FAZER LOGIN“เจ้าดูแลน้องสาวข้าเช่นไรนางถึงได้ตั้งครรภ์ทั้งที่ยังไม่ได้ออกเรือนห๊ะ….ไปตามเจ้าอี้เฉินนั้นมาพบข้าเป็นมัน หรือท่านกันองค์ชายเจ็ดที่ล่วงเกินน้องสาวข้าจนนางตั้งครรภ์เช่นนี้” ตอนนี้เหวินหลงไม่อาจจะเก็บอารมณ์ที่คลุกกรุ่นของตนเองลงได้ เขาต่างมองหน้าลู่จินที่เอาแต่สั่นระริกหลบสายตาของเขา ร่วมถึงองค์ชายเ
จวนสกุลจาง เหวินหลงและองค์ชายเจ็ดยืนกระวนกระวายอยู่ข้างๆ กับหมอหลวงเพื่อรอฟังจากปากท่านหมอว่าหว่านถิงจะเป็นอะไรมากหรือไม่ ส่วนหว่านถิงนั้นนางยังไม่ฟื้นคืนสติดี ใบหน้างดงามดูซีดเซียวไม่ใช่น้อย องค์ชายเจ็ดแสนจะเจ็บปวดใจยิ่งนักหากว่าหว่านถิงเป็นอะไรไปเขาจะสังหารทุกคนที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเ
เทียนเฉิงไปที่จวนสกุลจางแต่ว่าเหวินหลงนั้นไม่ยอมให้เขาได้เข้าไปดูอาการของหว่านถิงเลย เขาที่ตัวเปียนจนหนาวเลยกลับมาที่จวนเสียก่อน และจื่อลั่วที่ทั้งเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นจึงตามมาดูอาการของท่านหญิงหว่านถิงเช่นกัน นางจึงเห็นว่าที่แท้จริงแล้วท่านแม่ทัพเทียนเฉิงนั้นรักท่านหญิงหว่านถิงมากแค
“ถิงถิงไม่” “พี่ใหญ่ลาก่อน” หว่านถิงยิ้มบอกลาแก่พี่ชายของนาง ก่อนจะหันมาสบตาคมของเทียนเฉิงที่มองมาที่นางจนเบิกโพลงเพราะความตกใจที่เห็นว่านางตัดสินใจปล่อยให้ตัวเองตกหน้าผาไป “ไม่นะ ถิงถิงไม่” ฟุ่บ…..วูวส์……ร่างของหว่านถิงลอยดิ่งลงที่หุบเหวต่อหน้าต่อตาของทุกคน เทียนเฉิงที่เห็นดั่งนั้นแทบเสียสติ เข
หัวหน้าชายชุดดำที่ยืนใช้ดาบจี้ลำคอของหว่านถิงกับจื่อลั่วชักรำคาญเทียนเฉิงที่มัวประวิงเวลาให้ยืดเยื้อเพื่อถ่วงเวลาให้คนขององครักษ์จางเหวินหลงมาช่วย พวกมันทุกคนคือคนของไทเฮาเสิ่นเหยาจึงไม่แปลกที่จะรู้จักพวกเขาเป็นอย่างดี ทั้งยังมีฝีมือยอดเยี่ยมอีกด้วย “อย่ามัวชักช้าอยู่เลย เจ้าจงเลือกเอาว่าจะให้สตรีน
จวนสกุลจาง เหวินหลงออกมาร่ำลาสหายรักที่หน้าจวนของตน ใบหน้าอันหล่อเหลายิ้มแย้มเอ่ยคำอำลาต่อสหายอย่างเป็นกันเองโดยไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนนั้นเทียนเฉิงไม่ได้นอนอยู่ในเรือนรับรองเลยสักนิด ส่วนเทียนเฉิงเองก็โบกมือลาสหายด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจเต็มใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ก็เพราะเมื่อคืนนั้นเขาได้เต็มพลังกับน้องส







