Home / วัยรุ่น / สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+} / Episode 5 อยากให้ฉันหาเมียใหม่หรือไง

Share

Episode 5 อยากให้ฉันหาเมียใหม่หรือไง

last update publish date: 2026-08-11 15:44:47

พอกินข้าวเรียบร้อยฉันก็เอาอุปกรณ์ทำเค้กทั้งหมดวางที่โต๊ะห้องนั่งเล่น เพราะจะเปิดซีรี่ย์ดูไปด้วย แล้วแป้งเค้กกับคัพเค้กชิ้นเล็กก็อบไว้ตั้งแต่ลงมาทำอาหารเช้าแล้ว ตอนนี้เหลือแค่แต่งหน้าแล้วก็บรรจุใส่กล่องก็พร้อมส่งให้ลูกค้าแล้ว

“เดี๋ยวนะ”

ผมเดินมาที่ห้องรับแขกแล้วก็อุปกรณ์ของยัยนี่เต็มไปหมด แล้วตอนนี้ยัยนี่ก็ยังอยู่บนพรมที่พื้น

“ว่า”

“เธอให้ฉันทำครัวซะใหญ่โต ใหญ่จนแทบจะเป็นภัตตาคารได้อยู่แล้วมั้งแล้วเธอมานั่งตรงนี้อะเหรอ”

ฉันถอนหายใจกับผัวตัวเอง ก็วันนี้มันอยากนั่งพื้นปะ แล้วทำไมต้องหยุดตรงกันก็ไม่รู้ เอามีดเค้กฆ่าผัวแม่ง แล้วคือมุมที่ทำไว้มันก็สามารถหาเงินได้หมดนะในครัวอะ ฉันถ่ายรูปเค้กลงในเพจแล้วก็เอาไปขายเว็บขายภาพต่อได้อีกปะ

“ก็วันนี้ฉันอยากนั่งทำตรงนี้ อ๋อ โต๊ะวางของตรงนี้เล็กไปนะ นายเปลี่ยนมันด้วยเพราะมันไม่พอวางของ แล้วทุกมุมในบ้านต้องทำงานหาเงินได้หมดค่ะ ไม่เอา ไม่บ่นนะคะ มีดตัดเค้กคมนะคะ”

“ของแม่งเยอะขนาดนี้จะเอาอะไรมาพอ”

“อร้าย! ฉันจะรีบทำแล้วรีบพักผ่อน นายหยุดซะ เวลาอยู่บ้านไม่นอนเข้าไปล่ะทีนี้อะ เวลาวันหยุดนี่ตาสว่างยังกะนกฮูก เวลาต้องตื่นตอนเช้าไปเรียนกูคิดว่าผัวเป็นค้างคาว”

“อือหื้อ เตะแม่งสักทีดีมั้ง”

ผมนั่งบนโซฟาด้านหลังของยัยตัวแสบก่อนจะใช้เท้าเตะที่เอวของเมียเบาๆ

ปั่ก

“นี่!”

“อย่านะเว้ย เตะอีกนะเว้ย”

ฉันไปมองคนตัวสูงที่ตอนนี้นั่งอยู่หลังฉันแล้วก็ทำหน้ากวนๆ ด้วยนะ ฮึ ฉันใช้มือตีไปที่ขาของคนตัวสูงแรงๆ หนึ่งทีและแลบลิ้นใส่ไปหนึ่งที

เพี๊ยะ!

“แบร่”

“เธอแกล้งฉันเหรอห๊ะ”

ผมถามยัยตัวแสบก่อนจะใช้มือบีบที่คอของยัยตัวแสบแต่ไม่ได้แรงมากหรอก

“งื้อ อย่า นายทำฉันก่อนก็หายกันไปสิ”

“เปิดหนังเลย ซีรีส์อะไรไม่ดู”

“ไม่ ฉันจะดู”

“เธอทำเค้กจะเอาอะไรมาดู เอามาเลยจะดูหนัง”

ผมใช้มือจับยัยตัวแสบให้ขยับจนมาชิดกับโซฟาที่ผมนั่งอยู่และใช้ขาทั้งสองข้างรักที่เอวของยัยตัวแสบเอาไว้แน่นพร้อมกับใช้มือแย่งรีโมททีวีจากยัยตัวแสบมาสำเร็จ

“โว้ย เดี๋ยวฉันจะแอบใส่ยาพิษลงในอาหารให้นายกินทุกวัน แล้วนายก็จะทรมาน จนสุดท้ายนายก็ค่อยๆ หมดลมหายใจแล้วลาโลกนี้ไป”

“หึหึ นี่ไง เธอดูซีรีส์มากเกินไปแล้วนะ หรืออาจารย์เค้าให้งานเธอเขียนบทวะ”

“เอาขาออกไปเลยฉันจะทำเค้กแล้ว”

“นั่งตรงนี้ อย่าเยอะ”

ฉันเงยหน้ามองคนตัวสูงที่ตอนนี้เริ่มจะบ้าขึ้นทุกวัน แล้วโต๊ะมันก็ห่างพอสมควรปะ แล้วอยู่ใกล้กันก็จะกินหัวกันแต่ก็ชอบมาที่จะมาวุ่นวาย ไม่รู้ตอนแรกอะไรเข้าสิงไอ้บ้านี่ หรือไม่ฉันก็คงโดยม่านบังตาอะ

“มันจะทำได้ยังไง มันไม่ถึงเนี่ย”

ผมกำลังเลือกหนังอยู่หันกลับมามองยัยตัวแสบที่ตอนนี้แขนออกไปข้างแล้วก็กระดิกนิ้ว อันที่จริงมันก็ไม่ห่างขนาดนั้นหรอกแต่ยัยนี่คือ

“แขนเธอสั้นไง”

“เออ รู้แล้วก็ปล่อย”

ฉันบอกคนตัวสูงแล้วแทนที่นายนี่จะปล่อย เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อยก่อนจะดึงโต๊ะเข้ามาหาฉัน แล้วดึงโต๊ะไม่เท่าไหร่ คัพเค้กอันน้อยที่แสนจะน่ารักของฉันกระดุกกระดิกไปมาเหมือนน้องร้องขอความช่วยเหลืออะ ฉันน่าสงสารปะแกว่า

“นายนี่มันบ้าจริงๆ ถ้าคัพเค้กฉันหล่นนะ ฉันจะให้นายนั่นแหละทำมาคืนฉัน”

“หึ ลงโทษผัวไม่ได้ดูหน้าผัวอีกละ เธอคิดว่าน้ำหน้าของผัวเธอเนี่ยทำอะไรแบบนี้เป็นเหรอ”

“นายมันเรื่องเยอะไง เอาขาลงไป”

ผมเอาขาออกจากตัวของยัยตัวแสบแล้วก็เอามาวางไว้ที่เดิม โดยที่ยัยนี่ก็นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างขาผมทั้งสองข้างนั่นแหละ ผมเปิดหนังฝรั่งดูพอหนังเริ่มเล่นผมก็นั่งดูเงียบๆ

ฉันฉีดสเปรย์แอลกอฮอล์ก่อนจะใช้มือดึงถุงมือในกล่องออกมาใส่แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มหยิบครีมที่ตอนนี้อยู่ในถุงบีบครีมที่ใส่หัวบีบเรียบร้อยแล้ว พอได้ที่ฉันก็เริ่มบีบครีมลงบนคัพเค้กพอบีบจนหมดแถวที่เรียงไว้ก็หยิบสตรอว์เบอร์รี่ที่ชุบช็อกโกแลตแล้วก็ทำลวดลายต่างๆ เอามาวางบนคัพเค้กชิ้นละลูก พอแต่งหน้าเค้กแถวแรกเสร็จฉันก็ย้ายมาไว้อีกด้านแล้วก็เริ่มหยิบแถวใหม่มาทำแต่

พรึ่บ!

“อะไร”

ผมหยิบคัพเค้กที่ยัยนี่ทำเสร็จขึ้นมาอันหนึ่งแล้วยังไม่ทันจะไปไหนเลย ยัยตัวแสบใช้มือจับแขนผมไว้ ความเร็วเมียแม่งคิดว่านินจา

“ของลูกค้า”

“แล้วเธอไม่ทำเผื่อไว้เลย ทำพอดีเลยเหรอ ฉันไม่เชื่อเธอหรอก”

“หัวจะปวด อันเดียวนะ”

ฉันบอกคนตัวสูงที่แล้วนี่คือกินข้าวไปแล้วนะ ยังวอแวเก่งมาก แล้วหลังจากนั้นก็เหมือนจะไม่มีอะไร แต่พอนายนี่กินหมดอันก็หยิบอีกอันขึ้นมา

“วิน บอกว่าของลูกค้า”

“เอ้า เธอทำให้แต่ลูกค้าเหรอ ผัวเธอล่ะ ฉันดูหนังอะ ปากฉันมันก็เหงาปะ”

“เออ อีกอันเดียว แล้วหยุด ทำเสร็จฉันจะไปหาของมากระแทกปากให้นายเอง”

“หึหึ งั้นเอาเธอแก้ผ้ามาที่หนึ่งแล้วกัน”

“เหรออ เดี๋ยวถ้ากระแทกไม่ถึงใจนะ จะฆ่าแม่งซะ”

ผมหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วพอยัยนี่พูดจบก็หันกลับไปทำเค้กต่อ ผมเลยใช้มือบีบเอื้อมไปบีบเคล้นที่หน้าอกของยัยตัวแสบแรงๆ

“วิน หยุดเลย”

“อะไร จะทำตัวอย่างของสินค้าให้ดู”

“อย่ามากวนฉัน ดูหนังของนายไปเลย”

ฉันบอกคนตัวสูงที่มันไม่รู้ไปเอาความมึนตรงไหนมาบอกให้เอามือออกก็ยิ่งบีบหน้าอกฉันแรงมากกว่าเดิม ฉันเลยถอนหายใจก่อนจะหันมามองคนตัวสูง

“นายจะแกล้งฉันอีกนานไหม”

“ฉันแกล้งอะไรเธอ ฉันก็ดูหนังฉันอยู่”

“งั้นนายก็หยุดบีบนมฉันแล้วเอามือออกไป ไม่งั้นนายจะไม่มีอะไรกินไปจนถึงเย็น”

“เธอเอาเรื่องกินมาขู่ฉันเหรอห๊ะ”

“เอาไงล่ะ”

“ทำไปเลยไป”

“หึ”

ผมเอามือออกก่อนจะกลับมาสนใจหนังเหมือนเดิม พอหนังจบไปเรื่องหนึ่งคัพเค้กอันเล็กที่ยัยนี่ทำก็เข้าไปอยู่ในกล่องหมดแล้ว ผมเลยเปิดหนังดูต่อแล้วส่วนยัยนี่อะเหรอเอาเค้กที่มันก้อนใหญ่ๆ มาทำต่อ เหมือนจะเป็นเค้กวันเกิดนะแต่เนื้อเค้กมันน่าจะนุ่มมากอะ เพราะยัยตัวแสบก็เคยทำให้ผมกิน

“แบม”

“ว่า”

ฉันกำลังบีบครีมใส่ลงไปบนเค้กพอได้ยินคนตัวสูงเรียกก็ขานรับแต่ไม่ได้หันไปหรอก ตอนนี้ต้องเร่งทำเวลา เพราะจะได้ไม่เลยเวลาที่นัดไว้กับลูกค้า

“มันมีที่ชิมไหมอันนี้อะ”

“หึหึ นายจะบ้าเหรอ จะชิมได้ยังไงมันเป็นเค้กวันเกิด”

“เฮ้อ มันใกล้จะเที่ยงแล้วนะ”

ผมบอกยัยตัวแสบที่แม่งสนใจเค้กมากกว่าผัวอีก แล้วยัยนี่ก็ทำทั้งกับข้าวกับไอ้ขนมพวกนี้อร่อยด้วยนะ แล้วพอบอกว่าใกล้เที่ยงคือเมียก็ยังนิ่ง ปกติคือต้องลุกไปทำอาหารแล้วปะ

“แบม จะเที่ยงแล้ว”

“เหรอ ไวจังนี่ฉันตื่นตั้งแต่เช้ายังได้แค่นี้เองเหรอเนี่ย เวลามันเดินหรือวิ่งวะ”

ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองเพราะตื่นมาตั้งแต่ตีห้าอะ เพราะว่ามีเค้กวันเกิดที่ลูกค้าสั่ง 6 ปอนด์ แล้วก็มีคัพเค้กอีก 80 ชิ้น เลยรีบลงมาอบขนม แล้วไหนจะต้องเตรียมอาหารเช้าให้ผัว แล้วพอเสร็จงานต้องไปเก็บเสื้อผ้ามาซักแล้วก็รีดเตรียมไว้ทั้งของตัวเองด้วยของผัวด้วย อืม ชีวิตแม่บ้านที่ต้องหาเงินด้วย

“งื้ออ วิน”

“ฉันหิวข้าว”

ผมมองยัยตัวแสบที่ปล่อยผมเบลอไปเลย แบบนี้ได้เหรอวะ ผมวางมือบนศีรษะของยัยตัวแสบก่อนจะบังคับให้เงยหน้าขึ้นมามอง

“แป๊บเดียว มันจะเสร็จแล้ว”

“แป๊บเดียวของเธอคือกี่นาที”

“ครึ่งชั่วโมง”

“ครึ่งชั่วโมง!!”

“อุ้ย นายจะเสียงดังทำไม”

ฉันสะดุ้งขึ้นมาดีนะไม่หัวใจวายอะหรือนี่มันคือแผนของผัวที่ลอบฆ่าฉันวะ

“ฉันเป็นโรคกระเพาะตายพ่อดีมั้ง”

“หึหึ เวอร์ ปล่อยเลย จะได้รีบทำรีบเสร็จ จะกินไหมข้าวอะ”

“กิน!”

“เออ ก็แค่เนี่ย”

ผมเอามือออกก่อนจะละสายตามาดูหนังพอดูไปสักพักก็ได้ยินเสียงยัยตัวแสบถามขึ้นมา

“แล้วทำไมไม่สั่งอาหารมาล่ะ”

“ไม่ มันไม่อร่อย เธอนั่นแหละทำอย่าบ่ายเบี่ยง”

“เชอะ กินก็ยากแม่งโตมาได้ยังไง ชีวิตที่ผ่านมาคงจะใช้มาลำบากอะกูดูอาการละ”

“อย่าบ่นผัว ได้ยินนะเว้ย”

“หูดีจังเนาะ เวลาบอกให้เก็บผ้ามาซักคิดว่าผัวกูถอดหูทิ้ง”

“หึหึ บ่นเก่งจริงๆ เนาะเธอเนี่ย ขี้หูฉันร้องไห้หมดแล้วมั้ง”

“มันเรื่องจริงเถอะ”

ผมพูดพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วแม่งบ่นทุกเรื่องจริงๆ อะ

“ก็บอกให้จ้างแม่บ้านเมียก็ไม่เอา ชอบทำให้ตัวเองหมุนเป็นลูกข่างแล้วก็มาบ่นผัวที่แสนจะน่ารักแบบฉัน เธอเนี่ยชอบข่มขู่ผัว เดี๋ยวฉันจะจัดการเธอ”

“เหรอ น่าสงสารมากเลยเนาะ ลุกไปหยิบกล่องใส่เค้กมาให้หน่อยเอาริบบิ้นสีชมพูนะ กล่องใสๆ สี่เหลี่ยมอะ วางอยู่บนโต๊ะในครัว”

“แล้วเธอไม่ถือออกมาล่ะ เมื่อกี้ก็เดินไปเอาของ”

“ก็มันลืมปะ ไปเลย ข้าวเที่ยง”

“เออ! เดี๋ยวถ้าทำให้ฉันน้อยฉันจะเอาเธอในครัว!”

“กูถามจริ๊ง ผัวกูอิหลีติ กูอยากจะหัว”

ฉันมองคนตัวสูงก่อนจะส่ายหัวกับตัวเอง พอเค้าเอากล่องมาให้ฉันก็ช่วยกันยกเค้กใส่กล่อง แล้วมันเป็นกล่องฝาครอบตรงสี่เหลี่ยมที่ดูหรูมากแต่ก็แพงมากแม่ ถ้าปกติก็ไม่ได้ใช้อันนี้ใส่ให้ลูกค้าหรอกใส่กล่องเค้กแบบปกติทั่วไป นอกจากว่าลูกค้าเต็มใจจะซื้อแล้วคิดบวกค่ากล่องแค่ 5 บาท พอเอาเค้กใส่ก็ตัดริบบิ้นสีชมพูมีลายจุดน่ารักๆ พร้อมกับแนบการ์ดลงไปด้วย พอทำเสร็จฉันก็โทรหาแกร๊บให้เขามารับแล้วก็ไปส่งให้กับลูกค้าที่บ้าน

“วิน”

“ว่า”

“โทรเรียกรถมาแล้ว ถ้าเขามาถึงยกของไปให้เขาส่วนอันนี้คือที่อยู่เอาให้เค้าด้วยนะ บอกเค้าให้ชัดเจน”

ผมรับที่อยู่ที่ยัยตัวแสบยื่นมาให้แล้วยัยนี่ระบุค่อนข้างชัดเจนว่าอะไรบ้างแล้วกระดาษที่ปริ้นก็แข็งพอสมควร ผมมองยัยตัวแสบก่อนจะถามออกไปอย่างรวดเร็วหลังจากนึกมาได้

“อ้าว แล้วเธอจะไปไหนล่ะ”

“เก็บของอะสิ แล้วก็ทำข้าวเที่ยงให้ผัวรับประทาน แล้วอยากกินอะไร”

ฉันเอากะละมังมาวางแล้วหยิบอุปกรณ์ที่เอามาใช้ใส่ลงไปเพราะต้องเอาไปล้างส่วนอันไหนทิ้งก็ใส่ไว้ในถุงดำที่อยู่ข้างๆ พอผัวพูดเท่านั้นแหละ ฉันต้องหยุดแล้วหันมามองผัวตัวเอง

“อยากกินมาม่าต้มยำน้ำข้น ใส่ไข่ ใส่หมู ใส่ไก่ แล้วก็ใส่ซีฟู้ดลงไป เอาเยอะๆ แล้วก็เอาไก่ทอดกับหมูกรอบด้วย”

ผมบอกยัยตัวแสบออกไปหลังจากนั่งคิดเอาไว้แล้ว อีกอย่างดูหนังมันก็ต้องอะไรแบบนี้แหละ

“รอแป๊บ”

ฉันพยักหน้าก่อนจะเก็บของจนเสร็จแล้วก็ยืนขึ้น อือหื้อ โคตรปวดหลังเลย นั่งนานจัด แล้วคือเรียนนิเทศอะส่วนมากต้องทำงานกับคอมพิวเตอร์ แบบ เฮ้อ ใครที่ไม่ปวดหลังคือทำบุญมาดีมากแม่ ส่วนของฉันก็อยากจะตัดหลังทิ้ง

“วิน”

“ว่า”

“ยกกะละมังเข้าไปในครัวให้หน่อย ปวดหลัง”

“งั้นเธอก็เดินไปเลยเดี๋ยวยกตามไปให้ กินข้าวกินยาแก้ปวดแล้วก็ขึ้นไปนอนซะ”

“อือ”

ผมลุกขึ้นก่อนจะหยิบกะละมังที่ยัยตัวแสบใส่ของไว้ตามมาในครัวแล้วก็วางไว้บนพื้นใกล้ๆ เครื่องล้างจาน

“อะ แล้วฉันบอกเธอไปกี่รอบละ ว่าไอ้อะไรแบบนี้ไม่ต้องรับมาทำ เงินผัวเธอที่ให้เธอเก็บเธอใช้หมดแล้วเหรอห๊ะ”

“ยัง”

“เออ แล้วจะบ้าหาเงินเพื่อ ผัวเธอไม่มีเงินให้เธอใช้เหรอ ทำอะไรก็ดูสภาพตัวเองก่อนด้วย ไม่ได้ดูถูกเงินหรอก แต่สภาพเธอไหวไหม อยากให้ฉันหาเมียใหม่หรือไง”

ตอนแรกก็จะดีหรอกไอ้ประโยคสุดท้ายคืออะไร ฉันยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเท้าเอวพร้อมกับตอบคนตัวสูงกลับไป

“อะไรคือหาเมียใหม่ แหม่ๆ อินั่นทักมาหน่อยคิดจะหาเมียใหม่เลยเหรอห๊ะ ฉันตายไปฉันก็จะหลอกหลอนนายอยู่นี่แหละ”

“หึ ไม่อยากให้ฉันมีเมียใหม่ก็ดูแลตัวเองให้ดี ฉันจะมีเมียเป็นคนไม่ใช่มีเมียเป็นผี”

“ชิ อะอะ เป็นห่วงฉันอะสิ”

“ฉันห่วงตัวเองที่ต้องไปหาคนมาปราบเธอนี่แหละ”

“เออ! ปราบฉันไม่ได้หรอก นายไปข้างนอกเลยไป”

“อย่าลืมทำเยอะๆ ด้วย ส่วนไอ้พวกนี้ค่อยมาเก็บ”

“รู้แล้ว”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}   Special Episode 6

    “คุณพ่อ คุณแม่ เราจะไปทะเลกันใช่ไหมคะ”“ใช่แล้วจ้า วันนี้เด็กๆ ทำหน้าที่กันอย่างเต็มที่แล้ว ตอนนี้ได้เวลาพักสมอง”ใช่แล้วจ้า พอเด็กๆ แข่งเสร็จฉันเลยชวนทุกคนมาเที่ยวทะเลกัน ใกล้กรุงเทพฯ เดินทางไม่เหนื่อยมาก เด็กๆ จะพักผ่อนสมองหลังจากฝึกซ้อมกันมาหลายอาทิตย์ หลานชายคนโตกับคนที่สองของฉันก็ชนะเลิศนะจ๊ะ เห็นแล้วก็ควรจะชนะหรอก ลงแข่งคิดเลขเร็ว แก้โจทย์เลข ให้ฉันไปทำฉันยังงงๆ อยู่เลยนะน่ะ แค่ดูโจทย์ก็เวียนหัวแล้วแม่ แล้วอันนี้ต้องตอบตามเวลาที่กำหนดอีก เลยต้องพามาปลดปล่อยพลังสักหน่อย“เย้ๆ”“แล้วที่พักเราจองแล้วเหรอน้องแบม”“เรียบร้อยค่ะคุณแม่ จองทางออนไลน์เรียบร้อยแล้วค่ะ เป็นพูลวิลล่า เด็กๆ ไปถึงจะได้เล่นน้ำกันได้เลย”“ดีเลยลูก เจ้าแฝดเดี๋ยวกลับไปย่าจะให้ของขวัญชิ้นพิเศษกับหนูสองคนด้วยนะลูก”ผมกับยัยตัวแสบหันมองหน้ากันก่อนจะหันกลับมามองถนนจากนั้นก็รีบเบรกคุณแม่ แล้วของขวัญชิ้นพิเศษของคุณนายธาราเหมือนใครที่ไหน“แม่ครับ”“จ้า แม่รู้แล้วจ้า แม่ก็ให้เงียบๆ”“ให้เหมือนกันทุกคนนะครับคุณแม่”“ขัดใจคุณแม่แบบสุดๆ ขัดใจมากด้วย คุณคะ”“หึหึ ตาวิน พ่อว่า”“คุณพ่อห้ามภรรยาคุณพ่อเลยครับ”“ฮ่าๆ”“มา งั้นตา

  • สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}   Special Episode 5

    “วรรษาลูก เออ ขอโทษด้วยนะคะ น่าจะหิวน่ะค่ะ”“คิกๆ ไม่เป็นไรค่ะ ตัวเล็กหนูเก่งมากเลยนะลูก”“ขอบคุณค่ะคุณป้า”ฉันหันไปขอโทษพ่อแม่ของเด็กตัวน้อยที่ทักลูกสาวฉันแล้วเจอลูกสาวฉันแผลงฤทธิ์ใส่นั่นแหละ แต่พอคุณแม่เค้าชมลูกสาวฉันก็กันกลับมายิ้มและยกมือไหว้พร้อมกับขอบคุณ“หึหึ น่ารัก น่าเอ็นดู นี่น้องหนูเหรอจ๊ะ”“ใช่ค่ะ น้องตัวเล็กของหนูชื่อ น้องวาโย แล้วตอนนี้พี่ชายหนูก็กำลังขึ้นไปแข่งต่อคำศัพท์อยู่บนเวทีค่ะ”“อ๋อๆ งั้นพี่ชายหนูต้องชนะเหมือนหนูแน่ๆ เลย”“ใช่แล้วค่ะ เพราะพี่ชายหนูเก่งมาก แค่ประหยัดคำพูดนิดหน่อยค่ะ คิกๆ”“หื้อ”“อ๋อ พี่ชายฝาแฝดน่ะค่ะ แต่พูดน้อยกว่านี้หน่อย”“อ๋อ ค่ะ”“วรรษา เธอคุยกับคุณแม่เราแต่เธอไม่คุยกับเราเหรอ”ผมมองสถานการณ์ตรงหน้านิ่งๆ แล้วพอเด็กผู้ชายคนนั้นถามจบลูกสาวผมก็กอดอกแล้วมองไปทางอื่น อือหื้อ เหมือนแฟนกันแล้วงอลกันอะ นี่รักใสๆ ของวัยรุ่นฟันน้ำนมเหรอเนี่ย“หึหึ เพราะหนูเจ้าชู้หรือเปล่าล่ะ เค้าเลยไม่คุยด้วย”“คินน์ไม่ได้เจ้าชู้นะครับคุณแม่ วรรษาคิดไปเอง”“ค่ะ ต่อมาจะเป็นการแข่งขัน Crossword เป็นกีฬาต่อศัพท์อักษรไขว้ภาษาอังกฤษสำหรับเด็กอายุ 4 ขวบ นะคะ อุปกรณ์การเล่นขอ

  • สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}   Special Episode 4

    06.35 นาที“พี่วายุ วรรษา และเจ้าหนูน้อยวาโย คุณตากับคุณยายมาหาแล้วลูก”“คุณตา! คุณยาย! สวัสดีค่ะ”“คุณตา คุณยาย สวัสดีค่ะ”“ปู่กับย่าก็มานะจ๊ะ”“พี่ๆ ก็มา”ฉันกับคนตัวสูงหัวเราะออกมาเบาๆ และพากันยกมือไหว้ทักทายคุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่ๆ อ๋อ ที่เห็นคนเยอะๆ เพราะว่าวันนี้เด็กๆ กำลังจะเดินทางไปแข็งทักษะกับเด็กวัยเดียวกัน ฉันกันพี่สะใภ้เลยนัดออกเดินทางพร้อมกัน ส่วนคุณพ่อคุณแม่ทั้งสองบ้านก็ไปให้กำลังใจหลานๆ ด้วย แล้วตอนนี้เจ้าแฝดก็พากันวิ่งไปกอดพ่อแม่ฉันแล้วก็พ่อแม่ของคนตัวสูง และเจ้าแสบตัวน้อยคุณพ่อฉันก็อุ้มอยู่ ฉันเลยชวนทุกคนมาทานข้าวพร้อมกันก่อนจะออกเดินทาง“คุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่ๆ มาทานข้าวเช้าด้วยกันนะคะ”“จ้าๆ”“งั้นไม่เกรงใจนะคะน้องสะใภ้”“คิกๆ เต็มใจค่ะ แล้วมีซาลาเปาให้เด็กๆ ด้วยนะจ๊ะหลังทานข้าวเสร็จ”“เย้ๆ ขอบคุณครับน้าแบม”“น้าแบม ขอบคุณครับ”“ครับลูก คุณบุรินทร์คะ มาทานข้าวได้แล้วค่ะ”“น้องแบม หลานตัวเล็กของพ่อผอมลงหรือเปล่า”“หึหึ คุณพ่อครับ ตอนนี้เจ้าตัวแสบน้ำหนักขึ้นมาอีก 1 กิโลกรัม แล้วครับ”“คิกๆ ใช่ค่ะคุณพ่อ วินจะให้ลูกควบคุมน้ำหนักอยู่แล้วค่ะคุณบุรินทร์”“หื้อ ไม่ต้องคุมหรอกล

  • สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}   Special Episode 3

    “แม่”“ครับ”“ไป”“หึหึ โอเค หนูจะไปรับพี่แฝดแล้วเหรอ งั้นหนูไปถามคุณพ่อสิว่าเสร็จหรือยัง”ฉันพากันมาอาบน้ำแต่งตัวเพราะได้เวลาไปรับเจ้าแฝดแล้ว เสื้อผ้าของใช้ก็ไม่ต้องเอาไปเพราะที่บ้านใหญ่ก็มี และตอนนี้เด็กตัวเล็กก็เดินไปหาคนตัวสูงที่กำลังเอาของใส่ในกระเป๋าใบใหม่ที่ซื้อมา“พ่อ”“ฮึ อะไรตัวแสบ”“ไป”“เราเสร็จแล้วเหรอ”“เสร็จ”ผมมองไอ้เด็กแสบตัวอ้วนที่เดินมาหา แล้วตัวแค่นี้รู้จักเร่งคนอื่นเขาแล้วนะ“ไป อือหื้อ ไหนชั่งน้ำหนักสิ ตอนนี้กี่โลแล้ว”ฉันเดินมาหาคนตัวสูงที่พาลูกชั่งน้ำหนักบนกิโลดิจิตอลที่ฉันซื้อมา ตอนแรกลูก 11 กิโลกรัม ตอนนี้ขึ้นมา 12 กิโลกรัม แล้วอะ“ฮึ ไอ้เด็กอ้วน ต่อไปนี้ต้องกินนมน้อยลงเลย เราต้องควบคุมน้ำหนักโอเคไหม”พอผมถามเสร็จไอ้แสบก็ส่ายหัวทันที มันน่าไหมล่ะ ไม่รู้ลูกผมมันเอาความแสบจากใครมาหนักหนา“คิกๆ”ฉันกับคนตัวสูงพากันหัวเราะออกมา สักพักเหมือนเขาจะนึกได้อะ เลยหันมาถามฉันแบบหน้าตาจริงจังด้วยนะ เจ้าตัวน้อยก็หันมาทางฉันเหมือนกัน หน้าพิมพ์เดียวกันเป๊ะ“ลูกเราก็ไปว่ายน้ำนะ ทำไมยิ่งว่ายน้ำหนักยิ่งขึ้นวะ”“พรืด ลูกอาจจะเหนื่อยแล้วก็กินเยอะขึ้นไง”“เฮ้อ งั้นให้ลูกเลิกว่ายเถ

  • สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}   Special Episode 2

    “อะ!”“อ๋อ เต่า ไหนน้องวาโยลองพูดเต่าสิลูก อันนี้เรียกว่า”“เต่า”แปะ แปะ“เก่งมากครับลูก”ฉันส่งเจ้าแฝดเสร็จพอกลับมาถึงบ้านก็พาลูกชายคนเล็กมาเดินเล่นในสวน แล้วตอนแรกสวนก็ยังดูโล่งแล้วก็กว้างอยู่นะ แต่ตอนนี้สวนทั้งสองฝั่งของบ้านเต็มไปด้วยของเล่นของลูกเพราะถ้าวันหยุดแล้วอยู่บ้านเด็กๆ ก็จะพากันมาเล่นของเล่นตรงนี้บ้าง ว่ายน้ำบ้าง แล้วอีกที่หนึ่งก็คือห้องของเล่นในบ้าน“นี่คือใคร น้องวาโยจำได้ไหมเอ่ย”“แม่”“เก่งมากครับลูก แล้วคนนั้นใครนะ”คนตัวสูงเดินเอาขวดนมของเด็กตัวน้อยออกมาให้พอดี ฉันเลยชี้นิ้วโดยที่เด็กตัวน้อยก็มองตามไปก่อนจะหันหน้ามามองฉัน ฉันเลยถามย้ำอีกรอบ“ใช่ครับ นั่นใครเอ่ย”“พ่อ”“ใช่แล้ว คุณพ่อถืออะไรมาให้หนู ไหนหนูบอกคุณพ่อสิครับ นั่นอะไรเอ่ย”“นะ”“ไม่ใช่นะครับลูก นี่เรียกว่านม ไหนหนูบอกคุณพ่อสิครับ นี่คืออะไร”ผมมองยัยตัวแสบที่พยายามสอนลูกพูด ซึ่งไอ้ตัวแสบจะพูดก็ต้องอยู่ที่อารมณ์ด้วยนะ ถ้าอารมณ์อยากเรียกก็เรียกแม่ เรียกพ่อ ถึงจะออกเสียงไม่ชัดแต่ก็เรียกได้ แต่ถ้าขี้เกียจก็จะพูดแค่ อะ เหมือนที่ทุกคนเห็นนั่นแหละ“นม”“เก่งมาเลย คุณพ่อเอาขวดนมมาให้หนู หนูต้องทำยังไงก่อนครับ”“

  • สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}   Special Episode 1

    4 ปีต่อมา“คุณแม่ขา น้องตัวเล็กยังไม่ตื่นเหรอคะ”“หึหึ น้องตัวเล็กตื่นแล้วค่ะ ตอนนี้คุณพ่ออาบน้ำให้น้องตัวเล็กอยู่ เพราะว่าน้องตัวเล็กต้องไปส่งพี่สาวและพี่ชายไปโรงเรียนด้วยไงคะ”“คุณแม่ครับ”“ครับ”“วายุหิวแล้วครับ”“โอเคครับลูก วันนี้มีไก่ทอดกับไข่ตุ๋นของโปรดของพี่วายุ แล้วก็มีต้มจืดหมูสับ หมูกรอบ ของโปรดน้องวรรษาด้วยนะจ๊ะ”“เย้ๆ”“ขอบคุณครับ คุณแม่”“จ้า มา ไหนหนูสองคนหมุนตัวให้คุณแม่ดูสิคะว่าเราแต่งตัวเรียบร้อยกันหรือยัง”“คุณแม่คะ พี่วายุประหยัดคำพูดมากๆ เลยค่ะ”“ใครจะพูดตลอดเหมือนวรรษาล่ะ”“เค้าไม่ได้พูดตลอดนะ เค้าแค่ไม่ได้ประหยัดคำพูดเหมือนตัวแค่นั้นเอง”ฉันดูความเรียบร้อยของการแต่งกายให้ลูกๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วเจ้าแฝดพากันแย่งจะเป็นพี่ด้วยนะ ไม่มีใครยอมใครอะ และเจ้าแฝดทั้งสองคนอายุ 4 ขวบ ผิวขาว ผมสีดำ ลูกสาวฉันมีลักยิ้มสองข้าง ส่วนลูกชายไม่มี เรียนอยู่โรงเรียนนานาชาติ ที่เดียวกับลูกของพี่สะใภ้ฉันนั่นแหละ ถ้าวันหยุดก็จะพาเด็กๆ ไปนอนบ้านใหญ่ เพราะพยายามให้เด็กๆ ทำกิจกรรมด้วยกันเยอะๆ แล้วนิสัยค่อนข้างต่างกันมากพอสมควร ขนาดเลี้ยงมาด้วยกันนะ ลูกชายฉันเหมือนคนตัวสูง นิ่งๆ เง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status