Mag-log inShare
ลางหายนะ!
Petsa ng paglalathala:
2026-05-17 18:58:17
Pinakabagong kabanata
สาวสองผัว ลางหายนะ!
บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยดูหรูหราโอ่อ่า บัดนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนกรงขังที่บีบอัดจนหายใจไม่ออก เพิ่มยศ ขยับร่างกายที่ดูภูมิฐานของเขา ชันตัวลุกขึ้นจากพนักพิงแล้วเอนกายเข้าหา วิรัญญา ที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่ตรงหน้า ระยะห่างที่ลดลงทำให้วิรัญญาเห็นเงาสะท้อนของความพ่ายแพ้ในดวงตาของตัวเองผ่านนัยน์ตาเรียบเฉยของชายวัยกลางคนตรงหน้า“เรามีเวลาแค่ถึงอาทิตย์หน้า... ถ้างานไม่ตีตื้นขึ้นมาให้ทันตามแผน ผมจำเป็นต้องเทอร์มิเนต (Terminate) สัญญากับวิธาดีไซน์”คำพูดของเขาเบาหวิวทว่าเน้นย้ำทุกพยางค์เหมือนเข็มที่ทิ่มแทงเข้าไปในโสตประสาท วิรัญญาจ้องมองดวงตาคมกริบของเพิ่มยศด้วยความหวาดหวั่นอย่างปิดไม่มิด ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคยเคลือบด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันเมื่ออาทิตย์ก่อน บัดนี้สั่นระริกจนต้องเม้มเข้าหากันเพื่อสะกดอารมณ์“เรา... เรายังจ้างทีมสำรองนั่นทันอยู่ไหมคะคุณเพิ่ม?”น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าและแหบแห้งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ภาษากายของเธอบ่งบอกถึงความกระสับกระส่าย มือเรียวสวยที่เคยกรีดกรายอย่างมั่นใจบัดนี้กลับประสานกันแน่นบนตัก ขยับไปมาอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ความร้อนรนพุ่งพล่านไปทั่วกายจนเหงื่อซึมตามไรผม“ผมจะ
สาวสองผัว วิมานล่ม!?
ฝีเท้าของ เพิ่มยศ ที่กระทบลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาของโถงทางเดินชั้นบริหารดังก้องสะท้อนความหวั่นวิตกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึม เขาเดินหน้าตั้งมุ่งตรงไปยังห้องทำงานของประธานกรรมการบริหารด้วยจังหวะที่เร่งรีบกว่าปกติ สองมือที่กำสายกระเป๋าเอกสารแน่นจนข้อขาวโพลนเป็นสัญญาณชัดเจนว่าเขากำลังเตรียมตัวรับ "แรงกระแทก" ครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้าย้อนกลับไปเพียงห้านาทีที่แล้ว ทันทีที่เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานในห้องส่วนตัวด้วยความเหนื่อยล้าจากการประชุมที่เพิ่งปิดฉากลง เสียงโทรศัพท์ภายในก็ดังแผดกร้าวขึ้นมาประดุจเสียงสั่งตาย“มาพบผมหน่อย”ประโยคสั้นๆ ห้วนจัด และการตัดสายทิ้งทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้ตอบรับของ ณัฐชนน ทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเพิ่มยศลดฮวบลงจนเย็นเฉียบไปถึงปลายนิ้ว น้ำเสียงที่ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยรังสีอำมหิตแบบนั้น เขาจำได้ดีว่ามันมักจะเกิดขึ้นเมื่อท่านประธานกำลังถือ "ดาบอาญาสิทธิ์" อยู่ในมือ และคราวนี้เป้าหมายอาจจะเป็นเขา... หรือใครบางคนที่เขากำลังพยายามปกปิดความเน่าเฟะให้เพิ่มยศหยุดยืนเกร็งอยู่หน้าบานประตูไม้แกะสลักหรูหราที่กั้นกลางระหว่างเขากับอำนาจสูง
สาวสองผัว ตอบแทนด้วยความความร่าน!
ท่ามกลางแสงไฟสลัวรางสีส้มสลัวภายในห้องนั่งเล่นสุดหรู กลิ่นอายของความกำหนัดคละคลุ้งไปกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและไอระเหยของแชมเปญที่เพิ่งกระดกกลืนลงคอ เชน ไม่ปล่อยให้เวลาแห่งความหฤหรรษ์หลุดลอยไปแม้แต่วินาทีเดียว มือใหญ่หนาและหยาบกร้านของเขาเลื่อนต่ำลงมาตะโบมบีบเค้นหนั่นเนื้อสะโพกงอนงามของ วิรัญญา ผ่านเนื้อผ้าเดรสชั้นดีอย่างย่ามใจ แรงบีบเฟ้นนั้นหนักหน่วงจนทิ้งรอยนิ้วมือไว้บนผิวเนื้อ ขณะที่ริมฝีปากหนาของเขาจู่โจมซุกไซ้ไปตามพวงแก้มฉ่ำระเรื่อและซอกคอขาวผ่องอย่างหิวกระหาย“อูยย... พี่เชน... อูยย... วิยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะคะ... ซี้ดดด...”วิรัญญาพยายามเบี่ยงกายหลบเลี่ยงเพียงน้อยนิสัยตามจรรยาของหญิงสาวที่ยังห่วงพะวงเรื่องความสะอาดสะอ้านหลังจากตรากตรำงานมาทั้งวัน แต่สัมผัสอันเร่าร้อนของเชนกลับทำลายกำแพงแห่งความละอายนั้นลงอย่างรวดเร็ว“ตัวน้องวิหอมออก พี่ชอบแบบนี้...” เชนกระซิบตอบด้วยเสียงพร่าต่ำห้าว ก่อนจะใช้ฟันหน้าขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ แล้วลากลิ้นเลียวนรอบใบหูอย่างจงใจกระตุ้นจุดเสียวสัมผัสนั้นทำให้วิรัญญาขนลุกซู่ไปทั้งตัว ความเย็นวาบแล่นปราดจากต้นคอลงไปสู่กึ่งกลางกายจนเธอต้านทานความต้องการที่พุ
สาวสองผัว ฉลองชัย!
บรรยากาศในห้องประชุมวันนี้อบอวลไปด้วยมวลอากาศที่แตกต่างจากอาทิตย์ที่แล้วอย่างสิ้นเชิง ธาวิน นั่งพิงพนักเก้าอี้หนังตัวใหญ่ด้วยท่วงท่าที่ดูผ่อนคลายจนเกือบจะเป็นการเหยียดกายอย่างสบายใจ มุมปากของเขายกยิ้มน้อยๆ อย่างผู้ชนะในเกมเดิมพันที่ถือไพ่เหนือกว่า สายตาที่เขาทอดมองไปยัง เพิ่มยศ ซึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะนั้นเต็มไปด้วยความท้าทาย แววตาหยิ่งยะโสฉายชัดออกมาอย่างไม่ปิดบัง เป็นท่าทีของคนที่รู้ตัวว่าตนเองได้กลายเป็น "พระเอก" ของงานนี้ไปเสียแล้ว“เป็นที่น่ายินดีครับ... ที่ความก้าวหน้าของงานแบบของเรา ตามที่ได้รายงานในที่ประชุมวันนี้ สามารถแคชอัพ (Catch-up) ขึ้นมาให้ทันตามแผนได้แล้ว”เสียงประกาศสรุปของผู้จัดการโครงการดังก้องสะท้อนไปทั่วห้อง ประดุจเสียงสวรรค์ที่ปลดปล่อยพันธนาการออกจากใจของ วิรัญญา เธอที่นั่งอยู่เคียงข้างเพิ่มยศมีสีหน้าของเธอปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความตึงเครียดที่เคยเกาะกุมใบหน้าสวยมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความพึงใจและลิงโลดจนปิดไม่มิด ผลงานของธาวินในวันนี้คือบทพิสูจน์ว่าเธอตาถึง และคำสบประมาทของเพิ่มยศนั้นเป็นเรื่องไร้สาระวิรัญญาค่อยๆ หันไปส่งยิ้มให้เพิ่มยศ มันไม่ใช่รอยยิ้มฐานะเพ
สาวสองผัว หลงในทุ่งดอกลาเวนเดอร์!
บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางของประธานกรรมการบริหารเงียบสงัดจนได้ยินเสียงระบบปรับอากาศทำงานแผ่วเบา ณัฐชนน เอนหลังพิงพนักโซฟาหนังวัวแท้ด้วยท่วงท่าที่ดูผ่อนคลายและสงบนิ่ง ราวกับผิวน้ำที่ราบเรียบแต่ลึกสุดคณนา ทว่าฝั่งตรงข้ามของเขานั้นช่างแตกต่างกันอย่างลิบลับ เพิ่มยศ นั่งตัวตรงแหน็ว แผ่นหลังเกร็งเครียดจนเห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะควบคุมความสั่นไหวภายในใจ แม้อุณหภูมิในห้องจะเย็นฉ่ำเพียงใด แต่กลับมีหยาดเหงื่อซึมชื้นตามไรผมและฝ่ามือของวิศวกรอาวุโสผู้นี้“ถึงแม้ว่าคุณวิรัญญาจะขอร้องให้คุณเคาะเอาบริษัทนี้เข้ามาทำงานโครงการนี้... แต่ความรับผิดชอบทั้งหมดก็ยังเป็นของคุณอยู่ดี เพราะคุณเป็นคนอนุมัติจัดจ้าง”น้ำเสียงของณัฐชนนราบเรียบ ทว่ามันกลับทรงพลังราวกับค้อนที่ตอกย้ำความผิดพลาดลงบนบ่าของเพิ่มยศ เขามองลูกน้องคนสำคัญด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่มันกลับบีบคั้นให้เพิ่มยศต้องเร่งหาทางรอด“คุณจะทำยังไงผมไม่สนหรอกนะ แต่งานนี้ต้องทันตามกำหนด ผมรับปากกับผู้ร่วมทุนเราไปแล้ว เราต้องเริ่มขายโครงการนี้ตามกำหนดการเดิม”คำพูดของณัฐชนนเปรียบเสมือนกรอบเหล็กที่ตีตราจองจำเส้นตายเอาไว้เพิ่มยศ
สาวสองผัว ความจริงใจ?.
หมายเลขดิจิตอลสีแดงบนหน้าปัดลิฟต์ค่อยๆ เลื่อนลดระดับลงมาทีละชั้น แสงไฟวาววับนั้นสะท้อนอยู่ในดวงตาที่สั่นระริกของ วิรัญญา เธอประคองร่างระหงของตัวเองยืนอยู่หน้าประตูโลหะเย็นเฉียบในชั้นจอดรถที่เงียบสงัด ลมหายใจของเธอติดขัด ทุกวินาทีที่รอคอยเสมือนการถูกบีบคั้นให้ตัดสินใจในสิ่งที่ผิดซ้ำสอง สมองของเธออื้ออึงไปด้วยภาพเหตุการณ์ในห้องประชุม สายตาของเพิ่มยศที่จ้องมองมาเหมือนนกแร้งที่รอรุมทึ้งซากศพมันย้ำเตือนว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้อง "ตามล้างตามเช็ด" ความโง่เขลาที่ตัวเองก่อไว้ให้สิ้นซากปิ๊ง!เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้นพร้อมประตูที่แหวกออก สาดแสงสว่างจ้าออกมาจากภายในคอกเหล็กสี่เหลี่ยม วิรัญญาก้าวเท้าเข้าไปอย่างเลื่อนลอย เธอเอื้อมมือที่สั่นน้อยๆ กดหมายเลข 35 ชั้นที่เธอคุ้นเคยดี... ชั้นที่เป็นรวงรังแห่งความลับและความร่านร้อนที่เธอเคยใช้หลบเร้นจากโลกความเป็นจริง ทว่าในวันนี้ ความคุ้นเคยนั้นกลับกลายเป็นความหวาดหวั่นขณะที่ลิฟต์ทะยานขึ้นสู่ความสูงใจกลางทองหล่อ วิรัญญาพยายามประมวลผลคำพูดที่จะใช้กับ ธาวิน เธอรู้ดีว่าเขามีอีโก้ของสถาปนิกอยู่เต็มเปี่ยม หากเธอบอกเรื่อง "ทีมสำรอง" ที่เธอต้องควักกระเป๋
Maaari mong magustuhan
ท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)48.4K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat49.8K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก169.0K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ138.9K viewsไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย
กาสะลอง100 viewsบำเรอรักเจ้าบ่าวอสูร
วรดร/กัญนิชา/วิรัญชนา174 viewsลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน
Thita_106 viewsมารรักซาตานเถื่อน
Sainam.สายน้ำ30 views
