Beranda / รักโบราณ / หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ / บทที่ 125 แขกที่ยินดีรอที่ตำหนัก

Share

บทที่ 125 แขกที่ยินดีรอที่ตำหนัก

last update Tanggal publikasi: 2026-09-16 00:25:13
ขบวนเกี้ยวเคลื่อนผ่านทางเดินหินเข้าสู่ตำหนักจี้เห่ออย่างราบรื่น ไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติเกิดขึ้นระหว่าง
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 250 เอกสารที่ถูกส่งผิด

    คำตอบนั้นทำให้บรรยากาศภายในห้องเปลี่ยนไปทันที ชิงหลัวที่ยืนอยู่ด้านหลังเซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้น ส่วนเซี่ยเยว่หลันกลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด “นำมาให้ข้า” ขันทีคลานเข่าเข้ามาแล้วส่งเอกสารให้ เซี่ยเยว่หลันรับมา กระดาษหลายแผ่นถูกมัดรวมกันอย่างเรียบร้อย ตราประทับสีแดงของคลังหลวงยังคงชัดเจน ไม่มีร่องรอยการถูกเปิดมาก่อน นางคลายเชือกออกช้าๆ แผ่นแรก...ไม่มีอะไร นางเปิดอ่านเรื่อยๆ จนกระทั่งแผ่นที่สาม ปลายนิ้วของนางหยุดนิ่งสามแสนตำลึงยอดเงินจำนวนนี้ทำให้หัวใจของเซี่ยเยว่หลันกระตุกอย่างแรง นางอ่านตั้งแต่ต้นอีกครั้งสามแสนตำลึง เงินสำหรับการจัดเตรียมเสบียงที่เกี่ยวข้องกับกองทัพตะวันตก วันที่เบิกจ่าย รายชื่อผู้รับผิดชอบ ตราของหน่วยงานทุกอย่างดูเป็นเอกสารทางการตามปกติ แต่เมื่อสายตาของนางเลื่อนไปถึงช่องสถานที่รับเรื่อง...นิ้วมือของเซี่ยเยว่หลันเย็นเฉียบ ตำหนักจี้เห่อของนางเงียบไปนาน “เหนียงเหนียง?” ขันทีเรียกอย่างไม่แน่ใจ เซี่ยเยว่หลันไม่ได้ตอบ นางพลิกเอกสารกลับไปกลับมา ตรวจตราประทับอีกครั้ง จากนั้นจึงไล่สายต

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 249 ข้าอาจคิดมากไปเอง

    ชิงหลัวรับคำ ก่อนจะถวายความเคารพแล้วถอยออกไป ประตูตำหนักถูกปิดลงอย่างแผ่วเบา เสียงฝีเท้าของนางค่อยๆ ห่างออกไปตามระเบียง จนในที่สุดก็เหลือเพียงเสียงลมยามเย็นที่พัดผ่านชายคา เซี่ยเยว่หลันยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ปลายนิ้วเรียวแตะขอบถ้วยชาเบาๆ ทว่ากลับไม่ได้ยกมันขึ้นดื่มอีก สายตาของนางทอดนิ่งไปยังประตูที่ปิดสนิท มู่เฟย...เหตุใดสตรีผู้นี้จึงเลือกมาหานางในเวลานี้ หากต้องการเตือนจริง นางสามารถไปทูลฮ่องเต้ได้ หากต้องการปกป้องบิดา นางยิ่งไม่ควรนำเรื่องนี้มาบอกแก่กุ้ยเฟย แต่ถ้าทั้งสองอย่างไม่ใช่...แล้วสิ่งที่มู่เฟยต้องการจากนางคืออะไร เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ ถอนหายใจ ก่อนจะเอนกายพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคู่สวยหลุบลงเล็กน้อย นางไม่ชอบความรู้สึกนี้ความรู้สึกที่เหมือนกำลังเดินอยู่บนพื้นน้ำแข็งบางๆ โดยไม่รู้ว่าจุดใดจะเกิดรอยร้าว ที่สำคัญ...นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่อยู่ใต้พื้นน้ำแข็งกำลังรอให้นางตกลงไปหรือไม่ “เหนียงเหนียง” เสียงชิงหลัวดังขึ้นจากด้านนอกอีกครั้ง เซี่ยเยว่หลันเงยหน้า “เข้ามา” ชิงหลัวเดินกลับเข้ามา ก่อนจะปิดประตูด้านหลังให้สนิท

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 248 นางต้องการให้ข้าสนใจเรื่องห้องที่เจ็ด

    ห้องที่เจ็ด...นางจำได้ดีว่าคำนี้เกี่ยวข้องกับสิ่งใด อีกทั้งบัญชีเงินหกแสนตำลึง กุญแจที่หายไปและเอกสารบางส่วนที่เคยถูกตรวจสอบแล้วกลับไม่พบความผิดปกติ แต่เหตุใดมู่เฟยจึงเป็นคนมาบอกนาง เซี่ยเยว่หลันไม่ได้รีบร้อนถามต่อ นางเพียงมองใบหน้าของสตรีตรงหน้าอย่างเงียบงัน ราวกับกำลังพยายามอ่านสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังดวงตาคู่นั้น มู่เฟยเองก็ไม่ได้หลบสายตา ทว่านิ้วมือที่กำชายแขนเสื้อกลับเกร็งขึ้นเล็กน้อย “เจ้ามาบอกข้าเรื่องนี้เพราะเหตุใด?” มู่เฟยเม้มริมฝีปาก ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เพราะหม่อมฉันกลัวเพคะ” “กลัวอะไร?” “กลัวว่าท่านพ่อกำลังทำเรื่องที่ไม่ควรทำ” เซี่ยเยว่หลันยังคงมองนาง “ถ้าเจ้ากลัวเขา เหตุใดจึงไม่ไปบอกฮ่องเต้?” คำถามนั้นทำให้สีหน้าของมู่เฟยเปลี่ยนไปเพียงชั่วครู่ สั้นมาก...แต่สั้นนั้นกลับไม่รอดพ้นสายตาของเซี่ยเยว่หลัน “หม่อมฉันเป็นเพียงสตรีในวัง จะไปทูลเรื่องของบิดาต่อหน้าฝ่าบาทได้อย่างไรเพคะ อีกอย่าง...” มู่เฟยก้มหน้าลง “หากเรื่องนี้ไม่มีอะไรจริง ท่านพ่อคงไม่ปล่อยหม่อมฉันไว้แน่” คำตอบฟังดูสมเหตุสม

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 247 มู่เฟยที่มาขอเข้าเฝ้า

    เซี่ยเยว่หลันเดินลงจากบันไดหน้าตำหนักเฉียนชิงอย่างช้าๆ ทว่าเพียงก้าวพ้นเขตตำหนักได้ไม่กี่ก้าว นางกลับหยุดฝีเท้าลงอีกครั้ง ลมยามสายพัดชายกระโปรงให้ไหวเบาๆ กลิ่นกำยานจากตำหนักเฉียนชิงยังคงติดอยู่ปลายจมูก แต่สิ่งที่วนเวียนอยู่ในความคิดกลับเป็นเพียงประโยคเดียว 'ปล่อยให้หลักฐานพร้อมค่อยจัดการ' หลักฐานพร้อม...หมายความว่าอย่างไร หลี่จิ้งเหยียนกำลังรอหลักฐานอะไรอยู่ เซี่ยเยว่หลันหลุบตาลง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ นางไม่ควรคิดเรื่องนี้ต่ออย่างน้อยตอนนี้ไม่ควรเพราะงานพระราชสมภพอยู่ตรงหน้า และหากนางต้องการรู้ว่าคนในเงามืดกำลังคิดจะทำอะไร นางก็จำเป็นต้องปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามเดิม บางครั้งการทำตัวเหมือนไม่รู้...อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการมองเห็นสิ่งที่คนอื่นพยายามซ่อน “เหนียงเหนียง” เสียงชิงหลัวดังขึ้นจากด้านหลัง เซี่ยเยว่หลันหันกลับไป “มีอะไร?” “ฝ่ายพิธีการส่งคนมารอรับคำสั่งอยู่ที่ตำหนักเพคะ บอกว่าต้องการให้เหนียงเหนียงตรวจสอบการจัดโต๊ะพระกระยาหารอีกครั้ง” “ไปกันเถิด” นางไม่ถามอะไรอีก จากตำหนักเฉียนชิงไป

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 246 จงกลับไปทำหน้าที่ของเจ้าให้ดี

    “หม่อมฉันมีเหตุผลให้สงสัย” “เหตุผลของเจ้าหรือ?” เซี่ยเยว่หลันจึงเล่าเรื่องบัญชีหกแสนตำลึง ห้องที่เจ็ด กุญแจที่หายไป รวมถึงคนที่นางเพิ่งช่วยเอาไว้ นางไม่ได้เล่าทุกอย่าง แต่เลือกเฉพาะสิ่งที่คิดว่าจำเป็น หลี่จิ้งเหยียนฟังจนจบโดยไม่ขัดแม้แต่ครั้งเดียวเมื่อฟังจบ พระองค์เพียงเอ่ยว่า “อย่าเพิ่งกล่าวหามู่จิ้งเหวิน” เซี่ยเยว่หลันขมวดคิ้ว “เพราะอะไรเพคะ?” “เพราะตอนนี้หลักฐานที่เจ้ามี ยังเชื่อมเขาได้เพียงบางส่วนเท่านั้น” “แต่เขามีอำนาจเกี่ยวข้องกับคลังหลวง ไม่มีทางที่จะไม่ใช่เขาเพคะ” “ใช่ เจ้ามีสิทธิ์จะคิดเช่นนั้น” “ทั้งเรื่องบัญชีเงินหกแสนตำลึงเกี่ยวข้องกับคนจากสกุลมู่” “ใช่” “ส่วนกุญแจห้องที่เจ็ดก็หายไปในช่วงเวลาเดียวกัน” หลี่จิ้งเหยียนนิ่ง เซี่ยเยว่หลันจึงก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะอีกเล็กน้อย “ฝ่าบาทยังคิดว่าหม่อมฉันไม่ควรสงสัยเขาหรือเพคะ หรือแท้จริงแล้วฝ่าบาทเองกำลังปกปิดบางอย่างให้พวกสกุลมู่?” พระองค์ทอดพระเนตรนางนิ่ง “ข้าจะถือว่าเซี่ยกุ้ยเฟยมิเคยพูดคำเมื่อครู่แก่ข้าแล้วกัน”

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 245 ฝ่าบาททรงรู้อะไร

    เสียงนกจากสวนด้านนอกปลุกเซี่ยเยว่หลันขึ้นจากนิทรา แสงอรุณสีทองอ่อนลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาเป็นริ้วบางๆ กลิ่นดอกเหมยจากสวนลอยมากับสายลมเย็น ทั่วทั้งวังหลวงเริ่มมีชีวิตขึ้นอีกครั้ง เสียงฝีเท้าของนางกำนัลดังไปตามระเบียง เสียงขันทีประกาศเปลี่ยนเวรดังอยู่ไกลๆและเหนือเสียงทั้งหมดนั้น... คือเสียงกลองยามเช้าที่ดังขึ้นเป็นจังหวะ เซี่ยเยว่หลันลืมตาขึ้นช้าๆ คืนที่ผ่านมาเหมือนยาวนานกว่าปกติ นางนั่งอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า วันนี้ต้องเข้าเฝ้าฮ่องเต้ หัวใจของนางไม่ได้เต้นแรงเพราะความรู้สึกของหญิงสาวที่กำลังจะพบสามีแต่เพราะคำถามมากมายที่ยังไม่ได้รับคำตอบ นางไม่รู้ว่าหลี่จิ้งเหยียนจะตรัสสิ่งใดและไม่รู้ว่าพระองค์จะปิดบังอะไรจากนางอีก หลังจากแต่งตัวเสร็จ เซี่ยเยว่หลันเดินออกมาด้านนอก อาหารเช้าถูกจัดเตรียมไว้แล้ว แต่วันนี้นางแทบไม่มีความอยากอาหาร “เหนียงเหนียง” ชิงหลัวเดินเข้ามาถวายความเคารพ “หม่อมฉันเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้วเพคะ” “ดี” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้า ก่อนเดินออกจากตำหนัก นางหยุดมองสวนเบื้องหน้าเพียงชั่วครู่ ดอกเหมยกำล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status