LOGIN“จะทำอะไรก็ระวังด้วยละกัน ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามคงจับตามองนายอยู่” พรรษชลเตือนน้องชายถึงเขาไม่ได้ลงสมัครลงเลือกตั้งส.ส.แต่เขาก็รู้ทุกอย่างเพราะปู่และพ่อก็เป็นส.ส.และเป็นอดีตรงนายกรัฐมนตรีมาก่อนมันจึงอยู่ในสายเลือด
“ครับพี่ชาย ผมไปนะ” นวพรรษขึ้นรถที่ชรินเปิดประตูรอเจ้านาย
เมื่อนวพรรษขึ้นรถแล้วทวีปก็ขับรถออกจากบ้านเพื่อไปส่งเจ้านายที่คอนโดแล้วพวกเขาก็กลับพักผ่อนเพราะที่คอนโดมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดและเป็นหนึ่งในธุรกิจของเมทิรา ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องพักสุดหรูเพียบพร้อมด้วยความสะดวกซึ่งเป็นห้องพักใหญ่สุดและอยู่ชั้นสามสิบซึ่งตึกนี้มีสามสิบชั้นและเขาซื้อสามห้องเพื่อทำเป็นห้องเดียวจึงกว้างขวางมีห้องนอนใหญ่หนึ่งห้องที่ใช้กระจกทึบเป็นผนังห้องซึ่งจะมองเห็นด้านนอกชัดเจนและห้องรับแขกใหญ่แบ่งเป็นมุมดูหนัง มุมบาร์เครื่องดื่มและมีครัวขนาดกลาง ส่วนระเบียงและรอบห้องเขาก็กรุด้วยกระจกทึบต่างจากห้องพักคนอื่นจึงดูโล่งโปร่งด้วยโทนสีขาวก่อนจะเดินเข้าในห้องนอนถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อแช่น้ำอุ่นเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดเพื่อนสาวบอกว่าจะมาถึงดึกหน่อยเพราะเธอแวะไปดื่มกับเพื่อนก่อนซึ่งเขาก็ไม่ขัดทั้งที่เหนื่อยแต่ก็มาตามนัดและไม่ได้เจอเกศกนกมาอาทิตย์หนึ่งแล้ว
เกศกนกมากินอาหารเย็นและดื่มกับเพื่อนๆจนสี่ทุ่มเธอก็ขอตัวเพราะนัดเพื่อนหนุ่มสุดหล่อไว้ซึ่งเธอเพียรนัดเจอนวพรรษมาเป็นอาทิตย์และวันนี้ชายหนุ่มเพิ่งจะว่างจึงไม่อยากพลาด
“แกจะรีบไหนเก้” พิตต้าถามเพื่อนที่ขอตัวกลับก่อนทั้งที่เพิ่งสี่ทุ่มปกติกลับกันตีหนึ่งตีสอง
“พอดีนัดจุลไว้น่ะ”
“มิน่าล่ะถึงได้รีบกลับแล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวล่ะเก้” ปุ้มแซวเพื่อนเพราะเกศกนกคบกับนวพรรษนานกว่าหนุ่มคนอื่น
“ฉันยังไม่อยากขาดอิสรภาพเลยแก เอาไว้ถึงเวลาก่อนบางทีอาจจะไม่ใช่จุลก็ได้ใครจะไปรู้ ไปนะ” เกศกนกพูดจบก็เดินอกไปจากร้านอาหารกึ่งผับแหล่งนิยมของคนมีเงินแล้วให้คนขับรถไปส่งที่คอนโดของนวพรรษ
เมื่อถึงห้องของหนุ่มหล่อเธอก็กดรหัสประตูก่อนจะเดินเข้าไปในห้องที่เปิดไฟสลัวก็มองหาเจ้าของห้องที่นั่งดื่มตรงระเบียงจึงเดินไปหาทันทีด้วยความคิดถึง
“คิดถึงจุลจังเลยค่ะ” ไฮโซสาวโอบกอดร่างสูงนั่งบนโซฟานุ่มมีแก้วไวน์อยู่ในมือหอมแก้มของชายหนุ่ม
“คุณก็รู้ว่าช่วงนี้ผมยุ่งมากมีเวลาแค่นอนพักผ่อนเท่านั้น” นวพรรษตอบเพื่อนสาวที่ล้วงมือเข้าไปในเสื้อคลุมลูบไล้แผงอกหนั่นแน่นลามลงไปหน้าท้องแกร่งใกล้จุดยุทธศาสตร์ของเขา
“เก้เข้าใจงั้นขอเจอจุลอาทิตย์ละวันก็ได้ค่ะ” เกศกนกบอกเขาเบาๆซุกไซ้ริมฝากลงซอกคอแกร่งแล้วเดินอ้อมไปนั่งตักของเขา
“ผมไม่รับปากนะเก้ ช่วงใกล้โค้งสุดท้ายผมอาจจะไม่ว่ามาเจอคุณก็ได้” ชายหนุ่มไม่รับปากเพราะเขาต้องออกหาเสียงทุกวันและมีประชุมพรรคซึ่งไม่รู้จะมีเวลาว่างหรือไม่
“โอเคค่ะ งั้นคืนนี้ตจุลต้องชดเชยให้เก้ทั้งคืนนะคะ”
“ผมอาจไม่มีแรงเอาคุณก็ได้นะเก้ วันนี้เดินทั้งวันเหนื่อยมากเลย” ชายหนุ่มพูดเนือยๆเขามาเพราะเกศกนกรบเร้าที่จริงเขาอยากนอนพักมากกว่า
“จุลอ่ะ แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวเกศปลุกจุลเองค่ะ” เกศกนกพูดจบก็ลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำถอดเสื้อผ้าแขวนไว้แล้วอาบน้ำจนร่างกายสดชื่นแล้วเธอก็หยิบผ้าขนหนูมาพันรอบอกก่อนจะเดินออกไปหาชายหนุ่มอย่างรู้ทางกันดี
“หลับแล้วเหรอคะจุล” ไฮโซสาวถามชายหนุ่มที่เอนตัวพิงโซฟาหลับตาพริ้มจึงปล่อยผ้าขนหนูหลุดออกจากกายแล้วดึงสาปเสื้อของเขาแยกออกจากกันนั่งคุกเข่าบนโซฟาคร่อมตักมองอาวุธส่วนตัวของงเขามันนอนสงบนิ่งจึงลูบมันเบาๆ
“หืมม..ช้ากว่านี้ผมอาจจะหลับไปแล้วก็ได้” นวพรรษลืมตามองคู่ควงสาวที่ต่างก็พอใจในความสัมพันธ์ทางกายไม่ผูกมัดใจเพราะยังไม่พร้อมจะแต่งงานมีครอบครัวหากใครเจอคนที่ดีกว่าก็กันจบกันไป
“เก้ว่าจุลหลับไม่ได้หรอกค่ะ” ไฮโซสาวคนสวยพูดจบก็ประกบปากหยักนุ่มสีชมพูแล้วบดขยี้จูบอย่างกระหายราวกับอดอยากมานานทำให้หนุ่มหล่อตอบสนองรุนแรงไม่แพ้กันเพราะรู้ทางกันดี มือข้างหนึ่งก็บีบแกนกายอวบใหญ่เบาๆ
“คุณมันร้อนแรงจริงๆเก้” ชายหนุ่มวางสองมือขยำสองเต้าอวบใหญ่อย่างแรงก้มลงดูดดึงขบเม้มสลับข้างกันอย่างเมามันส์
“ก็จุลทำให้เก้อดอยากนี่คะ อ้ะ อ่า..” เกศกนกครางเบาๆปลุกเร้าแกนกายอวบใหญ่จนมันตื่นตัวเยียดขยายโตเต็มตัวด้วยมือของเธอรูดขึ้นลงช้าๆหยิบซองถุงยางอนามัยจากมือของชายหนุ่มมาฉีดออกแล้วสวมใส่แกนกายอวบใหญ่ถึงสองชั้นแล้วจับจ่อกลางกลีบสาวที่ชุ่มฉ่ำแล้วโยกสะโพกเข้าใส่ช้าๆสองมือเกาะบ่าของเขาไว้เด้าเข้าใส่เป็นจังหวะร้องครวญครางกระเส่า
“แจ้ะๆๆ แจ้ะๆๆ
“หื้มม..งั้นคุณจัดการเลยเก้ ผมยอม อ่าส์..” ชายหนุ่มคายหัวนมของเธอออกแล้วเอนตัวพิงโซฟาจับเอวบางของสาวคู่ควงไว้แล้วเด้งสะโพกขึ้นใส่กลางกลีบสวาทของเกศกนกขึ้นอย่างแรงสวนจังหวะที่เธอกระแทกเข้าใส่จนเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นโดยฝ่ายหญิงเป็นฝ่ายควบคุมเกมรักสะบัดสะโพกไหวพริ้วอย่างช่ำชองเข้าใส่แกนกายอวบใหญ่ย่างรุนแรงไม่ยั้ง
“พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ..”
“ผมรู้แล้วว่าคุณอดอยากจริงๆ อ่า หื้มม..” ชายหนุ่มมองสาวสวยที่วางตัวต่อหน้าผู้คนสงบเสงี่ยมเรียบร้อยแต่ลีลาบนเตียงร้อนแรงถึงอกถึงใจจนเขารับจังหวะแทบไม่ทันต่างก็โยกกายรุกรับกันอย่างเร่าร้อน
“อ่า อ้า เก้ขอก่อนจุล อ้ะ อู้วว์..” ร่างผอมบางขยับโยกสะโพกกระแทกกระทั้นขึ้นลงใส่แกนกายอวบใหญ่อย่างไม่ลืมหูลืมตาจนสองเต้าส่ายไปมาเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น
พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ..”
“อ้ะ อ้ายยยส์..” ไฮโซสาวกระแทกจังหวะสุดท้ายใส่แกนกายอวบใหญ่สุดแรงจนน้ำรักแตกกระจายกอดรัดร่างหนาแน่นตัวสั่นสะท้านด้วยความสุขสมหลังจากที่ไม่เจอชายหนุ่มมาเป็นอาทิตย์และไม่ผิดหวังเลยจุลยังเร่าร้อนเช่นเดิม
“หื้มม..” หนุ่มหล่อยังไม่ถึงที่หมายจึงยกร่างผอมบางของเกศกนกออกจากตักดึงถุงป้องกันทิ้งแล้วสวมลงอันใหม่ซื้อกันสองชั้นป้องกันความปลอดภัยเต็มที่เพราะเขายังไม่พร้อมจะเป็นพ่อใคร
“อ้า จุลขา..” เกศกนกหันหน้าไปเกาะจะจกไว้แล้วแอ่นสะโพกให้ชายหนุ่มจ้วงแทงเธอทางด้านหลัง
“กางขากว้างอีกเก้..” ชายหนุ่มกำกับเพื่อนสาวให้กางขาออกแล้วเขาก็จ่อแกนกายอวบตรงกลางกลีบสวาทกระแทกเข้าใส่ทีเดียวมิดลำ
“โอ้ว์..จุล จุล อ่า อ้าา..” เกศกนกร้องเสียหลงเมื่อชายหนุ่มโยกสะโพกรัวกระแทกกระทั้นแกนกายอวบใหญ่เข้าใส่กลีบสวาทอย่างไม่ออมแรงเพราะเครื่องติดแล้วเขาต้องจัดการให้จบเกมจึงเร่งเครื่องอัดเข้าใส่เต็มแรงมือหนาดึงสะโพกสอดใส่บดคลึงสลับกันอย่างเมามันส์
“พั้บบๆๆ พับบๆๆ..”
“อ้ะ อ้า เอาแรงๆค่ะจุล อ้ะ อู้วว อ้าา..” เกศกนกเกาะกระจกราวกับจิ้งจกแอ่นสะโพกรับจังหวะรักของหนุ่มหล่อที่อัดกระหน่ำแกนกายอวบเข้าใส่เธออย่างไม่หยุดยั้งจนเธอใกล้เสร็จสมอีกครั้ง
“ผมจะเสร็จแล้วนะเก้ อ่า หื้มม..” ร่างสูงย่อเข่าลงเกร็งสะโพกกระทุ้งแกนกายอวบเสยขึ้นใส่กลีบสวาทของเธออย่างแรงติดกันไม่หยุดจนร่างผอมบางกระเด้งกระดอนขึ้นตามจังหวะ
“พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ..”
“อ้า อ้ายยยย์...”
“โอ้ววว์..”
ชายหนุ่มร้องออกมาเมื่อน้ำแตกใส่ถุงป้องกันถล่มทะลายก่อนจะถอดถอนออกจนสาวสวยร้องเสียงหลงเพราะกำลังฟินสุดๆแสนเสียดายแต่ลีลาของหนุ่มหล่อยังรุนแรงถึงอกถึงใจเหมือนเดิม
“อ้ะ จุลขา..” เกศกนกหันมาหาหนุ่มหล่อมองชายหนุ่มเช็ดแกนกายอวบใหญ่ที่ยังแข็งผงาดแล้วผลักเขาไปพิงกระจกคุกเข่าลงตรงหน้าจับความแข็งชันแล้วรูดเบาๆตวัดปลายลิ้นไล้เลียก่อนจะอ้าปากอมปลายยอดหัวหยักบานฉ่ำแดงเถือกแล้วกลืนกินมันด้วยความอร่อยทำให้ร่างสูงเกร็งสุดตัวปล่อยให้สาวสวยจัดการจนเขาสุขสมแล้วไปต่อในห้องน้ำก่อนเขาจะจัดการจนเธอหมดแรงแล้วอาบน้ำเดินไปทิ้งตัวนอนที่โซฟาเบดหลับไปทันที
“ไม่เยอะเนาะ คราวก่อนหมดไปห้าหมื่นกว่าเอง” พรรษชลพูดกระเซ้าว่าที่ป้าของหลานแฝดยิ้มๆทำให้เมฆากับนวพรหันมามองหน้ากัน“งั้นไม่ธรรมดาแล้วล่ะค่ะ แล้วเราจะซื้ออะไรกันดีคะพี่เจ็ท” คนได้เป็นคุณอาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวก็คิดไม่ออกว่าจะซื้อของอะไรรับขวัญหลาน“เราซื้อรถตู้ดีมั้ยครับพี่เจ็ท เพราะข้าวของเครื่องใช้คงมีเยอะแล้ว” เมฆาเสนอเขาคิดว่าข้าวของเครื่องใช้เด็กอ่อนคงมีหมดแล้ว“เออจริงสิ นายจุลมันเพิ่งรู้ว่ามีลูกไม่ทันตั้งตัวงั้นเราไปดูรถกันดีกว่าจะได้ให้เขาแต่งให้พร้อมสำหรับหลานแฝด”“พี่เจ็ทแล้วหลานสาวเราชื่ออะไรคะ”“แฝดพี่ชื่อเด็กหญิงสายน้ำ ชื่อเล่นน้องน้ำฟ้า แฝดน้องน้องชื่อเด็กหญิงสายธาราชื่อเล่นน้องน้ำปิง แม่ชื่อน้ำน่าน” พรรษชลตอบน้องสาว“เพราะมากค่ะ แม่น้ำมาสองสายแล้วเหลืออีกสองสายก็ครบแม่น้ำสี่สายแล้วนะคะ” นวพรพูดยิ้มๆ“เดี๋ยวนายจุลมันก็ทำครบทั้งสี่สายเองแหละครับน้องจุ๊บ” เมฆาพูดยิ้มๆ“ดีไม่ดีมีน้ำเจ้าพระยาสายที่ห้าอีกนะน้องรัก หึๆๆ..” พรรษชลพูดเสริมแล้วขำหากน้องชายของเขาแต่งงานกับวีรินทร์จริงก็ต้องน้ำยมน้ำวังและน้ำเจ้าพระยาแน่ๆมาริดามองพรรษชล เมฆา นวพรคุยกันแล้วก็ไม่ห่วงเพื่อนเพราะทุกคนไม่ไ
“น้องมายด์จะดื่มอะไรครับ เดี๋ยวรอจุ๊บกับนายเมฆก่อนพอดีพี่นัดสองคนนั้นไว้แต่พอรู้เรื่องหลานก็ตื่นเต้นจนลืมนัดรีบมาซื้อของรับขวัญหลานก่อน” พอได้ยินคำตอบทำเอาลุงเขาตื่นเต้นเรื่องมีหลานก็ใช่แต่ที่หนักกว่านั้นคือวางแผนเจอคนตรงหน้านี่แหละสองหนุ่มสาวคุยถึงหลานสาวทั้งสองและมาริดาก็เอารูปหลานแฝดที่วีรินทร์ส่งมาให้เธอดูและเธอก็เอาให้พรรษชลหรือลุงของหลานแฝดดูว่าหลานน้อยน่ารักน่าชังขนาดไหนเมฆากับนวพรลงจากรถก็เดินเข้าไปในห้างรริเวอร์เซ็นเตอร์ริมแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วโทรหาพี่ชายพอรู้ว่าอยู่ร้านกาแฟก็เดินไปตรงไปทันทีด้วยความอยากรู้ว่ามีเรื่องอะไรสำคัญไปกว่าเรื่องงานของเธอ“น้องจุ๊บจะรีบไปไหนครับยังไงพี่เจ็ทก็ไม่หนีไปไหนหรอกครับ” เมฆาบอกน้องสาวเพื่อนและในอนาคตอาจจะเป็นเจ้านายของเขาหากนวพรรษเอาจริงทางการเมืองแม้จะชอบหญิงสาวแต่เขาขอเก็บไว้ในใจและไม่คิดจะบอกใครเพราะฐานะที่แตกต่างกันมาก“ก็ไหนพี่เมฆบอกว่าคุยงานเสร็จจะรีบกลับบริษัทไม่ใช่เหรอคะ” นวพรถามเจ้านายหนุ่มหล่อก็เขาเป็นคนพูดเองแท้ๆ“ไม่เป็นไรหรอกครับแค่วันเดียว พี่อนุโลมให้” คนที่จริงจังกับงานมาตลอดตอบผู้หญิงในดวงใจของเขาที่เก็บไว้ลึกสุดใจไม่สามารถบ
“ตอนนี้น้องน้ำฟ้ากับน้องน้ำปิงแข็งแรงดีแล้วคุณหมอก็ให้แม่ดูแลเองค่ะ” วีรินทร์มองลูกสาวที่กินนมอิ่มแล้วนอนหลับอย่างมีความสุข“แล้วชื่อจริงของลูกล่ะน้ำน่านตั้งชื่อไว้หรือยังครับ” เขาไม่แปลกใจว่าทำไมวีรินทร์ถึงตั้งชื่อลูกสาวว่าน้ำฟ้ากับน้ำปิงเพราะแม่ก็เป็นแม่น้ำสายหนึ่งจะให้ลูกสาวชื่อน้ำยมกับน้ำวังคงไม่เหมาะถ้าเป็นลูกชายว่าไปอย่าง งั้นเขาต้องมีลูกให้ครบแม่น้ำทั้งสี่สายเลยสิ คุณพ่อลูกสองคิดยิ้มๆกับแผนการในใจของตัวเองทั้งที่ยังจัดการเรื่องของตัวเองไม่เรียบร้อยเลย“ปู่ย่าตายายตั้งให้แล้วค่ะ น้องน้ำฟ้าชื่อสายน้ำ น้องน้ำปิงชื่อสายธารา..” วีรินทร์พูดคุยกับพ่อของลูกตามปกติเพราะเธอทำใจได้นานแล้วจะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ได้เพราะเธอเป็นฝ่ายเลือกไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาเองตอนนี้เธอตัดสินใจแล้วก็อยู่ที่นวพรรษกับครอบครัวของเขารับข้อเสนอของเธอหรือเปล่าหากพวกเขาไม่ตกลงเธอก็พร้อมจะสู้เพื่อลูก“สายน้ำ สายธารา ชื่อลูกสาวพ่อจุลเพราะมากครับ” นวพรรษมองลูกสาวแล้วยิ้มเหมือนคนบ้าก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเพื่อเอาไปอวดลุงป้าน้าอาน้องๆและเพื่อนที่กรุงเทพและไม่ยอมลุกไปไหนจนกระทั่งปู่ย่ามาเยี่ยมหลานสาวคนเป็นพ่อก็บอกปู
“ผมมีธุระครับ ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัวก่อนนะครับ” เขาไม่มีเวลาจะสนใจผู้หญิงคนอื่นเพราะเมียเพิ่งคลอดลูกอยู่ที่โรงพยาบาล“เดี๋ยวสิคะคุณจุล หวานขอไปด้วยคนได้มั้ยคะพอดีหวายไม่รู้จักใครอยู่ไปก็ไม่มีเพื่อนคุยค่ะ” เธอรู้จักแค่นวพรรษกับพ่อแม่ของเขาและพิมลภัสและพ่อแม่น้องชายของเธอเท่านั้นส่วนคนในพรรคเธอไม่รู้จักเพราะเธอตามนวพรรษมาไม่ได้มาเพื่อทำความรู้จักกับทุกคน“ท่านรัฐมนตรีครับขอถ่ายรูปด้วยครับ” นักข่าวหนุ่มเดินเข้ามาของถ่ายรูปรัฐมนตรีหนุ่มรูปหล่อกับลูกสาวท่านนายก“เอ่อ..” นวพรรษกำลังจะปฏิเสธ“ได้เลยค่ะคุณนักข่าว” สิริยากรเดินไปเกาะแขนส.ส.หนุ่มหล่อแล้วฉีกยิ้มเกือบถึงใบหูเอียงหน้าไปจะซบไหล่ของเขา“คุณหวาย” นวพรรษผลักลูกสาวท่านนายกออกอย่างลืมตัวเพราะเขาไม่อยากเป็นข่าวกับเธอและหลีกเลี่ยงมาตลอดหากข่าวนี้แพร่ออกไปฝ่ายค้านก็จะเอามาเล่นงานเขาว่าได้เป็นรัฐมนตรีเพราะคบกับลูกสาวท่านนายก ทั้งที่พวกเขาแค่เจอกันตามงานทักทายกันเล็กน้อยก็ยังเป็นข่าวซึ่งเขาก็ตอบไม่ตามความจริงว่าแค่รู้จักกันเจอกันตามงานเลี้ยงไม่ได้สนิทกัน “คุณจุลยิ้มหน่อยสิคะ” สิริยากรไม่รู้สึกรู้สาทั้งที่ถูกชายหนุ่มผลักออกกลับเงยหน้าโปรยยิ้มให
นวพรรษมองลูกน้อยทั้งสองในอ้อมแขนหัวใจอุ่นซ่านเมื่อได้อุ้มชูเลือดเนื้อเชื้อไขที่เขามั่นใจว่าสองแฝดสาวตัวจ้อยเป็นลูกของเขาล้านเปอร์เซ็นต์ทำให้เขามีความสุขมากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนและไม่คิดว่าตัวเองจะมีวันนี้และยังมีลูกสาวพร้อมกันถึงสองคนทำให้คุณพ่อมือใหม่โอบกอดร่างเล็กทั้งสองด้วยความหวงแหนจนสองขอบตาร้อนผ่าว“บูลถ่ายรูปให้นะคะ” พิมลภัส์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปนวพรรษอุ้มลูกแฝดไว้สองข้างและวีรินทร์นอนอยู่บนเตียงด้านหลังรัวๆหลายรูปจนพอใจ “น่ารักมาเลยน้องแฝดหลานป้าบูล” พิมลภัสมองหลานสาวตัวจ้อยในอ้อมแขนพ่อแล้วยิ้ม“คุณพยาบาลพาหลานบูลไปนอนเถอะค่ะ” พิมลภัสเห็นพ่อของหลานตาแดงๆจึงบอกให้พยาบาลพาหลานสาวไปนอน“อิ่มแล้วหลับสบายเลยนะคะสาวน้อย ตอนกลางคืนน้องอาจจะหิวบ่อยคุณแม่อาจจะไม่ได้นอนเหนื่อยหน่อยนะคะ” คุณพยาบาลพูดกับคุณแม่มือใหม่ที่ต้องรับมือกับสองแฝดที่ตื่นพร้อมกันหิวพร้อมกันและต่อไปก็จะทำอะไรพร้อมกันทำให้พ่อแม่เหนื่อยเพิ่มเป็นสองเท่าเลยทีเดียวก่อนจะเข็นเตียงน้องแฝดกลับไปที่ห้องเด็กอ่อน“ลูกของผมน่ารักมากเลย” นวพรรษมองตามลูกสาวทั้งสองแล้วยิ้มทั้งน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวก่อนจะเช็ดน้ำตาอย่างเขินๆ
“ค่ะ” คุณแม่มือใหม่ตอบเบาๆมันเจ็บมากกว่าตอนบ่ายอีกอาจเป็นเพราะยาหมดฤทธิ์แต่เธอทนได้ยิ่งได้เห็นใบหน้าจิ้มลิ้มแดงซ่านของลูกน้อยทั้งสองความเจ็บมันก็หายแล้ว“เราแต่งงานกันนะครับน้ำน่าน” นวพรรษขอแม่ของลูกแต่งงานตามที่เขาคิดไว้ว่าต้องแต่งงานกันเพื่อจะได้เป็นครอบครัวเดียวกันอย่างสมบูรณ์ซึ่งมีพยานรักของเขาทั้งสองนอนหลับเป็นใจอยู่ตรงกลางระหว่างพ่อแม่วีรินทร์ถึงกับอึ้งไปเงยหน้ามองพ่อของลูกไม่คิดว่านวพรรษจะขอเธอแต่งงานซึ่งครั้งหนึ่งเขาก็ยอมรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับเธอและเธอปฏิเสธไปแล้วนี่เขาขอเธอแต่งงานอีกครั้งเพื่อลูก“คุณจุลขอแต่งงานกับฉันง่ายๆแบบนี้เลยเหรอคะ”“มันไม่ง่ายนะน้ำน่านที่จะขอแต่งงานกับใครสักคน ครั้งหนึ่งผมทำผิดกับผู้หญิงคนหนึ่งและยอมแต่งงานกับเธอเพื่อรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นแต่เธอปฏิเสธ และครั้งนี้ผมก็ขอเธอแต่งงานอีกครั้งเพื่อครอบครัวไม่ใช่แค่เพื่อลูกแต่ผมพร้อมจะสร้างครอบครัวกับคุณถึงเราจะเริ่มต้นกันไม่ดีผมก็พร้อมจะรับผิดชอบและผมคิดว่ามันไม่ยากที่เราสองคนจะเปิดใจให้กันเพื่อลูกๆและครอบครัวของเราครับ” เขาเปิดใจให้แม่ของลูกแล้วก็เหลือแต่วีรินทร์จะยอมเปิดใจให้เขาหรือเปล่าเท่านั้น“







