01

สี่เดือนก่อนหน้า…

เสียงปรบมือแห่เชียร์เซ็งแซ่ ชายหนุ่มผมสีชมพูอ่อนละม้ายคล้ายลูกกวาดอายุอานามย่าง25ปีในชุดสูทแบรนด์ดังควบคู่กับเครื่องประดับราคาเฉียดล้านเดินตระหง่านไหว้ขอบคุณบรรดาแขกผู้มีเกรียติในงานประกาศรางวัลหลังได้ยินชื่อตัวเองขานดังผ่านลำโพงโรงละคร  

แสงสปอตไลท์ฉายแผ่ลงมายังผู้ที่ได้รับถ้วยเกรียติยศภายใต้ชื่อรางวัลไอดอลนักร้องดาวรุ่งสุดฮอตแห่งปี ในงานประกาศรางวัลใจมวลชนซึ่งมาจากผลคะแนนโหวตจากแฟนคลับรวมถึงศักยภาพของศิลปินที่คณะกรรมการเห็นชอบแล้วว่าสมควรยกให้มาวาฬแห่งมายาดาวจรัสแสงดวงใหม่อย่าง ‘ยาหยี รสสุคนธ์ ศรีใจภักดิ์’ นักร้องเดี่ยวหน้ามนต์คนมากความสามารถ ทั้งงานเพลงงานแสดงล้วนเป็นที่จับตามองในวงการบันเทิงจนมีแฟนคลับคอยส่งกำลังใจซัพพอร์ตกันแบบอุ่นหนาฝาคั่ง 

ชายหนุ่มยกถ้วยรางวัลขึ้นเหนือหัวหัวใจปริ่มสุขมองภาพคนในโรงละครด้วยความตื่นเต้นก่อนที่จะเอาแรงฮึดเฮือกใหญ่จับแท่นไมค์ตรงหน้าเพื่อปรับให้เข้ากับรูปปากเพื่อเอ่ยความในใจ

“สวัสดีครับ ผมยาหยี รสสุคนธ์ ต้องขอบคุณทุกคนมากเลยนะครับที่ทำให้ผมได้รับรางวัลอันทรงคุณค่านี้ ผมไม่ได้เตรียมใจคิดว่าจะได้เลยจริง ๆ จึงไม่ได้เตรียมคำพูดอะไรจากบ้านมา ต้องขอบคุณบรรดามัมหมีและท่านผู้ใหญ่ใจดีที่เล็งเห็นศักยภาพของผม หยีสัญญาว่าจะพัฒนาตนเองเพื่อดันบาร์มาตรฐานวงการเพลงรวมถึงวงการภาพยนตร์ไทยไปสู่สากลอย่างแน่นอน ขอบคุณที่ค้นพบรักและซัพพอร์ตหยี ถ้าไม่มีทุกคนก็คงไม่มียาหยีในวันนี้ ขอบคุณที่รักหยี ขอบคุณที่ทำให้เด็กคนนี้มีพื้นที่ทำในสิ่งที่รักและได้รับความมากมายจากทุกคนนะครับ ขอบพระคุณมากครับ” พูดจบชายหนุ่มส่วนสูงมาตรฐานชายไทยโค้งก้มขอบคุณบนเวทีโรงละครพลางโบกมือทักทายแฟนคลับบางส่วนที่ถือแท่งไฟมาให้กำลังใจกันภายในงานประกาศรางวัล ริมฝีปากอวบอิ่มฉีกยิ้มกว้างสร้างบรรยากาศสดใสและผ่อนคลาย ช่างภาพสื่อมวลชนต้องแชะภาพเก็บช่วงโมเมนต์สุดแสนน่าประทับใจผสมความน่าเอ็นดูไปเขียนข่าวตามช่องทางออนไลน์

ขาเรียวก้าวเท้าลงจากเวทีไม่นานก็ถูกเชิญตัวสัมภาษณ์กับพวกพี่สื่อสื่อมวลต่อ ยาหยียิ้มรับเจ้าหน้าที่พร้อมกล่าวสวัสดีผู้คุ้มกันตามทางเดินเพื่อมุ่งหน้ายังแบล็คดรอปโซนสัมภาษณ์โดยทันที 

แสงแฟรชส่องระยิบระยับจับภาพไอดอลหนุ่มอีกครา ยาหยีพยายามถ่างตาถือถ้วยรางวัลรูปดาวสีเงินสะท้อนวิบวับยิ้มสู้เสียงชัตเตอร์หันซ้ายหันขวารับทุกหน้ากล้องแบบมืออาชีพ แม้จะแสบตาฉิบหายวายวอดแต่ก็ต้องอดทนสู้เพราะเจ้าตัวมีวลีเด็ดประตัวเสมอว่า ‘ยาหยีปั๊วะระเบิด ตัวเริ่ดแห่งวงการบันเทิงไทย’

“น้องยาหยีคิดยังไงกับการได้รับรางวัลไอดอลดาวรุ่งแห่งปีบ้างคะ” 

“ก็รู้สึกเป็นเกรียติปนประหม่านิดหน่อยครับ ตื่นเต้นและปลื้มปริ่มสุด ๆ ที่มีคนรักเรามากมายมหาศาลขนาดนี้” ตัวแทนนักข่าวประมาณสามสิบช่องเอ่ยถามขึ้นเปิดบทสนทนาตามสคริปต์รวมถึงเรื่องสารทุกข์สุขดิบอัปเดตผลงานในช่วงนี้ ซึ่งพวกพี่นักข่าวต่างก็รักและเอ็นดูยาหยีทุกครั้งที่สัมภาษณ์จึงค่อนข้างเฮฮาม่วนจอยเสมือนนัดมาเมาท์มอยชีวิตประจำวัน 

แต่วงการบันเทิงนอกเหนือจากถามเรื่องตารางงานอันแสนแน่นเอี๊ยดทั่วไปย่อมไม่พ้นคำถามล้วงลับความสัมพันธ์เชิงลึกของดาราอยู่แล้วแหละ  

“คือตั้งแต่เข้าวงการมาเกือบห้าปีไม่เห็นน้องยาหยีมีข่าวกุ๊กกิ๊กกะหนุงกะหนิงกับใครสักที พวกพี่เลยอยากทราบว่าน้องหยีไม่มีแพลนจะมีหวานใจบ้างหรอคะ”  

“ตอนนี้ผมขอโฟกัสงานเป็นอันดับแรกก่อนฮะ อีกอย่างเวลาพักผ่อนส่วนตัวยังแทบไม่มี ทุกวันนี้ว่าง ๆ ก็เล่นเกม ดูหนัง ฟังเพลง แป๊ปเดียวมันผ่านไปวันหนึ่งละผมจะเอาเวลาที่ไหนหาแฟนกันล่ะค้าบ” 

“หื้อ? แล้วคู่จิ้นอย่างคุณพนานี่น้องยาหยีไม่คิดอยากพัฒนาความสัมพันธ์เป็นคู่จริงบ้างหรอคะ”  

“อืม....ถ้าให้ผมตอบตามตรงเราสองคนคงเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันมากกว่านะครับ นอกนั้นผมสาบานได้ว่ายังไม่มีใครจริง ๆ ”

“หุ้ย ไม่ใช่มีแฟนแล้วแอบเม็ดไม่ยอมบอกพวกพี่ป่ะเนี่ย” 

“โถ่คุณพี่! เชื่อผมเถอะจ้า ถ้ามีจริงผมยอมประกาศเปิดตัวออกสื่อเลยอ่ะ” 

“กล้าสัญญาป่าวจ้ะว่ามาประกาศชัวร์ป้าป” 

“ครับ สัญญาด้วยถ้วยรางวัลงานขวัญใจมวลชนเลอ!” ยาหยียกนิ้วก้อยชูสัญญาพร้อมขยิบตาขวาหยอกเล่นกับพวกพี่สื่อมวลชนด้วยท่าทีผ่อนคลาย ภาพบทสัมภาษณ์นี้จะโดนเอาไปประโคมทำข่าวเผยแพร่ทุกแพลตฟอร์มเกิดเป็นกระแสแซวเล่นเต็มช่องทางออนไลน์เพราะความน่ารักและเป็นกันเองของเจ้าตัว

ปี๊ป!!  

มือเรียวคว้ารีโมตทีวีปิดหน้าจอดับวูบหลังนั่งดูบทสัมภาษณ์ย้อนหลังของตัวเองในห้องโฮมสเตย์ขนาดใหญ่ริมทะเลสีมรกตสุดลูกหูลูกตาของหมู่เกาะแลจันทร์ 

ขณะนี้มีเพียงเขากับเสียงคลื่นซัดคลอพร้อมเสียงเม็ดฝนตกโปรยปรายบรรเทาความเงียบสงัดภายในห้องกว้างที่เปลี่ยวเหงาเขาดั้นด้นมาที่นี่หลังขอค่ายต้นสังกัดลาพักร้อนหนึ่งอาทิตย์เพื่อหลุดพ้นภาวะเบิร์นเอ้าท์จากการทำงานหนักติดต่อกันสองปีเต็ม 

“เห้อ....”  ชายใบหน้าน่ารักถอนหายใจเฮือกยาวออกมาพร้อมเหยียดขาสองข้างบิดขี้เกียจแล้วนั่งพิงโซฟาด้วยสายตาเลื่อนลอยราวกับคนละคนบนทีวีLEDจอยักษ์เมื่อสักครู่ ไอดอลชายออร่าเปล่งประกายซุปตาร์ดาวรุ่งพุ่งแรงแซงทางโค้งตอนนี้กลับไร้เรี่ยวแรงแม้กระทั่งจะแบกสังขารไปกินข้าวเช้าที่พนักงานพึ่งเอามาเสิร์ฟถึงห้องตอนเก้าโมงครึ่งด้วยซ้ำ 

สัปดาห์ก่อนเขาพึ่งได้รับรางวัลไอดอลแห่งปีบนเวทีโรงละครใหญ่โออ่าระดับประเทศ กระแสและสินค้าพรีเซ็นเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับเขาขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ลูกค้าทั่วทุกสารทิศติดต่อขอจ้างเขามาเป็นพรีเซนเตอร์มากมายทำสายบริษัทแม่แทบไหม้ 

ชายหนุ่มหันมองวิวนอกหน้าต่างจดจ้องฝ้าหมอกฝนรำไรพลันคะนึงหวนคิดถึงเรื่องราวสมัยอดีต ฉายภาพใบหน้าของพี่สาวสืบสันดานโลดแล่นเข้าสู่ความทรงจำอีกครั้ง เธอคืออดีตนักแสดงละครเวทีเสียชีวิตกะทันหันตอนเขาอายุราว18ปีด้วยอาการหัวใจวาย ซึ่งช่วงนั้นเขาไม่ได้อาศัยร่วมชายคากับพี่สาวเพราะต้องดูแลยายที่ป่วยร่อแร่ในสลัม 

เมื่อเสาหลักครอบครัวอย่างพี่สาวตายสิ่งสุดท้ายที่เหลือไว้คือเงินประกันหนึ่งก้อน เขาพึ่งพาญาติสนิทมิตรสหายฝั่งแม่คนไหนไม่ได้ เด็กมอปลายถูกทิ้งให้ดูแลยายเพียงลำพังจวบจนกระทั่งแกสิ้นอายุขัยป่วยตายโรคมะเร็งตามพี่ไปในเวลาไม่กี่เดือน  

โชคชะตากลั่นแกล้งเขาสารพัดสารเพยาหยีต้องเตร็ดเตร่ตรากตรำทำงานรับจ้างส่งตัวเองเรียนจนจบมัธยมปลาย ห้องเช่าเท่ารูหนูหลังคาสังกะสีคือสถานที่ซุกหัวนอนชั้นดีที่ตัวเขามองเป็นเซฟโซนที่ดีสุดหลังโหมงานอย่างหนักหน่วง 

พอได้ทุนเรียนต่อมหาลัย โอกาสชีวิตใหม่ถูกก่อไฟขึ้นเมื่อเขาเลือกเข้าชมรมละครเวทีตามรอยพี่สาว รูปลักษณ์อันน่ารักสดใส เสียงหวานไพเราะดั่งน้ำผึ้งเดือนห้า บวกเรื่องราวน่าสงสารจับใจดันไปเตะตาแมวมองรายการทีวีค่ายเพลงระดับประเทศในช่วงแสดงละครเวทีของชมรม

และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชีวิตของอีหยีพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ไม่ต้องอดมื้อกินมื้อแถมพ่วงชื่อเสียงระบือไกลยันต่างประเทศ ซิงเกิลขึ้นชาร์จต่อเนื่องเรตติ้งไม่มีตก 

นับตั้งแต่สูญเสียพี่และยายเสียยาหยีก็สู้ไม่ถอยไม่เคยเกรงกลัวอะไร  แต่กลับเข็ดขยาดหวาดกลัวความโดดเดี่ยวเข้าไส้ เพราะเวลาประสบความสำเร็จเขาไม่เคยมีโอกาสเห็นแววตาภาคภูมิใจของสมาชิกครอบครัวเหมือนเด็กน้อยล่าฝันคนอื่น หันหลังกลับไปก็ไม่เจอใครรออยู่ที่บ้านคอยกอดโอ๋ในยามเหนื่อยล้าเลยสักครั้ง

ถึงจะได้รางวัลแห่งความสำเร็จสักพันถ้วย ก็คงมีแค่ตัวเขาที่กอดถ้วยรางวัลนั้นไว้ด้วยความภาคภูมิใจ แม้จะอยากได้คำชื่นชมแสนหวานจากคนที่รักมาชะโลมเติมเต็มหัวใจแค่ไหนก็คงเป็นเพียงแค่ความฝันซึ่งไม่มีวันเกิดขึ้น

ทรมานจัง ท่ามกลางฝูงชนมากมาย มันไม่เคยคลายความโดดเดี่ยวภายในจิตใจลงไปแม้แต่น้อยนี่อาจเป็นหนึ่งเหตุผลที่ทำให้เขารู้สึกหมดไฟในเวลาสำคัญของชีวิตอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้หรือเปล่านะ...

‘แม่หนูเก่งไหม หนูทำได้แล้วนะ’ 

‘ยายจ๋า หนูหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย คนชมหนูร้องเพลงเพราะทั่วประเทศเลย’ 

‘ฮัลโหลพี่ไหม หยีเก่งม่ะได้รางวัลใหญ่เบิ้มมาครองด้วยแหละ’ 

เขาคิดมโนเพ้อฝันเห็นภาพตัวเองโทรอวดเล่าเรื่องราวสับเพเหระแก่คนสำคัญแต่ใช่...มันก็ทำได้แค่คิด

“เก่งมากยาหยี วันนี้มึงปลอบใจประโลมหัวใจดวงน้อยผ่านไปอีกวันแล้วนะ” รอยยิ้มปิติแห่งความสำเร็จเคลือบปกปิดพายุฝนตกในใจ แล้วเลือกผลักไสความเศร้าเอาไว้ใต้เงาต้นไม้ชื่อว่ารสสุคนธ์ 

ร่างเล็กยกแขนมองดูเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาดิจิตอล กระทั่งสายตาไปหยุดอยู่ที่กำไลข้อมือลูกปัดราคาถูกซึ่งตัวเขาใส่มันติดตัวตลอดห้าปี…..

แม่ง แค่คิดก็แอบเศร้า ทุกคนเชื่อป่ะ เกิดมายี่สิบห้าปีเขายังไม่เคยมีคบหาใครจริงจัง คนล่าสุดก็แค่สถานะคนคุยแก้เหงาแต่พอตารางงานยุ่งยากต่อให้รสสุคนธ์จะสวยหล่อเติตระแบดแค่ไหนสุดท้ายยังโดนเท

เห้อ…..อยากหาผู้บ่าวผู้สาวสักคนมาดามใจคอยซัพพอร์ตเติมเต็มสิ่งที่ขายหายของอีหยีจะมีบ้างไหมน้อ... 

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากมีหวานใจที่ไม่หวังผลประโยชน์เกาะกระแสเขาดังแบบที่ผ่านมา หรือลากเกี่ยวหาข่าวฉาวกลิ่นคาวเน่าเฟะชวนปวดกบาลต้องคอยแก้ต่างให้

ชายหนุ่มสีผมลูกกวาดนั่งคิดนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อยทบทวนความหลังรอจังหวะโลกภายนอกที่ฝนซัดกระหน่ำเริ่มผ่อนซาลงเรื่อย ๆ เขาพักผ่อนอยู่ที่เกาะแลจันทร์ซึ่งเป็นหมู่บ้านประมงริมทะเล เป็นดินแดนอันซีนทางตอนใต้ของประเทศไทย ซึ่งคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้ว่ามีจุดท่องเที่ยวทางธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์และสวยงามซ่อนอยู่ ยาหยีเลือกจิ้มมาที่นี่เพราะอยากใช้เวลาทบทวนตัวเองคนเดียวแม้จะแลกกับราคาทริปแพงหูฉี่เทียบเท่าคนต่างชาติ รวมถึงหาแรงบัลดาลใจแต่งเพลงซิงเกิ้ลใหม่ในเร็ว ๆ นี้  

เอาจริงเขามีเรื่องกังวลหลากหลายท่วมท้นเลยพยายามสลัดเรื่องเหล่านั้นให้หลุดพ้นออกจากสมองสักอาทิตย์ก็ยังดี หลีกหนีโลกแห่งความจริงสุดแสนประสาทแดก ลองใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นเด็กชายหัวเห็ดทำเรื่องแหวกแนวตามใจตัวเอง ไม่ใช่นายรสสุคนธ์ศิลปินนักร้องชื่อดังที่โดนอวยยศอวยชัยให้ครองตำแหน่งดาวค้างฟ้าดวงใหม่แห่งวงการมายา 

เสียงภายนอกเริ่มหยุดลง แสงแดดอ่อน ๆ เริ่มสาดส่องเข้าในห้องชายหนุ่มเด้งตัวจากโซฟาบิดขี้เกียจไปมาพร้อมตบหน้าเรียกสติที่เหมือนกำลังหลับในและสร้างความตื่นเต้นให้ตัวเอง 

“อร้ายยฝนหยุดละ วันสุดท้ายขอซิ่งให้คุ้มหน่อยเว้ย!!!” 

 

การรอคอยหลังเศร้าสร้อยนอยด์ดิ่งมาหลายวันกำลังจบสิ้นเสียที หวังกะเทียวฟิน ๆ ดันโดนแกงฉ่ำกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์ยันวันสุดท้ายของทริป รสสุคนธ์คนนี้ขึ้นชื่อเรื่องดวงไม่ดีมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ขนาดหาจังหวะพักผ่อนหย่อนใจยังไม่วายมาตอนสัปดาห์พายุเข้า จองโฮมสเตย์ก็โดนโกงราคา ล่าสุดออกไปเดินเล่นตอนเช้าเสือกสะดุดตอต้นมะพร้าวล้มกลิ้งสิบตลบหน้าซบกับขี้หมาเปียกต้องรีบหาน้ำล้างเพราะกลิ่นขี้ทิ่มแทงจมูก โชคดีที่กระดูกกระเดี้ยวไม่หักไม่เสียโฉมมิฉะนั้น ‘พี่ทราย’ ผู้จัดการศิลปินคนสวยคงจัดบทสวดเทศนาเจริญวิปัสนาก่อนปล่อยซิงเกิลใหม่เป็นแน่  

ยาหยียีจัดระเบียบผมเพ้า สวมชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นมีนาฬิกาสมาร์ทวอร์ชประดับไว้ข้อมือซ้ายแล้วคว้าโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง แล้วเดินสะบัดตูดปิดประตูห้องสวมอีแตะตรงบึ่งไปยังชายหาดแลจันทร์ระยะห่างจากโฮมสเตย์เพียงไม่กี่เมตร ก่อนเห็นป้ายชี้ไปทางทิศตะวันเพื่อแวะไหว้สักการะศาลเจ้าแม่ธิดาจันทร์ผู้เป็นดั่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำเกาะ มีตำนานเล่นขานว่าท่านคือเทพหญิงผู้ดูแลปกปักษ์รักษาหมู่บ้านแห่งนี้ไว้หลายร้อยปี ชาวบ้านที่นี่มักแวะเวียนขอพรให้ออกเรือปลอดภัยรวมไปถึงด้านความรักอันเป็นนิรันดร์

มีความเชื่อจากปากต่อปากหากผู้ใดฝักใฝ่หารักแท้ให้ลองมาขอเจ้าแม่ธิดาจันทร์ ไม่ต้องถามเลยว่าท่านศักดิ์สิทธิ์แค่ไหนดูได้จากไข่ไก่แก้บนวางเรียงรายเต็มหน้าศาลไม้เก่า ซึ่งมีแท่นรูปปั้นหินแกะสลักลักษณะคลับคล้ายคลับคลาหญิงสาวห่มสไบสีฟ้าอ่อนเหมือนนางไม้ตามความเชื่อคนไทยมาอย่างยาวนาน 

และใช่ค่ะถึงแม้อีหยีไม่ใช่สายงมงาย แต่ตอนนี้กำลังยืนแช่ตรงหน้าศาลแล้วคุกเข่าพนมมือจุดธูปไหว้อธิฐานขอพรชุดใหญ่ไฟกระพริบก่อนเจอพี่พนักงานร้านเช่าเจ็ทสกีเป็นที่เรียบร้อย  

‘สาธุ เจ้าแม่ธิดาจันทร์จ๋าา หนูชื่อยาหยีนะจ้ะ หนูไม่ขออะไรมากมายขอเพียงแค่หนูได้เจอผู้ชายที่หนูใฝ่ฝัน หน้าตาตรงสเปค นิสัยรวย อบอุ่นเหมือนพระอาทิตย์ ขอแบบไว ๆ เอาแบบสายฟ้าแลบเลยก็ได้จ่ะ ถ้าได้ตามสมความปรารถนาหนูสัญญาจะเหมาไข่ไก่ร้อยฟองมาแก้บนนะจ้ะ’ บนบานสานกล่าวเสร็จสรรพร่างเล็กก็คุกเข่ากับพื้น ปักธูปลงกระถางนั่งจ้องมองรูปปั้นเจ้าแม่ธิดาจันทร์เล็กน้อย จู่ ๆ มวลก้อนเมฆเริ่มมืดครึ้มบดบังท้องนภา เสียงฟ้าร้องเริ่มโครมครามผนวกกับสายฟ้าแลบรุนแรงขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ บรรยากาศชวนให้ร่างเล็กรู้สึกขนแขนสเตนอัพจนต้องรีบจับรองเท้าอีแตะวิ่งแจ้นไปร้านเช่าเจ็ทสกีต่อ