LOGIN"ไม่ค่ะ!!"
พิชชาตอบแบบไม่ต้องคิด ในเมื่อเธอไม่ได้ชอบก็ไม่มีเหตุผลที่จะคบกับผู้ชายที่หาเรื่องให้เธอ และอีกอย่างคือพี่เขาดูดีเกินไป หล่อจนน่ากลัว ถ้าลองคบกันมีหวังเธอได้นอนชอกช้ำระกำทรวงเพราะคงมีผู้หญิงหลายคนจ้องรอเสียบอยู่แน่ๆ พิชชาคิดหวั่นใจขณะมองหน้าหล่อๆ ของรุ่นพี่คณะวิศวะที่อยู่ๆ ก็เกิดเป็นบ้าอะไรไม่รู้ถึงได้มาขอคบกับเธอ เอาตรงๆ มันไม่เมคเซ้นท์เลยจริงๆ คนเพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงชั่วโมง จะให้คบกันทันทีบอกเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้ "ไม่คิดหน่อยเหรอ" เขาย้อนถามคนตัวเล็กยิ้มๆ และเธอก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิมว่า "ไม่" ซึ่งเขาก็ไม่ได้ผิดหวังหรือแปลกใจ เพราะที่ขอคบเธอ เขาไม่ได้คิดจะให้เธอมาเป็นแฟนจริงๆ สักหน่อย ก็แค่อยากหาคนที่ช่วยคอยกันท่าพวกผู้หญิงที่เข้ามาจีบ มาเกาะแกะเขาก็แค่นั้น ซึ่งคำตอบของเธอเป็นคำตอบที่เขาต้องการ เพราะนั่นแสดงว่าเธอไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว "งั้นถ้าพี่เสนอเงินให้ล่ะ" ว้อท!!!! นี่เธอหูไม่ได้ฝาดใช่ไหม หญิงสาวคิดพลันย่นหัวคิ้ว หรี่ตามองคนที่อยู่ๆ ก็เสนอเงินให้เธออย่างไม่น่าไว้ใจ คำพูดของพี่เขาพอลองเอามารวมเข้าด้วยกัน มันทำให้เธอคิดได้เพียงอย่างเดียว นั่นก็คือ.... "ฉันไม่ได้ขายตัว!!" "พี่ยังไม่ได้พูดคำนั้นสักหน่อย" หญิงสาวกรอกตา ทำหน้าไม่เชื่อคนตัวโตที่กำลังส่งยิ้มให้เธอ และคงต้องยอมรับว่ามันเป็นรอยยิ้มที่มีอานุภาพเขย่าหัวใจคนมองได้ไม่ยากเลยจริงๆ "ถามอีกครั้ง มีแฟนยัง" "ไม่จำเป็นต้องตอบค่ะ" เป็นอีกครั้งที่พิชชาเลี่ยง "งั้นพี่สรุปเองว่าไม่มีนะ" "หน้าฉันเหมือนคนไม่มีแฟนรึไง" พอถูกคนที่เพิ่งรู้จักสรุปว่า "ไม่มีแฟน" มันก็เหมือนถูกจี้จุดให้รู้สึกจี้ดๆ ตรงกลางใจ หน้าตาเธอมันดูหม่นหมองเหมือนคนไร้คู่ควงขนาดนั้นเชียว "เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิ พี่ก็แค่เดาว่าคงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากมานั่งดูหนังคนเดียวทั้งๆ ที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วหรอกมั้ง" คำพูดของรุ่นพี่ทำเอาพิชชาเถียงไม่ออก เพราะสิ่งที่เขาพูดมันคือความจริง และมันเป็นความจริงที่เธอเองก็ไม่ค่อยปลื้มสักเท่าไหร่ "ถ้ายังไม่มีแฟน ลองฟังข้อเสนอพี่ดูไหม" รอยยิ้มของชายหนุ่มที่ส่งมาให้นั้นเจิดจ้าสดใสราวกับแสงอาทิตย์ยามเช้า หัวใจกำลังจะเต้นแรงอยู่แล้วเชียว ถ้าพี่เขาไม่พูดเสริมว่า "เงินดีนะ" ประโยคล่าสุดที่ชายหนุ่มพูดออกมาทำเอาพิชชากำมือแน่น นี่พี่เขาหูตึงรึยังไง ก็บอกอยู่ว่าเธอไม่ได้ขายตัว แต่ก็ยังยืนยันว่าจะซื้ออยู่นั่นล่ะ โอ้ย!!! นี่มันวันซวยอะไรของฉันเนี่ย หญิงสาวถอนหายใจ ถ้าขืนยังยืนคุยกับพี่เขาต่อเธอคงได้เป็นบ้าประสาทแดกขึ้นมาจริงๆ เธอทำท่าจะสะบัดตัวหนี แต่ก็ถูกมือหนาคว้าไว้ และพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง แววตาคมเข้มที่มองสบกันนั้นราวกับว่ากำลังขอให้เธออยู่ฟังต่ออีกสักหน่อย "ลองฟังก่อน แค่งานง่ายๆ เอง" คำพูดที่มีนัยยะบางอย่างแอบแฝงของคนตรงหน้าทำให้พิชชาอดสงสัยไม่ได้จริงๆ จนเธอต้องเอ่ยปากถามเองว่า "งานเหรอคะ??" "ใช่" "ถ้าขายตัวไม่ทำนะ" ย้ำให้อีกฝ่ายฟังชัดๆ อีกครั้ง และถึงเธอจะคุยกับพี่ซิมต่อแต่ทว่าในแววตาก็ยังคงแฝงความไม่ไว้ใจ ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยชวนให้เธอไปนั่งคุยในร้านกาแฟแถวๆ นี้ พิชชาลังเลว่าควรจะตามไปไหม "มาเถอะน่า เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง ถือซะว่าเป็นคำขอโทษที่ทำให้ต้องเอ่อ..." ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่พูดและชี้นิ้วจิ้มแก้มของตัวเองเป็นการบอกใบ้ เฮอะ!! เพิ่งมาสำนึกได้ตอนนี้รึไง หญิงสาวกรอกตา เบ้ปากก่อนจะก้าวเท้าเดินตามหลังไปติดๆ ในเมื่อเจ็บตัวแล้ว เธอก็ควรได้รับอะไรบ้างเป็นการปลอบใจ "เอาช็อกโกแลตปั่นเพิ่มด้วยนะคะ" พิชชาหันมายิ้มให้พนักงานที่กำลังจดรายการมือระวิง เพราะก่อนหน้านี้เธอสั่งทั้งของคาว ของหวาน ประหนึ่งว่ามากันสิบคน "แน่ใจว่ากินหมด??" "ถ้าพิชไม่แน่ใจก็คงไม่สั่ง" หญิงสาวเผลอเรียกชื่อแทนตัวเองออกไป และนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มมีโอกาสถามชื่อของคนตรงหน้าอีกครั้ง "อ่อ...ชื่อพิช" ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆ มุมปากคลี่ยิ้มจางๆ ก่อนจะล้อเลียนชื่อเธอต่อแบบขำๆ ว่า "ยาพิษ เหมาะดี!!" "คนบ้าที่ไหนจะชื่อยาพิษคะ" หญิงสาวมองค้อน ภาพลักษณ์ของตัวแทนมหาวิทยาลัยที่ได้ขึ้นป้ายโปรโมตฉีกยิ้มหล่อๆ คูลๆ หน้าทางเข้ามอหายวับไปกับตา ที่แท้เป็นวิศวะปากหมาคนหนึ่งนี่เอง "อ่านปากของฉันนะคะ" "ครับ" เขาตอบพลางกลั้นขำในลำคอ "พิช-ชา" พิชชาบอกชื่อจริงของตัวเองให้รุ่นพี่ต่างคณะฟังชัดๆ เต็มสองรูหูเป็นครั้งแรก ริมฝีปากกระจับได้รูปสีชมพูที่ขยับขึ้นลงทำเอาคนมองเพลินจนลืมตัว "พี่ซิม" "พี่ซิมมมมม!!!" หญิงสาวเรียกชื่อของอีกฝ่ายที่อยู่ๆ ก็นั่งเงียบไปปล่อยให้เธอพูดเป็นต่อยหอยคนเดียว "ครับ" ตอบรับห้วนๆ แก้เก้อ "สรุปคืองานอะไรคะ!!" ในเมื่อนั่งรออาหาร เธอก็เลยเริ่มต้นถามในสิ่งที่อยากรู้ ซิมยิ้มมุมปากจางๆ ก่อนจะบอกสิ่งที่เขาต้องการให้อีกฝ่ายรับรู้ ระหว่างที่เธอฟังเขาพูด สีหน้าของเธอเปลี่ยนบ่อยมาก มันทำให้เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเธอจะตกลงรับข้อเสนอที่เขายื่นให้รึเปล่า "สนไหมครับ" คำถามของคนตรงหน้ากำลังบีบให้พิชชาต้องตอบ คิ้วเรียวของเธอขมวดเข้าหากันจนยุ่ง หน้าของเธอดูคิดไม่ตก เพราะกำลังชั่งใจว่าควรตอบรับข้อเสนอดีหรือไม่ สามเดือนกับการแกล้งเป็นแฟนปลอมๆ ฟังดูมันก็ไม่ได้แย่นักเมื่อเทียบกับเงินที่พี่ซิมจ้างเธอถึงเดือนละสองหมื่นบาทแลกกับการแสดงละครให้ทุกคนเชื่อว่าพี่ซิมมีแฟนแล้วจริงๆ ถ้าคูณสามเดือนเข้าไปก็นะ...หกหมื่นเน้นๆ เฮ้ย!! อยากบอกว่ามันเยอะมากเลยนะสำหรับเธอ ซึ่งรายละเอียดของการเป็นแฟนปลอมๆ ก็ไม่มีอะไรมาก นั่นก็คือ ห้ามรักพี่ก็พอ.... โอ้ย!! พ่อคนหลงตัวเอง หญิงสาวนึกหมั่นไส้กับคำพูดของชายหนุ่มที่ดูมั่นหน้าเหลือเกิน เธอเองก็อยากจะตอกกลับพี่เขาไปเหมือนกันว่า "ห้ามรักเธอ" แต่ก็นะแอบรู้สึกกระดากปากเบาๆ สุดท้ายเธอก็เลยแค่ตอบ "อืม" ให้ชายหนุ่มรู้ว่าเธอตกลง มือหนายื่นมาตรงหน้าหญิงสาว พร้อมกับกระดิกนิ้วให้เธอจับเพื่อเป็นคำยืนยันว่าเขาและเธอตอนนี้มีความลับที่รู้กันแค่สองคน เขาไม่พูด เธอไม่พูด ก็จะไม่มีใครรู้ เขาได้ความสบายใจ ส่วนเธอก็ได้เงินไปใช้ฟรีๆ ถือว่าวินๆ ทั้งสองฝ่าย "ถ้างั้นพี่ขอเบอร์โทรพิชหน่อยสิ" เขายื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้หญิงสาวกดตัวเลขสิบหลักให้ และเพื่อความชัวร์ว่าเธอไม่ได้แกล้งกดตัวเลขมั่วๆ เขาก็เลยกดโทรหาตอนนี้เดี๋ยวนี้เลย เมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าในกระเป๋าสะพายไหล่ของคนตัวเล็กเขาก็ยิ้มน้อยๆ แต่คนเป็นแฟนกันมันจะมีแค่เบอร์โทรอย่างเดียวก็คงไม่พอ ดังนั้นทั้งไลน์ ทั้ง Sbook ที่ร้างไปนานเพราะเธอไม่เคยอัพอะไรเลยก็ถูกพี่ซิมขอแอดไปตามระเบียบ "เป็นแฟนพี่แล้วนะ...." เสียงทุ้มพูดกับคนตัวเล็กที่พยักหน้า "แล้ววันนี้ต้องทำอะไรต่อไหมคะ" พิชชาถามเสียงสดใสเมื่อเห็นจำนวนเงินที่เพิ่งโอนเข้าสองหมื่น เธอไม่ได้เป็นคนงกนะ แต่จำนวนเงินที่พี่ซิมเสนอให้นั้นมันยากเกินกว่าที่จะอ้าปากเซย์โนจริงๆ "แฟนกันก็ต้องมีรูปคู่สิ!!" พูดจบคนตัวสูงก็ย่อตัวลงมาใกล้เธอ หน้าหล่อๆ นั้นโน้มเข้ามาใกล้มากจนเธอทำตัวไม่ถูกเลย แต่จะให้เธอถอยห่างมันก็คงดูไม่เนียน เอาเป็นว่าลืมความอาย ฉีกยิ้มหวานๆ สวมบทบาทแฟนให้สมจริงเพื่อเงินหกหมื่นก็แล้วกัน และใช่ค่ะ... Sbook ที่เคยร้างตอนนี้ก็ลุกเป็นไฟ เมื่อพี่ซิมจงใจแท็กรูปมาหาเธอ และขึ้นสถานะว่า "เป็นแฟนกัน"คนมีความรัก มักจะสวยขึ้นนั่นคือคำพูดที่เธอไม่เคยเชื่อจนกระทั่งมีแฟน และเพื่อนถามว่าสวยขึ้นนะมึงไปทำอะไรมาแฟนเลี้ยงดี หรือว่าได้น้ำดีแต่ละคำแซวทำเธอเขินหนักมาก จะตอบว่ายังไงดีล่ะ ในเมื่อเธอไม่ได้ทำอะไรเลย จะมีก็แต่พี่ซิมนั่นล่ะที่ทำ ทำมันทุกวัน ทำจนเธอต้องบอกว่า "ขอพักก่อน" ผู้ชายอะไร แรงดี แรงเยอะ จัดมันทุกท่า ทุกที่ ทำเอาเธอเสียงแหบเสียงแห้ง ทุกที่ในคอนโด เธอกับพี่ซิม โอ้ย~ พอคิดแล้วก็อาย ทำไมเธอถึงกลายเป็นคนลามกได้ขนาดนี้พี่ซิมหลงเธอก็ดีใจแต่ถ้าแสดงออกมากเกินไปคนหมั่นไส้มันก็มี....ใช่ค่ะ!! Sbook ของพี่ซิม ตอนนี้เต็มไปด้วยรูปของเธอ เดี๋ยวก็ภาพคู่ เดี่ยวก็ภาพเดี่ยว สลับๆ กันไป แน่นอนว่าช่วงแรกๆ เธอก็ดีใจ แต่หลังๆ มาดูเหมือนพี่ซิมจะอวยเธอจนเว่อร์เกิน อย่างเช่นหลายวันก่อน เธออาสาเจียวไข่ให้ เพราะพี่ซิมบอกว่า "หิวมาก" ซึ่งไข่ที่เธอทำมันก็เป็นแค่ไข่เจียวธรรมดาๆ ที่ไม่มีหมูหรือผักห่าอะไรเลยแต่ แต่ แต่~พี่ซิมอัพลง Sbook จ้า ไม่พอยังอวดว่าไข่เจียวที่เธอทำอร่อยเว่อร์วังถึงขั้นต้องขอเติม อะเคร!! เข้าใจนะว่าอยากอวยแฟนเข้าครัวทำอาหารให้กิน แต่พี่ซิมคะ พี่ซิมต้องตั้งสติก่อนโพสต์นิดหนึ
พอได้กัน ความหวานที่มีให้กันก็ยิ่งเพิ่มขึันเป็นทวีคูณ พี่ซิมติดเธอ ส่วนเธอก็ติดพี่ซิมไม่แพ้กัน จะไปไหน ทำอะไร ก็จะหิ้วกันไปเป็นแพคคู่ตลอด คือแบบมีความสุข คือแบบยิ้มจนตาเป็นสระอิ นี่สินะที่เขาเรียกว่าโมเมนต์ดีๆ ของคนมีแฟน มีสิบให้ร้อย มีร้อยให้พัน แค่นั่งมองตากันหัวใจดวงน้อยก็พองฟู ถ้าเป็นไปได้อยากจะให้เวลาในหนึ่งวันมีมากกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมง เธอจะได้ชวนพี่ซิมทำนู่นนี่นั่นด้วยกันให้ชุ่มปอดไปเลยอย่างว่า...คนมันมีความรักอะไรมันก็ดีไปหมดแน่นอนเธอมีความสุขจนล้นออกมาทางดวงตา แต่ก่อนเธอซื้อไอศกรีมมา เจอไอ้เกมส์แย่งกินแค่คำเดียว ย้ำว่า "คำเดียว" โมโห หัวฟัดหัวเหวี่ยง โวยวายร่ำร้องให้มันซื้อมาชดใช้เป็นสองเท่า แต่พอพี่ซิมขอแบ่งกินบ้าง โอ้ย!! ได้ค่ะ พิชชาป้อนให้เลย เรียกได้ว่าแบ่งความสำคัญอย่างชัดเจน จนไอ้เกมส์ถึงกับตัดพ้อใส่เธอว่า"กูมันหมาหัวเน่า"แหมๆ ทีมึงมีแฟน กูก็ไม่ต่างกับหมาหัวเน่าเหมือนกัน พิชชาอยากพูดตอกกลับไปอย่างนั้น แต่ก็นะ...แอบสงสารที่มันกำลังเครียด คิดหนัก เพราะกำลังตกอยู่ในสถานะ "อึดอัด" กับเพื่อนสนิท ซึ่งก็ไม่ใช่ใคร แต่คือ "อีขิง" ที่พอโสดปุ๊บ เสน่ห์ก็พุ่งแรง จนมีหนุ่มๆ ต่าง
พอได้รับคำอนุญาต คนที่รอมานานก็รีบจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเอง กล้ามเน้นๆ กับซิคแพ็คแน่นๆ ทำเอาพิชชาตาลุกวาว หายใจไม่ทั่วท้อง ทั้งเขิน ทั้งตื่นเต้น ซึ่งซิมก็พอมองออก แก้มแดงๆ ของพิชชาดูน่ารัก น่าหยิก จนเขาอดที่จะกดจูบลงไปไม่ได้"เขินพี่เหรอครับ"โอ้ย!!ยังจะถามอีก หน้าฉันแดงยิ่งกว่าตูดลิงแล้วเนี่ย พิชชาคิดในใจ และเพราะเขินอยู่เป็นทุนเดิมไงก็เลยไม่กล้าสบตาตรงๆ เธอเลยเลือกที่จะมองลงต่ำ และสิ่งที่เจอก็ทำเอาเธอถึงกับอุทานในใจ เพราะไม่คิดว่าไอ้นั่นของพี่ซิมมันจะพองตุงเป้ากางเกงขนาดที่ว่าถ้าขยับเพียงนิดก็อาจจะซิปแตกได้เลยยิ่งเห็นท่าทางเงอะงะของแฟนสาว เขาก็ยิ่งเอ็นดู นึกอยากแกล้งขึ้นมาตงิดๆ ก็เลยกระเซ้าแหย่ไปขำๆว่า "จับไหม" โอ้ย!! นาทีนี้บอกเลยว่ามวลความร้อนพวยพุ่งจนแก้มร้อน หูร้อนไปหมด พี่ซิมในเวอร์ชั่นเปลือยอก โชว์หุ่น เป็นอะไรที่ดีต่อตา แถมน้ำเสียงแหบพร่ามีอารมณ์ก็ดีต่อใจ"...."ถึงเธอจะเป็นคนมั่นๆ ใจถึง แต่ใครมันจะบ้าก๋ากั๋นตอบไปว่า "จับค่ะ" พิชชาส่ายหน้ารัวๆ เธอยังมือใหม่ ประสบการณ์ต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก ได้แต่ภาคทฤษฎี ส่วนภาคปฏิบัติติดลบ แค่เห็นไอ้นั่นที่กำลังตุงคับเป้ากางเกงของพี่ซิมก็ใจเ
ซิมมองใบหน้าสวยที่ดูตั้งใจในการเลือกกล่องถุงยางหลากสีตรงหน้า เขาไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่มันก็นะ...อดคิดไม่ได้ คำพูดของเธอสวนทางกับการกระทำ บางทีคำว่า "กินขนม" อาจเป็นศัพท์ใหม่ๆ ที่ผู้หญิงเขาใช้กันมั้ง บอกตัวเองที่กำลังใจเต้นเมื่อเห็นพิชชาอยู่ๆ ก็หยิบกล่องที่มีรีวิวดีที่สุดมาถือไว้แล้วจะให้ผมคิดยังไง??ในเมื่ออันที่พิชชาหยิบมา มันมีความหมายแอบแฝงที่รู้กันในกลุ่มผู้ชายว่า "กินฉันสิ!!"พิชชาพร้อมแล้ว??ถามตัวเองที่พยายามหักห้ามใจ สะกดจิตตัวเองทุกวันว่าต้อง "รอ" ถ้าหากพิชชาไม่ยินยอมพร้อมใจ เขาก็จะไม่ทำ มากสุดก็แค่จูบ ใช่ครับ!! จูบหอมหวานแต่ทรมานช่วงล่างสุดๆ ไปเลย มือคือทางออก แต่ทำไงได้ รักน้อง อยากทนุถนอมน้อง ก็เลยทนเมื่อยมือ ถ้าเพื่อนเขารู้คงพากันหัวเราะเขาจนกรามค้างแม่ง!! หล่อก็หล่อ แต่ต้องพึ่งจินตนาการเฮ้อ!! กูล่ะสงสารมึงจริงๆนั่นล่ะครับ!! คำพูดของพวกมัน มันเห็นเป็นเรื่องตลก ขบขัน และจะล้อยันผมเรียนจบ ดังนั้นผมจึงไม่คิดจะเอาเรื่องส่วนตัวไปปรึกษาให้พวกมันล้อหมดที่ยืน ในเมื่อพูดกับเพื่อนไม่ได้ สุดท้ายก็เลยต้องไปปรึกษาพี่สาว ตอนฟังคำแนะนำ มีช่วงเวลาหนึ่งที่ในหัวแว่บขึ้นมาว่า "กู
รู้จักนิสัยเพื่อนดีก็เลยใส่ไฟไปเยอะหน่อย!!ขิงคิดในใจขณะพิมพ์ข้อความกระตุ้นให้เพื่อนสนิทกระตือรือร้นในความสัมพันธ์ที่ราบเรียบประดุจเส้นตรง แฟนกันนะจ๊ะไม่ใช่เพื่อน ถามจริง!! ไม่อยากกินกันหรืออย่างไร งงในงง "ไม่แน่ใจว่าพร้อมไหม แต่ลองดูก็ได้"มุมปากสีแดงยิ้มพอใจเมื่อเห็นข้อความที่เพื่อนส่งมา เฮ้ย!! ยุขึ้นเว้ย ขิงกำมือพร้อมกับทำท่า "เยส" เบาๆ งานนี้เธอเชียร์อีพิชสุดตัว มีแฟนหล่อ งานดีทั้งที ก็ควรทำให้ตกเป็นสมบัติของเราทั้งกายและใจ ภาพพจน์กุลสตรีที่เคยสร้างไว้กูแนะนำว่า มึงแกล้งทำเป็นลืม หรือไม่ก็ทิ้งไปเลย ของดี มีน้อย ถ้ามัวยึกๆ ยักๆ สุดท้ายเดี๋ยวก็ถูกคนอื่นที่จ้องคาบไปแดกแบบไม่รู้ตัว แล้วจะมานั่งร้องไห้โฮทีหลังก็ไม่ทันพอพิชชาตอบ "ตกลง" ขิงก็ไม่รอช้าที่จะอธิบายแผนการ ในฐานะ "กูรู" บอกเลยว่าเธอตั้งใจและแน่วแน่มาก งานนี้ทุ่มสุดตัว จัดหนักๆ เพราะเป้าหมายคือ อยากให้เพื่อนได้ อยากให้เพื่อนโดน ไม่อย่างนั้นอีพิชคงได้นอนเหี่ยวแห้งเหมือนดอกไม้ที่ไม่ได้รับการดูแล เติมน้ำบ้าง อะไรบ้าง จะได้สดชื่น สดใส แหมๆ เธอไม่ได้ลามกนะ เธอแค่เปรียบเทียบเฉยๆ น้ำก็คือน้ำ เข้าใจตรงกันนะจ๊ะทุกคน แผนนี้บอกเลยว่าป
พออยู่ในโหมดแฟน ความหวานของพี่ซิมก็เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เช้าไปส่ง เที่ยงมารับกินข้าว เย็นชวนดูหนัง เดินห้างต่อ เรียกได้ว่าตัวติดกันสุดๆ ถามว่าแฮปปี้ไหม บอกเลยว่าแฮปปี้มาก~ อยากกินอะไร อยากได้อะไร ขอแค่ให้บอก พี่ซิมจัดให้หมด ขนาดเธอบอกว่าเกรงใจ พี่ซิมยังไม่เพลาลงเลย สายเปย์ที่ว่าแน่ๆ ยังต้องแพ้ให้ซิมโอนไวบอกเลย"กินไอศครีมไหมคะ"คนตัวเล็กเอ่ยชวนเสียงใส วันนี้พี่ซิมไม่มีเรียนบ่าย ส่วนเธอก็เพิ่งทำแล็ปเสร็จ เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน อยากหาอะไรเย็นๆ กระแทกปาก และแน่นอนว่าพี่ซิมที่มานั่งรอใต้ตึกคณะก็ตอบตกลง แฟนอยากกินอะไร ตามใจทุกอย่าง ล่าสุดเธอก็เพิ่งลากพี่ซิมไปกินบุฟเฟ่ต์ทะเลเผาแบบจัดหนักจัดเต็ม อันนั้นก็อร่อย อันนี้ก็อร่อย อยากกินไปซะหมด เรียกได้ว่าพออยู่ในโหมดแฮฟบอยเฟรนด์ (have boyfriend) กระเพาะอาหารของเธอก็ลัลล้าเกินเบอร์ ซึ่งพี่ซิมก็ดี๊ดี!! สนองด้วยการพาเธอไปทุกที่ กินฟรีทุกร้าน enjoy eating สุดๆ ไปเลย"เอาสตอเบอรี่ซันเดย์ค่ะ"พิชชาสั่งไอศกรีมรสที่ชอบ ก่อนจะหันมาถามแฟนหนุ่มที่นั่งเฉยๆ ก็หล่อ หล่อถึงขั้นที่ว่าสาวๆ ในร้านพร้อมใจกันมองเป็นตาเดียว แหมๆ ขนาดมากับเธอนะยังจ้องขนาดนี้ ถ้าพ







