EP.01 ว่าที่คู่หมั้นไร้สถานะ

01

ว่าที่คู่หมั้นไร้สถานะ

@บริษัท Ace

บนตึกสูงกลางเมืองหลวงของประเทศที่รายล้อมไปด้วยสิ่งแวดล้อมที่เป็นแสงสี ร่างสูงของประธานหนุ่มไฟแรงที่สามารถนำพาบริษัทเติบโตได้อย่างก้าวกระโดดยืนทอดสายตามองทิวทัศน์ในเมืองหลวงบนชั้นสูงสุดของตึกผ่านผนังกระจกสีใสในห้องประจำตำแหน่ง ในขณะที่นิ้วเรียวคีบมวนบุหรี่ที่สูบไปได้เกือบครึ่งมวนออกจากปากหลังอัดควันเข้าปอดพร้อมพ่นออกมาจนลอยคละคลุ้ง

ครืด~ ครืด~

เสียงสั่นครืดคราดของโทรศัพท์เครื่องหรูที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานดังขึ้นทำให้ร่างสูงดับมวนบุหรี่ทิ้งลงในถังขยะก่อนจะเดินไปหยิบขึ้นมากดรับสาย

“ครับท่านย่า” ‘เหนือเกล้า’ เอ่ยขึ้นหลังจากกดรับสายเพราะจะมีแต่คนสนิทเท่านั้นที่จะมีเบอร์ส่วนตัวของเขา

(ย่ารู้มาว่าคืนนี้แกต้องไปร่วมงานเลี้ยงของท่านรัฐมนตรีใช่ไหม?) คุณหญิงอัปสร เอ่ยออกมา

“ครับ ท่านย่ามีอะไรรึเปล่าครับ”

(ย่ารู้มาว่างานนี้ถ้ามีคู่ควงไปด้วยจะดี ย่าเลยอยากให้แกพาหนูเชอไปด้วย)

“คงไม่ได้หรอกครับ งานแบบนี้มันไม่เหมาะกับเธอ”

(จะไม่เหมาะได้ยังไง แกก็บอกก็สอนน้องสิตาเหนือ ถึงยังไงในอนาคตหนูเชอก็ต้องเป็นภรรยาของแกเป็นหน้าเป็นตาให้แก แกก็พาน้องออกไปเรียนรู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ)

(ท่านย่าก็รู้ว่าไอ้เรื่องหมั้นหมายอะไรนั่นผมไม่เคยตอบตกลง อีกอย่างผมเห็นเธอเป็นแค่น้องสาว…)

(จะอะไรก็ช่างยังไงคืนนี้แกก็ต้องพาน้องไปร่วมงานเลี้ยงด้วยเพราะย่าโทรบอกน้องให้แต่งตัวไว้แล้ว) พูดจบหญิงสูงวัยก็กดตัดสายทิ้งให้ร่างสูงได้แต่ยืนถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

“เบื่อฉิบหาย” เหนือเกล้าสบถออกมาเพราะเขาไม่เคยคิดอยากจะหมั้นหมายกับเด็กสาวที่เป็นหลานสาวของเพื่อนสนิทย่าของเขาที่ถูกทางผู้ใหญ่พูดคุยกันเอาไว้ แล้วที่ย่าของเขาโทรมาสั่งให้พาเชอรีลไปด้วยก็คงไม่พ้นที่หญิงสาวโทรไปขอร้องเหมือนอย่างที่ผ่านมาเพราะรู้ว่าเขาจะไม่ขัดใจท่านหญิงอัปสรที่อายุอานามมากแล้ว

หลายชั่วโมงต่อมา

@โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

ภาพของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยทำให้แขกเหรื่อที่มาร่วมงานต่างพากันมองด้วยความสนใจเช่นเดียวกับนักข่าวที่กดชัตเตอร์ถ่ายภาพรัว ๆ เพื่อนำไปทำข่าว

‘เชอรีล’ ลูกสาวของนักธุรกิจชื่อดังและทายาทของตระกูลดังอย่างวิวัฒน์ธนากุล หญิงสาวที่เติบโตมาบนกองเงินกองทองท่ามกลางความรักที่ (ไม่) เต็มที่และการเลี้ยงดูที่ตามอกตามใจ เจ้าของใบหน้าเรียวสวยเปรี้ยว ดวงตากลมโตภายใต้ขนตางอนงามที่ฉายแววความดื้อรั้นอยู่ภายใน ทำให้เธอเป็นลูกคุณหนูที่เอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้ และไม่ยอมคน...โดยเฉพาะคนที่เกลียด

...แต่มีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่เธอยอมให้เขาทุกอย่างนั่นก็คือว่าที่คู่หมั้นที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ

“ดีใจจังเลยค่ะที่ได้มาออกงานคู่กับเฮีย มันเหมือนกับว่าเราสองคนเป็นสามีภรรยา…”

“เฮียต้องไปคุยธุรกิจ อย่าทำตัววุ่นวาย” เสียงเรียบเอ่ยขึ้นโดยไม่สนใจหรือรอให้หญิงสาวที่ยืนควงแขนอยู่พูดจบ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าเรียวสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงค่อย ๆ หุบลง

“อ้าวคุณเหนือ” ชายวัยกลางคนที่เป็นเจ้าของงานเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มต้อนรับเมื่อเห็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเดินเข้ามา

“สวัสดีครับท่าน สวัสดีครับคุณหญิง”

“สวัสดีค่ะ สาวสวยคนข้าง ๆ นี้เป็นใครกันคะ หน้าตาสวยจิ้มลิ้มเชียว”

“สวัสดีค่ะ” เชอรีลส่งยิ้มให้คนอายุมากกว่าอย่างอ่อนน้อม ไม่แปลกที่ผู้ใหญ่หลายคนจะไม่ค่อยรู้จักเธอแม้เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจไม่ต่างกันเพราะที่ผ่านมาเธอไม่ชอบออกงานสังคมเพราะขี้เกียจปั้นหน้ายิ้มให้คนเสแสร้งแต่ครั้งนี้เธออยากประกาศตัวให้คนอื่นรู้ว่าเธอเป็นว่าที่คู่หมั้นของเหนือเกล้า

“แต่หน้าตาดูคุ้น ๆ นะคะ ใช่หลานสาวคุณหญิงนุชนาถใช่ไหมคะเนี่ย?” หญิงวัยกลางคนเอ่ยถาม

“ใช่ค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นว่าที่คู่หมั้นของคุณเหนือน่ะสิคะ” หญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นเพราะได้ยินข่าวซุบซิบนี้มานาน เพราะใคร ๆ ก็รู้ว่าท่านหญิงอัปสรและคุณหญิงนุชนาถเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่สมัยสาว ๆ เคยจับคู่ลูกไว้แต่ต่างฝ่ายต่างมีคนรักเป็นของตัวเองเลยตกมาอยู่ที่หลานแทน

“ไม่ใช่หรอกครับ เป็นแค่การพูดคุยของทางผู้ใหญ่เท่านั้น” ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้เอ่ยตอบเหนือเกล้าก็เป็นฝ่ายเอ่ยแทรกขึ้นทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอค่อย ๆ หายไปอีกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องฝืนทำตัวแสร้งยิ้มเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่

หัวใจดวงน้อยสั่นไหวด้วยความเจ็บปวดที่เขาปฏิเสธออกมาอย่างเย็นชาแต่เพราะอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ทำให้เธอได้แต่เก็บความปวดใจเอาไว้

หลายครั้งหลายหนที่เขามักจะปฏิเสธทุกคนว่าไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ ทำให้เธอไม่ต่างจากว่าที่คู่หมั้นไร้สถานะ

“ไปหาอะไรกินก่อนเถอะเฮียจะคุยธุระกับท่านรัฐมนตรีก่อน” คำพูดของเขาไม่ต่างจากการไล่กลาย ๆ ทำให้เธอจำต้องพยักหน้ารับส่งยิ้มให้แก่คนมีอายุกว่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างรักษามารยาทก่อนจะเดินออกไปอย่างเลื่อนลอย

มือเรียวหยิบแก้วไวน์ที่พนักงานเดินเสิร์ฟขึ้นมากระดกแก้วแล้วแก้วเล่า ด้วยที่เธอเป็นเจ้าแม่สายปาร์ตี้ทำให้รับฤทธิ์ของเครื่องดื่มพวกนี้ได้เป็นอย่างดี

ดวงตากลมสีน้ำตาลภายใต้ขนตายาวงอนงามที่ถูกดัดขึ้นมองไปยังคู่หมั้นหนุ่มที่ยืนคุยอยู่กันคนนั้นทีคนนี้ทีไม่ละสายตาไปไหน รอจนกระทั่งคนเหล่านั้นพากันถอยห่างออกไปก็เตรียมที่จะก้าวเข้าไปหาเขาแต่ทว่าจังหวะนั้นกลับมีหญิงสาวในชุดราตรีสีน้ำเงินเดินนวยนาดเข้าไปตัดหน้าเธอ

“คิดไม่ผิดเลยค่ะว่าจะต้องเจอคุณที่งานนี้” ชิชา เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเพราะรู้สึกชื่นชมในความเก่งกาจของเหนือเกล้ามานาน อึกทั้งพอได้ร่วมงานกับเขาก็ยิ่งทำให้เธอหลงเสน่ห์ในความฉลาดด้านทางธุรกิจของเขามากขึ้น

“ครับ”

“แล้วคุณมากับใครคะ…” ยังไม่ทันพูดจบเสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินนวยนาดเข้ามาคล้องแขนของร่างสูงตรงหน้าไว้ทำให้เธอมองหน้าอีกฝ่ายนิ่ง

“เฮียเหนือคะ” เช่นเดียวกับเชอรีลที่มองใบหน้าของผู้หญิงตรงหน้านิ่งไม่ต่างกัน

“เธอคนนี้เป็นคู่หมั้นของคุณที่คนพูดถึงกันใช่หรือเปล่าคะ?”

“ชะ…”

“เปล่าหรอกครับ ผมยังไม่ได้หมั้น เชอรีลเป็นเหมือนน้องสาวของผม”

“เฮียเหนือ!”