LOGINShare
บทที่ 65: ดินแดนนอก
publish date:
2026-11-01 15:43:35
Latest chapter
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 67: การหาซีน่า
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์โดยไม่มีทางโต้แย้งโดยไม่ทำให้ตัวเองดูน่าสงสัย ฉันก้าวออกจากรถแล้วสะพายกระเป๋าถือไว้บนไหล่ แปลงสมุนไพรทอดยาวตรงหน้า และฉันมุ่งหน้าไปทางนั้นขณะที่ความคิดค้นหาอย่างสิ้นหวังหาทางกำจัดเขารากขิง ใบราสเบอร์รี่แดงฉันพบทั้งสองอย่างง่ายดายและเก็บสิ่งที่ต้องการ โดยแทบไม่ใส่ใจกับสิ่งที่มือกำลังทำ ทุกไอเดียที่ผุดขึ้นมามีปัญหา เบต้า เพทรูกำลังอยู่ต่อ และการขออนุญาตคุณดาร์กมูนเพื่อกลับมาอีกวันจะทำให้ชัดเจนว่าสมุนไพรไม่เคยเป็นเหตุผลจริงที่ฉันอยากมาที่นี่ฉันพึมพำใต้ลมหายใจ โดยรักษาเสียงให้เบาพอให้ลมพัดคำพูดไปทำไมฉันถึงตกลงเร็วขนาดนั้น? ฉันควรจะวางแผนเรื่องนี้ให้ดีกว่านี้ฉันเก็บพืชเสร็จ ห่ออย่างระมัดระวัง แล้วกลับไปที่รถ เบต้า เพทรูยังอยู่ตรงนั้น พิงประตูราวกับว่าเขาไม่มีที่อื่นจะไปสายตาเขาตกลงไปที่สมุนไพรในมือฉันก่อนกลับมามองใบหน้า บางอย่างเปลี่ยนไปในดวงตาเขา สั้นแต่คมพอทำให้ฉันสงสัยว่าเขากำลังคิดอะไรก่อนที่เขาจะทันพูดอะไร ยามคนหนึ่งเข้ามาใกล้ด้วยฝีเท้าเร่งรีบความสนใจของเขาหันไปที่ยาม “เกิดอะไรขึ้น?”ยามเหลือบมองฉัน “เรื่องส่วนตัว เบต้า”“ด่วน?”“มาก”กรามของเขาตึ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 66: หมอคนโปรดของเขา
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันบังคับตัวเองให้ยิ้ม“พอดีเลย”คำโกหกออกมาเร็วเกินไป และดวงตาของเบต้า เพทรูแคบลงเล็กน้อย “เพื่อน?”“ใช่”เขาสังเกตฉันอยู่อีกวินาทีก่อนมองไปทางคุณดาร์กมูน “งั้นบางทีสการ์เล็ตต์ไม่ควรได้รับอนุญาตให้เก็บสมุนไพรคนเดียว”ท้องฉันตึงขึ้นนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันคาดไว้ และเบต้า เพทรูแน่นอนว่าไม่ปล่อยช่องว่างนั้นให้เสียเปล่า“ฉันจะคุ้มกันเธอ” เขาพูด เสียงยังเบา “เธอเป็นหมอส่วนตัวของอัลฟ่า ดิมิทรี เราคงไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับเธอขณะที่เธออยู่นอกกำแพงปราสาทใช่ไหม?”ไหล่ของคุณดาร์กมูนแข็งทื่อ “แน่นอนว่าไม่ สการ์เล็ตต์สามารถไปได้หลังจากทำงานมอบหมายปัจจุบันเสร็จ—”“หลังมืด?” เบต้า เพทรูขัดจังหวะ คิ้วข้างหนึ่งยกขึ้น “คุณจะให้หมอของเราเดินทางไปดินแดนนอกหลังมืด?”คุณดาร์กมูนลังเล“คุณรู้ว่าถนนพวกนั้นอันตรายแค่ไหน” เขาพูดต่อ โทนเสียงยังสงบ “ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ฉันสงสัยว่าอัลฟ่า ดิมิทรีจะพอใจ”คุณดาร์กมูนก้มศีรษะทันที “ไม่ แน่นอนว่าไม่ ฉันขอโทษ เธอสามารถไปได้ทันทีถ้าเธอต้องการ... หรือเมื่อใดก็ตามที่เธอรู้สึกว่าดีที่สุด”“ไม่เป็นไร” เขาโบกมือปัดคำขอโทษราวกับว่ามันไม่มีค่าอะไ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 65: ดินแดนนอก
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์“เขาพูดอะไรอีกไหม?” ฉันถามคุณดาร์กมูนส่ายหัว “ไม่ เขาแค่ถามว่าเจ้าจะกลับเมื่อไหร่ และเนื่องจากที่อยู่ของเจ้าเชื่อมโยงโดยตรงกับอัลฟ่า ดิมิทรี… ฉันบอกเขาว่าฉันไม่รู้แม้แต่น้อย”ฉันกลืนน้ำลาย“เขาบอกหรือเปล่าว่าจะกลับมาเมื่อไหร่?”“ไม่”นั่นแทบไม่ช่วยบรรเทาความไม่สบายใจที่ก่อตัวในอกฉันเลย มีใครสักคนมาหาฉันขณะที่ฉันไม่อยู่ แต่เขาจากไปโดยไม่บอกชื่อหรืออธิบายว่าทำไมถึงต้องการฉันคุณดาร์กมูนมองฉันอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่สายตาจะอ่อนลง“เจ้าดูดีนะ เมื่อพิจารณาจากทริป ผิวเจ้าเปล่งปลั่ง”การสังเกตนั้นทำให้ฉันไม่ทันตั้งตัว ฉันรักษาใบหน้าให้เป็นกลางและหวังว่าเธอจะไม่เริ่มถามคำถาม ฉันยังไม่พร้อมจะพูดถึงทริป ยาบำรุง วันเวลาแห่งความเงียบ หรืออะไรก็ตามที่เกิดขึ้นนอกพรมแดนบลัดแฟง ถ้าเธอไล่เรียง ฉันจะส่งเธอไปหาอัลฟ่า ดิมิทรีคุณดาร์กมูนพูดต่อก่อนที่ฉันจะต้องตอบ “ฉันจะไม่รบกวนเจ้าด้วยเรื่องงานเช้านี้ แต่ถ้าเจ้ารู้สึกเหนื่อย หรือต้องการอะไรก็ตาม จงพูดขึ้น ทันที”ฉันยกคิ้วข้างหนึ่งก่อนจะทันหยุดตัวเอง ความทรงจำเกี่ยวกับการเข้าแทรกของอัลฟ่า ดิมิทรีก่อนหน้านี้กลับมา เมื่อฉันป่วย เขา
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 64: หมอผมแดง
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์หกวันหยุดของฉันผ่านไปเร็วกว่าที่ฉันต้องการมากหลังการจูบ อัลฟ่า ดิมิทรีไม่เคยเอ่ยถึงมันอีก ฉันไม่มีทั้งความกล้า หรือบางทีอาจเป็นความมั่นใจ ที่จะหยิบเรื่องนั้นขึ้นมาพูดเอง เรื่องนั้นยังคงอยู่ระหว่างเรา โดยไม่ถูกพูดถึง ขณะที่เวลาที่เหลือของเราด้วยกันตกลงสู่จังหวะที่ง่ายกว่าที่ฉันคาดไว้ เขาใจดีขึ้น แม้จะไม่เคยในแบบที่รู้สึกฝืนหรือชัดเจน เขารอให้ฉันกินเสร็จ หยุดออกคำสั่งคมๆ และตรวจดูฉันโดยไม่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนถูกจับตามองอย่างใดอย่างหนึ่ง วันเวลาที่ห่างจากบลัดแฟงดูเหมือนจะหายไปทีละวัน ชั่วโมงเบลอรวมกันจนถึงวันกลับของเรา ก่อนที่ฉันจะรู้สึกพร้อมจะจากไปตอนนี้ เรากลับมาแล้วค่ำคืนตกคลุมปราสาทไปแล้วเมื่อเราก้าวเข้าไปในห้องของเขา กลิ่นคุ้นเคยของไม้และผ้าลินินสะอาดเต็มห้อง ยาบำรุงรออยู่บนโต๊ะข้างพอดีกับที่มันเคยอยู่ก่อนที่เราจะออกไปหาเซิร์ซฉันเดินไปทางมันด้วยความเคยชิน ยกถ้วยขึ้นขณะเตรียมชิมและเริ่มการตรวจตามปกติ“ไม่จำเป็น”เสียงของอัลฟ่า ดิมิทรีหยุดฉัน เขายืนใกล้หน้าต่าง แจ็กเก็ตถูกถอดออกแล้ว มองฉันด้วยดวงตาสีเขียวมั่นคงชุดเดียวกับที่ติดตามฉันตลอดการเดินทาง“พ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 63: การปกป้อง
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีรอยยิ้มเล็กๆ สัมผัสริมฝีปากฉัน อ่อนโยนพอที่เธอจะไม่เข้าใจผิดว่าเป็นความโกรธ“จากนี้ไป ฉันสัญญาว่าเจ้าจะปลอดภัย ไว้ใจฉัน ไม่มีใครจะพบเจ้า ไม่มีใครจะทำร้ายเจ้า” ฉันหยุด ให้เวลาเธอรับคำสัญญาแต่ละข้อ “เจ้าสบายดี เจ้าสมบูรณ์แบบ และเจ้าปลอดภัยที่นี่ในบลัดแฟง ภายใต้การปกป้องของฉัน”ฉันจ้องตาเธอขณะพูด คำเหล่านี้ไม่ใช่คำว่างเปล่าที่ตั้งใจปลอบหมอที่หวาดกลัว ฉันหมายความตามทุกคำ ผู้ชายที่ทำเครื่องหมายเธอและสอนให้เธอคาดหวังความเจ็บปวดจะไม่เอื้อมถึงเธออีกขณะที่เธอยังอยู่ภายใต้การปกป้องของฉันดวงตาสีน้ำตาลของสการ์เล็ตต์ยังคงจับจ้องของฉัน ความไม่แน่ใจยังอยู่ แต่ความตึงเครียดบางส่วนหายไปจากท่าทางของเธอ ฉันเคยเห็นการปล่อยวางเล็กน้อยนั้นมาก่อน ช่วงเวลาที่เธอหยุดพิมพ์และปล่อยให้ตัวเองเพียงแค่รอคำสัญญาไม่มีค่าอะไรหากฉันทิ้งเธอไว้หมดแรงและหิวโหยฉันสั่งอาหารอุ่นๆ และเรียบง่ายจากครัวของโรงแรมและให้ส่งมาที่ห้อง เมื่อถาดมาถึง ฉันวางมันบนโต๊ะเล็กๆ ใกล้หน้าต่างแล้วทำท่าให้เธอนั่งสการ์เล็ตต์เชื่อฟังโดยไม่ประท้วงฉันอยู่ใกล้ๆ จนแน่ใจว่าเธอกินพอแล้ว แล้วเก็บจานเองเมื่อเธอเสร็จ“พักผ่อน” ฉ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 62: ของฉัน
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีการจูบยังดำเนินต่อไปปากของเธอนุ่มกับของฉัน ลังเลในตอนแรก แล้วค่อยๆ จูบตอบในแบบที่ส่งแรงกระตุกที่ไม่คาดคิดผ่านอกฉัน ฉันรักษาการเคลื่อนไหวให้อ่อนโยน มือข้างหนึ่งวางเบาๆ ที่ข้างใบหน้าเธอ นิ้วโป้งลูบไปตามกรามโดยไม่ขออะไรเพิ่มเติมฉันจะไม่เอาสิ่งที่เธอไม่ยื่นให้ไม่ใช่หลังจากสิ่งที่เธอบอกฉัน ไม่ใช่หลังจากรู้ว่าผู้ชายอีกคนสอนให้เธอกลัวการสัมผัสของเขาเมื่อเธอจูบฉันตอบ บางอย่างตึงขึ้นลึกในอกฉัน มันไม่ใช่เพียงความปรารถนา เธอสามารถถอยห่างได้ แต่เธอไม่ได้ทำชีพจรฉันเร็วขึ้นขณะที่ฉันเอียงศีรษะ ลึกขึ้นในการจูบเฉพาะเมื่อเธอตอบสนอง ยังมีร่องรอยเค็มจางๆ บนริมฝีปากเธอจากน้ำตาที่แห้งบนแก้มฉันคาดหวังว่าช่วงเวลานี้จะรู้สึกเหมือนชัยชนะแต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มันรู้สึกลึกซึ้งกว่านั้นมาก มันรู้สึกเหมือนบางอย่างที่ฉันรอคอยโดยไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำเซดด์พุ่งไปข้างหน้าทันทีหมาป่าอยากอ้างสิทธิ์เธอ เขาอยากให้ฟันของฉันแตะด้านที่ไม่เป็นแผลของคอเธอ เครื่องหมายที่จะบอกหมาป่าทุกตัวว่าเธอเป็นของใคร และรับประกันว่าผู้ชายที่ทำร้ายเธอจะไม่มีวันอ้างสิทธิ์เธอได้อีกสัญชาตญาณนั้นทรงพลัง แต่ฉันบังคั
You May Also Like
สามีข้าเป็นมากกว่าชายพิการ
กัญจารีย์3.5K viewsทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1
อตวสัตถา3.0K viewsห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ
ลิ้มอ้ายเยว่ / เจ้าโยทะกา2.1K views(จบแล้ว ) 70‘s หยางซีซีฮองเฮาทะลุมิติพร้อมมือวิเศษ
primพริมโรส25.6K viewsจิตมารลวงรัก
Charuda Singsathon 476 viewsแม่ม่ายจำยอมพร้อมกับกระพรวนสมบัติ
กัญจารีย์4.1K viewsจอมนางข้ามภพ
ชงเมิ่ง4.1K viewsปรมาจารย์กระบี่เกิดใหม่เป็นหนูน้อยดาวนำโชค
นักฆ่าฝึกหัด 232.2K views
