Se connecter
ความวุ่นวายเกิดขึ้นบนท้องถนนในเวลาตีสองของคืนหนึ่งเพราะรถมินิคูเปอร์สีแดงคาดสีขาวทะเบียน สวย 111 ด้านหน้ายับเยินจิ้มอยู่กับท้ายรถเก๋งสี่ประตูสีขาว
รอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่หลับไม่นอนและยังมีเรี่ยวแรงมามุงดูเหตุการณ์ ถึงจะไม่มีคนบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุครั้งนี้ แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สินก็ไม่ต่างจากร่างกายคนที่แขนขาหัก
และมีจุดน่าสนใจเป็นอย่างมากอยู่หนึ่งอย่าง...
ในเหล่าผู้คนที่วุ่นวายกันอยู่นั้น มีนักการเมืองชื่อดังยืนปะปนอยู่ด้วยหนึ่งคน
ชวิน ธรรมเศรษฐี โอบกอดหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งแล้วพาเดินออกไปจากตรงจุดนี้ มุ่งตรงไปยังรถแวนคันใหญ่สีดำที่จอดอยู่ไม่ห่างนัก ออกคำสั่งให้การ์ดช่วยผลักดันนักข่าวออกห่างจนสามารถขึ้นมาบนรถได้สำเร็จ จับเธอนอนฟุบไปกับเบาะได้ก็ล้วงเอามือถือจากในกระเป๋ากางเกงออกมาโทร.หาใครบางคน ก่อนออกคำสั่งเสียงเย็นเยียบ
"เคลียร์ตรงนั้นให้เกลี้ยงภายในสิบนาที"
อีกฝ่ายตอบรับก็วางสายแล้วหันมามองคนข้างๆ ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ เตรียมใจรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ได้เลย
ไม่เกินจากที่คาดคิด..
สำนักข่าวไทยทุกแห่งนำเสนอข่าวที่มีชื่อของชวิน นักการเมืองผู้อุทิศตนเพื่อประชาชนมานานนับสิบปี เป็นตัวตั้งตัวตีรณรงค์เรื่องเมาไม่ขับ แต่กลับปล่อยให้ลูกสาวดื่มเหล้าเมาแล้วออกมาขับขี่ยานพาหนะบนท้องถนนจนชนเข้ากับรถคนอื่น
เสียหน้าไม่พอ แต่เสียหมาหนักหนาเอาการ
ชายวัยห้าสิบปีนั่งกุมขมับอยู่ที่โต๊ะอาหารในเวลาเช้าตรู่ ข้าวกินไม่ลง กาแฟก็ฝืดคอเอาดื้อๆ ขวามือเป็นภรรยาที่วางมือบนไหล่หนาพยายามปลอบประโลมให้เขาใจเย็นและคลายความกังวล
ส่วนฝั่งซ้ายมือคือตัวการของเรื่องที่นั่งหน้าง่วงและแฮงค์ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
ชูครีมยกมือปิดปากหาววอดหลังจากไร้บทสนทนามานานสองนาที ก่อนหน้านั้นเธอถูกบิดาบ่นยาวเหยียด ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องดื่มเก่ง เที่ยวเก่ง แต่เพิ่งจะสร้างปัญหาให้จริงจังเมื่อคืนนี้
"ลูกไม่เคยดูข่าวรถชนบนทางด่วนเหรอ ตอนนั้นตายตั้งกี่ศพ ดีแค่ไหนที่ของเราไม่มีการสูญเสียเกิดขึ้น"
รอบที่สามที่ชวินยกเหตุการณ์นี้มาเป็นตัวอย่าง
แต่ชูครีมก็ได้แต่ส่ายหน้า "ครีมยังไม่เกิดหรือเปล่าคะ ไม่คุ้นเลย"
คนเป็นพ่อถอนหายใจ อยากเอาหน้าผากโขกโต๊ะให้ตายไปเสีย
"ครีม ลูกต้องเข้าใจนะว่าคุณพ่อเขาเป็นนักการเมือง คนจับจ้องทั้งประเทศ กระดิกตัวนิดเดียวก็เป็นข่าวแล้ว"
"คุณแม่ก็ด้วยใช่ไหมล่ะคะ" หญิงสาวย้อน
"แน่นอนจ้ะ ครอบครัวเราสร้างภาพลักษณ์กันเอาไว้ดีแค่ไหนลูกก็รู้อยู่"
สร้างภาพ..ลักษณ์
ชูครีมพยักหน้าเข้าใจ สามีเป็นนักการเมือง ภรรยาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ ลูกสาวคนโตเป็นดีไซเนอร์มีชื่อเสียงอยู่ต่างประเทศ ส่วนเธอเป็นนักศึกษาสาวสวยดาวคณะมนุษยศาสตร์ ภาพลักษณ์ดีๆ ของสมาชิกครอบครัวธรรมเศรษฐี
"ทุกทีเมา พ่อก็เห็นว่าค้างที่นั่น เมื่อคืนทำไมถึงขับรถกลับ"
"ห้องไม่ว่างค่ะ ครีมขี้เกียจรอ"
สองมือเล็กยกพนมไหว้บุพการีทั้งสองด้วยความจริงใจ เธอไม่ใช่คนที่เห็นพ่อแม่เครียดแล้วจะไม่สนใจ
"ครีม ขอโทษค่ะ คราวหลังจะระวังตัว"
"ไม่ใช่ต้องระวังตัว แต่ห้ามเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด"
แววตาและน้ำเสียงของชวินจริงจังที่นานๆ ครั้งจะแสดงให้ลูกเมียเห็น ชูครีมหวั่นใจ กลัวเหลือเกินว่าจะได้ยินในสิ่งที่เธอไม่อยากพบเจอ
"ลูกต้องถูกคุมประพฤติ.. จนกว่าข่าวจะเงียบหายไปจากความทรงจำทุกคน"
นั่นไง! คิดไว้ไม่มีผิด
ห้างสรรพสินค้า พออาจารย์ยกคลาสสามสาวก็มาช็อปปิ้งเครื่องสำอางที่ร้านชื่อดัง นิริณชอบกรีดอายไลเนอร์ ปันปันชอบทาคุชชั่น ส่วนชูครีมชอบทาลิปสติก พวกเธอจึงเกาะกันไปช่วยเลือกสินค้าทีละอย่างจนมาจบที่ลิปออยบำรุงริมฝีปากที่ช่วงนี้เป็นที่นิยมมาก"เป็นผู้หญิงปากต้องสุขภาพดี จะได้น่าจูบ"นิริณหยิบเอาตัวเทสต์มาป้ายลงบนสันมือ"จึ้งมาก ฉันเอาด้วย""สามชิ้นลดราคา 30 บาท ฉันเอาด้วย" ปันปันหยิบอีกอันแต่ชูครีมกลับให้ความสนใจผู้คนที่ยืนมองเธออยู่ด้านนอกร้าน ใบหน้าสวยหวานงอง้ำขึ้นมานิดๆ ก่อนจะหลบสายตาคนพวกนั้นมาหาเพื่อน"หรือความจริงแล้วฉันไม่ควรไปไหน""แกคงต้องอดทนไปสักพัก ไทยแลนด์แดนดราม่า ถ้าเผลอเข้าไปแตะ จะออกยากมากเลยล่ะ"ปันปันพยักหน้าสมทบกับนิริณ"ทำตัวเป็นต่อภัยสังคม ยังกล้าออกมาใช้ชีวิตข้างนอก"นั่นไง! มาแล้ว ชูครีมหันมองคนพูด เป็นนักศึกษาจับกลุ่มกันยืนอยู่ถัดไปอีกสองล็อก คิดดูสิว่าพวกเธอต้องพูดคุยกันเสียงดังแค่ไหนถึงได้ยินมาถึงตรงนี้ชูครีมกัดฟันอดทน หากเป็นปกติเธอคงตอบโต้ไม่ยอมแพ้ แต่ในเมื่อเธอผิดจริง และทำชื่อบิดาเสียหายจึงต้องยอม ทว่าคนที่เข้าไปคุยให้คือนิริณ เธอคนนี้ขาวีนอยู่แล้ว ไม่นานก็กลั
ตอนเช้ามีรถคันใหม่มาจอดรอรับชูครีม คนขับรถก็เป็นคนใหม่ เขาคือพี่โชนเด็กวิศวกรรมศาสตร์ปีสี่ คนนี้เธอเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามและเคยเห็นที่ K Night มาก่อน เพิ่งรู้เลยว่าเป็นลูกน้องของผู้ชายคนนั้น"พี่คะ ทำไมถึงมาทำงานกับพี่สิงห์ได้ล่ะ"เธอลองชวนเขาคุย โชนไม่ใช่คนหยิ่ง เขายิ้มให้เธอตั้งแต่เปิดประตูรถขึ้นมานั่งแล้ว ซึ่งผิดแผกกับคนเมื่อวานลิบลับ"รู้จักกันนานแล้ว เฮียเขาเลยชวนมา จ่ายเป็นเหล้าไม่อั้น"ของตอบแทนเป็นเหล้าไม่อั้น มันคุ้มค่าแล้วเหรอ ชูครีมหัวเราะในใจ เธอเข้าไม่ถึงความคิดนี้จริงๆ"น้องชูครีมครับ"โชนเอ่ยเรียกสบตาผ่านกระจก เขายิ้มขี้เล่นจนตาหยีดูเป็นมิตร"เฮียกำชับมาว่าอย่าลืมอ่านกฏนะครับ""แล้วถ้าฉัน.. แหกกฏ""เฮียบอกว่าน้องชูครีมรู้ผลลัพธ์ดีครับว่าจะเป็นยังไง"ขนาดฝากคนอื่นมาบอกก็ยังข่มขู่ ชูครีมอยากอยู่ตรงหน้าแล้วใช้เล็บยาวๆ ข่วนหน้าสิงโตให้เป็นแผลเหวอะหวะอารมณ์หงุดหงิดทำให้เธอไม่อยากพูดคุยต่อ ได้แต่นั่งกอดอกไขว่ห้างนึกถึงคนนั้น คนที่เข้ามาอยู่ในวังวนชีวิตของเธอนานหลายปีแล้วเขาชื่อสิงห์ สิงหราช เป็นลูกชายของลูกน้องคนสนิทสส.ชวิน ตั้งแต่ชูครีมจำความได้ก็เห็นเขาวิ่งเข้าวิ่งออก
"จะตอบคำถามได้หรือยังว่าทำไมถึงขับรถออกไป"คำถามมาครั้งที่สองพร้อมกับดวงตาคมจ้องมองนิ่งความจริงแล้วเขาควรจะรู้ดีที่สุดด้วยซ้ำ"ครีมอยากกลับไปนอนห้องตัวเอง แค่นี้..เลิกถามค่ะ""ไม่ได้คิดว่ามีคนใช้ห้องนั้นใช่ไหม""รู้อยู่แล้ว จะถามเพื่อ?" เธอใส่อารมณ์หงุดหงิดและแวบหนึ่งที่เธอเห็นว่าดวงตาคู่คมนั้นอ่อนแสงลง แต่วินาทีเดียวเท่านั้นก็กลับมาดุดันเหมือนเดิม"คุณอาชวินให้ฉันมาช่วยคุมประพฤติเธอ"ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เฉลย เรื่องคุมประพฤติพ่อบอกเธอแล้ว แต่เธอนึกไม่ถึงว่าพ่อจะใช้คนนี้มาควบคุม คิดว่าแค่ให้รายงานตัวว่ากลับคอนโดมิเนียมแล้ว ทำรายงานอยู่ จะนอนแล้วแค่นั้น"ไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนั้นค่ะ""ฉันพูดเหรอว่าลำบาก""ใช่! พี่สิงห์ไม่ได้พูด แต่งานล้นมือขนาดนี้ ครีมคงไม่ต้องให้พี่เอาครีมไปวุ่นวายกับชีวิตเพิ่ม"ชูครีมลุกขึ้นยืน กระชับกระเป๋าสะพายกุชชี่ใบเล็กสีขาวที่คล้องหัวไหล่ พยายามอย่างมากที่จะจ้องมองดวงตาคมคู่นั้นที่ไม่ต่างจากแสงเลเซอร์อะไรสักอย่าง"อีกอย่าง.. ผิดครั้งเดียว แต่คิดได้ค่ะ ไม่ทำแล้วล่ะ""รับงานมาแล้ว.."ทว่าก่อนเธอเดินถึงประตู เขาก็เอ่ยดักสองขาให้หยุดเดิน ใบหูได้ยินเสียงฝีเท้าย่ำหนักแ
@คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย Zใต้ตัวอาคารชูครีมนั่งอยู่กับนิริณและปันปัน พวกเธอกำลังนั่งกินขนมเค้กที่ซื้อมาจากคาเฟ่ในมหาวิทยาลัยอย่างเอร็ดอร่อย ข้างมือพวกเธอมีน้ำหวานของโปรดคนละแก้วทว่าบทสนทนาที่กำลังพูดคุยกันกลับขัดกับใบหน้าฟินๆ ยามตักเค้กเข้าปาก"งานนี้อีครีมยับ"นิริณสไลด์นิ้วโป้งไปบนหน้าจอมือถือ อ่านคอมเม้นต์รูปถ่ายล่าสุดของชูครีมในไอจี อุบัติเหตุนั้นผ่านมาสองวันแล้ว แต่ตัวต้นเหตุยังถูกวิจารณ์ยับไม่หยุดหนึ่งคือพฤติกรรมไม่เหมาะสมสองผิดกฏหมายสามเป็นลูกนักการเมืองหัวโจกเรื่องรณรงค์เมาไม่ขับแต่กลับทำผิดเสียเอง"คดีว่าไงบ้าง" ปันปันถามด้วยความเป็นห่วง"พ่อบอกว่าเดี๋ยวเคลียร์ให้ จ่ายค่าเสียหายให้ฝ่ายนั้นสมน้ำสมเนื้อ รวมถึงค่าปิดปากด้วย" ชูครีมตอบก่อนถอนหายใจ ใช่ว่าเธอจะสบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอยอมรับผิดแต่โดยดี"แล้วไปขอโทษคู่กรณีหรือยัง" นิริณถามต่อ"เมื่อวานฉันกับพ่อไปเจอทางนั้นที่สถานีตำรวจ ขอโทษเรียบร้อย แล้วก็ตามด้วยเงินนั่นแหละ""แกไม่เคยเมาแล้วขับเลยนะครีม แล้วนั่นก็ตีสอง แกเมาแล้วจะออกมาจากผับทำไม""แกถามเหมือนพ่อฉันเลยนะริณ""เอ้า! ก็มันน่าสงสัยจริงๆ"แต่เจ้าตัวกลับไม่สง
ความวุ่นวายเกิดขึ้นบนท้องถนนในเวลาตีสองของคืนหนึ่งเพราะรถมินิคูเปอร์สีแดงคาดสีขาวทะเบียน สวย 111 ด้านหน้ายับเยินจิ้มอยู่กับท้ายรถเก๋งสี่ประตูสีขาวรอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่หลับไม่นอนและยังมีเรี่ยวแรงมามุงดูเหตุการณ์ ถึงจะไม่มีคนบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุครั้งนี้ แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สินก็ไม่ต่างจากร่างกายคนที่แขนขาหักและมีจุดน่าสนใจเป็นอย่างมากอยู่หนึ่งอย่าง...ในเหล่าผู้คนที่วุ่นวายกันอยู่นั้น มีนักการเมืองชื่อดังยืนปะปนอยู่ด้วยหนึ่งคนชวิน ธรรมเศรษฐี โอบกอดหญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งแล้วพาเดินออกไปจากตรงจุดนี้ มุ่งตรงไปยังรถแวนคันใหญ่สีดำที่จอดอยู่ไม่ห่างนัก ออกคำสั่งให้การ์ดช่วยผลักดันนักข่าวออกห่างจนสามารถขึ้นมาบนรถได้สำเร็จ จับเธอนอนฟุบไปกับเบาะได้ก็ล้วงเอามือถือจากในกระเป๋ากางเกงออกมาโทร.หาใครบางคน ก่อนออกคำสั่งเสียงเย็นเยียบ"เคลียร์ตรงนั้นให้เกลี้ยงภายในสิบนาที"อีกฝ่ายตอบรับก็วางสายแล้วหันมามองคนข้างๆ ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ เตรียมใจรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ได้เลยไม่เกินจากที่คาดคิด..สำนักข่าวไทยทุกแห่งนำเสนอข่าวที่มีชื่อของชวิน นักการเมืองผู้อุทิศตนเ







