเขาขึ้นรถ ขับพาชายหนุ่มกลับมาส่งยังโรงแรมที่พักขนาดกะทัดรัดท่ามกลางความเงียบสงัดของเมืองเชียงใหม่

  • สายลม...ที่หวังดี   สภาวะสุญญากาศ

    บรรยากาศยามเย็นบริเวณริมฝั่งแม่น้ำปิงยังคงงดงามด้วยแสงอาทิตย์อัสดงที่ฉาบท้องฟ้าให้กลายเป็นสีส้มทอง สายลมเหนือพัดโชยมาแผ่วเบาปะทะผิวหน้า สองหนุ่มเพื่อนเก่าอย่างเอิร์ธและอาร์ทเดินทางมารอทานอาหารเย็นที่ร้านริมน้ำบรรยากาศโปร่งสบายแห่งเดิม โดยมี ริชา ขับรถตามมาสมทบทีหลังหลังจากเธอเสร็จสิ้นภารกิจส่วนตัวทว่า ทันทีที่อาหารจานแรกถูกยกมาเสิร์ฟและริชาเพิ่งนั่งลงได้ไม่นาน เสียงโทรศัพท์มือถือของอาร์ทก็ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน อาร์ทขมวดคิ้วกดรับสาย ฟังปลายสายพูดด้วยสีหน้าเครียดขรึมขึ้นมาทันที"อะไรนะ? คนงานในแคมป์ทะเลาะกันถึงขั้นตีกันเลยเหรอ... เออๆ เดี๋ยวกูกำลังออกไป ตะลุมบอนกันขนาดนี้เดี๋ยวงานการสะดุดหมด"อาร์ทถอนหายใจยาว วางสายแล้วหันมามองหน้าเพื่อนทั้งสองคนด้วยความเกรงใจ "โทษทีว่ะพวกมึง สายด่วนจากแคมป์คนงาน หัวหน้าคนงานโทรมาบอกว่าพวกคนงานทะเลาะกันนัวเนียในแคมป์ กูต้องรีบไปเคลียร์สถานการณ์ก่อน เดี๋ยวเรื่องจะบานปลาย""เฮ้ย ไม่เป็นไรอาร์ท เรื่องงาน

  • สายลม...ที่หวังดี   เข็มทิศที่หลงทาง

    แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างห้องพักโรงแรมกระทบใบหน้าของเอิร์ธ ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียงในชุดเดิมตั้งแต่เมื่อคืน สายตาเหม่อลอยจ้องมองโทรศัพท์มือถือในมือที่หน้าจอมืดสนิทไปนานแล้ว เสียงสัญญาณตัดสายของลูกปัดยังคงแว่วก้องอยู่ในหัว สลับกับคำพูดตบหน้าฉาดใหญ่ของอาร์ทเมื่อคืนวาน ราวกับมรสุมสองลูกกำลังเข้าปะทะจิตใจของเขาพร้อมๆ กันปริ๊น... ปริ๊น...เสียงแตรรถที่ดังขึ้นเบาๆ หน้าโรงแรมดึงสติของเอิร์ธให้กลับมา ร่างสูงค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น จัดแจงเสื้อผ้าอย่างลวกๆ ก่อนจะเดินลงไปด้านล่าง วันนี้นัดกับอาร์ทไว้ว่าจะไปดูไซต์งานสร้างรีสอร์ทที่เพื่อนสนิทกำลังคุมงานอยู่ทันทีที่เอิร์ธก้าวขึ้นมานั่งบนรถยนต์ของอาร์ท ความเงียบงันและบรรยากาศตึงเครียดก็ปกคลุมไปทั่วห้องโดยสาร อาร์ทซึ่งกำลังออกรถและใช้สายตาควบคู่กับการขับขี่ หันมามองเพื่อนข้างกายเพียงครู่เดียวก็สังเกตเห็นความผิดปกติ ใบหน้าคมคายของเอิร์ธหมองคล้ำ นัยน์ตาแดงโรยและเต็มไปด้วยร่องรอยของการไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status