MasukShare
บทที่ 77 เพลงพิณของมู่เฟย
Tanggal publikasi:
2026-09-10 17:55:10
Bab terbaru
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 364 ฐานันดรของเซี่ยเยว่หลัน
เสียงถวายพระพรดังก้องไปทั่วลานพิธี ทว่าท่ามกลางความยินดีของผู้คน หลี่เซวียนกลับทอดพระเนตรเซี่ยเยว่หลันอย่างเงียบงัน นางยืนอยู่ไม่ไกลจากพระองค์ ใบหน้างดงามยังคงมีคราบน้ำตา แม้จะยิ้มออกมาได้ แต่แววตากลับเผยความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานหลายปี วันนี้นางได้ทวงคืนเกียรติยศให้บิดาแล้วแต่สำหรับพระองค์…ยังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่อาจคืนกลับมาได้ง่ายดาย ความไว้วางใจของนาง “เยว่หลัน” หลี่เซวียนตรัสเรียกเสียงเบา ทว่าท่ามกลางเสียงผู้คน นางกลับได้ยินอย่างชัดเจน “เพคะ ฝ่าบาท?” “หลังพิธีเสร็จสิ้น ข้ามีเรื่องอยากพูดกับเจ้า” เซี่ยเยว่หลันนิ่งไป ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย “เพคะ” คำตอบเพียงสั้นๆ ทำให้พระองค์ทรงรู้สึกเหมือนได้รับความหวังอีกครั้งแต่ความหวังนั้นกลับอยู่ได้ไม่นาน “ฝ่าบาท!” เสียงของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวาดังขึ้นจากด้านหลัง “กระหม่อมมีเรื่องสำคัญต้องกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เซวียนทรงหันพระพักตร์ไปมอง “ว่ามา” อัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวาก้าวออกมา ก่อนจะคุกเข่าลงอย่างหนักแน่น “กระหม่อมขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 363 สกุลเซี่ยทุกคนคือผู้บริสุทธิ์และผู้ภักดี
หลี่เซวียนทรงมองลงไปยังท้องพระโรง “และในอีกสามวัน ข้าจะจัดพิธีคืนเกียรติยศให้แม่ทัพเซี่ย ณ ลานพิธีหลวง” พระสุรเสียงดังก้อง “ให้ทหารทุกนายที่เคยอยู่ใต้บัญชาของแม่ทัพเซี่ยกลับมาร่วมพิธี ผู้ที่ถูกปลดออกจากราชการให้ได้รับการคืนตำแหน่งตามสมควร ผู้ที่ถูกเนรเทศให้เดินทางกลับเมืองหลวงโดยไม่ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป” พระองค์ทรงลุกขึ้นจากบัลลังก์ “ข้าต้องการให้แผ่นดินนี้จดจำว่า ความภักดีของแม่ทัพเซี่ยไม่เคยสูญสิ้น แม้เจ้าของมันจะถูกพรากชีวิตไปแล้วก็ตาม!” สามวันต่อมาเสียงกลองพิธีดังกึกก้องไปทั่วเมืองหลวง ถนนสายหลักถูกประดับด้วยธงสีแดงและสีทอง ประชาชนต่างออกมายืนเรียงรายสองข้างทาง เมื่อขบวนทหารเก่าและคนของตระกูลเซี่ยเดินทางเข้าสู่เมืองหลวง บางคนสวมชุดทหารที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน บางคนมีบาดแผลจากสนามรบและการหลบหนีที่ถูกสั่งฆ่า บางคนเดินทางกลับมาพร้อมครอบครัว หลังต้องใช้ชีวิตอยู่ชายแดนอย่างยากลำบากมาหลายปี แต่ทุกคนต่างมีสิ่งหนึ่งเหมือนกัน พวกเขาคือคนของแม่ทัพเซี่ยและวันนี้ พวกเขาไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนอีกต่อไป “แม่ทัพเซี่ยไม่ใช่กบฏ!” เสียงหน
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 362 พระราชโองการสามประการ
เซี่ยเยว่หลันมองบุรุษตรงหน้าอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะค่อยๆ ก้มลงมองจดหมายของบิดาในพระหัตถ์ของพระองค์ คำสัญญาที่แม่ทัพเซี่ยฝากไว้…นางไม่อาจรู้ได้ว่าบิดาในวันนั้นคาดหวังสิ่งใดจากหลี่เซวียน แต่สิ่งหนึ่งที่นางมั่นใจคือ บิดาไม่เคยต้องการให้บุตรสาวของตนต้องมีชีวิตอยู่ภายใต้ความหวาดกลัวอีกต่อไป นางสูดลมหายใจลึก ก่อนเอ่ยขึ้น “หม่อมฉันมีเรื่องหนึ่งอยากขอพระราชทานเพคะ” หลี่เซวียนทรงเงยพระพักตร์ขึ้นทันที “เจ้าต้องการสิ่งใด บอกข้ามา” เซี่ยเยว่หลันสบพระเนตรพระองค์ “หม่อมฉันต้องการตรากองทัพของตระกูลเซี่ยคืนเพคะ” หลี่เซวียนทรงนิ่งไปเล็กน้อย ตรากองทัพเซี่ย…สิ่งที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจและความภักดีของแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ บัดนี้กลับถูกเก็บซ่อนไว้ในคลังหลวง หลังจากเจ้าของเดิมถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ “เจ้าต้องการนำตรากองทัพกลับคืนหรือ?” “เพคะ” นางตอบอย่างหนักแน่น “ท่านพ่ออุทิศชีวิตให้แผ่นดิน ทหารใต้บัญชาของท่านพ่อหลายคนถูกปลด ถูกเนรเทศ บางคนต้องหลบหนีเพื่อรักษาชีวิต ทั้งที่พวกเขาไม่เคยทรยศต่อราชวงศ์” เซี่ยเยว่หลันกำมือแน่น “หม่อมฉัน
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 361 ข้าจะไม่บังคับ
หลี่เซวียนทรงนิ่งไปครู่หนึ่ง พระเนตรทอดมองหญิงสาวที่กำลังรอคำตอบอยู่ตรงหน้า คำสัญญานั้น…เป็นสิ่งที่พระองค์เก็บซ่อนไว้ในพระทัยมานานหลายปี “ก่อนที่แม่ทัพเซี่ยจะถูกจับกุม เขาเคยขอให้ข้ารับปากเรื่องหนึ่ง” เซี่ยเยว่หลันกำจดหมายในมือแน่นขึ้น “เรื่องใดเพคะ?” หลี่เซวียนทรงสูดพระทัยลึก ก่อนตรัสด้วยพระสุรเสียงแผ่วเบา “เขาขอให้ข้าดูแลเจ้าให้ดี” หญิงสาวชะงัก “ดูแลหม่อมฉันหรือเพคะ?” “เขาบอกว่า เจ้าเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของเขา เป็นสิ่งที่เขาห่วงใยและหวงแหนที่สุดในชีวิต หากวันหนึ่งเขาไม่อาจกลับมาได้ ขอให้ข้าปกป้องเจ้า อย่าให้ผู้ใดทำร้ายเจ้าได้อีก” เซี่ยเยว่หลันนิ่งงัน ความทรงจำในคืนที่นางเกือบปลิดชีวิตตนเองพลันย้อนกลับมาอย่างไม่อาจห้าม ความมืดมิด ความเจ็บปวดและบุรุษผู้หนึ่งที่ฝ่าคำสั่งของผู้คนทั้งวังเข้ามาหานาง… หลี่เซวียน นางหลุบตาลง น้ำตาหยดหนึ่งร่วงลงบนจดหมาย “แต่ฝ่าบาทก็ทรงทำไม่ได้…” คำพูดนั้นเบาหวิว ทว่ากลับราวกับมีคมมีดกรีดลงกลางพระหทัยของหลี่เซวียน พระองค์มิได้แก้ตัว “ใช่ ข้าทำไม่ได้” เซี่ยเยว่
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 360 คำสัญญาที่ให้ไว้
“ลุกขึ้นเถิด” หลี่เซวียนตรัส “เจ้ามาที่นี่ด้วยเหตุใด?” เซี่ยเสวียนอู่เหลือบมองเซี่ยเยว่หลันที่ยังคงหมดสติอยู่บนเตียง แววตาของเขาเผยความหนักใจ ก่อนจะหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ “กระหม่อมมีบางสิ่งต้องมอบให้กุ้ยเฟยไท่เฟยพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เซวียนทอดพระเนตรซองจดหมาย บนซองมีเพียงสามคำ ถึงเซี่ยเยว่หลัน “จดหมายจากผู้ใด?” พระองค์ตรัสถาม เซี่ยเสวียนอู่เงียบไปชั่วครู่ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “จากแม่ทัพเซี่ยพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เซวียนทรงหรี่พระเนตร “แม่ทัพเซี่ยเสียชีวิตไปแล้ว จดหมายฉบับนี้มาจากที่ใด?” “เป็นจดหมายที่แม่ทัพเซี่ยฝากกระหม่อมไว้ก่อนถูกจับกุม เขากำชับว่า หากวันหนึ่งความจริงได้รับการเปิดเผย และคุณหนูเซี่ยได้กลับมายังจวนแห่งนี้ ให้ส่งจดหมายฉบับนี้ถึงมือนาง” เซี่ยเสวียนอู่หยุดไปเล็กน้อย “แต่มีข้อแม้เพียงข้อเดียวพ่ะย่ะค่ะ” “ข้อแม้อันใด?” “ห้ามส่งจดหมายนี้ให้คุณหนูใหญ่เซี่ย หากฝ่าบาทยังมิได้ทรงทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ทัพเซี่ย” ภายในเรือนพลันเง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 359 กุ้ยเฟยไท่เฟยทรงเป็นลม
“กระหม่อมมิกล้าพ่ะย่ะค่ะ!” “หากมิกล้า ก็จงหยุดใช้ชื่อของนางเป็นเครื่องมือทางการเมือง!” เหล่าขุนนางก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม แต่ในใจของหลี่เซวียนกลับยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น พระองค์ทรงรู้ดีว่าเหตุใดคนเหล่านี้จึงพยายามต่อต้าน พวกเขาไม่ต้องการให้เซี่ยเยว่หลันมีอำนาจในการเรียกร้องความยุติธรรม ไม่ต้องการให้ความจริงเกี่ยวกับอดีตฮ่องเต้ถูกเปิดเผยมากไปกว่านี้และที่สำคัญ...พวกเขาไม่ต้องการให้พระองค์ทรงยกนางขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าที่พวกเขาคาดคิด “ข้าจะประกาศให้ชัดเจนในวันพรุ่งนี้” หลี่เซวียนตรัส “เซี่ยเยว่หลันจะได้รับการคืนฐานันดรและเกียรติยศตามที่นางพึงมี ส่วนคดีแม่ทัพเซี่ยจะถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็นคดีใส่ร้ายผู้ภักดี” อัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวารีบเงยหน้าขึ้น “ฝ่าบาท! หากทรงกระทำเช่นนั้น ย่อมเท่ากับทรงยอมรับว่า ราชวงศ์ในรัชสมัยก่อนมีความผิด!” “แล้วอย่างไร?” หลี่เซวียนทรงถามกลับทันที “หากราชวงศ์มีความผิด ก็ต้องยอมรับความผิด หากขุนนางมีความผิด ก็ต้องรับโทษ หากข้าเองมีความผิด ข้าก็จะไม่ปฏิเสธ!” พระองค์ทรงทอ
Anda juga akan menyukai
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.6K Dibacaเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.8K Dibacaชะตารักนางรอ
เทียนเหอ75.3K Dibacaมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว219.1K Dibacaสามีข้าคือฮ่องเต้โฉด
บ้านนิยายบายโซ671 Dibacaสี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (4 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ25 Dibacaเมื่อพระชายาหมดรัก ท่านอ๋องกลับคลั่งนาง
malinee89 Dibacaสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน309 Dibaca
