เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 4 ย้ำเตือน NC+
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-11 19:06:36เวลาต่อมา
หลังจากวันนั้นรินรดาที่เคยเรียบร้อยแสนดี ก็กลายมาเป็นอีกคนที่ เขาไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย เธอแข็งขึ้น ดวงตานิ่งและเด็ดเดี่ยว คำพูดทุกประโยคของเธอมันช่างเด็ดขาดฉะฉาน และที่สำคัญเธอไม่ยอมอ่อนแอให้ใครรังแกอีกแล้ว
เพราะทุกคนที่นี่ไม่เคยเคารพเธอ ไม่เคยเห็นว่าเธอคือส่วนหนึ่งของที่นี่ เธอก็ไม่จำเป็นต้องเห็นหัวใครเหมือนกัน
กลางดึกคืนหนึ่ง...
รินรดากลับมาจากสถานบันเทิงด้วยอาการที่เมาหนัก ร่างบอบบางเดินโซเซเข้ามาในบ้าน ก่อนจะถอดรองเท้าส้นสูงออกแล้วโยนไปไว้ตรงมุมบ้านอย่างลวกๆ
“ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้วริน!” เสียงทุ้มใหญ่ตวาดดังขึ้นมา เธอหันมองไปยังต้นเสียง ก็เห็นสามียืนหน้าเข้มคิ้วขมวดอยู่
“อึก... อะไรอีก จะมาหาเรื่องกันอีกทำไม?”
“เห็นสภาพของตัวเองบ้างไหม ถ้าเธอโดนลากเข้าป่าไปข่มขืน ฉันว่ามันก็ไม่แปลกเลยนะ”
“อือ... แล้วยังไง?”
“ช่วยทำตัวให้สมกับเป็นภรรยาของฉันหน่อย” อัคนีข่มเสียงพูดหนักแน่น ก่อนจะดึงแขนของภรรยาจนร่างของเธอนั้นลอยลิ่วไปกระทบกับแผงอกแกร่งอย่างแรง
“ภรรยา? ภรรยาหรอ!? กล้าพูดแบบนี้ด้วยหรือไง?” รินรดาพูดอย่างขบขัน แต่มันก็น่าตลกจริงๆ นั่นแหละ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยมองว่าเธอคือภรรยาด้วยซ้ำ แต่วันนี้กลับพูดคำนี้ออกมา อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง!
“ตราบใดที่เธอยังไม่เซ็นใบหย่าให้ฉัน เราก็ยังเป็นผัวเมียกันอยู่”
“ก็แค่กระดาษใบเดียว จำไม่ได้หรือไงว่าพูดอะไรไว้”
“ฉันจำได้ ถ้าเธออยากจะแรดจะร่าน ก็หย่ากับฉันซะก่อนสิ แล้วอยากจะไปเอากับใครก็เชิญ!”
“......” คำพูดของเขามันเหมือนมีดทิ่มลงมากลางอกของเธอ ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดดูถูกจากคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี “ไม่! ฉันไม่เซ็น ก็อยู่กันไปแบบนี้แหละ ฉันจะมีชู้หรือมีใคร มันก็เรื่องของฉัน เอาไว้ฉันพาชู้มาอยู่กินที่บ้านหลังนี้เมื่อไหร่ ค่อยมาเดือดร้อน!”
“รินรดา!”
เสียงตวาดของมาเฟียหนุ่มดังขึ้นอีกครั้ง สายตามองภรรยาด้วยอารมณ์โกรธที่ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง ไอ้เรื่องยั่วให้โมโหเวลานี้ต้องยกให้เป็นอันดับหนึ่งของเธอเลยแหละ
หมับ!
“อ๊ะ? นั่นคุณจะทำอะไร ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ!” จู่ๆ เขาก็เข้ามาอุ้มตัวของเธอลอยขึ้น แถมไม่ยอมปล่อยอีกต่างหาก ไม่ว่าเธอจะดิ้นแรงแค่ไหน
“ก็จะทำให้รู้ไง ว่าอย่ามาลองดีกับคนอย่างฉัน!”
ร่างกำยำอุ้มภรรยาตัวน้อยพาดบ่าขึ้นบันไดไป จนกระทั่งถึงห้องนอน ร่างเล็กถูกโยนลงบนเตียงอย่างแรงจนจุก และยังไม่ทันที่เธอจะได้ขัดขืน ชุดเดรสตัวงามที่ใส่อยู่ก็ถูกฉีกกระชากอย่างแรง จนขอบผ้ามันบาดไปตามเนื้อผิวจนรู้สึกแสบไปหมด
แควก!!
“อ๊ะ! คุณจะทำอะไร!?” รินรดาถามเสียงสั่น พยายามหาสิ่งของมาปิดบังตัวเองที่ตอนนี้กำลังโป๊อยู่
“ก็ทำหน้าที่ผัวไง ในเมื่อเธอไม่ยอมหย่า ฉันก็ยังเป็นผัวเธออยู่ และฉันก็ยังเอาเธอได้!”
“มะ ไม่นะ กรี๊ดด!!”
“ร้องไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีใครช่วยเธอได้ คนที่นี่มันคนของฉันนะรินรดา”
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วไปหมด และร่างกายที่แสนบอบบางของเธอมันจะสู้แรงผู้ชายตัวใหญ่อย่างเขาได้ยังไง
“อ๊ะคุณ ฮึก...ฉันเกลียดคุณ!” รินรดาพ่นคำที่ไม่เคยคิดจะพูดใส่หน้าของเขาทั้งน้ำตา
“เกลียดเหรอหืม...คนอย่างเธอเนี่ยนะจะเกลียดฉัน อยากให้ฉันเอาเอ็นอุ่นๆ เข้าไปในตัวเร็วๆ มากกว่า”
“อ๊ะ... ไม่นะ~”
กึด ~
กายแกร่งแทรกผ่านร่องกายสาวเข้ามาในตัวของเธออย่างไม่เต็มใจ มันใหญ่ มันแน่น จนเธอรู้สึกจุกไปหมด เรื่องบนเตียงกับเขาเธอไม่ได้สัมผัสมันมานานมากแล้ว
นี่เป็นครั้งแรก
“อ่าาส์ แน่นดีจริงๆ แสดงว่ายังไม่ได้โดนใครเอามาสินะ อืม...”
“พะ พอแล้ว ฮึก ฉันเจ็บนะ!”
“บอกให้พอ ทั้งๆ ที่รูของเธอรัดเอ็นของฉันแทบขาดเนี่ยนะ แบบไหนกันล่ะหืม...รินรดา”
“มะ ไม่นะ อ๊าาา~”
ปึก ปึก ปึก ~
เสียงสวาทของคนสองคนดังขึ้นภายในห้องนอนที่ปิดสนิท ไม่นานทุกอย่างก็จบลง
รินรดานอนแผ่หลาอยู่กลางเตียง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแดงที่ถูกผ้าบาด และบนใบหน้าก็ยังหลงเหลือคราบน้ำตาอยู่ เธอสลบไปแล้ว เหลือเพียงเขาที่ยังอยู่ และตอนนี้ก็เหมือนจะได้สติกลับมาแล้วด้วย
อัคนีนั่งลงตรงข้างเตียง พลางหันไปมองภรรยาสาวที่เพิ่งจะร่วมรักกับเขาไป ช่องทางรักยังคงมีน้ำของเขาที่ไหล่เอ่อล้นออกมาอยู่เลย
นานเท่าไหร่แล้ว ที่เขาไม่ได้มีเซ็กซ์กับเธอเลย แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงได้ขาดสติทำอะไรลงไปแบบนี้
“แม่งเอ้ย! กูทำอะไรลงไปวะเนี่ย”
อัคนีสบถกับตัวเอง เพราะเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงได้เป็นแบบนี้
คำพูดที่ว่าจะไม่มีวันได้แตะต้องตัวของเธอ ตอนนี้เขากลืนน้ำลายตัวเองไปซะแล้ว
“ฮึก ฉันเกลียดคุณ คนใจร้าย ฉันจะไม่มีวันรักคุณอีกแล้ว ฉันเกลียดคุณ~”
เสียงของรินรดาที่ละเมอออกมา พร่ำบอกว่าเกลียดเขา ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอรักเขายิ่งกว่าอะไรดี ทำไมตอนนี้ถึงเกลียดซะแล้วล่ะ
ไอ้เวรเอ้ย! ทำไมถึงได้รู้สึกแปลกๆ แบบนี้ล่ะ
ก๊อกๆๆๆ
“ใคร?” ถามคนข้างนอก
“ผมเองครับ”
“มีอะไร?”
“คุณเอวาเธอติดต่อมาครับ บอกว่าออก้าไม่สบายหนัก ต้องไปโรงพยาบาลตอนนี้ครับ”
“.....” ได้ยินอย่างนั้นมาเฟียหนุ่มที่นั่งอยู่อย่างใจเย็นเมื่อครู่ ก็ผุดลุกขึ้นด้วยความร้อนใจ ก่อนจะรีบแต่งตัวแล้วรีบออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ภรรยาสาวที่สลบไปนอนอยู่อย่างนั้น
บทล่าสุด
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 15 เหยียบจมูก
หลายวันผ่านไป ~ ณ คฤหาสน์ตระกูลอัสนี “เข้ามาสิลูก ค่อยๆ เดินนะ มาดูบ้านของเรากัน ดูสิหลังใหญ่มากเลย” เสียงของหญิงสาวคนนึงที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับลูกชายดังขึ้น ทุกคนในบ้านต่างพากันตกใจที่ได้เห็น เพราะเธอไม่ใช่คนของที่นี่ แต่กลับเข้ามาได้ราวกับเป็นเจ้าของ “เอ่อคุณคะ คุณเป็นใครคะ เข้ามาได้ยังไง” แม่บ้านคนนึงเอ่ยถาม “ฉันก็เป็นคนสำคัญของเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้น่ะสิ” เธอตอบ “เอ่อ...” “ไปเอาน้ำหวานกับของว่างมาต้อนรับฉันกับลูกสิ ไม่รู้หน้าที่หรือยังไง” “เอ่อค่ะๆ” แม่บ้านรีบเข้าไปบอกคนในครัว ก่อนจะรีบขึ้นไปบอกกับรินรดาที่วันนี้หยุดงานและอยู่บนห้องนอนของตัวเอง ก๊อกๆๆๆ ~ “ใคร?” เสียงคนข้างในเอ่ยออกมา “แม่บ้านเองค่ะคุณรินรดา” “มีอะไร?” “คือมีผู้หญิงกับเด็กมาค่ะ ไม่ทราบใคร เห็นบอกเป็นคนสำคัญของคุณอัคนี” “.....” คนด้านในเงียบไปอยู่พักนึง ก่อนที่เธอจะตอบกลับมาผ่านประตู “เดี๋ยวฉันลงไป” “ได้ค่ะ” รินรดารีบจัดการธุระของตนเองก่อนจะรีบลงไปที่ด้านล่าง และเธอคิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ ว่าต้องเป็นสองแม่ลูกมหาภัยคู่นี้ แต่แค่ไม่คิดว่าจะกล้ามาถึงที่นี่ เพราะอัคนีก็น่าจะปรามไว้อยู่บ้าง
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 14 สัญญาการหย่า
#เช้าวันต่อมา รินรดาตื่นนอนตอนเช้าจากเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ เธอลุกขึ้นทำเรื่องประจำวันของเธอจนกระทั่งเรียบร้อย และลงมาที่ด้านล่าง ทำเหมือนอย่างเช่นทุกวัน เพราะชีวิตของเธอมันก็วนลูปอยู่แบบนี้ “ริน...มานี่หน่อยสิ” เสียงของอัคนีเอ่ยเรียก “มีอะไรคะ?” เธอถาม “อ่านเอกสารนั่นสิ” “.....” รินรดามองหน้าสามีอย่างงงๆ แต่ก็ยอมหยิบซองสีน้ำตาลดังกล่าวขึ้นมาเปิดอ่านอย่างว่าง่าย **เอกสารสัญญาการหย่า** แค่จั่วหัวเอกสารมาเธอก็ไม่อยากจะอ่านข้างในต่อแล้ว เพราะมันคือใบหย่าที่เขาต้องการ ครั้งนี้คงทำสัญญาอะไรมาเพิ่มสินะ “ฉันไม่หย่า” รินรดาพูดเสียงแข็ง พร้อมกับโยนซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะตามเดิม “อ่านก่อนสิ ข้างในมันมีสัญญาอยู่” “ฉันไม่อ่านอะไรทั้งนั้น ฉันไม่หย่า ก็ไม่จำเป็นต้องอ่าน” “สัญญาการหย่า ทันทีที่เธอเซ็นใบหย่าให้กับฉัน บ้านพร้อมที่ดินที่ภาคเหนือ และบ้านติดริมทะเล จะเป็นของเธอ รวมถึงหุ้นในบริษัท และเงินสดอีกจำนวนนึง หรือเธอต้องการอะไรมากกว่านั้น” “นี่คิดจะเอาเงินฟาดหัวกันหรอ?” เงินสด ที่ดิน บ้าน และหุ้นบริษัท มันก็เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลเลยเหมือนกัน มากจนชนิดที่ว่าเธอหา
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 13 เมิน
#ตกดึกคืนเดียวกัน ขณะที่ฉันกำลังจะนอนอยู่แล้วเชียว เสียงเคาะประตูจากด้านนอกมันก็ดังขึ้น ทีแรกก็คิดว่าเป็นแม่บ้าน แต่ดึกป่านนี้แล้วแม่บ้านที่ไหนจะยังอยู่บนนี้อีกล่ะ มีก็เขาคนเดียวนั่นแหละ “มีอะไรคะ?” ฉันถามส่งออกไป เพราะเดาได้ไม่ยากว่าใครคือคนที่มาเคาะประตู “เปิดประตูหน่อย” คนด้านนอกพูดสวนกลับมา “ไม่เปิด” “ฉันไม่ได้มาชวนทะเลาะ เอาของมาให้ เปิดประตูก่อน” “ของอะไร ฉันไม่รับทั้งนั้นแหละ”“จะให้ฉันเปิดดีๆ หรือจะให้ฉันพังประตูเข้าไปก่อน เธอจะได้ไปนอนห้องเดียวกับฉันไง ดีไหม?” “......” ฉันถอนหายใจด้วยอารมณ์โกรธจัด นี่เขากล้าขู่กันแบบนี้เลยเหรอเนี่ย เห็นฉันยอมเข้าหน่อยก็เอาใหญ่เลยนะ แกร๊ก ~“อะ....” ทันทีที่ประตูเปิด ถุงบางอย่างในมือของเขาก็ถูกยื่นเข้ามาทันที “เห็นไม่ลงไปกินข้าว”“อะไร?”“เต้าหู้ปาท่องโก๋” “ซื้อมาให้ฉันทำไม ก็บอกแล้วนี่ว่าตอนเย็นฉันไม่กิน” “มันไม่อ้วนหรอกน่า!” เขาขึ้นเสียงใส่ พร้อมกับพยายามกดดันให้ฉันรับของจากเขามาให้ได้ “ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน” “ฉันอุตส่าห์ให้คนออกไปซื้อให้นะ”“ฉันก็ไม่ได้ขอให้คุณออกไปซื้อให้สักหน่อย ทำความดียังไม่ทันสำเร็จเลย ทวงบุญคุณแล้วหรอ?” “
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 12 หลักฐาน
#ตกเย็นวันต่อมา ก๊อกๆๆ ~ “เข้ามา” ลูกน้องของอัคนีเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา ก่อนที่จะยื่นแล็บท็อปให้กับผู้เป็นเจ้านาย ที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารตรงหน้าอยู่ “หลักฐานกล้องวงจรปิด ที่คุณอัคนีให้ไปหามาครับ” “เรื่องที่สั่งให้ทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” อัคนีพูดพร้อมกับคว้าแล็บท็อปไปดู “ผมสั่งคนของเราปิดข่าวแล้วครับ ถ้ามีข่าวหลุดออกไป เราจะฟ้องห้างและก็ฟ้องคนปล่อยข่าวด้วย ตอนนี้ก็เลยไม่มีใครกล้าครับ” “ดี” “ผมว่าตอนนี้เราต้องทำอะไรกันสักอย่างนะครับ คนกำลังเข้าใจผิด เรื่องคุณอัคนีกับคุณเอวา” “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน” อัคนีตอบ เขาเปิดคลิปวีดีโอดูอย่างตั้งใจ เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเรื่องมันเป็นมายังไง จนกระทั่งได้เห็นจริงๆ ว่า เด็กผู้ชายเป็นคนวิ่งและล้มลงไปชนกับโต๊ะเอง รินรดาไม่ได้ทำร้าย ไม่ได้ผลักอย่างที่เด็กกล่าวอ้าง หลักฐานจากกล้องวงจรปิดมันชัดเจน เธอไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย กลับกัน เธอช่วยเด็กคนนั้นด้วยซ้ำไป “บ้าฉิบ!” มาเฟียหนุ่มสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อดูคลิปจนจบ จากนั้นก็ยื่นแล็บท็อปคืนให้กับลูกน้องของตนเอง “คุณรินเธอพูดถูกนะครับ ก่อนจะโทษเธอ
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 11 ความผิดเธอ
#เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน ณ ห้างสรรพสินค้า รินรดานัดเจอกับเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันที่ร้านอาหารในห้าง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเกือบสิบปีได้ เพราะอีกฝ่ายย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พอได้กลับมาก็รีบหาทางติดต่อหากันเลยทันที อ้อมขวัญ หรือ อ้อม เพื่อนสนิทของรินรดาสมัยเรียน “เอาจริง ตกใจนะที่เห็นเธอแต่งงานแล้วอะ” “ตกใจทำไม” รินรดาถามกลับแล้วก็ยิ้มน้อยๆ “เสียดายอะที่ไม่ได้มางานแต่ง” “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ เธออยู่ต่างประเทศนี่นา อีกอย่างเราก็ไม่ได้ติดต่อกันด้วย” รินรดาไม่ได้โกรธเลย กลับกันเพื่อนไม่มาอะดีแล้ว เธอคิดแบบนี้ด้วยซ้ำไป เพราะงานแต่งที่จัดขึ้นมันเป็นการถูกจับคลุมถุงชน “สบายดีนะริน” “อื้ม สบายดี เธอก็สบายดีใช่ไหม?” “ก็ดีนะ แต่จะไม่ดีก็ตรงที่กลับบ้านยากนี่แหละ” “เอาน่า เราทำงานนี่นา ว่าแต่เธอกลับมาอยู่นานไหม?” “ยังไม่รู้เลยว่าจะกลับไหม” อ้อมขวัญตอบ “อ้าวทำไมล่ะ?” “เฮ้อ... ปัญหามันเยอะน่ะ” “......” รินรดาไม่ได้คิดจะซักถามอะไรต่อ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องต่อให้มันอึดอัดแต่ก็ยากที่จะพูดมันออกมาเหมือนกัน “ว่าแต่ฉันจะได้เจอเธอบ่อยๆ ไหมเนี่ยริน” “ก็ได้นะ แต่ว่
สุดท้ายไม่เคยรัก ตอนที่ 10 รักษาระยะห่าง
#บริษัทTKขณะที่ฉันกำลังนั่งทำงานอยู่เงียบๆ ประตูห้องทำงานของเจ้านายก็เปิดออกมา ตามด้วยตัวเขาที่ดูเหมือนกำลังจะออกไปไหน “ใกล้จะเที่ยงแล้ว เราไปหาอะไรกินกันเถอะครับ” เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานพร้อมกับก้มมองนาฬิกาไปด้วย “แต่ฉันยังทำงานค้างไม่เสร็จเลยค่ะ คุณจอมทัพไปเถอะค่ะ” ว่าแล้วฉันก็ทำเป็นงานยุ่งมือพันกันไปหมด “งานผมไม่ได้เร่งขนาดนั้นนะครับพักกินข้าวก่อนก็ได้ แล้วค่อยกลับมาทำใหม่”“เดี๋ยวฉันสั่งข้าวจากร้านอาหารตามสั่งข้างล่างขึ้นมานั่งกินตอนทำงานก็ได้ค่ะ” เงยหน้าขึ้นมองคุณจอมทัพแล้วยิ้มจางๆ “นี่คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมพักนี้เอาแต่ปฏิเสธผม” “เปล่านี่คะฉันไม่ได้เป็นอะไรเลย จริงๆ นะคะ” “ผมไม่ใช่คนโง่นะครับที่จะดูไม่ออก” “.....” ก็นั่นแหละฉันไม่รู้จะตอบยังไง แต่เราสองคนมีความสัมพันธ์กันก็แค่เจ้านายกับพนักงานเท่านั้นเอง ฉันไม่อยากให้อะไรมันเกินเลยไปมากกว่านั้น “ตกลงคุณไม่ไปใช่ไหมครับ?”“ค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นคุณสั่งอาหารร้านอาหารตามสั่งมาให้ผมด้วยก็แล้วกันครับ” “......” ฉันไม่ทันที่จะได้ตอบรับอะไร คุณจอมทัพก็หันหลังแล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานไปก่อนแล้ว ท่าทางของเขาดูเหมือนคน
บางทีคุณอาจจะชอบ
มาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก115.2K viewsคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก12.9K viewsHeartless Stakes เดิมพันรักมังกรไร้ใจ
Hz.Bloom5.9K viewsลิขิตรักนายสุดหื่น
รินธารา6.2K viewsสัมพันธ์รักพ่อเสือ
moon454 viewsพันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์28.9K viewsบ้านไร่ชายดุ
Bunmeebooks948 viewsป้าน่ะเมียผมนะ
ศานิชล6.2K views
