Home / รักโบราณ / หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ / บทที่ 169 เพียงความผิดพลาดหรือ

Share

บทที่ 169 เพียงความผิดพลาดหรือ

last update publish date: 2026-09-18 23:39:13

“อ๋องเจ็ด...” เสียงแผ่วเอ่ยเรียกเขา หลี่เซวียนรีบขยับเข้าไปใกล้

“ข้าอยู่ตรงนี้”

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 256 หลักฐานที่ถูกประกอบจนครบ

    เซี่ยเยว่หลันยืนตรงหน้าอีกฝ่าย ดวงตาคู่นั้นนิ่งสงบ ทว่ากลับกดดันจนชายจากกรมโยธาไม่กล้าสบตานางตรงๆ “เงินหกแสนตำลึงที่พวกเจ้ากล่าวว่าเกี่ยวข้องกับสกุลเซี่ย ถูกเบิกออกจากคลังหลวงโดยผ่านผู้ใด?” ชายผู้นั้นตอบหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “เอกสารระบุว่าเป็นการเบิกเพื่อจัดเตรียมเสบียงกองทัพตะวันตกพ่ะย่ะค่ะ” “ข้าถามว่าผ่านผู้ใด” “เป็นหน้าที่ของกรมโยธาที่ต้องตรวจสอบเรื่องการจัดส่งพ่ะย่ะค่ะ” “ข้าไม่ได้ถามหน้าที่ของพวกเจ้า” น้ำเสียงของเซี่ยเยว่หลันเย็นลง “ข้าถามว่าผู้ใดเป็นผู้ลงชื่ออนุมัติ” ชายผู้นั้นเงียบ เซี่ยเยว่หลันมองเห็นความผิดปกติในดวงตาของเขา “เหตุใดจึงไม่ตอบ?” “กระหม่อม...” “หรือชื่อที่อยู่ในเอกสาร ไม่ใช่คนของสกุลเซี่ยหรือ?” ประโยคนั้นทำให้เหล่าขุนนางเริ่มกระซิบกันอีกครั้ง ชายจากกรมโยธากำเอกสารแน่นขึ้น “กระหม่อมขอทูลว่าเอกสารที่พบมีหลายฉบับ และบางส่วนอยู่ระหว่างการตรวจสอบพ่ะย่ะค่ะ” “แต่เจ้ากลับกล้านำเอกสารที่ยังตรวจสอบไม่เสร็จมาจับกุมน้องชายของข้า?” เซี่ยเยว่หลันก้าวเข้าไปอีกหนึ่งก้าว

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 255 กุ้ยเฟยเกี่ยวข้องกับคดี

    เสียงสูดลมหายใจของผู้คนดังขึ้นพร้อมกัน เซี่ยเยว่หลันรู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบรัดลำคอของนางอย่างช้าๆ ตำหนักจี้เห่อ...พวกมันกล้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ เอกสารฉบับนั้นไม่ได้มีชื่อของนางโดยตรง ไม่มีตราประจำตัวของนาง และไม่มีลายมือที่สามารถยืนยันได้ว่านางเป็นผู้สั่งการ แต่เพียงแค่สถานที่รับเรื่องถูกระบุว่าเป็นตำหนักจี้เห่อ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้คนเริ่มเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน เงินหลวงหกแสนตำลึง กองทัพตะวันตก สกุลเซี่ยและตำหนักของเซี่ยกุ้ยเฟย หากเรื่องนี้ถูกปล่อยให้ดำเนินต่อไป สิ่งที่กำลังถูกกล่าวหาอาจไม่ใช่เพียงอวี้หลิง แต่จะลากนางและคนทั้งสกุลเซี่ยลงไปพร้อมกัน “เอกสารนั้นเอามาให้ข้าดู” เซี่ยเยว่หลันก้าวออกไป น้ำเสียงสงบนิ่งกว่าที่ควรจะเป็น ชายจากกรมโยธากลับไม่ยอมส่งให้ “กระหม่อมเกรงว่าหลักฐานในคดีจะถูกแตะต้องพ่ะย่ะค่ะ” “หลักฐาน?” นางหัวเราะออกมาเบาๆ “เจ้ากำลังกล่าวหาว่าข้าจะทำลายหลักฐานของตัวเองงั้นหรือ?” ชายผู้นั้นนิ่งไป เหล่าขุนนางรอบข้างเริ่มมองหน้ากันเอง บางคนถอยออกห่างจากตำหนักจี้เห่อราวกับกลัวว่าจะถูกลากเข้าไปเก

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 254 เงินที่ถูกเบิกโดยสกุลเซี่ย

    ถ้วยชาในมือของเซี่ยเยว่หลันสั่นไหวเพียงเล็กน้อยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่สำหรับคนที่ยืนอยู่ใกล้นางอย่างชิงหลัว ย่อมมองเห็นได้ชัดเจน “หายไปงั้นรึ?” น้ำเสียงของเซี่ยเยว่หลันยังคงต่ำและสงบ ทว่าความเย็นในแววตากลับหายไปจนหมดสิ้น “หายไปตั้งแต่เมื่อใด?” “คนของเราเพิ่งพบความผิดปกติเมื่อครู่เพคะ ตอนแรกคิดว่านายน้อยอาจออกไปกับคนของอ๋องเจ็ด แต่เมื่อสอบถามแล้ว...ไม่มีผู้ใดเห็นนายน้อยออกจากจวน” หัวใจของเซี่ยเยว่หลันร่วงวูบ อวี้หลิงอยู่ในจวนอ๋องเจ็ด มีคนคอยดูแล มีคนของหลี่เซวียนเฝ้าอยู่โดยรอบแล้วเหตุใดจึงหายไปได้ นางกำจอกชาแน่นขึ้นความคิดมากมายแล่นผ่านหัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดอยู่ที่สิ่งเดียว หรือว่ากรมโยธา ห่อเอกสาร ตราคลังหลวง มู่เฟย ห้องที่เจ็ดและตอนนี้...อวี้หลิงหายตัวไป ทุกอย่างที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนเป็นเพียงเหตุการณ์แยกจากกัน กลับเริ่มเชื่อมเข้าหากันอย่างน่ากลัว “ส่งคนกลับไปตรวจจวนอ๋องเจ็ดอีกครั้ง” “เพคะ” “ถามทุกคนที่อยู่ในจวนว่าใครเข้าออกในช่วงสองชั่วยามที่ผ่านมา” “เพคะ” “แล้วส่งคนไปตามอ๋องเจ็ด” ช

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 253 ดูแลเอกสารในตำหนักให้ดี

    นางหันไปมองทันทีคราวนี้เป็นหีบไม้ขนาดกลางหัวใจของนางเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว กรมโยธา...ชื่อนี้ทำให้นางนึกถึงเรื่องเก่าขึ้นมา ทั้งเอกสาร ตราประทับ คนที่เคยถูกพบใกล้พื้นที่ที่เกิดเรื่องและร่องรอยต่างๆ ที่เคยเชื่อมโยงไปยังกรมโยธา เซี่ยเยว่หลันกำชายแขนเสื้อแน่นขึ้นเล็กน้อย แต่เพียงไม่นานนางก็รีบคลายมือออก ราวกับรู้สึกตัวว่า อย่ารีบร้อน อย่าแสดงออก นางเตือนตัวเองซ้ำๆ หากคนที่อยู่เบื้องหลังกำลังจับตานางอยู่ พวกเขาต้องการเห็นปฏิกิริยาของนางแน่นอน ดังนั้น...นางจะไม่ให้สิ่งนั้น หีบจากกรมโยธาถูกเปิดออก ภายในเป็นเครื่องทองเหลืองสำหรับถวายพระราชพิธี ไม่มีเอกสาร ไม่มีสิ่งผิดปกติ เซี่ยเยว่หลันจึงถอนสายตากลับมา ทว่าขณะที่นางกำลังจะหันกลับ เสียงบางอย่างกลับดังขึ้นจากด้านหลัง แกร๊ก! เป็นเสียงโลหะกระทบพื้น ขันทีคนหนึ่งทำตราประทับหล่น เขารีบก้มลงเก็บ ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่หันไปมองเพียงชั่วครู่เซี่ยเยว่หลันมองเขานิ่ง ชายผู้นั้นจึงรีบเก็บตราขึ้นมาแล้วคุกเข่าลง “ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ” “เกิดอะไรขึ้น?” เสียงของขันทีผู้ดูแลดังขึ้น

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 252 หีบจากจวนมู่

    ทว่าครั้งนี้สายตาของเซี่ยเยว่หลันกลับค่อยๆ เปลี่ยนไป นางไม่ได้เพียงมาทำหน้าที่ในงานพระราชสมภพนางกำลังรอ รอว่าคนที่อยู่ในเงามืดจะเลือกลงมือเมื่อใดและในที่สุด...ขบวนของเซี่ยกุ้ยเฟยก็มาถึงตำหนักใหญ่ ทันทีที่นางก้าวเข้าสู่เขตพิธี เสียงสนทนารอบด้านก็ค่อยๆ เบาลง เหล่าขุนนางที่อยู่ใกล้ต่างถวายความเคารพ นางพยักหน้ารับอย่างสง่างาม ก่อนจะเดินผ่านไปโดยไม่แสดงสิ่งใดออกมา แต่ในขณะที่นางกำลังจะก้าวขึ้นบันได เสียงขันทีผู้หนึ่งกลับดังขึ้นจากด้านข้าง “เหนียงเหนียงพ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเยว่หลันหยุด ขันทีผู้นั้นรีบคุกเข่าลง “มีรับสั่งจากฝ่ายพิธีการให้เหนียงเหนียงตรวจสอบบัญชีของถวายชุดสุดท้ายอีกครั้งพ่ะย่ะค่ะ” นางนิ่งไป บัญชีของถวาย...ในวันงานพระราชสมภพ เวลานี้หรือ...เซี่ยเยว่หลันหันกลับไปมองห่อเอกสารในมือของขันที บางอย่างในใจบอกนางทันทีว่า...เรื่องนี้อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ “นำมาให้ข้า” ขันทีรีบคลานเข้ามา เซี่ยเยว่หลันรับบัญชีมาเปิดดูตรงนั้น แผ่นแรกไม่มีสิ่งผิดปกติ แผ่นที่สองก็ไม่มีแต่เมื่อเปิดถึงแผ่นที่สาม...นางก็หยุด เพราะตรงม

  • หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ   บทที่ 251 งานพระราชสมภพ

    รุ่งเช้าวันพระราชสมภพมาถึงเร็วกว่าที่เซี่ยเยว่หลันคาดไว้ ตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง เสียงระฆังจากหอสูงในวังหลวงก็ดังขึ้นเป็นระยะ เสียงนั้นก้องไปตามแนวกำแพงวังและลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในตำหนักจี้เห่อ ปลุกทั้งตำหนักให้เข้าสู่ความวุ่นวายที่รอคอยมาหลายวัน แสงสีเทาอ่อนของรุ่งอรุณค่อยๆ คลี่ตัวเหนือยอดหลังคากระเบื้องเคลือบ ขณะที่โคมไฟตามระเบียงยังคงส่องแสงอยู่ใต้ชายคา ลมยามเช้าพัดผ่านม่านแพรสีทองจนเกิดเสียงเสียดสีกันเบาๆ กลิ่นกำยานจากกระถางทองแดงลอยอ้อยอิ่งไปทั่วห้อง เซี่ยเยว่หลันตื่นก่อนเสียงนางกำนัลจะเข้ามาปลุกเสียอีก นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งในชุดชั้นในสีขาว ดวงตาคู่สวยทอดมองเงาของตนเองในกระจกสำริด ขณะที่ชิงหลัวกำลังช่วยเกล้าผมให้อย่างประณีต วันนี้นางต้องสวมชุดพิธีการเต็มยศ ด้วยนางต้องยืนอยู่ต่อหน้าขุนนางทั้งราชสำนักในวันพระราชสมภพของฮ่องเต้ และในเวลาเดียวกัน...อาจเป็นวันที่ใครบางคนกำลังรอคอยมานาน เซี่ยเยว่หลันมองเงาของตนเองในกระจกนิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “เอกสารเมื่อคืนเก็บไว้ที่ใด?” ชิงหลัวหยุดมือไปเล็กน้อย “หม่อมฉันเก็บไว้ในหีบเอกสา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status