Partager

ชูครีม

Auteur: Baby_Snow
last update Date de publication: 2026-11-12 21:37:44

@คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย Z

ใต้ตัวอาคารชูครีมนั่งอยู่กับนิริณและปันปัน พวกเธอกำลังนั่งกินขนมเค้กที่ซื้อมาจากคาเฟ่ในมหาวิทยาลัยอย่างเอร็ดอร่อย ข้างมือพวกเธอมีน้ำหวานของโปรดคนละแก้ว

ทว่าบทสนทนาที่กำลังพูดคุยกันกลับขัดกับใบหน้าฟินๆ ยามตักเค้กเข้าปาก

"งานนี้อีครีมยับ"

นิริณสไลด์นิ้วโป้งไปบนหน้าจอมือถือ อ่านคอมเม้นต์รูปถ่ายล่าสุดของชูครีมในไอจี อุบัติเหตุนั้นผ่านมาสองวันแล้ว แต่ตัวต้นเหตุยังถูกวิจารณ์ยับไม่หยุด

หนึ่งคือพฤติกรรมไม่เหมาะสม

สองผิดกฏหมาย

สามเป็นลูกนักการเมืองหัวโจกเรื่องรณรงค์เมาไม่ขับแต่กลับทำผิดเสียเอง

"คดีว่าไงบ้าง" ปันปันถามด้วยความเป็นห่วง

"พ่อบอกว่าเดี๋ยวเคลียร์ให้ จ่ายค่าเสียหายให้ฝ่ายนั้นสมน้ำสมเนื้อ รวมถึงค่าปิดปากด้วย" ชูครีมตอบก่อนถอนหายใจ ใช่ว่าเธอจะสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอยอมรับผิดแต่โดยดี

"แล้วไปขอโทษคู่กรณีหรือยัง" นิริณถามต่อ

"เมื่อวานฉันกับพ่อไปเจอทางนั้นที่สถานีตำรวจ ขอโทษเรียบร้อย แล้วก็ตามด้วยเงินนั่นแหละ"

"แกไม่เคยเมาแล้วขับเลยนะครีม แล้วนั่นก็ตีสอง แกเมาแล้วจะออกมาจากผับทำไม"

"แกถามเหมือนพ่อฉันเลยนะริณ"

"เอ้า! ก็มันน่าสงสัยจริงๆ"

แต่เจ้าตัวกลับไม่สงสัยในตัวเอง ขนาดมึนเมาก็ยังจดจำได้ว่าทำไมถึงออกมาจากผับ K Night ตอนตีสองทั้งที่ปกติหากมึนเมาเธอจะนอนค้างที่นั่น

"ห้องไม่ว่างไง ฉันก็เลยจะกลับไปนอนห้องตัวเอง"

"ห้องมีตั้งยี่สิบสามสิบห้องเนี่ยนะ"

"อื้อ!"

ชูครีมครางรับแล้วหยิบมือถือขึ้นมาดูข้อความของใครบางคนที่ส่งเข้ามาหา เธออ่านข้อความนั้นแล้วขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองซ้ายมองขวา

"มีอะไรเหรอแก" ปันปันมองตาม

"สงสัยวันนี้จะมีคนมารับฉัน"

"ใคร"

เธอหันหน้าจอให้นิริณอ่านข้อความ

'บ่ายสามโมงจะมีรถจอดรออยู่หน้าตึก ช่วยตรงต่อเวลา'

"เฮ้ย! ฉันอ่านชื่อคนส่งไม่ทัน"

นิริณโวยเพราะมองเห็นแค่รูปโปรไฟล์เป็นแบล็กกราวน์สีดำมีอักษรภาษาอังกฤษตัว K สีทองอยู่ตรงกลาง ไม่ทันได้อ่านชื่อ

"จะสามโมงแล้ว ฉันไปก่อนนะ.."

"พวกฉันไปส่ง"

สามสาวรีบเก็บของแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งมายังด้านหน้าตึก มีรถยี่ห้อ BMW สีดำจอดอยู่ ชูครีมมองด้วยความสงสัยว่าจะใช่รถที่มีคนส่งข้อความมาบอกหรือไม่เพราะเท่าที่เธอรู้ เจ้าของไลน์นั้นไม่ได้ใช้รถคันนี้

คนด้านในคงเห็นว่าเธอชักช้าจึงเลื่อนกระจกลงให้เห็นใบหน้า เขาคือผู้ชาย..หล่อ ผิวขาวใสและสวมใส่เสื้อนักศึกษาเหมือนพวกเธอ

"นั่น.. พี่โอบ วิศวะนี่"

"แกรู้จักเหรอปัน" ชูครีมหันไปถาม

"ต้องถามว่าแกไม่รู้จักเขาได้ไง แต่ทำไมเขาถึงมารับแก"

"หรือแกคั่วกับเขาอยู่" นิริณตาโต

"บ้า! ยังไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ"

ติ๊ง! แต่แล้วก็มีเสียงแจ้งเตือนเข้ามาอีกครั้งจากคนเดิม

'ขึ้นรถ ด่วน!'

"ไอ้บ้าเอ๊ย! ฉันไปก่อนนะ พรุ่งนี้จะมาฝอย"

โบกมือลาเพื่อนแล้ววิ่งอ้อมตัวรถไปเปิดประตูด้านข้างคนขับ ทว่าเปิดเท่าไหร่ก็เปิดไม่ออก แต่กลับมีเสียงปลดล็อกประตูหลัง ชูครีมแปลกใจ แต่ก็ยอมขยับเท้าเดินมาเปิดประตูด้านหลัง

มันเปิดได้! เธอเข้าไปนั่งในรถอย่างไม่รอช้า ครั้นประตูปิดลง รถก็พุ่งทะยานออกตัวทันที

ห้านาทีผ่านไปแล้วภายในรถก็ยังเงียบสนิท ไม่มีแม้แต่เสียงเพลง เสียงพูดคุยไม่ต้องพูดถึง ชูครีมจ้องมองคนขับอย่างไม่คิดแอบ มองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาด้านข้างด้วยความสงสัย หากสงสัยก็ต้องถามจะได้กระจ่าง

"พี่ชื่อโอบเหรอ"

"อืม"

และเขาก็ตอบรับทันควัน

"ทำไมถึงมารับฉันล่ะคะ"

"เฮียสั่งมา"

"เฮีย?"

เธอพอจะเดาออกว่า 'เฮีย' ที่ว่าคือใคร แต่เพิ่งรู้ว่าหนึ่งในลูกน้องมีเด็กนักศึกษาอยู่ด้วย

"เขาให้มารับไปที่ไหนคะ"

"K Night"

"ทำไมต้องไปที่นั่นล่ะ คืนนี้ฉันไม่อยากดื่ม พี่ไปส่งฉันที่คอนโดได้ไหม"

"เห็นว่าจะไม่ได้"

เขาพูดคุยกับเธอด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ไม่ใส่อารมณ์ใดๆ มาในน้ำเสียงนั้นเลย แถมยังไม่คิดมองหน้าเธอด้วย

ชูครีมเลิกถาม ดูแล้วจะสู้ไม่ได้ทั้งคนนี้และคนนั้น

เธอนั่งกอดอดเงียบๆ มองวิวที่รถขับผ่านด้วยดวงตาเหม่อลอย พยายามไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะไปพบเจอ มันไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่..เธอหมายถึงคนที่กำลังจะไปพบ

ครึ่งชั่วโมงรถเข้ามาจอดในอาคารจอดรถของผับชื่อดังที่เวลานี้ยังไม่เปิดทำการ ชูครีมลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในลิฟต์ มีโอบเดินตามหลังเข้ามายืนอยู่ด้วยเงียบๆ ประหนึ่งบอดี้การ์ด

กระทั่งมาถึงชั้นสี่โอบก็เดินนำหน้าแล้วจิ้มปลายนิ้วลงบนปุ่มกดรหัสหน้าประตูไม้บานใหญ่ ก่อนจะแยกตัวเดินลงบันไดไป ให้เธอเดินเข้าไปในห้องนั้นเพียงลำพัง

ประตูเปิดอ้าออกหลังเสียงสัญญาณ ชูครีมก้าวเดินในขณะสองแขนยังคงกอดอกมาหยุดยืนกลางห้อง มองตรงไปยังโต๊ะทำงานใหญ่ตรงหน้าที่มีคนนั่งอยู่ ไม่ได้เอ่ยทักทายเพราะรู้ว่าคนนั้นต้องรับรู้การมาของเธอ

ต้องรู้สิ! ก็เขาเป็นคนออกคำสั่งให้เธอมาเอง

แต่จะไม่สนใจกันนานเกินห้านาทีไม่ได้นะ

เธอเมื่อยแล้วก็หิวข้าวด้วย

"งั้นครีมไปนะ.."

"นั่งลง"

ชูครีมเค้นหัวเราะในวินาทีที่คนนั้นละสายตาจากหน้าจอโน้ตบุ๊คหันมามอง ดวงตาคมเฉี่ยวดั่งพญาเหยี่ยวจ้องมองนิ่งให้เธอรู้สึกเกรงขึ้นมานิดๆ ความน่ากลัวบนใบหน้าขัดกับความหล่อเหลาเต็มร้อยยิ่งทำให้เธอไม่มีแรงหยัดยืน

หญิงสาวเดินไปนั่งลงบนโซฟาตามคำสั่ง กอดอกนั่งไขว่ห้างตั้งคอตรงแสดงออกว่าไม่ได้เกรงเขาแม้แต่น้อย แม้เขาจะแผ่ขยายอำนาจบางอย่างมาก็ตาม

"เรียกครีมมาทำไมคะ"

"คืนนั้นขับรถออกไปทำไม"

อีกแล้ว! ถามคำถามนี้กันอีกแล้ว แม้แต่เจ้าของผับอย่างเขาก็ยังถามทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าห้องที่เธอนอนประจำมันไม่ว่าง

"ครีมขี้เกียจจะตอบคำถามนี้แล้วค่ะ พูดธุระมาเลยเถอะ ครีมหิวข้าวแล้ว"

เจ้าของสถานที่ลุกขึ้นยืนก้าวเดินมานั่งหมิ่นเหม่บนขอบโต๊ะด้านหน้า สอดสองมือล้วงกระเป๋ากางเกงสแลคซ์สีดำวางมาดที่มองกี่ครั้งก็..โคตรเท่ห์และโคตรหล่อ โอบคนเมื่อครู่ว่าหล่อโฮกแล้ว คนนี้หล่อกว่าด้วยวัยที่โตกว่าห้าปี

หล่อก็น่ามองอยู่หรอก แต่ชูครีมไม่เข้าใจว่าเขาจะทำหน้าดุขนาดนั้นเพื่ออะไร

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • สิงหราชปราบพยศ   เขาคนดุ

    ห้างสรรพสินค้า พออาจารย์ยกคลาสสามสาวก็มาช็อปปิ้งเครื่องสำอางที่ร้านชื่อดัง นิริณชอบกรีดอายไลเนอร์ ปันปันชอบทาคุชชั่น ส่วนชูครีมชอบทาลิปสติก พวกเธอจึงเกาะกันไปช่วยเลือกสินค้าทีละอย่างจนมาจบที่ลิปออยบำรุงริมฝีปากที่ช่วงนี้เป็นที่นิยมมาก"เป็นผู้หญิงปากต้องสุขภาพดี จะได้น่าจูบ"นิริณหยิบเอาตัวเทสต์มาป้ายลงบนสันมือ"จึ้งมาก ฉันเอาด้วย""สามชิ้นลดราคา 30 บาท ฉันเอาด้วย" ปันปันหยิบอีกอันแต่ชูครีมกลับให้ความสนใจผู้คนที่ยืนมองเธออยู่ด้านนอกร้าน ใบหน้าสวยหวานงอง้ำขึ้นมานิดๆ ก่อนจะหลบสายตาคนพวกนั้นมาหาเพื่อน"หรือความจริงแล้วฉันไม่ควรไปไหน""แกคงต้องอดทนไปสักพัก ไทยแลนด์แดนดราม่า ถ้าเผลอเข้าไปแตะ จะออกยากมากเลยล่ะ"ปันปันพยักหน้าสมทบกับนิริณ"ทำตัวเป็นต่อภัยสังคม ยังกล้าออกมาใช้ชีวิตข้างนอก"นั่นไง! มาแล้ว ชูครีมหันมองคนพูด เป็นนักศึกษาจับกลุ่มกันยืนอยู่ถัดไปอีกสองล็อก คิดดูสิว่าพวกเธอต้องพูดคุยกันเสียงดังแค่ไหนถึงได้ยินมาถึงตรงนี้ชูครีมกัดฟันอดทน หากเป็นปกติเธอคงตอบโต้ไม่ยอมแพ้ แต่ในเมื่อเธอผิดจริง และทำชื่อบิดาเสียหายจึงต้องยอม ทว่าคนที่เข้าไปคุยให้คือนิริณ เธอคนนี้ขาวีนอยู่แล้ว ไม่นานก็กลั

  • สิงหราชปราบพยศ   ผู้ปกครอง

    ตอนเช้ามีรถคันใหม่มาจอดรอรับชูครีม คนขับรถก็เป็นคนใหม่ เขาคือพี่โชนเด็กวิศวกรรมศาสตร์ปีสี่ คนนี้เธอเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามและเคยเห็นที่ K Night มาก่อน เพิ่งรู้เลยว่าเป็นลูกน้องของผู้ชายคนนั้น"พี่คะ ทำไมถึงมาทำงานกับพี่สิงห์ได้ล่ะ"เธอลองชวนเขาคุย โชนไม่ใช่คนหยิ่ง เขายิ้มให้เธอตั้งแต่เปิดประตูรถขึ้นมานั่งแล้ว ซึ่งผิดแผกกับคนเมื่อวานลิบลับ"รู้จักกันนานแล้ว เฮียเขาเลยชวนมา จ่ายเป็นเหล้าไม่อั้น"ของตอบแทนเป็นเหล้าไม่อั้น มันคุ้มค่าแล้วเหรอ ชูครีมหัวเราะในใจ เธอเข้าไม่ถึงความคิดนี้จริงๆ"น้องชูครีมครับ"โชนเอ่ยเรียกสบตาผ่านกระจก เขายิ้มขี้เล่นจนตาหยีดูเป็นมิตร"เฮียกำชับมาว่าอย่าลืมอ่านกฏนะครับ""แล้วถ้าฉัน.. แหกกฏ""เฮียบอกว่าน้องชูครีมรู้ผลลัพธ์ดีครับว่าจะเป็นยังไง"ขนาดฝากคนอื่นมาบอกก็ยังข่มขู่ ชูครีมอยากอยู่ตรงหน้าแล้วใช้เล็บยาวๆ ข่วนหน้าสิงโตให้เป็นแผลเหวอะหวะอารมณ์หงุดหงิดทำให้เธอไม่อยากพูดคุยต่อ ได้แต่นั่งกอดอกไขว่ห้างนึกถึงคนนั้น คนที่เข้ามาอยู่ในวังวนชีวิตของเธอนานหลายปีแล้วเขาชื่อสิงห์ สิงหราช เป็นลูกชายของลูกน้องคนสนิทสส.ชวิน ตั้งแต่ชูครีมจำความได้ก็เห็นเขาวิ่งเข้าวิ่งออก

  • สิงหราชปราบพยศ   คุมความประพฤติ

    "จะตอบคำถามได้หรือยังว่าทำไมถึงขับรถออกไป"คำถามมาครั้งที่สองพร้อมกับดวงตาคมจ้องมองนิ่งความจริงแล้วเขาควรจะรู้ดีที่สุดด้วยซ้ำ"ครีมอยากกลับไปนอนห้องตัวเอง แค่นี้..เลิกถามค่ะ""ไม่ได้คิดว่ามีคนใช้ห้องนั้นใช่ไหม""รู้อยู่แล้ว จะถามเพื่อ?" เธอใส่อารมณ์หงุดหงิดและแวบหนึ่งที่เธอเห็นว่าดวงตาคู่คมนั้นอ่อนแสงลง แต่วินาทีเดียวเท่านั้นก็กลับมาดุดันเหมือนเดิม"คุณอาชวินให้ฉันมาช่วยคุมประพฤติเธอ"ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เฉลย เรื่องคุมประพฤติพ่อบอกเธอแล้ว แต่เธอนึกไม่ถึงว่าพ่อจะใช้คนนี้มาควบคุม คิดว่าแค่ให้รายงานตัวว่ากลับคอนโดมิเนียมแล้ว ทำรายงานอยู่ จะนอนแล้วแค่นั้น"ไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนั้นค่ะ""ฉันพูดเหรอว่าลำบาก""ใช่! พี่สิงห์ไม่ได้พูด แต่งานล้นมือขนาดนี้ ครีมคงไม่ต้องให้พี่เอาครีมไปวุ่นวายกับชีวิตเพิ่ม"ชูครีมลุกขึ้นยืน กระชับกระเป๋าสะพายกุชชี่ใบเล็กสีขาวที่คล้องหัวไหล่ พยายามอย่างมากที่จะจ้องมองดวงตาคมคู่นั้นที่ไม่ต่างจากแสงเลเซอร์อะไรสักอย่าง"อีกอย่าง.. ผิดครั้งเดียว แต่คิดได้ค่ะ ไม่ทำแล้วล่ะ""รับงานมาแล้ว.."ทว่าก่อนเธอเดินถึงประตู เขาก็เอ่ยดักสองขาให้หยุดเดิน ใบหูได้ยินเสียงฝีเท้าย่ำหนักแ

  • สิงหราชปราบพยศ   ชูครีม

    @คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย Zใต้ตัวอาคารชูครีมนั่งอยู่กับนิริณและปันปัน พวกเธอกำลังนั่งกินขนมเค้กที่ซื้อมาจากคาเฟ่ในมหาวิทยาลัยอย่างเอร็ดอร่อย ข้างมือพวกเธอมีน้ำหวานของโปรดคนละแก้วทว่าบทสนทนาที่กำลังพูดคุยกันกลับขัดกับใบหน้าฟินๆ ยามตักเค้กเข้าปาก"งานนี้อีครีมยับ"นิริณสไลด์นิ้วโป้งไปบนหน้าจอมือถือ อ่านคอมเม้นต์รูปถ่ายล่าสุดของชูครีมในไอจี อุบัติเหตุนั้นผ่านมาสองวันแล้ว แต่ตัวต้นเหตุยังถูกวิจารณ์ยับไม่หยุดหนึ่งคือพฤติกรรมไม่เหมาะสมสองผิดกฏหมายสามเป็นลูกนักการเมืองหัวโจกเรื่องรณรงค์เมาไม่ขับแต่กลับทำผิดเสียเอง"คดีว่าไงบ้าง" ปันปันถามด้วยความเป็นห่วง"พ่อบอกว่าเดี๋ยวเคลียร์ให้ จ่ายค่าเสียหายให้ฝ่ายนั้นสมน้ำสมเนื้อ รวมถึงค่าปิดปากด้วย" ชูครีมตอบก่อนถอนหายใจ ใช่ว่าเธอจะสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอยอมรับผิดแต่โดยดี"แล้วไปขอโทษคู่กรณีหรือยัง" นิริณถามต่อ"เมื่อวานฉันกับพ่อไปเจอทางนั้นที่สถานีตำรวจ ขอโทษเรียบร้อย แล้วก็ตามด้วยเงินนั่นแหละ""แกไม่เคยเมาแล้วขับเลยนะครีม แล้วนั่นก็ตีสอง แกเมาแล้วจะออกมาจากผับทำไม""แกถามเหมือนพ่อฉันเลยนะริณ""เอ้า! ก็มันน่าสงสัยจริงๆ"แต่เจ้าตัวกลับไม่สง

  • สิงหราชปราบพยศ   บทนำ

    ความวุ่นวายเกิดขึ้นบนท้องถนนในเวลาตีสองของคืนหนึ่งเพราะรถมินิคูเปอร์สีแดงคาดสีขาวทะเบียน สวย 111 ด้านหน้ายับเยินจิ้มอยู่กับท้ายรถเก๋งสี่ประตูสีขาวรอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่หลับไม่นอนและยังมีเรี่ยวแรงมามุงดูเหตุการณ์ ถึงจะไม่มีคนบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุครั้งนี้ แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สินก็ไม่ต่างจากร่างกายคนที่แขนขาหักและมีจุดน่าสนใจเป็นอย่างมากอยู่หนึ่งอย่าง...ในเหล่าผู้คนที่วุ่นวายกันอยู่นั้น มีนักการเมืองชื่อดังยืนปะปนอยู่ด้วยหนึ่งคนชวิน ธรรมเศรษฐี โอบกอดหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งแล้วพาเดินออกไปจากตรงจุดนี้ มุ่งตรงไปยังรถแวนคันใหญ่สีดำที่จอดอยู่ไม่ห่างนัก ออกคำสั่งให้การ์ดช่วยผลักดันนักข่าวออกห่างจนสามารถขึ้นมาบนรถได้สำเร็จ จับเธอนอนฟุบไปกับเบาะได้ก็ล้วงเอามือถือจากในกระเป๋ากางเกงออกมาโทร.หาใครบางคน ก่อนออกคำสั่งเสียงเย็นเยียบ"เคลียร์ตรงนั้นให้เกลี้ยงภายในสิบนาที"อีกฝ่ายตอบรับก็วางสายแล้วหันมามองคนข้างๆ ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ เตรียมใจรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ได้เลยไม่เกินจากที่คาดคิด..สำนักข่าวไทยทุกแห่งนำเสนอข่าวที่มีชื่อของชวิน นักการเมืองผู้อุทิศตนเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status