บทที่ 1

ฉันเคยเชื่อใจสามีที่แต่งงานกันมาสามปีอย่างหมดหัวใจ จนกระทั่งเขาละเมอออกมาในตอนที่หลับว่า "ลูกรักของพ่อ พรุ่งนี้พ่อจะพาหนูกับแม่ย้ายไปอยู่บ้านใหม่นะ"

นั่นคือตอนที่ฉันได้รู้ว่า เขาไม่ได้แค่เล่นชู้ แต่เขากำลังจะมีลูกนอกสมรส

ท่ามกลางความมืดมิด ฉันได้ให้คำสัตย์ปฏิญาณ ผู้ชายใจดำคนนี้จะต้องชดใช้

มันเป็นเวลาตีสาม

วินเซนต์ละเมออะไรบางอย่างในฝัน ฉันเกือบจะพลิกตัวนอนต่ออยู่แล้ว แต่แล้วฉันก็จับใจความคำพูดนั้นได้

"ลูกรักของพ่อ พรุ่งนี้พ่อจะพาหนูกับแม่ย้ายไปอยู่บ้านใหม่นะ"

ฉันตาสว่างทันที

บ้านใหม่อะไร? ลูกรักที่ไหน? เราไม่มีลูกด้วยกันตลอดสามปีที่ผ่านมาเขาบอกว่าอยากโฟกัสกับเรื่องงานและผัดผ่อนเรื่องนี้มาโดยตลอด

แสงจันทร์สาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่าน กระทบลงบนใบหน้าของวินเซนต์ เขากำลังหลับปุ๋ยพร้อมรอยยิ้มที่ดูมีความสุขบนริมฝีปาก

ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของเขาอย่างเงียบเชียบ

นิ้วหัวแม่มือของฉันปลดล็อกหน้าจอได้ทันที เขาไม่เคยปิดบังอะไรจากฉัน นั่นยิ่งทำให้สิ่งที่ฉันเห็นต่อจากนี้เหมือนตกนรกทั้งเป็น

ฉันเข้าไปดูประวัติการโอนเงินทันที

ผู้รับ คาร์เมน โรดริเกซ จำนวนเงิน 800,000 ดอลลาร์ และหมายเหตุ เงินมัดจำวิลล่า

มือของฉันเริ่มสั่น

มันไม่ใช่แค่ความโกรธ มันคือความรู้สึกตื่นเต้นที่บอกไม่ถูก ความรู้สึกแบบเดียวกับที่ร่างกายของคุณตอบสนองก่อนสมองจะทันได้สั่งการ เมื่อรู้ว่าชีวิตของคุณกำลังจะพังพินาศ

ฉันค้นหาชื่อ "คาร์เมน" ในรายชื่อติดต่อและเปิดโซเชียลมีเดียของเธอขึ้นมา

โพสต์แรกเป็นรูปอัลตราซาวด์ มีแคปชั่นว่า "เทวดาตัวน้อยของแม่ อายุครรภ์สี่เดือนแล้วนะ"

โพสต์ที่สองเป็นรถมาเซราติคันใหม่เอี่ยม พร้อมพวงกุญแจแอร์เมส "ขอบคุณที่รักสำหรับของขวัญสุดเซอร์ไพรส์นะคะ"

โพสต์ที่สามเป็นสร้อยข้อมือบุลการีบนข้อมือของเธอมูลค่า 150,000 ดอลลาร์ เส้นเดียวกับที่วินเซนต์บอกฉันว่าเขาซื้อเป็น "ของขวัญให้ลูกค้า"

ความประจวบเหมาะนี้มันรุนแรงจนแทบหายใจไม่ออก ตอนที่เราแต่งงานกัน วินเซนต์เพิ่งจะเริ่มสร้างตัว ฉันไม่อยากทำลายความภูมิใจของเขา ฉันเลยเป็นคนเสนอให้จัดงานแต่งงานเล็กๆ ไม่ต้องมีเครื่องประดับหรูหรา ไม่ต้องมีอะไรทั้งนั้น

ในตอนนั้น วินเซนต์กุมมือฉันไว้ น้ำตาคลอเบ้า และสัญญาว่าเขาจะชดเชยให้ฉันเป็นสิบเท่าทันทีที่เขาสร้างตัวได้สำเร็จ

ดูเหมือนว่าเขาจะเอาไปชดเชยให้ผู้หญิงอีกคนแทน

ฉันเลื่อนดูต่อไป

ทริปพักร้อนริมทะเล มื้อค่ำในร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์ ที่นั่งชั้นหนึ่งบนเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว ทุกรูปถ่ายล้วนอบอวลไปด้วยความหรูหรา และผู้หญิงในรูปนั้นอายุไม่น่าเกินยี่สิบห้า ผิวพรรณเต่งตึงและมีรูปร่างที่เย้ายวนใจ

โพสต์ล่าสุดของเธอ เมื่อตอนห้าทุ่มคืนวาน "คืนดูหนังที่บ้านกับสุดที่รัก นี่แหละคือความหมายของความสุข"

เมื่อคืนตอนห้าทุ่ม วินเซนต์บอกฉันว่าเขาติดงานอยู่ที่ออฟฟิศเพื่อจัดการเรื่องด่วน

ฉันวางโทรศัพท์กลับที่เดิม แล้วเดินไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อโทรหาที่ปรึกษาของพ่อ

“ลุงดันเต้ ฉันเอง อิซาเบลล่า”

"คุณหนู? โทรมาดึกขนาดนี้เลยเหรอครับ?"

“ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพ่อ วินเซนต์ทรยศฉัน และเขาทรยศครอบครัวเรา”

ความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่

"คุณหนูต้องการอะไรบ้าง?"

"ฉันต้องการรายละเอียดการทำธุรกิจทั้งหมดของวินเซนต์ สำเนาสัญญาทุกฉบับ และการตรวจสอบประวัติโดยละเอียดของคนชื่อ คาร์เมน โรดริเกซ ฉันต้องการทุกอย่างมาวางอยู่ตรงหน้าก่อนพระอาทิตย์ขึ้น"

"จัดให้ตามนั้น มีอะไรอีกไหมครับ?"

ฉันเหลือบมองกลับไปที่วินเซนต์ซึ่งกำลังหลับปุ๋ยอยู่ในห้องนอน น้ำเสียงของฉันเรียบนิ่งสงบเสียจนตัวเองยังรู้สึกกลัว

"เตรียมใบหย่าให้พร้อม ฉันต้องการให้เขาเดินออกไปโดยไม่เหลืออะไรติดตัวเลยสักอย่างเดียว"

หลังจากวางสาย ฉันเดินกลับไปที่ห้องนอนและล้มตัวลงนอนข้างๆ เขา เขาม้วนตัวมาพาดแขนลงบนเอวของฉันเหมือนเช่นเคย

แต่ครั้งนี้ ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ฉันหลับตาลงและเริ่มวางแผน ผู้หญิงตระกูลมาร์โคนีไม่ร้องไห้ เราไม่ตีโพยตีพาย และที่สำคัญที่สุดคือเราไม่รู้จักคำว่าให้อภัย

เราจะเอาคืน

และเราจะทำให้คนทรยศต้องชดใช้ด้วยราคาที่พวกมันไม่มีปัญญาจ่าย

เมื่อถึงรุ่งเช้า ฉันเดินเข้าไปในห้องทำงานและเปิดตู้เซฟที่มีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้รหัส ข้างในนั้นคือไฟล์ลับทั้งหมดเกี่ยวกับการติดต่อธุรกิจของวินเซนต์ในฐานะภรรยาของเขา ฉันสามารถเข้าถึงได้ทุกอย่าง

ฉันถ่ายรูปเอกสารทุกใบเอาไว้

เกมเริ่มแล้ว