ตอนที่ 1 : Intro + ข้อเสนอ

ภาคิน ภาคินัย เหมราช

มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจทั้งขาวและเทา ปีศาจหน้าหล่อ คิ้วเข้มและดวงตาที่คมกริบแต่กลับดูเย็นชาจนน่ากลัว

             ของที่ซื้อมานั่นเท่ากับว่าเป็นสิทธิ์ขาดของ จะบีบให้ตาย หรือใจดีคลายให้รอด ภาคินจะเป็นคนตัดสินเอง

ยี่หวา หวันยิหวา กำเนิดกูล

หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่อยู่ในครอบครัวชนชั้นกลาง จากเด็กสาวมหาลัยที่สดใสและเป็นที่รักของทุกคน ทุกอย่างเปลี่ยนไปแค่ช่วงข้ามคืน เมื่อเธอต้องขายสิ่งที่มีค่าสุดเพื่อแลกเงินและชีวิตของพี่ชาย.. นั่นคือศักดิ์ศรีของตัวเอง

INTRO

             “ฮึก..” ร่างเปลือยเปล่าสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก ใบหน้าสวยเปื้อนไปด้วยน้ำตา

             “คิดว่าน้ำตาของผู้หญิงขายตัว ขายศักดิ์ศรีแบบเธอ จะมีผลอะไรกับฉันงั้นเหรอ?” เสียงแหบพร่าถามเพราะความคับแคบที่ตอดรัดท่อนเอ็นของภาคินเอาไว้จนเสียวแทบขาดใจ สะโพกสอบส่งแรงอัดเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่า

ปึก ปึก ปึก

             “อ๊ะ ฮึก.. เจ็บ..” เสียงร้องสั่นเครือ รับแรงกระแทกที่โถมเข้าใส่ไม่ยั้งของภาคิน..คนที่ตอนนี้เป็นเจ้าชีวิตของเธอ

ปีศาจร้าย..

             “หึ อย่าเพิ่งเจ็บ ฉันใช้งานเธอยังไม่ถึงเสี้ยวของเงินที่เสียไปด้วยซ้ำ” แรงนวดเฟ้นที่เต้างามแรงยิ่งขึ้น ยอดอกบวมเป่งจากการดูดและกัด

             “ฮึก.. หนูเจ็บ อ๊ะ อ๊ะ..”

             “ตอดฉันแรงขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าชอบหรอกเหรอ” สายตามองคนใต้ร่างอย่างเย็นชา

ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตายาง..

ตอนที่ 1 ข้อเสนอ 

ภาคิน หรือภาคินัยนักธุรกิจหนุ่มวัย 35 ปี ใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวที่ตัดกับคิ้วเข้มดุดัน จมูกโด่งได้รูปและปากหยักสวยฉบับชายชาตรี ใบหน้าราวกับสวรรค์ปั้นแต่ง แต่สิ่งที่หล่อหลอมภาคินขึ้นมากลับทำให้เขาเป็นคนเย็นชาและเลือดเย็น.. 

             “คุณภาคินครับ ไว้ชีวิตผมเถอะนะครับ ผมจะไม่ทำอีก” เสียงร้องอ้อนวอนของลูกน้องที่เคยติดตามภาคินมาเกือบ 1 เดือน ผู้ชายที่ขายความลับของบ่อนให้กับคู่แข่งจนภาคินต้องเสียผลประโยชน์ไปเกือบ 100 ล้าน 

             “...” 

             “ผม ผมจะใช้หนี้ให้ ผะ ผม อ่อกก!” แข้งที่ฟาดลงบนหน้าท้องแข็งๆ ของแม็กซ์จนเลือดสดๆ ไหลออกมาจากปากเพราะบาดแผลจากการช้ำในก่อนหน้านี้แล้ว เกือบ 10 นาทีที่โดนทำร้ายอย่างไม่หยุดพักจนต้องคายความลับออกมา 

             “เงินร้อยล้าน ตายอีกร้อยครั้งมึงจะหามาชดใช้กูได้มั้ย”  

เงินแค่นั้นไม่ได้เยอะแยะมากมายอะไรกับภาคิน แต่สิ่งที่ผู้ชายคนนี้ไม่ชอบคือคำว่าทรยศ.. 

             “อึก.. แค่กๆๆ” 

             “...”  

             “ผมมีน้องสาว” 

             “?” ภาคินเลิกคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งที่แม็กซ์พูด นี่จะขายน้องสาวใช้หนี้สินะ 

             “คุณเอาน้องสาวผมไป ระหว่างนั้นผมจะหาเงินมาใช้คืน ได้ครบวันไหนผมจะมารับน้องสาวผมกลับ” แม็กซ์ว่าออกมาอย่างกลัวตายเพราะวัตถุสีเงินเงาวาวกำลังจ่ออยู่ที่ขมับ 

             “กูไม่เคยฝืนใจใคร” เสียงเข้มเอ่ยออกมา 

             “ไม่.. คุณจะไม่ฝืนใจผมจะทำให้น้องสาวผมยอมคุณแต่โดยดี นะครับ ผมขอร้อง อย่าฆ่าผมเลย ผมยังมีแม่ที่ต้องดูแล” แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว 

             “...” 

             “ผมมีรูปน้องสาวผม คุณดูก่อนนะ น้องผมสวยมาก” แม็กซ์ว่าอย่างลุกลี้ลุกลน ขยับเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสตางค์ที่กระเด็นออกไปอยู่บนพื้นข้างๆ หลังจากโดนซ้อม 

             “นี่ครับ รูปน้องสาวผม หวันยิหวา” รูปใบกลางที่อยู่ในกระเป๋าสตางค์ แม็กซ์และน้องสาวแท้ๆ ที่ยืนยิ้มให้กล้องอย่างสดใส เด็กในชุดมหา’ลัย แม้จะมีผู้หญิงสวยมากมายเข้าหา แต่เด็กคนนี้กลับทำให้ภาคินหยุดมองได้ชั่วครู่ 

             “พรุ่งนี้ เอาไปส่งที่คฤหาสน์” ภาคินโยนรูปแผ่นนั้นลงพื้นอย่างไม่ใยดี 

             “ครับ” แต่เสียงที่ตอบกลับอีกครั้งดูแผ่วลง 

             “หลังจากพรุ่งนี้จนกว่าจะหาเงิน 100 ล้านมาคืนกู อย่าเสนอหน้ามาให้เห็น” เจ้าของส่วนสูง 185 เซนติเมตรลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินออกจากห้องนั้นไป 

ข้อมูลที่ได้จากผู้ชายคนนั้นมากพอที่ภาคินจะได้เงินคืนมากกว่าที่เสียไป และสิ่งที่ไอ้ทรยศคนนั้นเปิดปากพูดออกมาทำให้ความลับของศัตรูอยู่ในกำมือของเขาเช่นกัน เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ถือว่าเป็นของแถมในการเสียเวลาก็แล้วกัน..หึ