LOGINShare
บทที่ 121
Latest chapter
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 149
“ใช่แล้วน้องหญิงเจ็ด เหตุใดเจ้าจะต้องช่วยชีวิตชายผู้นี้ไว้ด้วย?”บรรดาพี่สะใภ้ก็สงสัยและไม่เข้าใจเหมือนกัน จึงถามย้ำอีกครั้งมู่หนิงเม้มริมฝีปาก ก่อนจะใช้ข้ออ้างเรื่องนิมิตความฝันมาอธิบายอีกครั้ง “คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ ก่อนหน้านี้ข้าฝันถึงเหตุการณ์หนึ่ง ในฝันข้าเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งช่วยชีวิตชาวบ้านนับพันหมื่นคนเอาไว้ เขาเป็นหมอเทวดา มีดวงตาสีฟ้าเหมือนน้ำแข็งและยังงดงามยิ่งกว่าท้องนภา ตอนนั้นข้าไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะในใต้หล้านี้ผู้ใดเล่าจะมีนัยน์ตาสีฟ้าแบบนั้น ทว่าเมื่อครู่ตอนที่เด็กหนุ่มคนนี้หันมองข้า ข้ากลับเห็นมันจริง ๆ เพื่อชีวิตของชาวบ้านนับพันหมื่น ดังนั้นข้าจึงต้องชีวิตเขา”ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ชาวต่างชาติตาสีฟ้ามีอยู่มากมายถมเถ ทว่าที่แห่งนี้คือต้าโจว การที่มีคนตาสีฟ้าแบบนี้ได้ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญเด็ดขาดยิ่งไปกว่านั้นโฉมหน้าของเขาก็ไม่เหมือนลูกครึ่งเลยสักนิด แต่เป็นใบหน้าของลูกหลานชาวต้าโจวอย่างบริสุทธิ์ไม่มีเจือปน ดังนั้นนางไม่มีทางจำผิด“ช่วยชีวิตชาวบ้านนับพันหมื่น?” ฮูหยินผู้เฒ่าโม่เลิกคิ้วขึ้น พลางเอ่ยด้วยความสงสัย “เป็นไปไม่ได้กระมัง ต่อให้เขาจะเป็นหมอเทวดา ช่วยชี
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 148
“ซวยแล้ว ฆ่าคนผิดจริงด้วย”หลังจากยืนยันแล้วว่าเด็กหนุ่มมีดวงตาสีฟ้าจริง มู่หนิงก็เกือบจะหน้ามืดหมดสติไปสวรรค์ ไยจะต้องกลั่นแกล้งนางเพียงนี้ด้วย“หนิงหนิง นี่เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”การกระทำของนาง ทำให้ทุกคนสับสนงงงันโม่จิ่นยวนเห็นนางโอนเอนเหมือนจะล้ม ก็รีบเข้าไปประคองนางไว้ทันที“ข้า…ข้าไม่เป็นอะไร”มู่หนิงฝืนกระตุกมุมปากผุดยิ้มบาง ๆ สื่อเชิงว่าตนเองไม่ได้เป็นอะไร ก่อนจะยื่นมือออกไปสำรวจลมหายใจของเด็กหนุ่มคนนั้น“รอดไป ยังหายใจอยู่ ยังช่วยชีวิตกลับมาได้”เสี้ยวพริบตาหลังจากรู้ว่าเด็กหนุ่มยังมีลมหายใจ มู่หนิงพลันโล่งใจขึ้นมาทันที“อะไรนะ น้องสะใภ้เจ็ดนี่เจ้าคิดจะช่วยชีวิตเขาหรือ?”บรรดาพี่สะใภ้ยิ่งมองเหตุการณ์ยิ่งรู้สึกไม่เข้าใจ ครั้นได้ยินนางเอ่ยว่าจะช่วยเด็กหนุ่มคนนี้ เสียงอุทานของทุกคนต่างก็ดังสูงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“น้องเจ็ด คนผู้นี้คิดจะฆ่าพวกเรา เหตุใดเจ้าถึงยังคิดจะช่วยชีวิตเขาอีก?”อวิ๋นชิงชิงเดินเข้ามา แล้วถามด้วยความประหลาดใจมู่หนิงเห็นเด็กหนุ่มอาการไม่สู้ดี ก็รีบหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมาจากมิติอย่างไม่รอช้า“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ทุกคนรีบมาช่วยกัน ต้องช่วยชีวิตเด็
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 147
โม่จิ่นยวนชี้กระบี่ยาวใส่เขา บุรุษสวมหน้ากากเอียงศีรษะเล็กน้อย “พวกเจ้าไม่กินหรือ? หากไม่กินถ้าอย่างนั้นข้าจะกินให้หมดเลย”เขาหิวมากจริง ๆตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ เขาไม่เคยกินอาหารที่อร่อยมากเพียงนี้มาก่อนหากมิใช่เพราะตาแก่นั่นตาย แล้วถ่ายทอดพลังทั้งหมดมาให้เขา กอปรกับไอ้ฮ่องเต้สุนัขนั่นมีรับสั่งให้เขาออกมาไล่ล่าคนสกุลโม่ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อใดถึงจะได้ออกมาจากหุบเขานั่นเสียทีบุรุษสวมหน้ากากเห็นพวกฮูหยินผู้เฒ่าสกุลโม่กับคนอื่น ๆ ยืนกันเป็นกลุ่ม ไม่มีใครนั่งลงกินข้าวกับเขาแม้แต่คนเดียว ก็รู้ทันทีว่าพวกนางกำลังกังวลว่าเขาจะลงมือทำร้ายพวกนางหรือไม่เขาจึงเอ่ยออกไปเชิงข่มขู่ “อย่ามัวแต่ยืน รีบมานั่งกินด้วยกันเร็ว ๆ ไม่อย่างนั้นข้าจะกินให้หมดเลย”เขาเป็นโรคเบื่ออาหาร ไม่ค่อยสนใจสิ่งใดมากนัก แต่สิ่งนี้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุด เท่าที่เขาเคยกินมาตลอดชีวิตตั้งแต่เล็กจนโตมาเลยบรรดาพี่สะใภ้เหลือบสายตามองมู่หนิง พอเห็นว่ามู่หนิงพยักหน้าให้พวกนาง ทุกคนถึงจะยอมนั่งลงร่วมรับประทานอาหารด้วยสีหน้าสงบนิ่ง“พอได้แล้ว ไม่ต้องโมโหแล้ว ท่านเก็บกระบี่เถิด แล้วไปกินข้าวด้วยกัน”มู่หนิงแย
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 146
“หนิงหนิง นี่เจ้า…”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่และบรรดาพี่สะใภ้ได้ยินคำพูดเช่นนี้ของนาง ก็ตกใจแตกตื่นจนต้องรีบหันมามองนางทันทีมู่หนิงมองทุกคน ก่อนจะขยิบตาให้พวกนางอย่างซุกซน แล้วเอ่ยเบา ๆ “ท่านแม่ พี่สะใภ้ทุกท่าน พวกท่านไม่ต้องกังวลใจไป ข้ามีวิธีของข้า”แม้วิธีนี้ออกจะเจ้าเล่ห์ไปเสียหน่อยทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าชีวิต จะร้ายกาจไม่ร้ายกาจ จะบริสุทธิ์ไม่บริสุทธิ์อะไรก็ช่าง ตราบใดที่สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้มันก็คือวิธีที่ดีแล้วทุกคนเห็นสีหน้าของนางแล้ว ก็รู้ทันทีว่าวิธีการนั้นหาใช่เรื่องที่ต้องสนใจ ตอนนี้ไม่ว่าวิธีนั้นจะดีหรือไม่ดีอย่างไรก็ช่าง ขอแค่ใช้ได้ผลก็เพียงพอแล้วทุกคนต่างพยักหน้า และมิได้พูดอะไรออกมาอีก แต่ให้ความร่วมมือกับนางอย่างเต็มที่ควบคุมสีหน้าของตนเองให้เป็นปกติที่สุดบุรุษสวมหน้ากากเมื่อได้ยิน ก็มองมู่หนิงพร้อมเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นสุดขีด “จริงหรือ? ข้าสามารถร่วมโต๊ะกินข้าวได้ด้วยจริงหรือ?”“จริงอยู่แล้วสิ”มู่หนิงพยักหน้าอย่างจริงใจจนไม่อาจจริงใจได้มากกว่านี้อีกแล้วโม่จิ่นยวนเลิกคิ้วเรียวดุจกระบี่อันองอาจขึ้นด้วยความสงสัย เขาไม่รู้ว่าในใจมู่หนิงตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ ทว่
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 145
พูดจบ เขาก็เปิดฉากโจมตีที่ดุเดือดยิ่งกว่าเดิม กำลังภายในแต่ละฝ่ามือที่ฟาดออกไป และวิชาฝ่ามือของบุรุษผู้นั้นใช้รับแรงปะทะ ก่อเกิดเสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว ฉากการต่อสู้นั่นดุเดือดถึงขีดสุดเงาร่างของพวกเขาสลับสับไขว้กันกลางอากาศ กระบวนท่าโจมตีรวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด ประหนึ่งพายุฝนคะนองคลั่ง เร็วมากเสียจนทำให้คนตาลายไปหมดนี่เป็นครั้งแรกที่มู่หนิงได้เห็นการประลองของสองยอดฝีมือกับตาตนเองจริง ๆ นางมั่นใจอย่างยิ่งว่า ครั้งนี้โม่จิ่นยวนมิได้ซ่อนพลังไว้แม้แต่น้อย เขากำลังมุ่งมั่นต่อสู้กับบุรุษสวมหน้ากากอย่างสุดหัวใจจริง ๆพละกำลังของบุรุษสวมหน้ากากสูสีกับโม่จิ่นยวน ภายในชั่วเวลาสั้น ๆ มิอาจตัดสินชี้ขาดได้ว่าระหว่างพวกเขาทั้งสองใครแพ้ใครชนะ“ข้าจะไปช่วยน้องเจ็ด”หยางซูหว่านเห็นโม่จิ่นยวนยังมิอาจตัดสินแพ้ชนะกับบุรุษสวมหน้ากากผู้นั้น ก็ลุกขึ้นพร้อมประกาศว่าจะไปช่วยเขา“พวกเราไปด้วย”พี่สะใภ้คนอื่นที่เหลือที่มีวรยุทธ์ ต่างชักกระบี่พกออกจากเอว หมายมั่นตั้งใจว่าจะเข้าไปช่วยด้วยกัน“หว่านหว่าน เหวินเหวิน พวกเจ้านั่งลงเถิด”ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นเช่นนั้น ก็กล่าวด้วยเสียงอ่อนโยนเมตตาพร้อมกับวิเคราะห
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 144
โม่จิ่นยวนเห็นการปรากฏตัวของเขา ก็ชักกระบี่พกประจำกายออกมาทันที และเหาะไปตรงหน้าเขา “ท่านติดตามพวกข้ามาตลอด ในที่สุดตอนนี้ก็ยอมเผยตัวออกมาแล้วหรือ”“คนผู้นี้ตามพวกข้ามาตลอดทาง?”บรรดาพี่สะใภ้ได้ยินดังนั้น พลันรู้สึกใจสั่นสะท้านคนผู้นี้เริ่มสะกดรอยตามพวกนางมาตั้งแต่เมื่อใดกัน?ตัวตนของเขาคือยอดฝีมือจากราชสำนักอย่างนั้นหรือ?หรือเป็นคนจากองค์กรนักฆ่าในหมู่ชาวบ้าน?มู่หนิงหรี่ตาลงเล็กน้อย แม้นางมิได้มีฝีมือเก่งกาจเท่าโม่จิ่นยวน แม้แต่กำลังภายในก็เพิ่งได้รับถ่ายทอดจากเขามาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นทว่านางที่มีลางสังหรณ์เฉียบคม ตลอดทั้งวันมานี้ ก็รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องพวกนางอยู่เพียงแต่คนผู้นั้นมีวรยุทธ์สูงส่งเกินไป นางจึงจับตัวไม่ได้ตอนแรก นางคิดว่าคงเป็นเพราะการหนีภัยในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ทำให้นางเกิดภาพหลอนขึ้นมาเองจนกระทั่งตอนกินข้าวเมื่อครู่ นางถึงได้มั่นใจว่า คนผู้นั้นอยู่ใกล้พวกนางจริง ๆนางไม่กลัวว่าเรื่องมิติจะถูกเปิดโปง เพราะในใจของนาง ตัดสินแล้วบุรุษสวมหน้ากากตรงหน้า ได้กลายเป็นคนตายไปแล้ววรยุทธ์ของเขาแกร่งกล้าจริง และนางก็สู้ด้วยไม่ไหวทว่าหา
You may also like
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ23.5K viewsมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว208.1K viewsจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ34.1K viewsบุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง20.4K viewsนางร้ายกลายเป็นแม่หมอปราบผี
คุณแม่แฝดสาม2.8K viewsอัมพุชินี จอมใจไอยคุปต์
ซูซี่แคท / รดาพรรณราย215 viewsของหวงจอมทมิฬ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง1.1K viewsตำนานรักแผ่นดินกงซุน [NC25+]
ณ ธารา619 views
