Partager

8.สะกดรอย

Auteur: Prypradhana
last update Date de publication: 2026-01-28 12:45:19

บทที่ 4 สะกดรอย

เช้าวันต่อมา ผู้กองฐานัตถ์ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวตัวบางเผยให้เห็นหุ่นที่ดูฟิตแอนด์เฟิ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • สืบสวน...ชวนรัก​   315.Epilogue บทส่งท้าย​ (จบบริบูรณ์)

    "คุณเป็นอะไรหรือเปล่า" เขาถามอย่างไม่เข้าใจ ปนความสงสัยอยู่เล็กน้อย แม้จะรู้สึกขัดจังหวะอยู่บ้าง แต่ร่างสูงก็ไม่มีท่าทีหงุดหงิดออกมาเลย ดูเหมือนว่าเขาจะงุนงงเสียมากกว่า เพราะสองสามวันมานี้ เวนิตาเองก็มีอาการแปลกๆ อย่างเห็นได้ชัดทุกครั้งที่อยู่ใกล้ชิดกับเขา "...ปละ เปล่าค่ะ แค่รู้สึกเวียนศีรษะ คลื่นไส้ เหมือนจะอาเจียน" ร่างสูงหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วทำท่าเทสกลิ่นปากของตัวเองต่อหน้าเธอ แต่ก็ไม่ได้ส่งกลิ่นรบกวนอย่างที่เขาสงสัย มือบางยกมือขึ้นมาปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะจากอารมณ์ที่ขำขันผู้เป็นสามี เพราะเธอไม่ได้คิดว่ากลิ่นปากของเขาจะทำลายจูบอันหวานชื่นเมื่อครู่นี้ไปได้อย่างแน่นอน “ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกนะคะ คุณอย่ากังวลไปเลย” เธอย้ำ ร่างสูงผงกศีรษะเบาๆ พลางตั้งข้อสังเกตออกไปว่า "คุณคงจะตื่นเต้นที่จะได้กลับไปทำงาน หรือไม่ก็พักผ่อนน้อย ก็เลยทำให้รู้สึกเวียนหัว เดี๋ยวผมจะพาคุณเข้าไปข้างในแล้วกันนะ" พูดพร้อมกับตั้งท่าจะเข้ามาอุ้มทว่าเธอกลับถอยหนี "ไปข้างใน...ไปทำไมกันคะ" เวนิตาเอ่ยถามอย่างงุนงง พลางขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัย "ก็เข้าไปพักในห้องไงครับ" ร่างสูงเดินเข้าไปจะช้อนเรือนร่างระหงที่ยืนอย

  • สืบสวน...ชวนรัก​   314.Epilogue บทส่งท้าย​

    “ทำไมล่ะคะ” เรือนร่างบางในชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่คลายอ้อมแขนแกร่งของสามีออกแบบหลวมๆ ก่อนจะหันกลับมายืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มผู้เป็นหนึ่งเดียวของเธอด้วยสายตาที่ยวนเย้า นัยน์ตาคมกริบมองเรือนร่างระหงในชุดว่ายน้ำที่แลเห็นส่วนสัดชัดเจนแบบเต็มตาชวนให้น้ำลายสอ“อันที่จริง… ผมไม่อยากให้คุณกลับไม่เสี่ยงกับงานแบบนั้นอีกแล้ว ผมอยากให้คุณอยู่เป็นแม่ศรีเรือนคอยดูแลผมที่บ้านมากกว่า” ฝ่ามือแกร่งโอบรั้งเอวบางคอดกิ้วเข้ามาแนบชิด พลางยื่นปลายจมูกโด่งเข้าไปหาซอกคอระหง“อื้อ...แม่ศรีเรือนอะไรกันคะ อาหารก็ทำไม่ได้ กับข้าวก็ทำไม่เป็น ฉันว่า…ฉันกลับไปทำงานที่หน่วยยังจะมีประโยชน์ซะกว่า” เธอว่า พลางอมยิ้มออกมาอย่างขวยเขิน“ถึงคุณจะไม่เก่งเรื่องพวกนี้ แต่มันไม่ได้ทำให้ผมรักคุณน้อยลงเลยนะเวจ๋า” ผู้กองหนุ่มบอกกับภรรยาสาวคนสวยของตัวเองพร้อมกับหอมเข้าที่ซอกคอขาว ก่อนจะสบตาเธอราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังออดอ้อนขอบางสิ่งบางอย่างจากเธอ“ผู้กอง” เธอเอ่ยชื่อของเขาออกมาเบาๆ อย่างซาบซึ้ง ผู้กองหนุ่มยิ้มให้อย่างพอใจแล้วประคองไหล่ทั้งสองข้างของเธอ พร้อมกับสบตาภรรยาของเขาอย่างเปิดเผย“ผมรักคุณนะเว ที่ผ่านมา ผมอาจจะไม่ค่อยได้พูดคำน

  • สืบสวน...ชวนรัก​   313.Epilogue บทส่งท้าย​

    สองสัปดาห์หลังจากนั้น งานแต่งงานของเวนิตา วรนิพิฐ และร้อยตำรวจเอกฐานัตถ์ ศิริโชติธาดา ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายที่ ริมหาดส่วนตัวของบ้านศิริโชติธาดา โดยมีแขกผู้หลักผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างชื่นมื่นทั้งคุณป้าสมร คุณหญิงรุจี ท่านปริพัตร คุณหญิงอรลีฬห์ รามิล ป้าสายหยุด แม่น้อม นายเข้ม รวมไปถึงเจ้าหน้าที่สืบสวนกลางของกองบังคับการป้องกันและปราบปราม หน่วยงานต้นสังกัดของผู้กองฐานัตถ์ รวมไปถึงเจ้าหน้าที่คนสนิทอย่างหมวดภัทร หมวดนลิน จ่าเทพ หมู่จิน และผู้กำกับการเศรษฐพงศ์ โฆษิตพิทักษ์ รวมทั้งสาวๆ จากร้านคอฟฟี่ คาเฟ่ อย่างริน พี่แป้งและพี่พลอยมาร่วมแสดงความยินดีแก่ทั้งคู่ด้วยเช่นกัน"ยังไงก็กลับไปคิดดูดีๆ ก่อนนะผู้กองวีนัส ผมรอได้" ผู้กำกับเศรษฐพงศ์กล่าวกับเจ้าสาวที่คล้องแขนเจ้าบ่าวซึ่งเป็นลูกทีมคนสนิทของเขาด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มจางๆ หลังจากที่รู้ว่าจดหมายลาออกของตัวเองยังไม่ถูกอนุมัติ และเธอยังดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่สืบสวนกลางของกองบังคับการปราบปรามการค้ามนุษย์หากแต่ว่าตอนนี้ ได้มีหนังสือเรียกตัวเธอเพื่อย้ายไปประจำหน่วยงานป้องกันและปราบปรามแทน หลังจากที่เศรษฐพงศ์ทำหนัง

  • สืบสวน...ชวนรัก​   312.สุดท้ายคือรัก (ตอนจบ)

    “ที่นี่เป็นบ้านพักตากอากาศของผมเองหรือจะเรียกให้ถูกก็คือมันเป็นเรือนหอของเราสองคนมากกว่า เพราะคุณป้าของผมบอกว่า...มันเป็นที่เอาไว้ใช้ปั๊มหลาน! ผมว่าเรามาปั๊มหลานให้ท่านสักสามสี่คนกันก่อนเถอะนะ เรื่องอื่นค่อยกว่าทีหลัง” ว่าจบก็ดันแผ่นหลังบางของเธอให้พิงไปกับโซฟาตัวยาวขนาดพอเหมาะพอเจาะที่จะทำเรื่องอย่างว่า...“คุณ!!” เวนิตาอ้าปากค้างด้วยสีหน้าและแววตาที่ตื่นเต้นตกใจ“เอาน่า…พักร้อนของผมมันเหลือไม่กี่วันเองนะ เรามาใช้ให้คุ้มค่ากันจะดีกว่า อยากได้ผู้กองตัวน้อยๆ มาเพิ่มกันสักกี่คนดี ผู้กองหญิงสักสอง แล้วก็ผู้กองชายอีกสักสามเลยดีไหม”“ผู้กอง! แต่ว่าตอนนี้ ฉันไม่ได้เป็นผู้กองแล้วนะคะ” เวนิตาแย้ง เขากลั้นหัวเราะเบาๆ แล้วระบายยิ้มออกมาแทน ก่อนจะค่อยๆ วางแผ่นหลังบอบบางของเธอลงไปนอนราบบนโซฟาเนื้อนุ่ม แล้วสัมผัสจูบอันแสนอ่อนโยนลงบนเรียวปากบางเคลื่อนต่ำลงมาจนถึงหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะสอดแทรกฝ่ามือใหญ่เข้าไปใต้เสื้อยืดสีขาวตัวเก่งของเธอเพื่อปลดเปลื้องบราเซียร์ตัวจิ๋วออกจากการรัดรึงของหน้าอกอวบอิ่มที่ซ่อนเร้นความใหญ่โตภายใต้ร่มผ้า“ถ้าลูกคนแรกของเราเป็นผู้หญิง เขาจะต้องสวย อ่อนโยน และเข้มแข็งเหมือนคุณ

  • สืบสวน...ชวนรัก​   311.สุดท้ายคือรัก (ตอนจบ)

    "ใช่ค่ะเด็กคนนี้ชื่อว่าเกวนเป็นเด็กลูกครึ่งหน้าตาน่ารักนะคะเอากระเช้าดอกไม้มาเยี่ยมขอบคุณคุณที่ช่วยชีวิตเธอและลูกไว้" ผู้กองหนุ่มยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าเธอชื่นชอบเด็กเล็กๆ ราวกับว่ากำลังอยากจะเป็นคุณแม่ แต่จู่ๆ เวนิตาก็ก้มหน้าลงเศร้าสลดอีกครั้ง..."เสียดายรูปถ่ายพวกนั้นจังเลยนะคะ" เธอพูดเสียงอ่อน"เวจ๋า...ตัวตนของผม ร่างกายของผม เนื้อหนังของผมอยู่ตรงนี้ ในนั้นมันเป็นแค่ภาพถ่าย เดี๋ยวเราค่อยถ่ายใหม่ก็ได้ แต่ตรงนี้...มีเลือดมีเนื้อและมีชีวิตจิตใจ คุณไม่คิดจะสัมผัสดูอีกสักครั้งเหรอ" เขาว่าก่อนจะวางมือบนลาดไหล่มนทั้งสองข้างของเธออย่างนุ่มนวล คิ้วโค้งขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย“จะทำอะไรคะผู้กอง” เธอถามอย่างละล่ำละลัก“ทำไมถึงยังถามคำถามแบบนี้อยู่อีกล่ะครับ ถ้ามองตาแบบนี้ จับไหล่แบบนี้ สบตานานๆ แบบนี้ ผมมีแค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ ที่ต้องการจากคุณ...เวนิตา”“ผ ผะ ผู้กองงง!!!” เรียวตาคู่สวยเบิกโพลงขึ้นอย่างหวาดหวั่น รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องขึ้นมาในทันใด "ไม่เอาหรอกค่ะ ฉันเจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหมด อยากรู้นักว่าใครเป็นคนบีบแขนฉันซะแรง ดูสิเป็นรอยแดงหมดแล้ว" ร่างบางยื่นเรียวแขนเล็กที่เป็นรอยแดงจากการถูกฉ

  • สืบสวน...ชวนรัก​   310.สุดท้ายคือรัก (ตอนจบ)

    “ความดีใจหรือเสียใจของฉัน ไม่ได้แสดงออกผ่านหยดน้ำตาเท่านั้นหรอกนะคะ สำหรับฉัน ความรู้สึกทุกๆ อย่างของฉัน คุณสามารถสังเกตได้จาก แววตาคู่นี้ที่เฝ้าดูคุณมาตลอด ทุกอย่างมันอยู่ในนี้ค่ะ ผู้กองฐานัตถ์” เธอบอก ก่อนที่เขาจะจับจ้องมาที่นัยน์ตาสีน้ำตาลเป็นประกายวิบวับ มันคือประกายของความปิติยินดี ที่เขาแลเห็น และรู้แล้วว่า แววตาคู่นี้เป็นแววตาของเด็กผู้หญิงที่ไม่เอาไหน ที่เขาเคยสอนศิลปะการต่อสู้ให้เมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนั้น เธอจะสวมแว่นสายตา“ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเด็กรุ่นน้องคนนั้นจะเป็นคุณ แต่ว่าตอนนั้นคุณสวมแว่นสายตาด้วยไม่ใช่เหรอ ผิดไปจากตอนนี้…”"คุณจำได้..." เธอรู้สึกประหลาดใจที่เขาจำรุ่นน้องอย่างเธอได้ "ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ" เธอถามเขายิ้มออกมาก่อนตอบ"พร้อมกับที่ผมรู้ว่าคุณคือผู้กองวีนัสนั่นแหละครับ" คำตอบของเขาทำให้เวนิตาไม่รอช้ารีบบอกออกไปให้เขาได้รับรู้ทันทีว่า“ฉันลงทุนไปทำเลสิกที่ตาคู่นี้ ก็เพื่อที่จะมองเห็นคุณได้ชัดเจนขึ้นเพื่อที่จะได้เข้าไปทำงานเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนอย่างคุณ ขอบคุณนะคะที่คุณเป็นแรงบันดาลใจให้กับฉันและก็ขอบคุณที่คุณยอมให้โอกาสฉัน”“ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ ผมรักคนไม่ผ

  • สืบสวน...ชวนรัก​   158.เพียะ! (ตบมือข้างเดียวไม่เคยจะดัง)

    “เอ่อ...ขอโทษแทนน้องสาวฉันด้วยนะคะ” หญิงสาวอีกคนที่มาด้วยหันไปบอกกับฐานัตถ์ที่เข้าไปพยุงร่างของผู้หมวดนลินให้ลุกขึ้น“พวกคุณมากกว่าที่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ” นลินหันไปต่อว่ากับเจ้าหล่อน และแน่นอนว่าอีกฝ่ายไม่พอใจเอามากๆ และไม่มีทางยอมง่ายๆ“แล้วจะเอายังไง นี่เธอเดินมาชนพวกฉันก่อนนะ” หญิงสาวคนเดิมหันม

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-01
  • สืบสวน...ชวนรัก​   147.สิ่งที่มันกำลังจะเกิด

    “หรือว่า… คนพวกนี้! จะเป็นคนของรฉัตร!” เวนิตาพึมพำเบาๆ หลังจากที่พยายามใช้ความคิดกับเหตุการณ์และปะติดปะต่อเรื่องราวอะไรต่อมิอะไรขึ้นมาด้วยตัวเองอยู่พักใหญ่ แต่คำพูดของคนกลุ่มนั้นก็เป็นเสมือนคำเฉลยให้เธอไม่ต้องเสียเวลาที่จะคาดเดาอะไรอีกต่อไป“สรุปแล้วพวกเราจะต้องกลับไปที่คฤหาสน์หลังนั้นอีกหรือเปล่า”

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • สืบสวน...ชวนรัก​   144.In​ Any​ Case​ (ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม)​

    แม้จะรู้ว่าทุกอย่างจะป้องกันได้ไม่ 100% ก็ตาม เธออ่านมันซ้ำแล้วซ้ำอีกอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้ายว่าเธอควรจะกินหรือไม่แล้วจากนั้น ร่างบางก็เดินกลับออกมาจากห้องน้ำ เห็นผู้หมวดนลินเดินสวนมาพอดีจึงเอ่ยถามเธอไปว่า“เอ่อขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าหมวดนลินเห็นผู้กองฐานัตถ์หรือคนอื่นๆ บ้างไหมคะ” เวนิต

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • สืบสวน...ชวนรัก​   137.In​ Any​ Case​ (ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม)​

    “คุณแน่ใจเหรอ ปลาทองที่ว่าความจำสั้น ยังไม่เท่าคุณเลยนะ ถ้าแบบนี้เห็นทีผมคงจะต้องกลับไปทวนความจำเมื่อครู่ ให้คุณใหม่ซะแล้วล่ะมั้งครับ”“ยะ...อย่านะ!” เธอร้องห้าม“อ้าว...ทำไมเป็นงั้นล่ะครับ” เขากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างคนเจ้าเล่ห์“มะ...ไม่ต้องแล้ว ฉันจำได้แล้ว!” เวนิตาตอบกลับไปด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-30
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status