LOGINขณะที่ทั้งสามกินมื้อเที่ยงด้วยกัน ในบรรยากาศที่ค่อนข้างเงียบ เพราะมนธิสากินข้าวคำหนึ่ง ก็เหม่อไปหลายนาที ก่อนจะตักอีกคำกิน ลีน่ากินอิ่มพอดี ตอนที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น รีบกดรับทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นพัท “ค่ะ อาพัท” “ลีน่าต้องกลับพร้อมอาแล้วละ” ปลายสายบอกเสียงเรียบ แต่เธอก็รับรู้ถึงความไม่ปกติ “มีอะไรเหรอคะ” “ป้านวลเพิ่งโทร. บอกอาเมื่อกี้ว่าลิดาทะเลาะกับคุณท่าน ลิดาออกก็ขับรถออกจากบ้านไป คุณท่านล้มลงหมดสติ ตอนนี้ส่งตัวไปที่โรงพยาบาลแล้ว” “ค่ะ งั้นเดี๋ยวลีน่ารีบไปเก็บของนะคะ” “เกิดอะไรขึ้นเหรอลีน่า” มนธิสาถามขึ้น พีชก็มีสีหน้าใคร่รู้ เมื่อรู้เธอรับสายจากพัท “คือ...” ลีน่าบอกทั้งสองตามที่พัทบอกเธอ จากนั้นก็รีบเดินขึ้นไปชั้นบน มนธิสากับพีชตามขึ้นไป และช่วยลีน่าเก็บของ “ไม่ต้องเอาเสื้อผ้าไปหมดหรอก เดี๋ยวฉันเก็บไปให้” มนธิสาบอก “เออ เอาแต่ที่สำคัญไปก่อน” พีชเห็นด้วย เพราะเสื้อผ้าของลีน่าค่อนข้างเยอะ แล้วไหนจะของใช้ส่วนตัวอีก “งั้นก็ฝากด้วยแล้วกัน” ลีน่าจึงหย
เรื่องร้ายแรง มนธิสาถึงกับสะดุ้งสุดตัวเมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเกือบเที่ยงวัน แล้วเห็นพีชกับลีน่านั่งจ้องหน้าเขม็งอยู่ข้างเตียง “โอ๊ย มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ ฉันเกือบหัวใจจะวาย” มนธิสาโวยวาย ขณะลุกขึ้นนั่ง “คิดว่าอยู่ดีๆ จะมานั่งตรงนี้ไหม!” พีชว่าเสียงเข้ม “เออ อย่าเพิ่งคุย ฉันขอทบทวนความฝันเมื่อคืนก่อน โคตรฝันดีเลยแก ฉันฝันว่าได้จูบกับคุณพัท” แล้วเจ้าตัวก็ยิ้มหน้าบาน พล่ามต่อไปว่า “ฟินโคตรเลยอะ เหมือนได้จูบจริงๆ” “ก็แกจูบอาพัทจริงๆ นะสิ ยัยเพื่อนบ๊อง!” พีชตวาดเสียงดังพร้อมกับจิ้มนิ้วชี้ที่ขมับของมนธิสาอย่างแรง “เฮ้ย อะไรอะ ฉันไปจูบเขาจริงๆ ตอนไหน เมื่อคืนเราไปเที่ยวกันแล้วฉันก็...” “เมาแล้วความจำเสื่อมว่างั้นเถอะ” “ก็มันจำไม่ได้จริงๆ รู้แต่ว่าสนุกมาก ดื่มเพลินเลย และมีฝรั่งหนุ่มหล่อมาจีบด้วย” “จ้า แม่คนเสน่ห์แรง หนุ่มหล่อคนนั้นก็จะฉุดกระชากเธอไปปู้ยี่ปู้ยำ ดีนะว่าอาพัทมาช่วยไว้ทัน เพราะฉันคนเดียวก็สู้แรงเขาไม่ไหว” “เฮ้ย ตกลงคุณพัทมาช่วยไว้จริงๆ เหรอ”“เออ ฉันโทร. หาพีชพอดี พีชเล่าว่
และพีชโล่งใจที่สุด ตอนที่ถึงบ้านแล้ว มนธิสาหลับสนิท พัทจึงอุ้มอีกฝ่ายลงจากรถอย่างสบาย ไม่โดนล็อกคอจูบอีก “เมาหนักขนาดนี้เลยเหรอ” ลีน่าถาม เมื่อเห็นสภาพของมนธิสา “เกือบโดนผู้ชายฉุดด้วยแก ฉันนี่สู้ไม่ไหวเลย ดีว่าคุณพัทมาช่วยทัน” พีชกระซิบข้างหูลีน่า “อะไรนะ เกือบโดนฉุด!” “อย่ามัวแต่คุยกัน เดินนำหน้าไปยังห้องคุณมนก่อนเถอะ” พัทเอ่ยขัดทั้งสอง ขณะก้าวเท้าเข้ามาในตัวบ้าน พีชจึงรีบเดินนำหน้าขึ้นบันได ตรงไปยังห้องนอนของมนธิสา พร้อมเปิดประตูรอ พัทอุ้มร่างของมนธิสาตรงไปวางยังเตียง แล้วคลุมผ้านวมให้ จากนั้นก็พรูลมออกจากปากเหมือนโล่งอก “ขอบคุณอาพัทมากๆ นะครับ” พีชยกมือไหว้อีกฝ่าย “ดึกมากแล้วอาพัทกลับเถอะค่ะ” ลีน่าเอ่ยขึ้น พัทหันไปมองร่างคนที่หลับใหลบนเตียง แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้อง โดยมีลีน่าเดินตามหลังมา “ไม่ต้องลงไปหรอก เดี๋ยวอากลับเองได้” เขาไม่อยากให้ลีน่าขึ้นๆ ลงบันไดหลายครั้ง “ค่ะ” “เจอกันที่กรุงเทพฯ นะ” “ค่ะ” เธอยกมือไหว้อาหนุ่ม เมื่ออีกฝ่ายเดินลงบันได เธอก็กลับไปยังห้องนอ
เรื่องขายขี้หน้า ตอนที่พัทเข้าไปในผับนั้น กำลังเกิดเรื่องชุลมุน มีเสียงโวยวายปนกรีดร้อง เขาเห็นชายต่างชาติคนหนึ่งฉุดแขนมนธิสา โดยมีพีชดึงแขนอีกข้างของหญิงสาวไว้ ซึ่งมนธิสานั้นกำลังเมามาย เขารีบเข้าไปผลักชาวต่างชาติที่ร่างใหญ่กว่าพีชหลายช่วงตัว ก่อนจะดึงหญิงสาวไว้ในอ้อมแขน พร้อมกับตะโกนใส่หน้าหนุ่มต่างชาติเสียงดังฟังชัด “Don't mess with my girlfriend” จากนั้นเขาก็ตวัดแขนอุ้มมนธิสาที่ร่างอ่อนปวกเปียกเดินออกไปจากผับ สวนทางกับรปภ. ที่กำลังเดินหน้าตื่นเข้ามา “ไม่มาพรุ่งนี้เช้าเลยล่ะ” พีชบ่นอย่างโมโห เพราะตอนหนุ่มต่างชาติเข้ามาทำท่าจะลวนลามมนธิสาเขาตะโกนเรียกรปภ. แต่ไม่เห็นโผล่หัวมาให้เห็นเลย “พีช ช่วยหยิบกุญแจในกระเป๋าเสื้อผมหน่อยครับ” พัทหันมาบอกพีชขณะเดินมายังรถ “ครับ” พีชล้วงกุญแจรถจากกระเป๋าแจ็กเก็ตชายหนุ่ม กดรีโมทคลายล็อก แล้วดึงประตูรถด้านหลังออก เพื่อจะให้เขาวางร่างที่อ่อนปวกเปียกของเพื่อนสาวเข้าไปในรถ ทว่าพอจะวางบนเบาะ มือของมนธิสาก็คว้าต้นคอของพัทไว้ ตาเปิดปรือ พูดเสียงอ้อแอ้ “คุณพัทเหรอ ดีจังมาเข้าฝัน
“แน่นอนค่ะ ต่อจากนี้ลีน่าไม่มีวันอยู่ในที่ที่ไม่โอเคหรอกค่ะ” ออกจากบ้านอรุณกิจไพศาลได้ นั่นต่างหากคือความปรารถนาเดียวของเธอ“ว่าแต่อาเถอะ กับคุณจิลนี่จริงจังเหรอคะ”“ก็ไปกันได้ดีนะ”“อาจะเลือกผู้หญิงเพราะไปกันได้ดีอย่างเดียวเหรอคะ”“แล้วมันจะต้องมีอะไรอีก”“ความรู้สึกมากกว่านั้นสิ”“อะไรที่มากกว่านั้น”“คนที่ทำให้รู้สึกหัวใจเต้นแรงอะไรแบบนั้น”“อาอายุสามสิบหกแล้วนะลีน่า จะมาหัวใจเต้นแรงกับผู้หญิงเหมือนตอนเป็นวัยรุ่นได้ยังไง”“อายุเท่าไหร่ก็ใจเต้นแรงได้ค่ะ ถ้าเจอคนที่ใช่”“อายุขนาดนี้แล้ว แค่อยู่กับคนที่ไปกันได้ ก็เพียงพอแล้วมั้ง”“โอ๊ย ไร้ชีวิตชีวาจริงๆ” ลีน่าบ่น“เอาเรื่องของตัวเองให้รอดก่อนเถอะ” พัทว่า พลางยีผมของหลานสาวอย่างหมั่นเขี้ยวที่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขา“อาไม่ลองคบผู้หญิงอายุน้อยกว่าล่ะ หรือไม่ก็เป็นเด็กหน่อยจะได้สดชื่นมีชีวิตชีวากว่านี้”“ไม่ไหวหรอก ขี้เกียจมานั่งเอาใจ หรืองอนง้อในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และเพราะยังเด็กก็ชอบเที่ยว ดื่มเก่ง อาไม่ไหวด้วยหรอกนะ” ก็เคยเห็นเพื่อนหลายคนมีแฟนอายุน้อยกว่าหลายปี ก็มีหลายอย่างตามที่เขาบอก และเขาก็ไม่อยากเป็นแบบนั้น“ผู้หญิงอายุน้อยกว่า
“เฮ้อ เริ่มรู้สึกไม่ชอบยัยลีน่าขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ” มนธิสาเอ่ยขึ้น ขณะนั่งอยู่ริมหาดกับพีช แล้วมองดู ลีน่าเล่นน้ำทะเลกับจิลลาอย่างสนุกสนาน โดยมีพัทร่วมวงด้วย“เหมือนเราเป็นคนนอก นั่งมองครอบครัวเขาเล่นน้ำกันเลยอะแก” พีชตอกย้ำความเจ็บช้ำน้ำใจของมนธิสา จนเธอหันไปส่งค้อนวงใหญ่พัทกับจิลลาพักอยู่โรงแรมข้างๆ ในตอนบ่ายแก่ๆเขากับจิลลาจะมาที่บ้านพักของครอบครัวเธอ เพื่อมาหา ลีน่า พาอีกฝ่ายไปกินของว่างที่คาเฟ่ จากนั้นก็เดินเล่นชายหาด และเล่นน้ำทะเลกันอย่างมีความสุขเธอก็ได้แต่นั่งมองอย่างใจช้ำๆ แม้จะบอกตัวเองว่าคงไม่มีวาสนาต่อกัน แต่เวลามองร่างสูงแกร่ง สง่างาม และใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอก็ตัดใจไม่ได้จริงๆ“อยากเมาให้ลืมเขา”“งั้นคืนนี้เราไปเที่ยวผับกัน พี่ไกรก็ไม่อยู่แล้วนี่ เต็มที่เลยดีไหม” ไกรกลับกรุงเทพฯ ไปเมื่อเช้านี้นี่เอง เพราะทิ้งงานมาหลายวันแล้ว“อือ ก็ดีเหมือนกัน”“งั้นไปเถอะ ออกไปกินมื้อค่ำข้างนอก แล้วไปเที่ยวผับบาร์ต่อเลยดีกว่า” พีชเองก็อยากเที่ยวเต็มที แต่เพราะมีไกรอยู่เลยไม่กล้าชวนมนธิสาออกไปเที่ยวกลางคืน“ว่าแต่ต้องบอกลีน่าก่อนไหม” พีชหันมาถามเหมือนนึกขึ้นได้“ไม่ต้องหรอก!” มนธิสา







