Se connecterตอนเช้ามีรถคันใหม่มาจอดรอรับชูครีม คนขับรถก็เป็นคนใหม่ เขาคือพี่โชนเด็กวิศวกรรมศาสตร์ปีสี่ คนนี้เธอเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามและเคยเห็นที่ K Night มาก่อน เพิ่งรู้เลยว่าเป็นลูกน้องของผู้ชายคนนั้น
"พี่คะ ทำไมถึงมาทำงานกับพี่สิงห์ได้ล่ะ"
เธอลองชวนเขาคุย โชนไม่ใช่คนหยิ่ง เขายิ้มให้เธอตั้งแต่เปิดประตูรถขึ้นมานั่งแล้ว ซึ่งผิดแผกกับคนเมื่อวานลิบลับ
"รู้จักกันนานแล้ว เฮียเขาเลยชวนมา จ่ายเป็นเหล้าไม่อั้น"
ของตอบแทนเป็นเหล้าไม่อั้น มันคุ้มค่าแล้วเหรอ ชูครีมหัวเราะในใจ เธอเข้าไม่ถึงความคิดนี้จริงๆ
"น้องชูครีมครับ"
โชนเอ่ยเรียกสบตาผ่านกระจก เขายิ้มขี้เล่นจนตาหยีดูเป็นมิตร
"เฮียกำชับมาว่าอย่าลืมอ่านกฏนะครับ"
"แล้วถ้าฉัน.. แหกกฏ"
"เฮียบอกว่าน้องชูครีมรู้ผลลัพธ์ดีครับว่าจะเป็นยังไง"
ขนาดฝากคนอื่นมาบอกก็ยังข่มขู่ ชูครีมอยากอยู่ตรงหน้าแล้วใช้เล็บยาวๆ ข่วนหน้าสิงโตให้เป็นแผลเหวอะหวะ
อารมณ์หงุดหงิดทำให้เธอไม่อยากพูดคุยต่อ ได้แต่นั่งกอดอกไขว่ห้างนึกถึงคนนั้น คนที่เข้ามาอยู่ในวังวนชีวิตของเธอนานหลายปีแล้ว
เขาชื่อสิงห์ สิงหราช เป็นลูกชายของลูกน้องคนสนิทสส.ชวิน ตั้งแต่ชูครีมจำความได้ก็เห็นเขาวิ่งเข้าวิ่งออกบ้านและสำนักงานของบิดาเป็นประจำ ตอนเด็กเขาไม่เคยเผยลักษณะนิสัยใดๆ ออกมาเลยว่าโตขึ้นมาจะกลับกลายเป็นคนดุและน่ากลัวขนาดนี้ ทั้งยังมีอำนาจ มีลูกน้องมากมายไม่ต่างจากมาเฟีย ทั้งที่เขาก็เป็นแค่เจ้าของผับและเจ้าของอสังหาริมทรัพย์อีกมากมายเท่านั้น
"ถึงแล้วครับ"
นั่งคิดอะไรเพลินๆ ได้เพียงนิดเดียวก็ถึงมหาวิทยาลัย โชนลงจากรถมาเปิดประตูให้หญิงสาว แน่นอนว่าความสนใจรอบข้างมาตกที่ชูครีม เธอถอนหายใจเหนื่อยหน่าย
เมื่อวานอีกคน วันนี้อีกคน.. คนจะไม่คิดว่าเธอเป็นนางวันทองสองใจหรอกเหรอ
มือถือยี่ห้อหรูเครื่องบางเฉียบถูกวางลงบนโต๊ะหลังจากอ่านข้อความของโชนที่ส่งมารายงานว่าทำงานของเช้าวันนี้เสร็จลุล่วง สิงหราชหันกลับมาสนใจโหนบาร์ต่อ สายตาทอดมองไปยังปลาที่แหวกว่ายอยู่ในบ่อขนาดใหญ่ข้างตัวบ้าน ทว่าความคิดล่องลอยไปถึงเรื่องเมื่อคืนก่อน
ค่ำคืนนั้นเขาได้รับโทรศัพท์จากชวินให้ไปช่วยเคลียร์สถานการณ์อุบัติเหตุให้คลี่คลายโดยไว แต่ถึงแม้จะไวมากแค่ไหนก็ไม่ทันนักข่าวที่มาทำข่าวในยามดึกดื่น
อีกวันข่าวของนักการเมืองชื่อดังดังกระหึ่มพร้อมกับลูกสาวคนเล็ก ที่ปัจจุบันเธอนั้นยังถูกสังคมให้ความสนใจและด่าทอทางคอมเม้นต์ในโซเชี่ยลมีเดียอยู่
ที่น่าสนใจคืออีกวันหนึ่งชวินมาหาถึงบ้านในช่วงสายก่อนที่เขาจะออกไปทำงาน ด้วยใบหน้าซีเรียสที่เห็นมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่รู้จักกัน
"อารู้ว่าสิงห์ต้องทำได้แน่"
ชวินยืนสูบบุหรี่อยู่คู่กับคนที่เขาเห็นว่าเป็นหลายชายคนหนึ่งอยู่ตรงสวนข้างบ้าน
"ทำไมถึงมั่นใจครับว่าผมจะทำได้"
"สิงห์เป็นคนเด็ดขาด สามารถออกคำสั่งและดุด่าคนในปกครองได้.. อาพูดถูกไหม"
"อาก็เป็นแบบนั้นครับ"
"แต่ไม่ใช่กับลูกสาวไง อาคุมลูกน้องนับครึ่งร้อยได้ แต่กับลูกอาเด็ดขาดไม่ลง รู้ว่าผิด แต่พอลูกทำหน้าสำนึกตาละห้อยพนมมือไหว้ อาก็ไม่รู้จะดุยังไงต่อ ถึงปากจะบอกว่าไม่ทำแล้ว แต่อาก็ไม่มั่นใจอยู่ดี สู้ให้ถูกคุมประพฤติสักระยะ ให้อยู่ในกฏในเกณฑ์บ้าง จะได้จำแม่นๆ ว่าอย่าทำอีก อ่อ จะได้เลิกดื้อด้วย"
นักการเมืองผู้อื้อฉาวถอนหายใจเสียงดัง
"ทำผิดเรื่องอะไรไม่ทำ ดันเมาแล้วขับ อารณรงค์เรื่องนี้เพื่อเรียกคะแนนเสียงแทบตาย ดีนะเขาไม่ไล่ออกจากตำแหน่ง แล้วคืนนั้นสิงห์ไม่เจอชูครีมเลยเหรอ ถึงไม่รู้ว่าน้องเมา อ่อ เห็นน้องบอกห้องเต็ม.."
"เมาจนเข้าใจผิดน่ะครับ เอาเป็นว่าผมรับงานนี้"
บุหรี่หมดมวนพอดี ชวินตบบ่าหลานชาย ยิ้มใจดีที่ไม่มีอะไรแอบแฝงแม้แต่น้อย
"เรานี่ได้เลือดพ่อเต็มๆ เลยนะ ไอ้ศรภูมิใจในตัวลูกมันแน่ๆ ยังไงอาฝากดูแลน้องด้วยแล้วกันนะ อาให้สิทธิ์สิงห์เต็มที่เลย ช่วงนี้อาก็ยุ่งๆ ทั้งทำงานทำคะแนน งานนอกก็บานเบอะ แม่เขาก็ยุ่งกับเด็กด้อยโอกาส อยากได้อะไรตอบแทนก็บอกมาได้เลย"
"เอาไว้ผมคิดออกก่อนแล้วจะบอกคุณอาครับว่าอยากได้อะไร"
นั่นคือบทสนทนาทั้งหมดที่เกิดขึ้นภายในครึ่งชั่วโมงที่พบปะกัน นับตั้งแต่นั้น เด็กดื้อด้านคนนั้นก็อยู่ในปกครองของเขาในฐานะผู้ถูกคุมความประพฤติโดยสมบูรณ์
ล่วงเลยจนบ่ายสิงหราชปลีกตัวจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์มายังผับที่เป็นธุรกิจหลัก เขาทำเงินจากที่นี่ได้อย่างมหาศาล ทว่าก้นยังนั่งไม่ทันอุ่น มือถือก็ร้องเรียกเสียงดังให้เขาต้องรับสาย
"ไอ้โอบ.."
[เฮีย ผมมารับชูครีม เธอไม่อยู่ที่ตึกคณะ เห็นว่าช่วงบ่ายอาจารย์ยกคลาสเลยสลายตัวกันไปนานแล้ว]
"อืม มึงจะไปทำอะไรก็ทำ"
[ไม่ให้ผมไปรับที่คอนโดแน่นะครับ]
"ไม่ต้อง กู..จัดการเอง"
เขาตอบกลับเสียงเหี้ยมกัดฟัน วางสายแล้วกดเข้าไปดูในแชทไลน์ของชูครีม ตั้งแต่เก้าโมงเธอส่งรูปถ่ายมารายงานตัวแค่หนึ่งครั้งตอนสิบเอ็ดโมง แต่ขณะนี้เวลาบ่ายสามโมง
มุมปากหนากระตุกยิ้ม ท้าทายตั้งแต่เริ่มต้นก็น่าสนุกดี
ยัยเด็กดื้อรู้จักเขาน้อยไปแล้ว
ห้างสรรพสินค้า พออาจารย์ยกคลาสสามสาวก็มาช็อปปิ้งเครื่องสำอางที่ร้านชื่อดัง นิริณชอบกรีดอายไลเนอร์ ปันปันชอบทาคุชชั่น ส่วนชูครีมชอบทาลิปสติก พวกเธอจึงเกาะกันไปช่วยเลือกสินค้าทีละอย่างจนมาจบที่ลิปออยบำรุงริมฝีปากที่ช่วงนี้เป็นที่นิยมมาก"เป็นผู้หญิงปากต้องสุขภาพดี จะได้น่าจูบ"นิริณหยิบเอาตัวเทสต์มาป้ายลงบนสันมือ"จึ้งมาก ฉันเอาด้วย""สามชิ้นลดราคา 30 บาท ฉันเอาด้วย" ปันปันหยิบอีกอันแต่ชูครีมกลับให้ความสนใจผู้คนที่ยืนมองเธออยู่ด้านนอกร้าน ใบหน้าสวยหวานงอง้ำขึ้นมานิดๆ ก่อนจะหลบสายตาคนพวกนั้นมาหาเพื่อน"หรือความจริงแล้วฉันไม่ควรไปไหน""แกคงต้องอดทนไปสักพัก ไทยแลนด์แดนดราม่า ถ้าเผลอเข้าไปแตะ จะออกยากมากเลยล่ะ"ปันปันพยักหน้าสมทบกับนิริณ"ทำตัวเป็นต่อภัยสังคม ยังกล้าออกมาใช้ชีวิตข้างนอก"นั่นไง! มาแล้ว ชูครีมหันมองคนพูด เป็นนักศึกษาจับกลุ่มกันยืนอยู่ถัดไปอีกสองล็อก คิดดูสิว่าพวกเธอต้องพูดคุยกันเสียงดังแค่ไหนถึงได้ยินมาถึงตรงนี้ชูครีมกัดฟันอดทน หากเป็นปกติเธอคงตอบโต้ไม่ยอมแพ้ แต่ในเมื่อเธอผิดจริง และทำชื่อบิดาเสียหายจึงต้องยอม ทว่าคนที่เข้าไปคุยให้คือนิริณ เธอคนนี้ขาวีนอยู่แล้ว ไม่นานก็กลั
ตอนเช้ามีรถคันใหม่มาจอดรอรับชูครีม คนขับรถก็เป็นคนใหม่ เขาคือพี่โชนเด็กวิศวกรรมศาสตร์ปีสี่ คนนี้เธอเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามและเคยเห็นที่ K Night มาก่อน เพิ่งรู้เลยว่าเป็นลูกน้องของผู้ชายคนนั้น"พี่คะ ทำไมถึงมาทำงานกับพี่สิงห์ได้ล่ะ"เธอลองชวนเขาคุย โชนไม่ใช่คนหยิ่ง เขายิ้มให้เธอตั้งแต่เปิดประตูรถขึ้นมานั่งแล้ว ซึ่งผิดแผกกับคนเมื่อวานลิบลับ"รู้จักกันนานแล้ว เฮียเขาเลยชวนมา จ่ายเป็นเหล้าไม่อั้น"ของตอบแทนเป็นเหล้าไม่อั้น มันคุ้มค่าแล้วเหรอ ชูครีมหัวเราะในใจ เธอเข้าไม่ถึงความคิดนี้จริงๆ"น้องชูครีมครับ"โชนเอ่ยเรียกสบตาผ่านกระจก เขายิ้มขี้เล่นจนตาหยีดูเป็นมิตร"เฮียกำชับมาว่าอย่าลืมอ่านกฏนะครับ""แล้วถ้าฉัน.. แหกกฏ""เฮียบอกว่าน้องชูครีมรู้ผลลัพธ์ดีครับว่าจะเป็นยังไง"ขนาดฝากคนอื่นมาบอกก็ยังข่มขู่ ชูครีมอยากอยู่ตรงหน้าแล้วใช้เล็บยาวๆ ข่วนหน้าสิงโตให้เป็นแผลเหวอะหวะอารมณ์หงุดหงิดทำให้เธอไม่อยากพูดคุยต่อ ได้แต่นั่งกอดอกไขว่ห้างนึกถึงคนนั้น คนที่เข้ามาอยู่ในวังวนชีวิตของเธอนานหลายปีแล้วเขาชื่อสิงห์ สิงหราช เป็นลูกชายของลูกน้องคนสนิทสส.ชวิน ตั้งแต่ชูครีมจำความได้ก็เห็นเขาวิ่งเข้าวิ่งออก
"จะตอบคำถามได้หรือยังว่าทำไมถึงขับรถออกไป"คำถามมาครั้งที่สองพร้อมกับดวงตาคมจ้องมองนิ่งความจริงแล้วเขาควรจะรู้ดีที่สุดด้วยซ้ำ"ครีมอยากกลับไปนอนห้องตัวเอง แค่นี้..เลิกถามค่ะ""ไม่ได้คิดว่ามีคนใช้ห้องนั้นใช่ไหม""รู้อยู่แล้ว จะถามเพื่อ?" เธอใส่อารมณ์หงุดหงิดและแวบหนึ่งที่เธอเห็นว่าดวงตาคู่คมนั้นอ่อนแสงลง แต่วินาทีเดียวเท่านั้นก็กลับมาดุดันเหมือนเดิม"คุณอาชวินให้ฉันมาช่วยคุมประพฤติเธอ"ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เฉลย เรื่องคุมประพฤติพ่อบอกเธอแล้ว แต่เธอนึกไม่ถึงว่าพ่อจะใช้คนนี้มาควบคุม คิดว่าแค่ให้รายงานตัวว่ากลับคอนโดมิเนียมแล้ว ทำรายงานอยู่ จะนอนแล้วแค่นั้น"ไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนั้นค่ะ""ฉันพูดเหรอว่าลำบาก""ใช่! พี่สิงห์ไม่ได้พูด แต่งานล้นมือขนาดนี้ ครีมคงไม่ต้องให้พี่เอาครีมไปวุ่นวายกับชีวิตเพิ่ม"ชูครีมลุกขึ้นยืน กระชับกระเป๋าสะพายกุชชี่ใบเล็กสีขาวที่คล้องหัวไหล่ พยายามอย่างมากที่จะจ้องมองดวงตาคมคู่นั้นที่ไม่ต่างจากแสงเลเซอร์อะไรสักอย่าง"อีกอย่าง.. ผิดครั้งเดียว แต่คิดได้ค่ะ ไม่ทำแล้วล่ะ""รับงานมาแล้ว.."ทว่าก่อนเธอเดินถึงประตู เขาก็เอ่ยดักสองขาให้หยุดเดิน ใบหูได้ยินเสียงฝีเท้าย่ำหนักแ
@คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย Zใต้ตัวอาคารชูครีมนั่งอยู่กับนิริณและปันปัน พวกเธอกำลังนั่งกินขนมเค้กที่ซื้อมาจากคาเฟ่ในมหาวิทยาลัยอย่างเอร็ดอร่อย ข้างมือพวกเธอมีน้ำหวานของโปรดคนละแก้วทว่าบทสนทนาที่กำลังพูดคุยกันกลับขัดกับใบหน้าฟินๆ ยามตักเค้กเข้าปาก"งานนี้อีครีมยับ"นิริณสไลด์นิ้วโป้งไปบนหน้าจอมือถือ อ่านคอมเม้นต์รูปถ่ายล่าสุดของชูครีมในไอจี อุบัติเหตุนั้นผ่านมาสองวันแล้ว แต่ตัวต้นเหตุยังถูกวิจารณ์ยับไม่หยุดหนึ่งคือพฤติกรรมไม่เหมาะสมสองผิดกฏหมายสามเป็นลูกนักการเมืองหัวโจกเรื่องรณรงค์เมาไม่ขับแต่กลับทำผิดเสียเอง"คดีว่าไงบ้าง" ปันปันถามด้วยความเป็นห่วง"พ่อบอกว่าเดี๋ยวเคลียร์ให้ จ่ายค่าเสียหายให้ฝ่ายนั้นสมน้ำสมเนื้อ รวมถึงค่าปิดปากด้วย" ชูครีมตอบก่อนถอนหายใจ ใช่ว่าเธอจะสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอยอมรับผิดแต่โดยดี"แล้วไปขอโทษคู่กรณีหรือยัง" นิริณถามต่อ"เมื่อวานฉันกับพ่อไปเจอทางนั้นที่สถานีตำรวจ ขอโทษเรียบร้อย แล้วก็ตามด้วยเงินนั่นแหละ""แกไม่เคยเมาแล้วขับเลยนะครีม แล้วนั่นก็ตีสอง แกเมาแล้วจะออกมาจากผับทำไม""แกถามเหมือนพ่อฉันเลยนะริณ""เอ้า! ก็มันน่าสงสัยจริงๆ"แต่เจ้าตัวกลับไม่สง
ความวุ่นวายเกิดขึ้นบนท้องถนนในเวลาตีสองของคืนหนึ่งเพราะรถมินิคูเปอร์สีแดงคาดสีขาวทะเบียน สวย 111 ด้านหน้ายับเยินจิ้มอยู่กับท้ายรถเก๋งสี่ประตูสีขาวรอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่หลับไม่นอนและยังมีเรี่ยวแรงมามุงดูเหตุการณ์ ถึงจะไม่มีคนบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุครั้งนี้ แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สินก็ไม่ต่างจากร่างกายคนที่แขนขาหักและมีจุดน่าสนใจเป็นอย่างมากอยู่หนึ่งอย่าง...ในเหล่าผู้คนที่วุ่นวายกันอยู่นั้น มีนักการเมืองชื่อดังยืนปะปนอยู่ด้วยหนึ่งคนชวิน ธรรมเศรษฐี โอบกอดหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งแล้วพาเดินออกไปจากตรงจุดนี้ มุ่งตรงไปยังรถแวนคันใหญ่สีดำที่จอดอยู่ไม่ห่างนัก ออกคำสั่งให้การ์ดช่วยผลักดันนักข่าวออกห่างจนสามารถขึ้นมาบนรถได้สำเร็จ จับเธอนอนฟุบไปกับเบาะได้ก็ล้วงเอามือถือจากในกระเป๋ากางเกงออกมาโทร.หาใครบางคน ก่อนออกคำสั่งเสียงเย็นเยียบ"เคลียร์ตรงนั้นให้เกลี้ยงภายในสิบนาที"อีกฝ่ายตอบรับก็วางสายแล้วหันมามองคนข้างๆ ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ เตรียมใจรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ได้เลยไม่เกินจากที่คาดคิด..สำนักข่าวไทยทุกแห่งนำเสนอข่าวที่มีชื่อของชวิน นักการเมืองผู้อุทิศตนเ







