LOGINShare
ตอนที่ 5 ไม่ใช่คนเดิม
Last Updated:
2026-02-11 22:53:09#วันถัดมา
รินรดาสะดุ้งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เธอตกใจกับสภาพของตัวเองมากๆ ไม่คิดว่าจะอยู่แบบนี้ทั้งคืนเลย และก็ไม่เห็นคนที่ทำให้เธอมีสภาพเป็นแบบนี้ด้วย ไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน และหายไปตั้งแต่ตอนไหน “อือ... ไอ้บ้านี่ ทำอะไรของมันไว้วะเนี่ย!” เธอสบถเสียงดัง พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ทำเอาเธอหงุดหงิดไม่หายเลย อยากจะตบหน้าเขาแรงๆ ให้หายโมโห แต่ตอนนี้เขาหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ อย่าให้เจอนะ โดนดีแน่ๆ . . ผ่านไปอีกสักพัก... ...ด้านล่าง “คุณรินรดาจะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ?” “ไม่ล่ะ ฉันขอกาแฟ” ไม่รู้เป็นเพราะแฮงค์หรือเปล่า เวลานี้เธอไม่อยากอาหารเลย ยกเว้นของร้อนๆ ที่ซดแล้วรู้สึกตื่นตัวขึ้นมา “กินกาแฟก่อนข้าว ใครสั่งใครสอนเธอ เดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหา” เสียงของอัคนีดังขึ้นมา ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้ามา ดูสภาพแล้วน่าจะเพิ่งกลับเข้ามาในบ้าน คงหายไปกกอยู่กับผู้หญิงคนนั้นทั้งคืนอีกแล้วสินะ “จะกินอะไรมันก็เรื่องของฉัน ท้องของฉัน!” “ไปเอาข้าวมาให้เธอกิน” เมินคำพูดของเธอและหันไปสั่งแม่บ้าน “ค่ะ” “ไม่ต้อง ฉันจะกินกาแฟ” “อย่าเยอะ บอกอะไรก็ทำ” “แล้วทำไมฉันต้องทำ?” “เพราะมันเป็นคำสั่งของฉัน” “ฉันไม่ใช่ทาส และก็ไม่ใช่คนของคุณ เพราะฉะนั้นคุณไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่ง” “แต่ฉันก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นผัวของเธอ” เขาพูดคำนี้ออกมาได้อย่างเต็มปาก ต่อหน้าแม่บ้านต่อหน้าบอดี้การ์ดของเขา เธอไม่ได้รู้สึกดีอะไรหรอก รู้สึกสมเพชซะมากกว่า “ผัวที่มีชู้ ยิ่งไม่มีสิทธิ์!” “รินรดา!” “ถ้าไม่เอากาแฟมาฉันก็ไม่กินข้าว” “เธอนี่มัน...” “......” ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงยอมเขาทุกอย่างไปแล้ว แค่เขาขึ้นเสียงเธอก็น้ำตารื้นขึ้นมาพร้อมจะร้องไห้เต็มแก แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เพราะเธอไม่ใช่คนเดิมที่จะถูกรังแกได้ง่ายๆ “ไปเอามา” อัคนีหันไปบอกแม่บ้านอีกครั้ง ก่อนที่แม่บ้านจะรีบเดินกลับเข้าไปในครัวมาเตรียมอาหารเช้าเอาไว้ให้กับรินรดา “ฉันไปอยู่ข้างนอกมาทั้งคืน ไม่คิดจะเป็นห่วงผัวบ้างหรือไง” อัคนีเอ่ยถาม แต่เขาได้รับกลับมาเพียงสายตาที่เย็นชาจากเธอ รินรดานั่งจิบกาแฟอยู่เงียบๆ จนกระทั่งเธอพูดออกมาในที่สุด “ไปนอนกกอยู่กับชู้ มีเรื่องอะไรต้องถามอีก?” “ออก้าไม่สบาย ฉันก็เลยต้องไปดูแล” “แล้วบอกฉันทำไม เด็กนั่นจะเป็นจะตายแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน?” “เพราะต่อไป เด็กคนนั้นจะกลายเป็นลูกของฉัน” “อะไรนะ?” รินรดาพูดขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะหันมองหน้าสามี “คุณจะพาเด็กนั่น มาอยู่ที่นี่หรอ?” “ฉันจะรับออก้าเป็นลูก ซึ่งก็หมายความว่า ฉันจะเป็นพ่อของเขา” “หึ! ดีเนาะ เป็นชู้กับแม่เขาไม่พอ ยังจะเอาลูกเขามาเลี้ยงอีก เด็กนั่นก็มีพ่อไม่ใช่หรอ ชู้ของคุณคงไม่ไปเอากับต้นกล้วยแล้วท้องมาหรอกมั้ง” “รินรดาอย่าหยาบคาย!” “ฉันก็แค่พูดความจริง” “ฉันแค่จะบอกเธอ ฉันไม่ได้ขออนุญาตเธอ แค่บอกให้เธอรับรู้เอาไว้” “ได้สิ ลองพาเด็กนั่นกับชู้ของคุณมาเหยียบที่นี่ เราได้เห็นดีกันแน่!” ร่างบางลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเดินหนีออกมาจากตรงนั้น เพราะเธอไม่อยากคุยอะไรกับเขาแล้ว “รินรดา รินรดา! กลับมาคุยกันก่อน เรายังคุยกันไม่จบ!” เธอไม่ได้สนใจเสียงเรียกที่ดังขึ้นตามหลังเลยสักนิดเดียว นี่เขากำลังคิดอะไรของเขาอยู่กันแน่ ไม่รักเธอไม่ว่าอะไรเลย แต่การที่จะพาผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ที่บ้านด้วย ผู้หญิงที่มีลูกติดมาอยู่ด้วย โดยที่เขารับเป็นพ่อเด็ก แบบนี้มันหยามกันเกินไป พรึ่บ ! หญิงสาวทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ด้านนอกด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด เวลานี้เธอบอกไม่ถูกว่าเธอควรจะเสียใจหรือโกรธหรือคิดว่าเขาโง่ดีถึงได้คิดจะทำแบบนั้น “จะโกรธทำไม มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย ไหนบอกไม่ได้คิดอะไรไง” เสียงของอัคนีดังขึ้น เขาน่าจะเดินตามเธอมาติดๆ “อย่างน้อยคุณก็ควรให้เกียรติฉันบ้าง” “ฉันก็ให้เกียรติเธออยู่นี่ไงถึงมาบอก” “ก็เอาสิ ถ้าคุณพาผู้หญิงคนนั้นกับลูกของเธอเข้ามา ฉันก็จะพาผู้ชายของฉันเข้ามาอยู่ในบ้านเหมือนกัน แลกกัน เอาไหมล่ะ?” “คิดจะขู่กันหรือไงรินรดา” “ลองดูไหมล่ะ จะได้รู้ว่าฉันขู่จริงๆ หรือเปล่า” เธอมองตาของเขานิ่งแต่เอาจริง เธอไม่ได้ขู่ แต่กำลังทำข้อแลกเปลี่ยนกับเขา ถ้าเขายอมที่จะให้เธอพาผู้ชายคนอื่นเข้ามาอยู่ในบ้านได้ เธอก็จะยอมให้เขาพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาเหมือนกัน “อยากตายหรือไง!?” อัคนีพูดด้วยอารมณ์โกรธ เมื่อเห็นเธอจริงจังเรื่องที่จะพาผู้ชายคนอื่นเข้ามาอยู่ที่บ้าน “ทำไมคะ รับไม่ได้หรอ?” “ผู้ชายอย่างฉัน ฆ่าได้หยามไม่ได้ คิดจะพาผู้ชายคนอื่นมาเหยียบจมูกกัน คิดหรือไงว่ามันจะมีชีวิตรอดกลับไป” “คุณมันก็ดีแต่... ขู่คนอื่น เอาแต่ใจตัวเอง พอคนอื่นจะทำแบบเดียวกันกับที่ตัวเองทำ กลับรับไม่ได้” “แต่เธอก็ควรเห็นแก่เด็กหน่อยสิ” “ฉันมันเป็นพวก ใจยักษ์ใจมาร ต่อให้จะเป็นเด็กแบเบาะ ฉันก็ไม่เห็นใจทั้งนั้น” “เมื่อไหร่จะเลิกประชดประชันกันสักที โอเค... ฉันไม่พูดเรื่องหย่าแล้วก็ได้ เราจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ โอเคไหม?” “ต่อให้คุณพูด ฉันก็ยังยืนยันคำเดิม พาผู้หญิงของคุณมากราบตีนฉัน แล้วฉันจะพิจารณาเรื่องหย่าให้” “เธอนี่มัน...” “แต่ถ้าไม่!...” รินรดาพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่อีกฝ่ายจะได้พูดจนจบ “ก็อย่าได้มาพูดเรื่องนี้กันอีก ฉันจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น” พูดจบเธอก็เตรียมตัวที่จะเดินหนีไปที่อื่น เพราะไม่อยากจะคุยกับเขา และก็ไม่อยากจะเห็นหน้าเขาที่เอาแต่พูดเรื่องผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอ “เรื่องเมื่อคืน..” “......” คนตัวเล็กชะงักและหยุดเดินทันที “ฉันไม่ได้ใส่ถุงยาง และฉันก็ปล่อยในด้วย อย่าลืมกินยาคุม” “เฮอะ! ลูกที่เกิดจากตัวเอง น้ำเชื้อตัวเอง กลับไม่ยอมรับ แต่ดันไปยอมรับเด็กที่เกิดจากน้ำเชื้อคนอื่น น่าสมเพชสิ้นดีคนอย่างคุณน่ะ!” “ฉันไม่อยากมีลูกกับเธอ!” “ไม่ต้องห่วง เพราะฉันก็ไม่คิดที่จะมีลูกกับคุณเหมือนกัน!”
Latest chapter
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 15 เหยียบจมูก
หลายวันผ่านไป ~ ณ คฤหาสน์ตระกูลอัสนี “เข้ามาสิลูก ค่อยๆ เดินนะ มาดูบ้านของเรากัน ดูสิหลังใหญ่มากเลย” เสียงของหญิงสาวคนนึงที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายดังขึ้น ทุกคนในบ้านต่างพากันตกใจที่ได้เห็น เพราะเธอไม่ใช่คนของที่นี่ แต่กลับเข้ามาได้ราวกับเป็นเจ้าของ “เอ่อคุณคะ คุณเป็นใครคะ เข้ามาได้ยังไง” แม่บ้านคนนึงเอ่ยถาม “ฉันก็เป็นคนสำคัญของเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้น่ะสิ” เธอตอบ “เอ่อ...” “ไปเอาน้ำหวานกับของว่างมาต้อนรับฉันกับลูกสิ ไม่รู้หน้าที่หรือยังไง” “เอ่อค่ะๆ” แม่บ้านรีบเข้าไปบอกคนในครัว ก่อนจะรีบขึ้นไปบอกกับรินรดาที่วันนี้หยุดงานและอยู่บนห้องนอนของตัวเอง ก๊อกๆๆๆ ~ “ใคร?” เสียงคนข้างในเอ่ยออกมา “แม่บ้านเองค่ะคุณรินรดา” “มีอะไร?” “คือมีผู้หญิงกับเด็กมาค่ะ ไม่ทราบใคร เห็นบอกเป็นคนสำคัญของคุณอัคนี” “.....” คนด้านในเงียบไปอยู่พักนึง ก่อนที่เธอจะตอบกลับมาผ่านประตู “เดี๋ยวฉันลงไป” “ได้ค่ะ” รินรดารีบจัดการธุระของตนเองก่อนจะรีบลงไปที่ด้านล่าง และเธอคิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ ว่าต้องเป็นสองแม่ลูกมหาภัยคู่นี้ แต่แค่ไม่คิดว่าจะกล้ามาถึงที่นี่ เพราะอัคนีก็น่าจะปรามไว้อยู่บ้าง
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 14 สัญญาการหย่า
#เช้าวันต่อมา รินรดาตื่นนอนตอนเช้าจากเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ เธอลุกขึ้นทำเรื่องประจำวันของเธอจนกระทั่งเรียบร้อย และลงมาที่ด้านล่าง ทำเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เพราะชีวิตของเธอมันก็วนลูปอยู่แบบนี้ “ริน...มานี่หน่อยสิ” เสียงของอัคนีเอ่ยเรียก “มีอะไรคะ?” เธอถาม “อ่านเอกสารนั่นสิ” “.....” รินรดามองหน้าสามีอย่างงงๆ แต่ก็ยอมหยิบซองสีน้ำตาลดังกล่าวขึ้นมาเปิดอ่านอย่างว่าง่าย **เอกสารสัญญาการหย่า** แค่จั่วหัวเอกสารมาเธอก็ไม่อยากจะอ่านข้างในต่อแล้ว เพราะมันคือใบหย่าที่เขาต้องการ ครั้งนี้คงทำสัญญาอะไรมาเพิ่มสินะ “ฉันไม่หย่า” รินรดาพูดเสียงแข็ง พร้อมกับโยนซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะตามเดิม “อ่านก่อนสิ ข้างในมันมีสัญญาอยู่” “ฉันไม่อ่านอะไรทั้งนั้น ฉันไม่หย่า ก็ไม่จำเป็นต้องอ่าน” “สัญญาการหย่า ทันทีที่เธอเซ็นใบหย่าให้กับฉัน บ้านพร้อมที่ดินที่ภาคเหนือ และบ้านติดริมทะเล จะเป็นของเธอ รวมถึงหุ้นในบริษัท และเงินสดอีกจำนวนนึง หรือเธอต้องการอะไรมากกว่านั้น” “นี่คิดจะเอาเงินฟาดหัวกันหรอ?” เงินสด ที่ดิน บ้าน และหุ้นบริษัท มันก็เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลเลยเหมือนกัน มากจนชนิดที่ว่าเธอหา
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 13 เมิน
#ตกดึกคืนเดียวกัน ขณะที่ฉันกำลังจะนอนอยู่แล้วเชียว เสียงเคาะประตูจากด้านนอกมันก็ดังขึ้น ทีแรกก็คิดว่าเป็นแม่บ้าน แต่ดึกป่านนี้แล้วแม่บ้านที่ไหนจะยังอยู่บนนี้อีกล่ะ มีก็เขาคนเดียวนั่นแหละ “มีอะไรคะ?” ฉันถามส่งออกไป เพราะเดาได้ไม่ยากว่าใครคือคนที่มาเคาะประตู “เปิดประตูหน่อย” คนด้านนอกพูดสวนกลับมา “ไม่เปิด” “ฉันไม่ได้มาชวนทะเลาะ เอาของมาให้ เปิดประตูก่อน” “ของอะไร ฉันไม่รับทั้งนั้นแหละ”“จะให้ฉันเปิดดีๆ หรือจะให้ฉันพังประตูเข้าไปก่อน เธอจะได้ไปนอนห้องเดียวกับฉันไง ดีไหม?” “......” ฉันถอนหายใจด้วยอารมณ์โกรธจัด นี่เขากล้าขู่กันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย เห็นฉันยอมเข้าหน่อยก็เอาใหญ่เลยนะ แกร๊ก ~“อะ....” ทันทีที่ประตูเปิด ถุงบางอย่างในมือของเขาก็ถูกยื่นเข้ามาทันที “เห็นไม่ลงไปกินข้าว”“อะไร?”“เต้าหู้ปาท่องโก๋” “ซื้อมาให้ฉันทำไม ก็บอกแล้วนี่ว่าตอนเย็นฉันไม่กิน” “มันไม่อ้วนหรอกน่า!” เขาขึ้นเสียงใส่ พร้อมกับพยายามกดดันให้ฉันรับของจากเขามาให้ได้ “ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน” “ฉันอุตส่าห์ให้คนออกไปซื้อให้นะ”“ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณออกไปซื้อให้สักหน่อย ทำความดียังไม่ทันสำเร็จเลย ทวงบุญคุณแล้วหรอ?” “
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 12 หลักฐาน
#ตกเย็นวันต่อมา ก๊อกๆๆ ~ “เข้ามา” ลูกน้องของอัคนีเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา ก่อนที่จะยื่นแล็บท็อปให้กับผู้เป็นเจ้านาย ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่ “หลักฐานกล้องวงจรปิด ที่คุณอัคนีให้ไปหามาครับ” “เรื่องที่สั่งให้ทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” อัคนีพูดพร้อมกับคว้าแล็บท็อปไปดู “ผมสั่งคนของเราปิดข่าวแล้วครับ ถ้ามีข่าวหลุดออกไป เราจะฟ้องห้างและก็ฟ้องคนปล่อยข่าวด้วย ตอนนี้ก็เลยไม่มีใครกล้าครับ” “ดี” “ผมว่าตอนนี้เราต้องทำอะไรกันสักอย่างนะครับ คนกำลังเข้าใจผิด เรื่องคุณอัคนีกับคุณเอวา” “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน” อัคนีตอบ เขาเปิดคลิปวีดีโอดูอย่างตั้งใจ เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นมายังไง จนกระทั่งได้เห็นจริงๆ ว่า เด็กผู้ชายเป็นคนวิ่งและล้มลงไปชนกับโต๊ะเอง รินรดาไม่ได้ทำร้าย ไม่ได้ผลักอย่างที่เด็กกล่าวอ้าง หลักฐานจากกล้องวงจรปิดมันชัดเจน เธอไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย กลับกัน เธอช่วยเด็กคนนั้นด้วยซ้ำไป “บ้าฉิบ!” มาเฟียหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อดูคลิปจนจบ จากนั้นก็ยื่นแล็บท็อปคืนให้กับลูกน้องของตนเอง “คุณรินเธอพูดถูกนะครับ ก่อนจะโทษเธอ
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 11 ความผิดเธอ
#เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ณ ห้างสรรพสินค้า รินรดานัดเจอกับเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันที่ร้านอาหารในห้าง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเกือบสิบปีได้ เพราะอีกฝ่ายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พอได้กลับมาก็รีบหาทางติดต่อหากันเลยทันที อ้อมขวัญ หรือ อ้อม เพื่อนสนิทของรินรดาสมัยเรียน “เอาจริง ตกใจนะที่เห็นเธอแต่งงานแล้วอะ” “ตกใจทำไม” รินรดาถามกลับแล้วก็ยิ้มน้อยๆ “เสียดายอะที่ไม่ได้มางานแต่ง” “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ เธออยู่ต่างประเทศนี่นา อีกอย่างเราก็ไม่ได้ติดต่อกันด้วย” รินรดาไม่ได้โกรธเลย กลับกันเพื่อนไม่มาอะดีแล้ว เธอคิดแบบนี้ด้วยซ้ำไป เพราะงานแต่งที่จัดขึ้นมันเป็นการถูกจับคลุมถุงชน “สบายดีนะริน” “อื้ม สบายดี เธอก็สบายดีใช่ไหม?” “ก็ดีนะ แต่จะไม่ดีก็ตรงที่กลับบ้านยากนี่แหละ” “เอาน่า เราทำงานนี่นา ว่าแต่เธอกลับมาอยู่นานไหม?” “ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับไหม” อ้อมขวัญตอบ “อ้าวทำไมล่ะ?” “เฮ้อ... ปัญหามันเยอะน่ะ” “......” รินรดาไม่ได้คิดจะซักถามอะไรต่อ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องต่อให้มันอึดอัดแต่ก็ยากที่จะพูดมันออกมาเหมือนกัน “ว่าแต่ฉันจะได้เจอเธอบ่อยๆ ไหมเนี่ยริน” “ก็ได้นะ แต่ว่
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 10 รักษาระยะห่าง
#บริษัทTKขณะที่ฉันกำลังนั่งทำงานอยู่เงียบๆ ประตูห้องทำงานของเจ้านายก็เปิดออกมา ตามด้วยตัวเขาที่ดูเหมือนกำลังจะออกไปไหน “ใกล้จะเที่ยงแล้ว เราไปหาอะไรกินกันเถอะครับ” เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานพร้อมกับก้มมองนาฬิกาไปด้วย “แต่ฉันยังทำงานค้างไม่เสร็จเลยค่ะ คุณจอมทัพไปเถอะค่ะ” ว่าแล้วฉันก็ทำเป็นงานยุ่งมือพันกันไปหมด “งานผมไม่ได้เร่งขนาดนั้นนะครับพักกินข้าวก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาทำใหม่”“เดี๋ยวฉันสั่งข้าวจากร้านอาหารตามสั่งข้างล่างขึ้นมานั่งกินตอนทำงานก็ได้ค่ะ” เงยหน้าขึ้นมองคุณจอมทัพแล้วยิ้มจางๆ “นี่คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมพักนี้เอาแต่ปฏิเสธผม” “เปล่านี่คะฉันไม่ได้เป็นอะไรเลย จริงๆ นะคะ” “ผมไม่ใช่คนโง่นะครับที่จะดูไม่ออก” “.....” ก็นั่นแหละฉันไม่รู้จะตอบยังไง แต่เราสองคนมีความสัมพันธ์กันก็แค่เจ้านายกับพนักงานเท่านั้นเอง ฉันไม่อยากให้อะไรมันเกินเลยไปมากกว่านั้น “ตกลงคุณไม่ไปใช่ไหมครับ?”“ค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นคุณสั่งอาหารร้านอาหารตามสั่งมาให้ผมด้วยก็แล้วกันครับ” “......” ฉันไม่ทันที่จะได้ตอบรับอะไร คุณจอมทัพก็หันหลังแล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานไปก่อนแล้ว ท่าทางของเขาดูเหมือนคน
You may also like
LOVE POSITIONS พิษสวาท
อยู่ในตะเกียงแก้ว6.8K viewsเด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก54.7K viewsพันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์28.9K viewsพายุร้ายพ่ายเมีย
นามปากกา อายดอลลี่14.3K viewsBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์31.1K viewsบำเรอแค้นมาเฟีย Nc20+
ใบโหระพา111 viewsทาสสวาทมาเฟียแสนร้าย
จินต์พิชา1.9K viewsพี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+)
รลิณา212 views
