บทที่ 3 เพื่อนสาว

“พี่จุลออกไปหาเสียงทุกวันเลยเหรอคะคุณป้า” รุ่งลาวัลย์ถามถึงชายหนุ่มที่เธอหมายปองเพราะเพราะเขาทั้งหล่อทั้งเก่งเพียบพร้อมด้วยฐานะและชาติตระกูลซึ่งพ่อแม่ของเธอก็เห็นด้วยเคยแย้มๆจะจับคู่เธอกับนวพรรษแต่เตชทัชกับปิยมาศไม่เห็นด้วยเพราะไม่อยากบังคับลูกหากเธอกับนวพรรษรักใคร่ชอบพอกันเองก็ไม่ขัดข้อง

“ก็ออกทุกวันจ้ะ ตอนนี้ก็ใกล้วันเลือกตั้งเข้ามาเรื่อยๆก็ต้องไปหาเสียงขอคะแนนจากชาวบ้านน่ะจ้ะ” เธอรู้ทุกอย่างให้คำปรึกษาสามีและลูกแต่ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวงานของพวกเขาเป็นกำลังใจให้และช่วยหาเสียงเท่านั้น

“ยูกิมาช่วยพี่จุลหาเสียงได้มั้ยคะคุรป้า” รุ้งลาวัลย์เสนอตัวมาช่วงนวพรรษหาเสียงเพื่อจะได้ใกล้ชิดเขา

“แต่งานหาเสียงมันไม่ง่ายนะพี่ยูกิ ไหนจะแดด ฝุ่น ควันรถพี่จะทนเหรอ” รุ่งรัตน์บอกพี่สาวเพราะเห็นเขาหาเสียงก็ต้องเดินลุยเข้าถึงประชาชน

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะคุณป้าเดียร์”

“ใช่จ้ะหนูยูกิ การหาเสียงต้องเข้าถึงประชาชนทุกบ้านเดินไปเรื่อยๆบางวันเดินห้ากิโลสิบกิโลก็มีจ้ะ” ปิยมาศตอบหลานสาวเธอรู้ว่ารุ้งลาวัลย์เป็นผู้หญิงรักสวยรักงามกลัวแดดถ้าออกไปกลางแจ้งแล้วเดินเป็นห้ากิโลสิบกิโลไม่ไหวแน่

“โอ้โห,ยูกิเดินไม่ไหวแน่ๆเลยค่ะ” จากที่คิดจะไปช่วยพี่จุลของเธอหาเสียงก็เปลี่ยนใจขอเป็นกำลังใจให้เขาก็แล้วกัน

“แล้วนี่พี่จุลยังไม่กลับมาอีกเหรอคะคุณป้าเดียร์” รุ่งรัตน์ถามถึงหนุ่มหล่อที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดยิ่งกว่าดาราเสียอีกแต่เธอชอบพรรษชลมากกว่า

“เดี๋ยวก็คงกลับมาแล้วมั้งจ้ะ” ปิยมาศยิ้มให้หลานสาวทำไมเธอจะไม่รู้ว่าสองสาวชอบลูกชายของเธอ

จากนั้นทั้งหมดก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั้งสิบเจ็ดนาฬิกาครึ่งรถตู้คันใหญ่ของนวพรรษก็นำรถซุปเปอร์คาร์ รถสปอร์ตของเพื่อนเข้ามาในบ้านพอเห็นรถตู้ของเพื่อนแม่ก็ทำหน้าเบื่อเพราะนวลพรรณคงไม่ได้มาคนเดียวแน่

นวพรรษลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านพร้อมเพื่อนรักส่วนคนสนิทและเลขาก็ไปล้างหน้าล้างตาเพื่อจะได้สดชื่นแล้วไปกินอาหารเย็นที่เจ้านายเลี้ยงพวกเขากับเพื่อนๆ

“สวัสดีครับคุณแม่” เพื่อนของนวพรรษยกมือไหว้แม่ของเพื่อนและเพื่อนของท่านที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก

“สวัสดีจ้ะหนุ่มๆ เป็นไงบ้างจ้ะวันนี้” ปิยมาศถามทุกคนแล้วยิ้มโดยเฉพาะสาวหล่อในกลุ่มที่เดินมานั่งข้างเธอ

“นายจุลใช้งานจนคุ้มเลยค่ะแม่เดียร์ มิ้งค์เดินจนขาลากเลยฮะ” เมทิราอ้อนแม่เพื่อนจนหนุ่มๆแบะปากใส่

“แกถอยมาจากแม่ฉันเลยนะมิ้งค์ เดี๋ยวพ่อฉันมาแล้วแกโดนแน่ๆ” นวพรรษพูดกระเซ้าเพื่อนอย่างหมั่นไส้ที่อ้อนแม่ของเขา

“คุณพ่อไม่ว่าหรอกย่ะ จริงมั้ยฮะคุณแม่เดียร์”

“จ้าหนูมิ้งค์” ปิยมาศตอบเพื่อนลูกชายยิ้มๆและอดเสียดายไม่ได้ที่เมทิราเป็นทอมเพราะเป็นผู้หญิงก็สวยมาก

“ผมขอตัวพาพวกนี้ไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะครับคุณแม่ คุณน้า” นวพรรษบอกแม่กับนวลพรรณและยิ้มให้สองสาวตามมารยาทและลุกขึ้นเดินนำเพื่อไปที่ห้องรับรองเพื่อทุกคนจะได้ล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น

“น้องยูกิของแกมารอให้กำลังใจถึงบ้านเลยว่ะจุล หึหึๆ..” พีรวัสแซวเพื่อนอย่างขำๆ

“ไม่ตลกนะพอส กูเห็นน้องยูกิ น้องยูริมาตั้งแต่เด็กรักเหมือนน้อง..”

“แต่น้องมันไม่ได้รักแกเหมือนพี่ น้องมันอยากได้พี่เป็นผัวมากกว่า” เมทิราพูดโต้งๆตามที่เธอดูว่ารุ้งลาวัลย์คิดเกินเลยกับเพื่อนและแสดงออกชัดเจน

“ปากหรือนั่น ไปล้างหน้าเลยแก” นวพรรษไล่เพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่มไปล้างหน้าซึ่งพวกเขาเคยนอนห้องเดียวกันมาแล้วยิ่งตอนนี้เมทิราตัดผมสั้นก็ดูเหมือนหนุ่มเกาหลีจนวันนี้เป็นขวัญใจสาวแม่หม้ายในตลาดที่ได้ขนมมากที่สุดและเข้าถึงตัวอย่างไม่น่าเกลียดยังไงก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันและถ่ายเซลฟี่กันด้วยความสนุกส่วนพวกเขาก็ได้พูดคุยกับพวกพ่อค้าแม่ค้าซึ่งทุกคนก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี

“ก็ได้ๆ แต่ระวังตัวให้ดีนะคุณเพื่อน ฉันกลัวว่าวันหนึ่งแกจะพลาดเพราะน้องนอกไส้น่ะสิ” เมทิราเตือนเพื่อนเพราะท่าทางรุ้งลาวัลย์จะปักใจที่เพื่อนของเธอแม้ตอนนี้นวพรรษจะคบหากับเกศกนก กลัยานิมิต หรือเก้ ไฮโซสาวทายาทสายการบินโลว์คอสแต่ทั้งสองก็บอกสื่อว่าเป็นเพื่อนกันถ้าตกลงคบกันก็จะประกาศให้ทุกคนรู้แต่ในกลุ่มเพื่อนรู้ดีว่านวพรรษยังไม่พร้อมจะแต่งงานและไฮโซสาวก็เห็นด้วยเธอยังไม่คิดจะแต่งงานตอนนี้เพราะนวพรรษยังไม่ได้เป็นส.ส.และเธอคิดว่าเขาอาจจะได้เป็นถึงรัฐมนตรีซึ่งมีหน้ามีตาถึงตอนนั้นเธอก็จะแต่งงานกับรัฐมนตรีโก้สุดจึงคบกันไปเรื่อยๆหากไปไม่ถึงฝันเธอก็จะไปหาเป้าหมายใหม่

เมื่อทุกคนล้างหน้าล้างตาเสร็จก็เดินไปหลังบ้านที่แม่ของนวพรรษจัดโต้ะอาหารเย็นให้พวกหนุ่มสาวส่วนเธอกับสามีและเพื่อนก็กินที่ห้องอาหารและพรรษชลกับนวพรก็เลิกงานมากินอาหารเย็นพร้อมกับพี่ชายและเพื่อน

“โอ้โห้น่ากินจังเลยอ่ะ พวกนายดูสิ” เมทิราพูดขึ้นเมื่อเห็นอาหารเย็นเต็มโต้ะทั้งต้มยำ ยำแซ่บ ปิ้งย่าง มีกุ้งหอยปูปลาหมูเนื้อไก่เพียบ

“สงสัยวันนี้ท้องแตกแน่ว่ะ” พีรวัสเห็นด้วยกับเพื่อนเพราะแต่ละอย่างน่ากินทั้งนั้น

“พวกนายไปเดินตลาดมาคงเสียพลังงานไปเยอะคุณแม่ก็ทำอาหารเติมพลังให้น่ะสิ” พรรษชลบอกเพื่อนน้องชายที่วันนี้พากันไปช่วยหาเสียง

“วันนี้ที่ตลาดก็กินจนท้องแทบแตกแล้วครับพี่เจ็ท โดยเฉพาะไอ้แมนนี่ขวัญใจแม่ค้าในตลาดเลยครับ” จิรายุสแซวเพื่อนสาวหล่อที่ได้ของกินมากกว่าใคร

“พี่พอสสู้ไม่ได้เลยสิท่า คิกๆๆ” นวพรล้อพีรวัสที่สมัยเรียนจีบสาวสู้เมทิราไม่ได้จึงทำให้ทุกคนล้อมาจนถึงทุกวันนี้ทำให้ทุกคนหัวเราะ

“เรื่องมันเก่าแล้วครับน้องจุ๊บ ตอนนี้พี่ท้าเลยเลยครับยังไงของแท้ก็สู้ของเทียมไม่ได้หรอกจริงมั้ยเพื่อนแมน” พีรวัสท้าทายเพื่อนสาวหล่อ

“อย่าบอกนะว่านายจะจีบน้องน้ำตาล” เมทิราถามเพื่อนที่ยักคิ้วให้เธอก็น้องน้ำตาลนางแบบสาวน้องใหม่ที่เธอเพิ่งเจอตอนไปงานแฟชั่นชุดชั้นในที่ห้างหรูใกล้บ้านนวพรรษเมื่ออาทิตย์ก่อนและสานสัมพันธ์ด้วยการแลกเบอร์และกินข้าวด้วยกันแล้วมื้อหนึ่งและนางแบบสาวก็ไกินข้าวกับเพื่อนของเธออีก

“ใช่แล้วเพื่อน ทีแกมีแฟนแล้วยังจีบได้เลย” เขาไม่รู้ว่าเมทิราก็เล็งนางแบบสาวไว้เหมือนกันทั้งที่มีคู่ควง

"แฟนที่ไหนล่ะก็เพื่อนกันทั้งนั้น" เมทิราก็มีเพื่อนหญิงเยอะหรืออีกนัยหนึ่งคือเจ้าชู้ไม่แพ้ผู้ชาย

“ยูกิก็รู้จักน้ำตาลนะคะ เธอเป็นเพื่อนของเพื่อนในกลุ่มเคยเจอกันบ้างแต่ไม่สนิท” รุ้งลาวัลย์นั่งฟังอยู่นานพูดขึ้นเพราะเธอรู้จักนางแบบสาวซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนที่พยายามถีบตัวเองให้อยู่ในสังคมเดียวกับเธอ

“ผู้หญิงมีเยอะแยะทำไมต้องแย่งกันด้วยวะ ไม่เข้าใจจริงๆ” จิรายุสว่าเพื่อนทั้งสองที่ท้าทายกัน

“มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีโว้ย”

“งั้นตามสบาย เชิญแกสองคนเถอะฉันจะรอดูละกัน” จิรายุสยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มมองเพื่อนทั้งสองแล้วส่ายหน้าไปมาเพราะสองคนนี่มันท้าทายกันตลอด

“พี่จุลเหนื่อยมั้ยคะ” รุ้งลาวัลย์ถามหนุ่มหล่อในดวงใจเสียงหวานเธอชอบนวพรรษมาตั้งแต่แตกเนื้อสาวซึ่งพ่อแม่ของเธอก็สนับสนุนหากชอบพี่น้องตระกูลภัทรกิจโภคิน

“มันเหนื่อยอยู่แล้วล่ะการหาเสียงไม่ใช่แต่เดินอย่างเดียวต้องพบปะประชาชนและผู้นำชาวบ้านและอีกหลายอย่างก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดา พี่เลืือกรับใช้ระชาชนแล้วก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด” ว่าที่ส.ส.หนุ่มตอบลูกสาวขอเพื่อนแม่เขารู้ว่ารุ้งลาวัลย์ชอบเขาแต่เขาคิดกับพวกเธอแค่น้องไม่ได้คิดเกินเลยเพราะเห็นกันมาตั้แต่เด็ก

“ยูกิขอไปช่วยพี่จุลหาเสียงได้มั้ยคะ” รุ้งลาวัลย์ถามชายหนุ่มและแกะกุ้งให้เขาอย่างเอาใจทั้งที่เธอไม่เคยทำให้ใครขนาดตัวเองจะกินยังต้องให้คนแกะให้

“ขอบคุณครับ น้องยูกิกินเถอะไม่ต้องแกะให้พี่ ส่วนเรื่องไปช่วยพี่หาเสียงไม่เป็นไรหรอกพี่ไม่อยากรบกวนน้องยูกิอีกอย่างมันต้องฝ่าแดด ฝ่าฝน ลม ฝุ่น ควันรถพี่ว่าน้องยูกิไม่ไหวหรอครับ” นวพรรษบอกไฮโซสาวที่แกะกุ้งให้ซึ่งชายหนุ่มไม่ชอบให้ใครแกะให้หากเขาจะกินก็จะแกะเองและไม่อยากให้ไปช่วยหาเสียงเขาไม่มีเวลาจะมาดูแลทำให้รุ้งลาวัลย์จ๋อยไปเพราะนวพรรษพูดถูกทุกอย่าง

จากนั้นหนุ่มสาวทั้งหมดก็กินอาหารเย็นไปคุยกันไปหยอกเย้ากันอย่างสนุกสนานก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านในเวลาสามทุ่มเพื่อไปพักผ่อนวันนี้พวกเขาลุยมาทั้งวัน

“แกจะไปไหนจุล” พรรชลถามน้องชายที่เดินตามเพื่อนไปที่รถ

“คืนนี้ผมไปนอนที่คอนโดนะพี่เจ็ท ฝากบอกคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะครับ” นวพรรษบอกพี่ชายเพราะคืนนี้เขานัดกับเพื่อนสาวไว้หลังจากไม่ได้เจอกันเป็นอาทิตย์เพราะเขาไม่มีเวลาให้เธอ