MasukShare
บทที่ 109 พระราชทานตำแหน่งเฟย
Tanggal publikasi:
2026-09-13 16:24:45
Bab terbaru
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 110 ความสัมพันธ์ที่ขาดสะบั้น
“หากฝ่าบาททรงเห็นว่าเรื่องของตระกูลเซี่ยไม่สำคัญ หม่อมฉันก็ไม่มีสิ่งใดจะกล่าวเพคะ” น้ำเสียงของนางยังคงสงบ ทว่าแต่ละถ้อยคำกลับบาดลึกยิ่งกว่าการตะโกน หลี่จิ้งเหยียนกำพระหัตถ์แน่น “อย่าเอาเรื่องตระกูลของเจ้ามากดดันข้า” “หม่อมฉันไม่เคยคิดจะกดดันฝ่าบาทเพคะ” “แล้วเจ้าคิดจะทำอะไร?” เซี่ยเยว่หลันมองพระองค์ตรงๆ “หม่อมฉันเพียงอยากได้ความจริงว่า ระหว่างที่หม่อมฉันเป็นกุ้ยเฟยอยู่ที่นี่ เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลเซี่ยและอวี้หลิงกันแน่” “ความจริง?” “เพคะ ความจริงว่าตระกูลเซี่ยถูกใส่ร้ายหรือไม่ อวี้หลิงยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ และเหตุใดทุกครั้งที่หม่อมฉันขอให้ตรวจสอบเรื่องเหล่านี้ ฝ่าบาทจึงทรงมีรับสั่งให้รออยู่เสมอ” หลี่จิ้งเหยียนทรงเงียบ คำถามนั้นไม่มีถ้อยคำรุนแรง แต่กลับทำให้พระองค์ไม่อาจตอบได้ในทันที เซี่ยเยว่หลันจึงกล่าวต่อ “หม่อมฉันรอมานานแล้วเพคะ รอตั้งแต่วันที่รู้ข่าวว่า ตระกูลเซี่ยถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ รอตั้งแต่วันที่อวี้หลิงหายตัวไป และรอจนกระทั่งวันนี้…วันที่แม้แต่ความไว้วางใจของฝ่าบาทที่มีต่อหม่อมฉันก็ยังเหลือไม่มากพอจะให้
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 109 พระราชทานตำแหน่งเฟย
หลี่จิ้งเหยียนพลันหรี่พระเนตร สีพระพักตร์ที่เดิมก็มืดครึ้มอยู่แล้วเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ ความเงียบในห้องโถงหนักอึ้งจนแม้แต่เปลวเทียนยังดูคล้ายสั่นไหวไปตามแรงกดดัน “เจ้ากำลังหมายความว่าอย่างไร” “หม่อมฉันหมายความตามที่พูดเพคะ” “เซี่ยเยว่หลัน!” เสียงเรียกชื่อของนางดังขึ้นอย่างไม่เหลือความอ่อนโยนแม้แต่น้อย หากเป็นเมื่อก่อน เพียงได้ยินน้ำเสียงเช่นนี้ นางคงรีบลุกขึ้นคุกเข่า อธิบายทุกอย่างด้วยความหวาดหวั่น กลัวว่าพระองค์จะทรงเข้าใจผิด กลัวว่าความสัมพันธ์ที่เคยมีจะพังทลายลงเพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำ แต่ในเวลานี้ เซี่ยเยว่หลันเพียงวางหนังสือในมือลงอย่างช้าๆ นางไม่ได้หลบสายพระเนตร ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวและไม่ได้คิดจะเอ่ยคำแก้ตัวแม้แต่คำเดียว ท่าทีเช่นนั้นยิ่งทำให้หลี่จิ้งเหยียนเดือดดาล “เจ้าคิดว่าตนเองเป็นกุ้ยเฟยแล้วจะพูดจาเช่นไรก็ได้หรือ? หรือเจ้าคิดว่ามีอ๋องเจ็ดคอยหนุนหลังอยู่ จึงไม่จำเป็นต้องเห็นข้าอยู่ในสายตาอีกแล้ว?” แววตาของเซี่ยเยว่หลันไหววูบเพียงเล็กน้อย ในที่สุดพระองค์ก็วกกลับมาที่เรื่องเดิม ไม่ว่าพวกเขาจะพูดถึงคดีเงินกอง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 108 อำนาจที่ใกล้ดับลง
น้ำเสียงของนางไม่ได้ดังขึ้นแม้แต่น้อย ทว่าทุกถ้อยคำและแววตากลับหนักอึ้งราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงกลางความเงียบ หลี่จิ้งเหยียนนิ่งงัน แววพระเนตรที่เคยเย็นเยียบไหววูบเพียงชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาแข็งกร้าวดังเดิม พระองค์ทรงมองสตรีตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อว่า นางจะกล้าเอ่ยถึงอดีตในเวลานี้ อดีตที่พระองค์พยายามฝังไว้ใต้ราชบัลลังก์ อดีตที่ครั้งหนึ่ง เซี่ยเยว่หลันเคยเป็นคนที่พระองค์รักและวางพระทัยมากที่สุด “เจ้ากำลังกล่าวหาว่าข้าไม่เชื่อใจเจ้าแล้วอย่างนั้นหรือ?” “หม่อมฉันไม่จำเป็นต้องกล่าวหาหรอกเพคะ” เซี่ยเยว่หลันยกยิ้มบางๆ แต่รอยยิ้มนั้นกลับไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลย “เพราะหม่อมฉันเห็นมันชัดกับตาตั้งแต่วันที่พระองค์ลงโทษหม่อมฉันด้วยเรื่องของซูไฉเหรินแล้ว เพียงแค่หม่อมฉันกำลังสงสัยว่า คนผู้หนึ่งจะเปลี่ยนไปได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ” “เซี่ยเยว่หลัน!” เสียงตวาดของฮ่องเต้ดังสะท้อนอยู่ภายในห้องโถง เปลวเทียนบนเชิงเทียนสั่นไหว เงาของทั้งสองทอดยาวบนพื้นหินขัด ทว่าผู้ที่ถูกเรียกชื่อกลับยังคงนั่งอยู่ที่เดิม นางเพียงก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่ได้หวาดกลัว ไม่ได้รีบร้อ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 107 แววตาของคนที่ผิดหวังอีกครั้ง
รถม้าของเซี่ยเยว่หลันกลับมาถึงตำหนักชิงอวิ๋นก่อนขบวนเสด็จของฮ่องเต้เพียงไม่นาน เมื่อม่านรถม้าถูกเปิดออก นางก้าวลงมาอย่างสงบนิ่ง สีหน้าไม่ต่างจากยามออกจากตำหนักไปก่อนหน้านี้แม้แต่น้อย ชิงหลัวเดินตามอยู่ด้านหลัง ส่วนองครักษ์ของหลี่เซวียนค้อมกายส่งนางถึงหน้าประตูตำหนัก ก่อนทยอยถอยออกไปตามคำสั่งที่ได้รับ “ขอบคุณพวกท่านมาก” เซี่ยเยว่หลันกล่าวเสียงเรียบ “เดินทางกลับอย่างระมัดระวังเถิด” องครักษ์ค้อมกายอีกครั้ง ก่อนแยกย้ายกันออกจากบริเวณตำหนักชิงอวิ๋นไปทีละคนชิงหลัวเหลือบมองตามแผ่นหลังของพวกเขา จนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดหยุดอยู่ใกล้ๆ จึงก้มเสียงถาม “เหนียงเหนียง พวกเขาจะกลับถึงจวนอ๋องอย่างปลอดภัยหรือไม่เพคะ?” “คนของอ๋องเจ็ดย่อมรู้ว่าควรทำอย่างไร” เซี่ยเยว่หลันตอบ พลางก้าวผ่านประตูตำหนัก “สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้ คือทำให้ทุกคนเชื่อว่าเราเพิ่งกลับมาถึง” “เพคะ” เซี่ยเยว่หลันไม่กล่าวสิ่งใดอีก นางเดินเข้าไปในห้องโถงด้านใน ถอดเสื้อคลุมออกให้ชิงหลัวรับไปเก็บ ก่อนนั่งลงตรงโต๊ะหนังสือ บนโต๊ะมีหนังสือเล่มหนึ่งวางอยู่ นางหยิบม
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 106 ข้าไม่รู้ไม่เห็น
"หม่อมฉันเกรงว่า หากอ๋องเจ็ดไปส่งด้วยตนเอง จะยิ่งทำให้ฮ่องเต้คลางแคลงใจเรื่องของหม่อมฉัน"หลี่เซวียนมองนางอยู่ครู่หนึ่งราวกับเข้าใจคำกล่าวของนางดี ก่อนกล่าวขึ้น “เช่นนั้นข้าจะให้คนคุ้มกันเจ้ากลับตำหนัก” “ไม่จำเป็นต้องรบกวนท่านอ๋องเพคะ” “จำเป็น” เขาตอบเสียงเรียบ “ยามนี้มืดแล้ว หากเจ้ากลับไปเพียงลำพังจะยิ่งดูน่าสงสัย แล้วระหว่างทางหากมีผู้ใดกล่าวหาว่าเจ้าหลบหนีหรือจงใจหลีกเลี่ยงฝ่าบาท เจ้าจะอธิบายอย่างไร?” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป หลี่เซวียนกำลังช่วยนางอย่างแนบเนียนที่สุด เขาไม่จำเป็นต้องไปส่งนางด้วยตนเอง เพียงให้คนของเขาคุ้มกันและยืนยันเส้นทางการเดินทาง ก็เพียงพอจะสร้างข้ออ้างให้นางได้แล้ว “เช่นนั้นข้าต้องรบกวนท่านอ๋องเพคะ” หลี่เซวียนหันไปสั่งองครักษ์ “จัดคนคุ้มกันกุ้ยเฟยกลับตำหนักชิงอวิ๋น ให้เดินทางตามเส้นทางหลัก อย่าแวะที่ใดระหว่างทาง และจงจำเวลาออกจากจวนให้ชัดเจน” “พ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเยว่หลันหันกลับไปมองขันทีตัวจริงที่อยู่ด้านใน “ส่วนเขา…” “ข้าจะจัดการเอง” หลี่เซวียนกล่าวทันที
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 105 พยานปากเอก
ณ เรือนพักลับ ขันทีตัวจริงถูกพาเข้าไปในห้องด้านใน เมื่อเห็นเซี่ยเยว่หลัน เขารีบคุกเข่าลง “กุ้ยเฟย…” “ไม่ต้องคุกเข่า” นางกล่าว “ข้าต้องการถามเจ้าเพียงไม่กี่คำถาม” ขันทีเงยหน้าขึ้นอย่างหวาดกลัว ดวงตาแดงกร่ำไปด้วยรอยน้ำตา “หากกระหม่อมตอบแล้ว ครอบครัวของกระหม่อมจะปลอดภัยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?” “อ๋องเจ็ดกำลังส่งคนไปรับพวกเขา เจ้าอย่าได้เป็นกังวล” เขาเบิกตากว้าง “จริงหรือพ่ะย่ะค่ะ?” “แต่ก่อนที่คนของเราจะไปถึง เจ้ายังต้องมีชีวิตอยู่” ขันทีตัวสั่น เซี่ยเยว่หลันมองเขาอย่างจริงจัง “ดังนั้นอย่าพูดสิ่งที่เจ้าคิดว่าข้าต้องการฟัง จงพูดเฉพาะสิ่งที่เจ้าเห็นและได้ยินด้วยตนเอง นั่นถึงจะช่วยชีวิตเจ้าได้” ขันทีเม้มริมฝีปาก หลี่เซวียนยืนอยู่ด้านหลังนาง ไม่กล่าวสิ่งใด “วันนั้น ใครเป็นคนสั่งให้เจ้ากล่าวว่า หลินเจาหรงเป็นผู้สั่งเบิกเงิน?” ขันทีหลับตาลง “กระหม่อมไม่เคยเห็นใบหน้าของคนผู้นั้นพ่ะย่ะค่ะ” “แต่เจ้าได้ยินเสียง” “พ่ะย่ะค่ะ” “เป็นบุรุษหรือสตรีกัน?” “เป็นบุรุษพ่ะย่ะค่ะ” “มาจากตำหนักใด?” ขัน
Anda juga akan menyukai
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน114.9K Dibacaพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.1K Dibacaยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น436.6K Dibacaทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.0K Dibacaเกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม
ต้ายวี่175 Dibacaย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา3.7K Dibacaเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม83 Dibacaชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก4.7K Dibaca
