MasukShare
บทที่ 23 พี่แทนกลับมาแล้ว
Tanggal publikasi:
2024-11-22 17:05:02บทที่ 23
บุษยาเดินอ่อนระโหยมากกว่าทุกวันเมื่อได้ยินชื่อของเจ้าหนี้จากปากของทนายความ มือบางไม่สวยงามเหมือนก่อนกำซองเอกสารจนแน่นยับย่น เธอเดินขึ้นบันไดหน้าบ้านแล้วเลี้ยวไปยังห้องครัว
หยุดมองป้าพรพิศที่ยังวุ่นอยู่หน้าเตาคนเดียว ตั้งแต่เกิดวิกฤตเธอต้องลดรายจ่ายทุกทางทำให้ตอนนี้ภายในบ้านเหลือป้าพรพิศและเด็กที่ไว้คอยกวาดถูทั่วไปอีกหนึ่งคนเท่านั้น
“อ้าว คุณบัวกลับมาแล้ว ป้ายังทำกับข้าวไม่เสร็จเลยค่ะ”
บุษยาวางเอกสารลงบนโต๊ะพร้อมกระเป๋าก่อนนั่งลง เธอพยายามนิ่งคิดประโยคที่จะถามป้าพรพิศ
“คุณบัวเป็นอะไรหรือเปล่าคะ”
พรพิศหันกลับมาจากเตา ร่างผอมหยิบจานมาแล้วเทผัดเผ็ดปลากะพงลงไปแล้วนำมาวางบนโต๊ะ หลังจากนั้นจึงนั่งลงที่เก้าอี้ตัวถัดไป
“ป้าพิศคะ ป้าพิศอยู่กับบัวมากนานมาก บัวรักและเคารพป้าพิศเหมือนกับแม่แท้ ๆ ของบัว บัวอยากจะถามป้าพิศตรง ๆ บัวอยากให้ป้าพิศตอบบัวตรง ๆ เหมือนกันนะคะ”
เธอสังเกตใบหน้าของป้าพรพิศเจื่อนลงเล็กน้อย ทำให้เธอรู้ว่าป้าพรพิศทราบเรื่องของพสุธาแล้ว แต่จะมากขนาดไหนนั้นคงต้องถามดู
“คุณบัว ป้าอยู่ที่นี่มานานก่อนที่คุณบัวจะเกิด แล้วพอคุณบัวเกิดป้าก็เป็นคนช่วยเลี้ยงดูคุณบัวมาตลอด ป้าเองก็รักคุณบัวดั่งเป็นลูกสาวของป้าคนหนึ่ง ป้าอยากให้คุณบัวรู้ว่า ป้าไม่มีทางทำร้ายคุณบัวค่ะ”
พรพิศมองมืออันหยาบกร้านของบุษยาที่มือของเธอกุมไว้ เป็นเวลาเจ็ดปีมาแล้วที่คุณบัวทำทุกอย่างเพื่อคนในบ้าน
“ป้าพิศทราบหรือเปล่าคะว่าพี่แทนกลับมาแล้ว”
พรพิศเงยหน้าขึ้นจากมือ ใบหน้าของบุษยาเคร่งเครียดยิ่งกว่าครั้งไหนและซีดเซียว เธอบีบมือบุษยาแน่นขึ้นอีก
“ทราบค่ะคุณบัว แทนมาหาป้าเมื่อหลายวันมาแล้ว ตอนนั้นคุณบัวไปทำงานค่ะ”
“แล้วป้า ป้าพิศไม่บอกบัว?”
บุษยาชะงักไปเล็กน้อย คิ้วขมวดอย่างไม่เข้าใจ
“คุณบัวคะ วันที่แทนมา แทนอยากจะพาป้าไปจากที่นี่ แต่ป้าไม่ไป ป้าทิ้งคุณบัวไปไม่ได้ แต่ที่ป้าไม่บอกคุณบัวเพราะว่าป้าเองยังไม่แน่ใจว่านอกจากที่แทนพูดจะพาป้าไป ยังมีอย่างอื่นอีกหรือเปล่า”
เธอเข้าใจป้าพรพิศทันที ถ้าเธอเป็นป้าพรพิศเธอเองก็คงไม่บอกเช่นกัน เพราะพสุธาเปลี่ยนไปมาก กร้าวกระด้างเด่นชัดผสมความโกรธแค้น
“คุณบัวเจอแทนแล้วเหรอคะ แล้วแทนว่ายังไงบ้าง”
“เปล่าค่ะป้าพิศ แต่บัวเห็นพี่แทนแค่ไกล ๆ ค่ะ เลยกลับมาถามป้าพิศก่อน ป้าพิศไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ บัวคิดว่าพี่แทนคง คงไม่ได้คิดอะไรกับบัวแล้วค่ะ เรื่องสมัยเด็ก ๆ มันนานมาแล้ว เผลอ ๆ พี่แทนคงมีภรรยาไปแล้ว”
“คุณบัวคะ ป้ามีเรื่องที่ปิดบังคุณบัวมาตลอด คุณบัวมีสิทธิ์โกรธป้า เกลียดป้า เมื่อป้าเล่าให้ฟัง แต่ป้าอยากให้คุณบัวรับรู้ว่าที่ป้าทำไปเพราะไม่อยากให้คุณบัวเสียใจ”
บุษยาเอียงใบหน้าหวานมองป้าพรพิศอย่างจริงจัง นี่ยังมีเรื่องแปลกประหลาดใจอะไรอีกที่เธอต้องพบเจอในวันนี้
“แทนเขากลับบ้านมาเมื่อเจ็ดปีก่อน วันเดียวกับวันหมั้นของคุณบัวค่ะ”
“ป้าพิศ!!”
บุษยาดึงมือออกจากมือเหี่ยวย่น นั่นตอบคำถามให้เธอได้หลายอย่าง สิ่งที่พสุธากำลังทำอยู่คือการกลับมาแก้แค้น ทั้งแก้แค้นพ่อของเธอ และตัวเธอเอง
“นายหัวบัญชรทำให้แทนต้องไปอยู่บนเรือเถื่อนสามปี แต่แทนรอดชีวิตกลับมาได้ เขาไม่ให้ป้าบอกคุณบัว ซึ่งในวันนั้นป้าเองก็เห็นด้วยเพราะเป็นวันหมั้นของคุณบัว”
พรพิศสูดลมหายใจกลั้นน้ำตาคนแก่ที่ใกล้รินไหล
“แต่พอเกิดเรื่องกับนายหัวและคุณนาย บ้านเราก็มีเหตุการณ์มากมายให้แก้ปัญหาจนป้าไม่อยากบอกคุณบัว ไม่อยากเพิ่มปัญหาให้กับคุณบัวจนที่สุดป้าก็ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทจนกระทั่งเห็นแทนอีกครั้งค่ะ”
“ป้าพิศ ไม่ต้องร้องไห้นะคะ ถ้าพี่แทนจะพาป้าพิศไปอยู่ด้วย ป้าพิศไม่ต้องเกรงใจบัวหรือเป็นห่วงบัว บัวอยู่ได้ค่ะ ป้าพิศเองลำบากเพราะบัวมามาก ควรได้สบายเสียที พี่แทนค่อนข้างรวยแล้ว เขาไม่มีทางทำให้ป้าต้องลำบาก”
“ไม่หรอกค่ะ ป้าไม่ไปไหน จะอยู่กับคุณบัว”
“ป้าคะ!”
“เอาเถอะค่ะ เราจะมานั่งเศร้าร้องไห้แบบนี้ไม่ได้หรอกค่ะ คุณบัวไปล้างหน้าล้างตาเตรียมลงมาทานข้าวเย็นดีกว่า แล้วจะได้แวะเรียกคุณบุหลันด้วยค่ะ คลุกทำงานในห้องตั้งแต่กลางวันแล้ว”
บุษยาลุกขึ้นตามแรงดันของป้าพรพิศให้ร่างของเธอออกจากห้องครัว แต่ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไป เธอหันกลับมาหาป้าพรพิศ
“ป้าพิศคะ บัวอยากให้ป้ารับปากบัวเรื่องหนึ่งค่ะ ป้าอย่าพูดเรื่องของบัว เรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้ให้พี่แทนฟังนะคะ ถือสะว่าบัวขอร้อง”
“ทำไมคะคุณบัว”
“เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะพ่อของบัว บัวจะจัดการเองค่ะ”
บุษยาไม่รอให้ป้าพิศรับปาก เดินขึ้นไปบนบ้านทันที ความคิดยังวกวนถึงพสุธา เธอไม่กล้าบอกป้าพรพิศว่าพสุธาได้ทำบางอย่างเกี่ยวกับสวนยางรวมไปถึงบ้านหลังนี้
หนี้จำนวนมหาศาลเกินกว่าที่เธอจะชำระได้ทันเวลา อันที่จริงเธอคาดว่าเธอคงไม่สามารถชำระได้เลยต่างหากแม้ว่าจะต้องทำงานส่งทั้งชีวิต
ดวงตาหวานหม่นแสงมองไปยังบ้านเก่าทรุดโทรมของคนงานตรงริมหน้าต่างห้องนอนหลังจากที่เข้ามาแล้ว ภาพความทรงจำของคืนนั้นตราตรึงประทับอยู่ในหัวใจจนยากจะลืมเลือน
พรุ่งนี้เธอจะขึ้นไปหาพสุธาและเจรจาต่อรอง ถ้าเขาต้องการบ้านหลังนี้จริง ๆ เธอคงต้องย้ายออก เงินเก็บที่มีอาจไม่พอ แต่เธอยืมบุหลันมาใช้ก่อนได้
ร่างผอมบางสะท้านเบา ๆ เมื่อนึกถึงนัยน์ตาสีฟ้า เธอต้องทำให้ได้ อย่าทำให้เขาเห็นความอ่อนแอเด็ดขาด พสุธาถูกกระทำมามากพอแล้วเธอต้องอย่าทำให้เขาเดือดร้อนใจ ถ้าเขาต้องการบ้านเธอก็ยินดีจากไป
Bab terbaru
หนี้รักนายหัว บทพิเศษ
บทพิเศษบอดี้การ์ดร่างยักษ์และนายสาวบ้านจรัญทัดทองนอนเอนกายบนเตียงใหญ่ ปีนี้เขาอายุปาไปเกือบจะสี่สิบห้า เคยมีลูกมีเมียมาก่อนและไม่ไว้ใจใครมือคีบบุหรี่สูดอัดเข้าปอดก่อนพ่นควันขาวเป็นทาง มองไปยังด้านข้างสาวใหญ่อวบอิ่มหน้าตาคมสวยร่ำรวยของเมืองใครจะรู้ว่าแท้จริงเธอไม่ได้ช่ำชองอย่างที่คาดไว้แม้แต่น้อย ออกไร้เดียงสาด้วยซ้ำ เมื่อคืนตอนที่ชำแรกครั้งแรกเขารู้ได้เลยว่าเธอแทบไม่เคยได้ใช้งานถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนแรกยิ้มกวนอารมณ์อย่างที่พสุธาชอบแซวผุดขึ้นมุมปากหนา ไม่น่าเชื่อว่าทั้งเขาและเธอกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเมื่อคืนเพราะความเมาจากงานแต่งของนายหัวพสุธาร่างผิวเข้มจากการตากแดดดึงร่างอวบอิ่มเข้ามาแนบกายพร้อมกับพ่นควันยาว เขานอนอยู่ในห้องพักโรงแรมนายหัวโดยที่สาวลูกเจ้าของบริษัทดังของท้องถิ่นแนบกายเขาจะรออีกสักหน่อยเพื่อปลุกเธอมาต่อสักรอบ อันที่จริงถ้าระยะยาวเลยจะดีมาก เขาชอบหุ่นแสนทรมานใจ เสียงใสหวีดร้องขณะที่ขยับบนร่างเขา เธอปลดปล่อยอารมณ์ได้สวยงามและไม่เสแสร้ง“อือ”เสียงครางแผ่วเบาลอดออกมาจากลำคอเมื่อหญิงสาวในอ้อมแขนขยับกาย เขาจ้องมองดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นเขาโน้มตัวใกล้ และเขาเห็นว
หนี้รักนายหัว บทที่ 49** NCจบบริบูรณ์
บทที่ 49**จบเปรี้ยง! ซ่า! ซ่า!บุษยารีบวิ่งไปปิดประตูหน้าต่างช่วยป้าพรพิศในชั้นล่างก่อนวิ่งขึ้นชั้นบนเพื่อไล่ปิดตามห้องพสุธาหายไปเกือบอาทิตย์แล้วนับจากวันที่เขาตกน้ำ หน้าหวานคมขุ่นมัว แค่จะง้อเธอยังทำไม่ได้เลยปัง! ปัง!มือเล็กกระแทกหน้าต่างปิดอย่างแรกทีละบานกระทั่งมาถึงห้องนอนของเธอ บุษยาไล่ปิดหน้าต่างไม้ แต่พอถึงบานข้างโต๊ะเขียนหนังสือมือเรียวชะงักไปท่ามกลางสายฝนพัดกระหน่ำจนขาวโพลน ชานบ้านพักหลังเล็กกลับมีผู้ชายคนหนึ่งร่างสูงใหญ่ผิวคล้ำยืนอยู่ ลมกรรโชกแรงจนพัดร่างของเขาเปียกปอน ปากเย้ายวนเม้มแน่นกระแทกบานหน้าต่างปัง!!ภาพร่างสูงใหญ่ยังติดตาจนเธอสะท้านถึงข้างในทรวง อาการเจ็บแปลบที่เป็นมาเกือบสิบวันมลายหายไป ตอนนี้หัวใจดวงน้อยกลับเต้นถี่รัวด้วยความตื่นเต้นเธอหันหลังให้หน้าต่างบานนั้น เสียงลมและฝนยังสาดซัดกระทบหน้าต่างเสียงดังสนั่นจนเธอต้องหันตัวกลับไป มองร่องกลางหน้าต่างบานไม้ของบ้านหลังนี้ที่สร้างมานานนับหลายสิบปีก่อนเธอจะเกิดความเก่าแก่ร่องรอยไม้ซีดจาง ที่จับหน้าต่างทำจากเหล็กสลักลายเก่าขึ้นสนิทเล็กน้อยแต่ยังใช้งานได้ดี ตอนที่ยังเด็กเตี้ยกว่านี้ เธอต้องปีนเก้าอี้เพื่อจับด้ามหน้
หนี้รักนายหัว บทที่ 48 ถ้าเขายอมง้อเธออีกสักหน่อย
บทที่ 48“แม่ครับ”“อ้าวแทน มาทำอะไร ต้องพาหนูบัวไปโรงพักเหรอ”“เปล่าครับ นี่ขนมที่บัวชอบ”พรพิศยื่นมือออกไปรับถุงขนมแล้วเปิดดูก่อนจะยิ้มออกมา“มีแต่ของชอบ รู้ใจคุณบัวเสียจริงลูกแม่”“แล้วบัวล่ะครับ”พรพิศวางถุงขนมลงบนโต๊ะในครัวแล้วพยักหน้าไปยังทิศทางที่เห็นร่างบอบบางเดินออกไป“โน้น อยู่แพหอย”พรพิศพูดไม่ทันจบประโยคร่างสูงใหญ่ของลูกชายพลันก้าวลงจากพื้นห้องครัววิ่งแกมเดินไปยังแพหอยกลางน้ำรอยยิ้มของหญิงวัยกลางคนหุบลงเมื่อแผ่นหลังกว้างเดินออกไปไกลมากแล้ว หวนนึกถึงเรื่องที่คุยกับคุณปู่ของพสุธาเมื่อวานนี้วิลเลี่ยมพ่อของพสุธาเสียชีวิตลงไม่นานนักหลังจากที่เธอจากมาด้วยอุบัติเหตุพร้อมพ่อกับแม่ของวิลเลี่ยมด้วยเช่นกัน เธอไม่เคยบอกสาเหตุที่เธอทิ้งพ่อของพสุธามา แต่เธอเล่าให้ปู่ของเขาฟังวันที่วิลเลี่ยมพาเธอเข้าไปอยู่ในบ้านหลังนั้น พ่อกับแม่ของวิล เลี่ยมไม่พอใจมากถึงขั้นโต้เถียงรุนแรงและลงไม้ลงมือ ไหล่พรพิศสั่นเล็กน้อยเมื่อนึกภาพอดีตของคืนเลวร้าย วิลเลี่ยมถูกส่งตัวไปทำแผลในโรงพยาบาลซึ่งต้องทิ้งเธอไว้ที่บ้านกับแม่ของวิลเลี่ยมชนชั้นสูงอย่างบ้านแบล็ครับไม่ได้ที่ลูกชายเพียงคนเดียวมีภรรยาคนละฐานะกัน ต
หนี้รักนายหัว บทที่ 47 ใจพสุธา
บทที่ 47กว่าจะได้กลับบ้านอีกครั้งบุษยาและบุหลันเองเพลียเต็มทน ต้องไปให้ปากคำที่กองกำกับการประจำอำเภอเพราะถนนเส้นนั้นเป็นเขตของอีกอำเภอทำให้เสียเวลาเดินทาง“คุณบัว คุณบุหลัน!!”ป้าพรพิศตาโตตกใจเมื่อเห็นคุณหนูทั้งสองสภาพไม่น่าดูนัก เหลือบตามองลูกชายที่ยังหน้าบึ้งเดินตามมาข้างหลัง“เดี๋ยวผมเล่าให้ครับแม่ แล้วคุณปู่ล่ะครับ”“แม่ทำความสะอาดห้องพักข้างบนให้ท่านขึ้นไปพักผ่อนแล้ว”ป้าพรพิศรีบเข้าไปช่วยเข็นรถของบุหลันแทนบุษยาแล้วพาเลี้ยวเข้าไปด้านหลังปล่อยบุษยาไว้กับพสุธาสาวร่างบางรีบก้าวเท้าขึ้นบนบ้านได้ยินเสียงฝีเท้าหนักเดินตามหลังจึงหันไปมอง เห็นคนร่างสูงเดินขึ้นบันไดตามมาด้วย“พี่แทนกลับไปเถอะค่ะ”“พี่จะขึ้นไปหาคุณปู่”บุษยาเม้มปากสะบัดหน้ากลับก่อนแดงซ่านด้วยความอาย เพราะหลงเข้าใจผิดว่าเขาตามง้อเธอ รีบย่ำเท้าเร็วขึ้นแล้วเลี้ยวซ้ายไปยังห้องเล็กผลัก! พสุธาใช้มือทาบยันประตูไว้ได้ทันก่อนที่คนร่างเล็กปิดลงแทรกร่างใหญ่โตเข้าไปโดยที่เธอสู้แรงไม่ได้“พี่แทน!! นี่มันห้องบัว”“แล้วยังไง พี่แค่อยากมาดูห้องเมีย”“บัวไม่ได้เป็นเมียพี่!!”ชายร่างโตไม่โต้เถียงเพียงเดินดูรอบห้องแล้วไปหยุดที่โต๊ะเขียนหน
หนี้รักนายหัว บทที่ 46 บุหลัน
บทที่ 46พรพิศมองตามหลังสองหนุ่ม แม้ว่าเธอไม่รู้เรื่องของลูกชายตัวเองมากนักว่าหายไปไหนกับใครมาหลายปี รู้แค่ว่าเขาน่าจะไปอยู่กับพ่อผู้ให้กำเนิด แต่ชายชราร่างใหญ่ผิวคล้ำคนนี้ไม่ใช่คนรักเก่าของเธอ“สวัสดี ผมวิลเลี่ยมเป็นปู่ของวิล ดูท่าเราอาจต้องคุยกันยาวนะ”“สวัสดีค่ะ”หญิงวัยกลางคนตรงหน้าตอบเขาเป็นภาษาอังกฤษอย่างที่ชายชราเองก็ไม่อยากจะเชื่อ พรพิศเดินนำชายชราเข้าไปในบ้าน เธอเองก็อยากรู้ใจแทบขาดว่าผู้ชายคนรักเก่าของเธอเป็นอย่างไรบ้าง และเรื่องราวหลังจากที่พสุธาตามหาพวกเขาจนเจอนั่นเป็นอย่างไรเอี๊ยดดด!! โครม!!“โอ๊ย!!”ร่างบอบบางศีรษะโขกกับคอนโซลหน้ารถทันทีที่เกิดอุบัติเหตุ รถคันเล็กของเป็นเอกถูกกระแทกจากการปาดหน้า จนต้องหักพวงมาลัยซ้ายสุดเพื่อให้รถลงไปยังไหล่ทางก่อนจะชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างทางบุษยารีบเอี้ยวตัวไปดูน้องสาวที่นั่งด้านเบาะหลังเห็นร่างผอมบางร่วงลงไปกองกับพื้นรถแต่ไม่เป็นอะไรมากกึก! ตึ้ง! หมับ!“ออกมานี่”คนร่างโตคล้ำดำผมหยิกปิดหน้าตาด้วยผ้าคลุมโหม่งสีดำฉุดร่างของบุษยาออกมาจากรถจนร่างบอบบางเอียงถลาเกือบล้มคว่ำ“พี่เอาไงนิ เป็นตากาลักกาลุย หัวเช้าวานยังแลงว่าคนเดียว[1]”“กูรู้?
หนี้รักนายหัว บทที่ 45 สมใจลูกแล้ว
บทที่ 45พสุธานั่งไขว้ห้างบนโซฟาในห้องทำงานกระดิกเท้าอย่างร้อนรน มองคุณปู่ผิวคล้ำใบหน้าคล้ายคลึงกับเขาเพียงแต่สูงวัยกว่ามากและผมขาวจนเกือบทั้งศีรษะ“ปู่มาไม่บอกล่วงหน้า”“ถ้าฉันบอก ฉันจะเจอแกไหมแทน”เขามองรอยยิ้มกวนประสาทที่อยู่บนหน้าปู่ก่อนเบือนหนีไปยังด้านอื่นเพื่อปกปิดอาการผิดสังเกตของตัวเอง แต่ไม่รอดพ้นสายตาของผู้สูงวัยที่ผ่านประสบการณ์มาโชกโชน“เป็นอะไร! ปกติไม่เป็นแบบนี้”ชายสูงวัยหันไปถามบอดี้การ์ดคนสนิทของหลานชายรอยย่นรอบดวงตาหรี่ลงด้วยความสงสัย ตามปกติพสุธามักสงบนิ่งและควบคุมตัวเองได้เป็นอย่างดี“ไม่มีอะไรมากหรอกครับมิสเตอร์แบล็ค แค่อาการอกหัก”“พี่ทัด!!”“ห๊า!!”เสียงตะโกนขึ้นมาพร้อมกันของปู่กับหลานทำทัดทองยิ้มกว้างกว่าเดิมหันไปมองหน้าคนปู่ที่ใบหน้าคงฉงนฉงาย“พูดมาเดี๋ยวนี้เลย ผู้หญิงคนไหนกันปฏิเสธหลานของฉัน”“ฮ่า ฮ่า มิสเตอร์ต้องไม่อยากเชื่อแน่ถ้าเล่าให้ฟัง”“พี่ทัด หุบปากไปเลยดีกว่า”เสียงคำรามกร้าวยิ่งทำให้ทัดทองยิ้มอย่างกับคนบ้า เขาอยากจะให้ไอ้หมอนี้โดนคุณปู่อบรมสั่งสอนเรื่องการทะนุถนอมผู้หญิงเสียหน่อย“โฮะโฮ้ ไอ้เสือนี่ไปทำอีท่าไหนเขาถึงทิ้งไป”เสียงปู่ยังขยี้ไม่หยุดจ้อง
หนี้รักนายหัว บทที่ 39 นกต่อ
บทที่ 39“ไม่เป็นไรค่ะ”พนักงานต้อนรับมองตามร่างอวบอิ่มจนกระทั่งคาดว่าหล่อนจะไม่ได้ยินเสียงนินทา รีบหันกลับไปหาเพื่อนทำงานด้านข้าง“นี่ นังนี่มันเด็กเสี่ยรังสรร ฉันจำได้ ไม่รู้ว่าจะมาหานายหัวเราทำไม”“เฮ้ย! ต้องรีบบอดพี่ทัดแล้ว”สาวคนแรกมองเพื่อนสาวหัวจรดเท้าเอ่ยกระเซ้า“เธอไปสนิทกับบอดี้การ์ดนายหัวตอนไหน
หนี้รักนายหัว บทที่ 36 เจ้าสิ่งนั้นช่างใหญ่โต
บทที่ 36ติ๊ง!!เสียงประตูลิฟต์ทำให้เธอตื่นจากภวังค์ บุษยาเดินลากกระเป๋าไปตามทางเดินจนสุดถึงห้องสำหรับวีไอพี ยิ้มหวานบนหน้าเตรียมไว้ให้พสุธาประหลาดใจก๊อก ก๊อก!!บุษยาปล่อยมือจากหูจับกระเป๋าลูบกระโปรงเดรสตัวใหม่เช่นกัน วันนี้เธอบรรจงแต่งตัวอยู่นานกว่าจะออกจากบ้านได้ จนป้าพรพิศและบุหลันมองตามอย่างสงสัยเด
หนี้รักนายหัว บทที่ 35 หึง
บทที่ 35“ค่ะ บัวสบายดี”บุษยาเอ่ยตอบพสุธาเสียงดังกว่าปกติขณะที่กำลังยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนในงานหนังสือ“งั้นทานข้าวด้วยนะครับ”“บัวรู้ค่ะ คะพี่เอกรอบัวก่อน แค่นี้นะคะพี่แทน”คิ้วเข้มขมวดยุ่งทันที ‘พี่เอก’ ใครกัน ไหนบุษยาบอกว่าจะไปกับบุหลัน ทำไมถึงมีคนอื่นใจแกร่งร้อนรุ่มโทรศัพท์กลับไปหาอีกครั้งแต่ไม่มีคนรั
หนี้รักนายหัว บทที่ 34 มึงจะทำอะไรมึงก็คิดเอา
บทที่ 34ร่างบางก้าวลงจากรถคันเก่าเอื้อมตัวเข้าไปในรถเพื่อหยิบกระเป๋าใบย่อมลงมาด้วย“คุณบัวมาแล้ว”เสียงป้าพรพิศร้องเรียกตรงบันไดขณะที่เธอถือกระเป๋าเดินตัดลานบ้านไปหา บุหลันน้องสาวเข็นรถออกมารอรับด้วยอีกคน“มารอรับทำไมคะ บัวไปแค่อาทิตย์เดียวเอง”“โธ่! ก็ปกติคุณบัวไม่เคยไปไหนนี่คะ มาค่ะป้าจะเอาไปซักให้”บุ
Anda juga akan menyukai
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก68.5K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน80.8K Dibaca3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X128.5K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ197.9K Dibacaเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล30 Dibacaเล่ห์ร้าย ล่ารัก
Phat_sara251 Dibacaยัยอวบของเสี่ยเมธ
รัตน์ธาดา / Ziren26178 Dibacain love all right เสิร์ฟรักชุดใหญ่
พิมพ์ษร/ชรือเหริน188 Dibaca
