LOGINใครอ่ะ
ไม่เห็นจะรู้จัก ไม่จริงใช่ไหม และอีกบลา บลา บลา ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าล้วนแต่เป็นคอมเม้นท์เชิงลบ พิชชามองจำนวนเพื่อนที่แอดมาหาแล้วก็ถอนหายใจ คือมึงงงง!! พอพี่ซิมแท็กมาไม่ถึงชั่วโมงจากเพื่อนใน Sbook ที่มีแค่หลักร้อย ตอนนี้ใครก็ไม่รู้แอดมาขอเป็นเฟรนด์เกือบหลักพัน ดูก็รู้ว่าสายเผือก อยากเสือก ไม่ได้อยากรู้จักเธอจริงๆ หรอก อ่อ!! ลืมบอกไปว่าเธอไม่ได้หยิ่งนะแต่แค่ชอบความเป็นส่วนตัวเฉยๆ ดังนั้นคนที่แอดมารัวๆ ก็เชิญอยากรู้จนนอนไม่หลับไปเลย อีพิชชชชช!! ข้อความที่เด้งมาในไลน์ ดึงความสนใจจากพิชชาที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้ก้มลงมอง เป็นอีขิงที่พิมพ์มาหา ตามมาติดๆ ด้วยไอ้เกมส์ที่ส่งสติ้กเกอร์หน้าหมีตกใจ ถึงจะยังไม่มีใครถามเปิดประเด็น แต่เธอก็พอจะเดาออกว่าเพราะสาเหตุอะไรพวกมันถึงได้พร้อมใจกันส่งข้อความมาหาเธอในเวลานี้ กูมีแฟนแล้ว!! นี่คือคำตอบที่พิชชาคิดเตรียมไว้สำหรับเพื่อนสนิท อันที่จริงไม่ได้อยากโกหก แต่เพื่อความสมจริง จะต้องไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยสักคน เพราะในข้อตกลงบอกไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า "ห้ามให้ใครรู้" ดังนั้นถึงจะเป็นเพื่อนเธอก็ต้องปิดปากเงียบไว้ก่อน เมื่อไหร่ ตอนไหน ทำไมฉันถึงไม่รู้เลย คำถามที่ยิงมารัวๆ ทำเอาพิชชาต้องพิมพ์ตอบเพื่อนจนมือหงิก เธอแต่งเรื่องโกหกไปว่าเจอกับพี่ซิมที่ห้องสมุด พี่ซิมเข้ามาขอไลน์เธอก่อน จากนั้นก็คุยสานสัมพันธ์กันเรื่อยมา กูไม่เชื่อ!!! เป็นไอ้เกมส์ที่พิมพ์ขัดขึ้นมา และมันก็ทำให้นิ้วที่กำลังพิมพ์คำโกหกยาวเหยียดต้องชะงักไป ดวงตาคู่สวยไหวระริกเหมือนคนถูกจับได้ นี่เธอโกหกไม่เนียนเหรอ ได้แต่ถามตัวเองที่แอบหยิบเอาพล็อตนิยายที่เพิ่งอ่านจบไปมาเติมแต่งเป็นเรื่องราวความรักน้ำเน่าของตัวเอง มึงหาว่ากูโกหกเหรอ พิชชารีบพิมพ์แย้ง ในหัวคิดหาคำแก้ตัวร้อยแปดเผื่อเอาไว้ ป่าว!! กูก็แค่ไม่อยากเชื่อว่าสเป็คของพี่ซิมจะเป็นมึง มึงกับพี่เขาคือแบบเหมือนอยู่กันคนละโลกอ่ะ ไอ้ปากหมา ทำไมถึงเป็นกูไม่ได้วะ อยากจะตบปากเพื่อนแรงๆ สักที โทษฐานทำให้ความมั่นใจของเธอถดถอย ก็รู้ว่าพี่ซิมหล่อ ก็รู้ว่าพี่ซิมเท่ แต่ไม่ต้องพูดความจริงอันเจ็บปวดกับเธอก็ได้ไหม เอาเถอะ บางทีพี่เขาอาจชอบของแปลก เกมส์พิมพ์พร้อมกับส่งสติ้กเกอร์หมีชูนิ้วให้กำลังใจ ซึ่งเธอก็ได้แต่แอบก่นด่าในใจว่า "ไอ้เพื่อนเลว" แปลกตรงไหนวะ มึงไม่เห็นเหรอไงรูปอีพิชเมื่อวานตอนถอดแว่นน่ารักออก ถ้ามึงมีแฟนกูก็ดีใจ แต่กูขอเตือนมึงไว้ก่อนนะว่าแฟนคลับพี่ซิมเยอะ ระวังหัวจะปวดไม่เว้นแต่ละวัน คำเตือนของขิงใช่ว่าเธอจะไม่เห็นด้วย เพราะเธอเองก็เพิ่งโดนตบมาสดๆ ร้อนๆ ไม่ได้อยากหาเรื่องใส่ตัวนะ แต่ทำไงได้ล่ะ!! ในเมื่อจำนวนเงินที่พี่ซิมเสนอมาให้มันล่อตาล่อใจให้ตอบตกลงเอามากๆ ซึ่งพอคิดทบทวนอยู่หลายรอบ คำตอบก็เลยจบลงที่ "say yes" ในเมื่อเธอเองก็ยังว่าง ก็เลยคิดว่าควรจะใช้ความโสดที่มีตรงนี้ให้เป็นประโยชน์ ถามว่าเธอทำผิดไหม ตอบเลยว่า "ไม่" งานคือเงิน เงินคืองาน เธอก็แค่ทำงาน ในตำแหน่ง "แฟน" เฉยๆ ถือว่าช่วยพี่เขาไง พิชชาคิดเข้าข้างตัวเองที่พอหันไปมองกระจกก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา ดูท่าเธอคงต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดูเหมาะสมกับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นเดือนที่ทอประกายให้ความสว่างแก่คณะวิศวะซะแล้ว #แต่งหน้า #เปลี่ยนแปลงตัวเอง #ลุคส์สวยใส อินเทรนด์ คำค้นสุดฮิตมากมายกำลังถูกพิมพ์รัวๆ จากปลายนิ้วของพิชชา เธอนั่งอ่านทุกประโยคอย่างตั้งใจ เด็กเรียนอย่างเธอ พอตั้งใจว่าจะทำอะไร แล้วมันก็ต้องทำให้ดีและเป๊ะที่สุด คำแนะนำอันไหนที่ว่าดี คำแนะนำอันไหนที่ว่าได้ พิชชาไม่รอช้าที่จะจดใส่สมุดโน้ต และลองทำตามทีละข้ออย่างตั้งอกตั้งใจ เริ่มแรกคือ "แว่น" ที่ใส่มานาน วันนี้เธอคงต้องโยนทิ้งไปแบบจริงๆ จังๆ สักที พิชชาคิดพร้อมกับหยิบคอนเทคเลนส์หลากสีใส่ตะกร้า ก่อนจะเดินไปคิดเงิน ซึ่งเงินที่ได้มาจากพี่ซิมทำให้เธอกล้าพอที่จะลงทุนซื้อเครื่องสำอางมาลองแต่งตามบิวตี้บล็อกเกอร์ โอเค ตรงนี้เสร็จแล้ว!! หญิงสาวก้มมองข้าวของในถุงที่เธอซื้อมา ทุกอย่างที่เธอจดมาได้ครบตามที่ต้องการแทบไม่มีตกหล่นสักชิ้นเดียว พิชชายิ้มพอใจก่อนจะเดินตรงไปกดเงินที่ตู้เพิ่มอีกสามพัน เธอเอาของที่ซื้อโยนไปเบาะหลัง และกด GPS ค้นหาเส้นทางเพื่อที่จะไปยังร้านทำผมสุดฮอตที่มีรีวิวดีและคิวแน่นที่สุดในย่านนี้ "อยากได้ทรงอะไรคะน้อง" ช่างทำผมถามคนที่กำเงินในมือ "หนูมีงบสามพัน พี่จัดเต็มให้หนูได้เลย" พิชชาบอกกับช่างทำผมที่ส่งยิ้มให้เธอ ช่างคนนี้เธอเห็นในรีวิวว่าฝีมือดีสุดในร้าน เธอก็เลยยอมนั่งรอเป็นชั่วโมงจนกว่าช่างจะว่าง และบอกให้ช่างช่วยจัดเต็มให้แบบไม่ต้องกั๊ก สีหน้ามุ่งมั่นบ่งบอกว่าอยากสวยของเธอ ทำให้ช่างนึกเอ็นดู ก่อนจะบอกเธอให้มั่นใจว่า "พี่จะทำให้หนูสวยจนแฟนจำไม่ได้เลย" พิชชาพยักหน้า ในใจคือคาดหวังสุดๆ รอคอยผลที่จะออกมา และคิดว่าทำออกมาจะต้องสวยมากแน่ๆ ระหว่างย้อมสีผมเธอก็เลยเผลอหลับไป พอตื่นขึ้นมา ฉิบ*** ทำไมหัวทองขนาดนี้เนี่ย!! "พะ....พี่คะ" ปลายเสียงเริ่มสั่น เมื่อเห็นหัวของตัวเองที่ตอนนี้กลายเป็นสาวฝรั่งจ๋า "ทำไมคะคุณน้อง" ช่างผมตอบอย่างอารมณ์ดี ขณะมือก็กำลังวุ่นวายกับหัวของเธอ "พี่จะทำสีนี้ให้หนูจริงๆ เหรอคะ" แววตาหวั่นๆ ของพิชชาทำช่างหลุดขำออกมา ก่อนจะอธิบายให้เธอฟังว่า "คุณน้องไม่เคยทำสีผมใช่ไหม" "ค่ะ นี่เป็นครั้งแรก" พิชชาตอบพลางมองสีผมของตัวเองอีกครั้ง ดูยังไงมันก็ไม่เข้ากับผิวขาวๆ ของเธอเลย มันดูแรงเกินไป ถ้าไปเรียน อาจารย์คงได้มองเธอจนตัวพรุนแน่ๆ "ไม่ต้องตกใจไป พี่ก็แค่กัดสีเฉยๆ สีผมที่จะทำจริงๆ คือสีนี้ค่ะ สีฮาเซลนัท สวยนะคะ เหมาะกับผิวของน้องด้วย มันจะทำให้หน้าน้องดูหวานขึ้น เชื่อใจพี่ ไม่ต้องกลัว หัวของใครที่ผ่านมือพี่รับรองว่าสวยปังเว่อร์ทุกคน" ช่างสาวประเภทสองบอกกับพิชชาที่เริ่มมีสีหน้าสบายใจขึ้นเยอะ เมื่อได้ยินว่าสีที่เธอเห็นตอนนี้ไม่ใช่สีจริง เธอยิ้มเขินๆ ให้กับช่างก่อนจะล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูอะไรไปพลางๆ แก้เบื่อ แต่ดูได้ไม่เท่าไหร่ เสียง "ติ้งๆ" ของไลน์ก็ทำให้พิชชาต้องขมวดคิ้วมุ่น อีพิชชชชชช มึงเห็น Sbook ยัง รีบเข้าไปดูของพี่ซิมด่วนๆ ข้อความที่เด้งขึ้นมารัวๆ ของขิงทำเอาพิชชาต้องรีบกดเข้าไปดูด้วยความอยากรู้ คิดว่าพี่ซิมคงโพสต์เรื่องทั่วไปมั้ง แต่ที่ไหนได้ มันเกี่ยวข้องกับเธอเต็มๆ #เพลงนี้เพื่อพิชชา ดวงตาคู่สวยเบิกโต เมื่อเห็นคลิปที่พี่ซิมนั่งเล่นกีต้าร์ในห้องนอน และปากก็ร้องเพลงรักที่กำลังฮิตติดท็อปชาร์ทให้กับเธอ นาทีนี้คงต้องยอมรับตรงๆ ว่าพี่ซิมมีเสน่ห์จริงๆ ไม่ใช่แค่เบ้าหน้าเท่านั้นนะที่ยืนหนึ่ง แต่น้ำเสียงก็ถือได้ว่าไม่เป็นสองรองใครเลย พิชชาคิดชื่นชมในใจขณะนั่งดูคลิปที่มียอดคนกดเข้าดูเยอะมาก เธอเกือบจะหวั่นไหวแล้วเชียว ถ้าหากไม่เตือนสติตัวเองตลอดว่านี่มันก็แค่การแสดงละครเพื่อตบตาให้สมจริง อย่างว่าแหล่ะ!! คนหล่อ พอลุกขึ้นมาทำอะไรที่ธรรมดาๆ แต่มันกลับดูดี ดูเท่ไปซะหมด จากนี้ไปเธอควรต้องระวังตัวให้ดี เพราะผู้ชายอย่างพี่ซิมจัดได้ว่าเป็นวัตถุอันตรายที่มีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจมากจริงๆ พี่ซิมคลั่งรักมึงหนักมาก อิจฉา นาทีนี้กูต้องยอมว่ะ!! ขิงยังส่งข้อความมาไม่หยุด ถึงจะเป็นแค่แฟนปลอมๆ แต่มันก็เรียกรอยยิ้มจางๆ จากริมฝีปากของเธอได้ พิชชาลื่อนสายตาลงไปอ่านคอมเม้นท์ด้านล่างที่ล้วนแต่อิจฉาเธอ โอ้ย!! รีบเลิกกันเลย พี่ซิมไม่ควรมีคนเดียว พิชชาไหนวะ ถ้าไม่สวยนะ กูพร้อมแย่ง!! แล้วแต่ละอันนี่คือแบบ ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีเลย แต่ช่างเถอะ ในเมื่อตกปากรับเงินมาแล้ว เธอก็ควรทำหน้าที่ "แฟน" ให้ดีที่สุด ในเมื่อพี่ซิมแสดงว่าคลั่งรักเธอหนักขนาดนี้ เธอเองก็ควรจะคลั่งรักตอบบ้าง ดังนั้นทรงผมที่เธอเลือก ก็เลยเป็นทรงที่ผู้ชายทุกคนต่างลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า "น่ารักสุโค่ย" หน้าม้าแอ๊บแบ๊ว ดัดปลายเบาๆ นี่ล่ะคือทรงในฝัน แต่ก่อนไม่กล้าทำ เพราะคิดว่าแบ๊วคิกขุอาโนเนะเกินไป แต่พอลองถามช่างว่าเข้ากับเธอไหม ช่างตอบมาว่า "เข้ามากกกกก!!!" โอเค!! ฉันเชื่อสายตาช่าง พิชชาคิดพลันตอบไปด้วยแววตามุ่งมั่นว่า "จัดไปเลยค่ะพี่" กว่าสองชั่วโมงกับผมทรงใหม่ เธอมองตัวเองในกระจกแบบไม่ค่อยเชื่อสายตานัก เพราะไม่คิดว่าแค่เปลี่ยนทรงผมก็ทำให้รูปลักษณ์ภายนอกของเธอเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ ท่าทางตะลึงๆ ของหญิงสาวทำเอาช่างอมยิ้มด้วยความเอ็นดู ตั้งแต่เธอเห็นเด็กสาวคนนี้เดินเข้ามาในร้าน มือของเธอมันก็คันยิกๆ และใช่เลย!! เธอคิดไม่ผิดจริงๆ ว่าเด็กสาวคนนี้หน้าตาดี แต่แค่ถูกแว่นตาปิดบังความสวยจนมิด ไม่พอไอ้ผมรวบตึงที่โชว์หน้าผากให้เห็นสามร้อยหกสิบองศามันคืออะไร มันทำให้หน้าของหนูดูแก่กว่าป้าข้างบ้านซะอีก และถึงเธอจะติไปก็คงเท่านั้น ถือว่ามาหาถูกคน ในเมื่อบอกว่าจะช่วยเปลี่ยนลุคส์ให้ เธอก็จะทำเต็มที่ เบ้าหน้าดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ซึ่งสายตาเธอบอกเลยว่าไม่เคยพลาด นางงามกี่คนต่อกี่คนที่เธอแปลงโฉมให้ล้วนแต่เดินเฉิดฉายเปล่งออร่า ดังนั้นน้องหนูคนนี้ก็ควรจะเดินตามรอยเท้าพี่ๆ นางงามไปติดๆ ช่างที่พกความมั่นใจมาเต็มร้อยคิดพลางจัดแต่งทรงผมให้คนตรงหน้าอย่างสุดฝีมือ งานนี้ถ้าไม่สวยก็ให้มันรู้ไป!! "ถ้าถูกใจ ก็จงมั่นหน้า เชิดคาง แล้วถ่ายรูปอัพลงอินสตา หรือไม่ก็ Sbook โปรโมทผลงานให้พี่ด้วยนะคะคุณน้อง" พิชชาพยักหน้าขณะขยับเอียงหน้าซ้ายที ขวาที เพื่อหามุมสวยๆ ถ่ายรูปเซลฟี่ตัวเอง มุมนี้ก็ได้ มุมนี้ก็เริ่ด โอ้ย!! ฉันชอบผมทรงนี้ที่สุดเลย หญิงสาวยิ้มก่อนจะกดถ่ายรูปตัวเองรัวๆ ภาพนี้เธอตั้งใจอัพลงอินสตา พร้อมกับ #ช่างฝีมือดีโปรโมทให้ร้าน ส่วนอีกภาพที่ทำนิ้วเป็นรูปมินิฮาร์ทพร้อมกับรอยยิ้มสดใส เธอตั้งใจอัพลง Sbook และแท็กชื่อของแฟนหนุ่มพร้อมกับแคปชั่นชวนให้รู้สึกคันยุบยิบหัวใจว่า #ไม่รักไม่ได้แล้ว เอาน่ะ!! เพื่องาน หญิงสาวบอกตัวเองที่พิมพ์ข้อความเลี่ยนๆ ชวนอ้วกลงไปใน Sbook ซึ่งเธอตั้งใจว่าจะโทรบอกพี่ซิมนะ แต่เพราะยุ่งๆ ก็เลยลืมไป จนกระทั่งถึงเวลาจะนอน ข้อความไลน์ก็เด้งขึ้นมาพร้อมกับข้อความจากใครบางคนที่ทำเอาเธอยิ้มไม่หุบเลย ทรงผมใหม่สวยดีนะ!! แต่แค่คำชมเฉยๆ คงยังไม่พอ เมื่ออยู่ๆ ก็มีข้อความเข้ามาว่ามีเงินโอนเข้าบัญชีของเธอห้าพันบาทพร้อมๆ กับข้อความในไลน์ที่เด้งตามมาติดๆ โดยไม่ต้องรอให้เธอสงสัย ค่าทำผม!! แหมๆ สายเปย์ก็ไม่บอก พิชชาคิดพลันส่งข้อความ "ขอบคุณค่ะ" ลงไป แน่นอนค่ะว่าเธอไม่คิดจะคืนส่วนต่างสองพันให้กับพี่ซิม ให้แล้วให้เลย ถือเป็นค่าเหนื่อยที่เธอไปนั่งทำผมสองชั่วโมง และพอเธอตื่นขึ้นมา ภาพที่เธอแท็กพี่ซิมเมื่อวานก็มียอดคนกดไลท์หลายพัน โอ้ย!! บอกเลยว่ามือไม้สั่น นี่เธอสวยขนาดนั้นเชียว แต่ที่ไหนได้.... พอกดเข้าไปดูข้อมูล คนที่เข้ามากดไลค์ภาพของเธอส่วนใหญ่ ก็คนที่พิมพ์คำว่า "แหวะ" เข้ามาในอินบ๊อคส่วนตัวทั้งนั้น อนิจจา.... มีแฟนหล่อใช่ว่าจะดี ตอนนี้เธอรู้สึกอย่างที่บอกจริงๆ"พี่ซิมจะไปไหน พิชจะกลับหอ"คนตัวเล็กโวยวายเมื่อเห็นรุ่นพี่ขับรถผ่านหน้ามหาวิทยาลัยไป เธอจ้องหน้าคนขับที่แสร้งทำหูทวนลม และบอกกับเธอเหมือนกับเป็นเรื่องปกติธรรมดาว่า"พี่หิวข้าว""ก็ไปส่งพิชที่หอก่อน แล้วพี่ค่อยไปกิน""กินคนเดียวไม่อร่อย""โอ้ย!! ก็ไปชวนเพื่อนพี่สิคะ""ไม่เอาเดี๋ยวพวกมันสงสัย"ซิมส่ายหัว เพราะเขารู้นิสัยของไอ้พวกนั้นดี พอเขามีแฟนปุ๊บ ต่อมเสือกของพวกมันก็ทำงานปั๊บ อยากรู้ไปซะหมดว่า "ผู้หญิง" ที่มาเป็นแฟนเขาคือใคร เรียนปีไหน ชื่ออะไร และที่สำคัญคือพวกมันชอบจับผิด เขาขี้เกียจจะต้องมานั่งตอบคำถามว่า "เมื่อคืนเป็นไงวะ" ก็เลยจบปัญหาด้วยการหนีหน้าพวกมันไปหนึ่งวันถ้วน ซิมคิดก่อนจะพูดกับคนหน้าหงิกต่อด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ฟังรื่นหูแต่อยู่ๆ กลับกระตุกหัวใจคนฟังให้เต้นแรงว่า"พี่อยากไปกินข้าวกับแฟน"คำพูดที่มาพร้อมรอยยิ้มจับหัวใจนั้นทำเอาพิชชาพูดไม่ออก หัวมันเบลอไปชั่วขณะ กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็นะ....เผลอเคลิ้มไปกับคำว่า "แฟน" เกือบห้าวินาทีได้"แฟนปลอมๆ ค่ะ"พิชชาย้ำเสียงเข้ม ก่อนจะผินหน้าไปทางหน้าต่าง แกล้งทำเหมือนว่าชมวิวข้างทางไปเรื่อยๆ ถ้าไม่เมาค้าง...ก็คงนอนน้อยเกินไป!!หญิง
ความวุ่นวายไม่ได้มีแค่ใน Sbook เพราะพอพิชชาก้าวเท้าเข้าคณะ เพื่อนๆ และรุ่นพี่ที่สนิทก็รุมเข้ามาหาเธอประหนึ่งกำลังถูกฝูงผึ้งโจมตีจริงเหรอน้องพิชกูอิจฉาตาไหม้แล้วเนี่ยฟาดของแรร์ไอเท็มเลยนะอีพิชซึ่งแน่นอนว่าคำถามที่ออกมาจากปากคนสนิทส่วนใหญ่ก็จะเป็นไปในแนวที่ดี พิชชายิ้มเขินๆ เมื่อแต่ละคนยิงคำถามมาให้เธอตอบรัวๆ เอาน่ะ! เธอเองก็เตรียมคำตอบไว้แล้ว ดังนั้นบทนิยายรักน้ำเน่าจึงได้เริ่มต้นเล่าอีกครั้ง ทุกคนทำตาโต เชื่อไหมไม่รู้ แต่เธอก็พยายามเล่าให้เนียนไม่ให้หลุดโบ๊ะที่สุดแล้วจริงๆ"พี่ว่าแล้วเชียว!!!!"พอถูกขัดปุ๊บ คำว่า "แย่แล้ว!!" ก็ผุดขึ้นมาในใจของพิชชาปั๊บ ถ้ารุ่นพี่จับได้ว่าเธอโกหกเงินหกหมื่นได้หลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาแน่ๆ หญิงสาวคิดเมื่อถูกสายตาของรุ่นพี่จ้องมองมาราวกับว่ากำลังจับผิดเธอ และความอึดอัดนี้มันก็ทำให้ลำคอของเธอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงไป"วะ...ว่าอะไรคะ"พิชชาฝืนยิ้มถามออกไปทั้งที่ใจคือแบบระแวงหนักมาก "ก็คิดอยู่ว่าทำไมน้องพิชชาถึงได้สวยขึ้นผิดหูผิดตาขนาดนี้ ที่แท้กำลังมีความรักนี่เอง"คำแซวของรุ่นพี่ทำเอาพิชชาลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ที่แท้...เธอก็คิดมากไปเอง
ใครอ่ะไม่เห็นจะรู้จักไม่จริงใช่ไหมและอีกบลา บลา บลาซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าล้วนแต่เป็นคอมเม้นท์เชิงลบ พิชชามองจำนวนเพื่อนที่แอดมาหาแล้วก็ถอนหายใจ คือมึงงงง!! พอพี่ซิมแท็กมาไม่ถึงชั่วโมงจากเพื่อนใน Sbook ที่มีแค่หลักร้อย ตอนนี้ใครก็ไม่รู้แอดมาขอเป็นเฟรนด์เกือบหลักพัน ดูก็รู้ว่าสายเผือก อยากเสือก ไม่ได้อยากรู้จักเธอจริงๆ หรอก อ่อ!! ลืมบอกไปว่าเธอไม่ได้หยิ่งนะแต่แค่ชอบความเป็นส่วนตัวเฉยๆ ดังนั้นคนที่แอดมารัวๆ ก็เชิญอยากรู้จนนอนไม่หลับไปเลยอีพิชชชชช!!ข้อความที่เด้งมาในไลน์ ดึงความสนใจจากพิชชาที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้ก้มลงมอง เป็นอีขิงที่พิมพ์มาหา ตามมาติดๆ ด้วยไอ้เกมส์ที่ส่งสติ้กเกอร์หน้าหมีตกใจ ถึงจะยังไม่มีใครถามเปิดประเด็น แต่เธอก็พอจะเดาออกว่าเพราะสาเหตุอะไรพวกมันถึงได้พร้อมใจกันส่งข้อความมาหาเธอในเวลานี้กูมีแฟนแล้ว!!นี่คือคำตอบที่พิชชาคิดเตรียมไว้สำหรับเพื่อนสนิท อันที่จริงไม่ได้อยากโกหก แต่เพื่อความสมจริง จะต้องไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยสักคน เพราะในข้อตกลงบอกไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า "ห้ามให้ใครรู้" ดังนั้นถึงจะเป็นเพื่อนเธอก็ต้องปิดปากเงียบไว้ก่อนเมื่อไหร่ตอนไหน
"ไม่ค่ะ!!"พิชชาตอบแบบไม่ต้องคิด ในเมื่อเธอไม่ได้ชอบก็ไม่มีเหตุผลที่จะคบกับผู้ชายที่หาเรื่องให้เธอ และอีกอย่างคือพี่เขาดูดีเกินไป หล่อจนน่ากลัว ถ้าลองคบกันมีหวังเธอได้นอนชอกช้ำระกำทรวงเพราะคงมีผู้หญิงหลายคนจ้องรอเสียบอยู่แน่ๆ พิชชาคิดหวั่นใจขณะมองหน้าหล่อๆ ของรุ่นพี่คณะวิศวะที่อยู่ๆ ก็เกิดเป็นบ้าอะไรไม่รู้ถึงได้มาขอคบกับเธอ เอาตรงๆ มันไม่เมคเซ้นท์เลยจริงๆ คนเพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงชั่วโมง จะให้คบกันทันทีบอกเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้ "ไม่คิดหน่อยเหรอ"เขาย้อนถามคนตัวเล็กยิ้มๆ และเธอก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิมว่า "ไม่" ซึ่งเขาก็ไม่ได้ผิดหวังหรือแปลกใจ เพราะที่ขอคบเธอ เขาไม่ได้คิดจะให้เธอมาเป็นแฟนจริงๆ สักหน่อย ก็แค่อยากหาคนที่ช่วยคอยกันท่าพวกผู้หญิงที่เข้ามาจีบ มาเกาะแกะเขาก็แค่นั้น ซึ่งคำตอบของเธอเป็นคำตอบที่เขาต้องการ เพราะนั่นแสดงว่าเธอไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว"งั้นถ้าพี่เสนอเงินให้ล่ะ"ว้อท!!!!นี่เธอหูไม่ได้ฝาดใช่ไหม หญิงสาวคิดพลันย่นหัวคิ้ว หรี่ตามองคนที่อยู่ๆ ก็เสนอเงินให้เธออย่างไม่น่าไว้ใจ คำพูดของพี่เขาพอลองเอามารวมเข้าด้วยกัน มันทำให้เธอคิดได้เพียงอย่างเดียว นั่นก็คือ...."ฉันไม่
คนนั้นก็มีแฟนคนนี้ก็มีแฟนโอ้ย!! เห็นแล้วหงุดหงิดพิชชาทำปากยื่น เมื่อถูกเพื่อนปล่อยลอยแพให้นั่งแกร่วอยู่คนเดียวหน้าโรงหนัง อุตส่าห์นัดกันดิบดี แต่พอถึงเวลาพวกมันกลับเห็นแฟนดีกว่าเธอซะงั้นน่าน้อยใจชะมัดเลย!!หญิงสาวพึมพำด้วยน้ำเสียงเซงๆ ก่อนจะส่งสติ้กเกอร์หมีน้อยชูป้าย "0K" กลับไปเป็นคำตอบพิช กูคงไปไม่ได้แล้ว แฟนกูงอนอีพิช แฟนกูไม่สบาย กูขอบายก่อนนะ!!ข้อความแรกคือเหตุผลของ "เกมส์" หนุ่มหล่อ หน้าใส หัวใจโอปป้า ที่พอมีแฟนสาวเป็นตัวเป็นตนปุ๊บ เพื่อนสนิทก็กลายร่างเป็นหมาหัวเน่าปั๊บ ลมหายใจเข้าออกของมันมีแต่คำว่า "น้องกิ้ฟ" ที่ขยันงอนมันวันละสามเวลา แต่อย่างว่า ตัวเล็ก นมโต สเป็กเกมส์ พอลองได้หลง มันก็แทบโงหัวไม่ขึ้น หน้ามืดตามัวเปย์ไม่ยั้ง เข้าใจนะว่าบ้านมึงรวย แต่มึงก็ควรมีสติบ้าง ไม่ใช่พอแฟนงอนแล้วแม่ง!! ร้อนรนต้องสรรหาของมาง้อ และแต่ละอย่างที่มันซื้อคือแพงมากจริงๆ จนบางครั้งเธอต้องบอกว่า "เพลาๆ ลงบ้าง" แต่อย่างว่าพอได้รัก พอได้หลง ทั้งพูด ทั้งเตือนยังไง มันก็เหมือนแค่ลมบางเบาที่พัดผ่านหู เอาเถอะ!!! ปล่อยมัน เธอคิดอย่างนั้นก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาอ่านข้ออ้างของ "อีขิง" เพื่อนสาวที่สนิ







