MasukShare
บทที่ 120
Bab terbaru
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 149
“ใช่แล้วน้องหญิงเจ็ด เหตุใดเจ้าจะต้องช่วยชีวิตชายผู้นี้ไว้ด้วย?”บรรดาพี่สะใภ้ก็สงสัยและไม่เข้าใจเหมือนกัน จึงถามย้ำอีกครั้งมู่หนิงเม้มริมฝีปาก ก่อนจะใช้ข้ออ้างเรื่องนิมิตความฝันมาอธิบายอีกครั้ง “คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ ก่อนหน้านี้ข้าฝันถึงเหตุการณ์หนึ่ง ในฝันข้าเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งช่วยชีวิตชาวบ้านนับพันหมื่นคนเอาไว้ เขาเป็นหมอเทวดา มีดวงตาสีฟ้าเหมือนน้ำแข็งและยังงดงามยิ่งกว่าท้องนภา ตอนนั้นข้าไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะในใต้หล้านี้ผู้ใดเล่าจะมีนัยน์ตาสีฟ้าแบบนั้น ทว่าเมื่อครู่ตอนที่เด็กหนุ่มคนนี้หันมองข้า ข้ากลับเห็นมันจริง ๆ เพื่อชีวิตของชาวบ้านนับพันหมื่น ดังนั้นข้าจึงต้องชีวิตเขา”ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ชาวต่างชาติตาสีฟ้ามีอยู่มากมายถมเถ ทว่าที่แห่งนี้คือต้าโจว การที่มีคนตาสีฟ้าแบบนี้ได้ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญเด็ดขาดยิ่งไปกว่านั้นโฉมหน้าของเขาก็ไม่เหมือนลูกครึ่งเลยสักนิด แต่เป็นใบหน้าของลูกหลานชาวต้าโจวอย่างบริสุทธิ์ไม่มีเจือปน ดังนั้นนางไม่มีทางจำผิด“ช่วยชีวิตชาวบ้านนับพันหมื่น?” ฮูหยินผู้เฒ่าโม่เลิกคิ้วขึ้น พลางเอ่ยด้วยความสงสัย “เป็นไปไม่ได้กระมัง ต่อให้เขาจะเป็นหมอเทวดา ช่วยชี
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 148
“ซวยแล้ว ฆ่าคนผิดจริงด้วย”หลังจากยืนยันแล้วว่าเด็กหนุ่มมีดวงตาสีฟ้าจริง มู่หนิงก็เกือบจะหน้ามืดหมดสติไปสวรรค์ ไยจะต้องกลั่นแกล้งนางเพียงนี้ด้วย“หนิงหนิง นี่เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”การกระทำของนาง ทำให้ทุกคนสับสนงงงันโม่จิ่นยวนเห็นนางโอนเอนเหมือนจะล้ม ก็รีบเข้าไปประคองนางไว้ทันที“ข้า…ข้าไม่เป็นอะไร”มู่หนิงฝืนกระตุกมุมปากผุดยิ้มบาง ๆ สื่อเชิงว่าตนเองไม่ได้เป็นอะไร ก่อนจะยื่นมือออกไปสำรวจลมหายใจของเด็กหนุ่มคนนั้น“รอดไป ยังหายใจอยู่ ยังช่วยชีวิตกลับมาได้”เสี้ยวพริบตาหลังจากรู้ว่าเด็กหนุ่มยังมีลมหายใจ มู่หนิงพลันโล่งใจขึ้นมาทันที“อะไรนะ น้องสะใภ้เจ็ดนี่เจ้าคิดจะช่วยชีวิตเขาหรือ?”บรรดาพี่สะใภ้ยิ่งมองเหตุการณ์ยิ่งรู้สึกไม่เข้าใจ ครั้นได้ยินนางเอ่ยว่าจะช่วยเด็กหนุ่มคนนี้ เสียงอุทานของทุกคนต่างก็ดังสูงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“น้องเจ็ด คนผู้นี้คิดจะฆ่าพวกเรา เหตุใดเจ้าถึงยังคิดจะช่วยชีวิตเขาอีก?”อวิ๋นชิงชิงเดินเข้ามา แล้วถามด้วยความประหลาดใจมู่หนิงเห็นเด็กหนุ่มอาการไม่สู้ดี ก็รีบหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมาจากมิติอย่างไม่รอช้า“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ทุกคนรีบมาช่วยกัน ต้องช่วยชีวิตเด็
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 147
โม่จิ่นยวนชี้กระบี่ยาวใส่เขา บุรุษสวมหน้ากากเอียงศีรษะเล็กน้อย “พวกเจ้าไม่กินหรือ? หากไม่กินถ้าอย่างนั้นข้าจะกินให้หมดเลย”เขาหิวมากจริง ๆตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ เขาไม่เคยกินอาหารที่อร่อยมากเพียงนี้มาก่อนหากมิใช่เพราะตาแก่นั่นตาย แล้วถ่ายทอดพลังทั้งหมดมาให้เขา กอปรกับไอ้ฮ่องเต้สุนัขนั่นมีรับสั่งให้เขาออกมาไล่ล่าคนสกุลโม่ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อใดถึงจะได้ออกมาจากหุบเขานั่นเสียทีบุรุษสวมหน้ากากเห็นพวกฮูหยินผู้เฒ่าสกุลโม่กับคนอื่น ๆ ยืนกันเป็นกลุ่ม ไม่มีใครนั่งลงกินข้าวกับเขาแม้แต่คนเดียว ก็รู้ทันทีว่าพวกนางกำลังกังวลว่าเขาจะลงมือทำร้ายพวกนางหรือไม่เขาจึงเอ่ยออกไปเชิงข่มขู่ “อย่ามัวแต่ยืน รีบมานั่งกินด้วยกันเร็ว ๆ ไม่อย่างนั้นข้าจะกินให้หมดเลย”เขาเป็นโรคเบื่ออาหาร ไม่ค่อยสนใจสิ่งใดมากนัก แต่สิ่งนี้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุด เท่าที่เขาเคยกินมาตลอดชีวิตตั้งแต่เล็กจนโตมาเลยบรรดาพี่สะใภ้เหลือบสายตามองมู่หนิง พอเห็นว่ามู่หนิงพยักหน้าให้พวกนาง ทุกคนถึงจะยอมนั่งลงร่วมรับประทานอาหารด้วยสีหน้าสงบนิ่ง“พอได้แล้ว ไม่ต้องโมโหแล้ว ท่านเก็บกระบี่เถิด แล้วไปกินข้าวด้วยกัน”มู่หนิงแย
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 146
“หนิงหนิง นี่เจ้า…”ฮูหยินผู้เฒ่าโม่และบรรดาพี่สะใภ้ได้ยินคำพูดเช่นนี้ของนาง ก็ตกใจแตกตื่นจนต้องรีบหันมามองนางทันทีมู่หนิงมองทุกคน ก่อนจะขยิบตาให้พวกนางอย่างซุกซน แล้วเอ่ยเบา ๆ “ท่านแม่ พี่สะใภ้ทุกท่าน พวกท่านไม่ต้องกังวลใจไป ข้ามีวิธีของข้า”แม้วิธีนี้ออกจะเจ้าเล่ห์ไปเสียหน่อยทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าชีวิต จะร้ายกาจไม่ร้ายกาจ จะบริสุทธิ์ไม่บริสุทธิ์อะไรก็ช่าง ตราบใดที่สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้มันก็คือวิธีที่ดีแล้วทุกคนเห็นสีหน้าของนางแล้ว ก็รู้ทันทีว่าวิธีการนั้นหาใช่เรื่องที่ต้องสนใจ ตอนนี้ไม่ว่าวิธีนั้นจะดีหรือไม่ดีอย่างไรก็ช่าง ขอแค่ใช้ได้ผลก็เพียงพอแล้วทุกคนต่างพยักหน้า และมิได้พูดอะไรออกมาอีก แต่ให้ความร่วมมือกับนางอย่างเต็มที่ควบคุมสีหน้าของตนเองให้เป็นปกติที่สุดบุรุษสวมหน้ากากเมื่อได้ยิน ก็มองมู่หนิงพร้อมเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นสุดขีด “จริงหรือ? ข้าสามารถร่วมโต๊ะกินข้าวได้ด้วยจริงหรือ?”“จริงอยู่แล้วสิ”มู่หนิงพยักหน้าอย่างจริงใจจนไม่อาจจริงใจได้มากกว่านี้อีกแล้วโม่จิ่นยวนเลิกคิ้วเรียวดุจกระบี่อันองอาจขึ้นด้วยความสงสัย เขาไม่รู้ว่าในใจมู่หนิงตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ ทว่
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 145
พูดจบ เขาก็เปิดฉากโจมตีที่ดุเดือดยิ่งกว่าเดิม กำลังภายในแต่ละฝ่ามือที่ฟาดออกไป และวิชาฝ่ามือของบุรุษผู้นั้นใช้รับแรงปะทะ ก่อเกิดเสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว ฉากการต่อสู้นั่นดุเดือดถึงขีดสุดเงาร่างของพวกเขาสลับสับไขว้กันกลางอากาศ กระบวนท่าโจมตีรวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด ประหนึ่งพายุฝนคะนองคลั่ง เร็วมากเสียจนทำให้คนตาลายไปหมดนี่เป็นครั้งแรกที่มู่หนิงได้เห็นการประลองของสองยอดฝีมือกับตาตนเองจริง ๆ นางมั่นใจอย่างยิ่งว่า ครั้งนี้โม่จิ่นยวนมิได้ซ่อนพลังไว้แม้แต่น้อย เขากำลังมุ่งมั่นต่อสู้กับบุรุษสวมหน้ากากอย่างสุดหัวใจจริง ๆพละกำลังของบุรุษสวมหน้ากากสูสีกับโม่จิ่นยวน ภายในชั่วเวลาสั้น ๆ มิอาจตัดสินชี้ขาดได้ว่าระหว่างพวกเขาทั้งสองใครแพ้ใครชนะ“ข้าจะไปช่วยน้องเจ็ด”หยางซูหว่านเห็นโม่จิ่นยวนยังมิอาจตัดสินแพ้ชนะกับบุรุษสวมหน้ากากผู้นั้น ก็ลุกขึ้นพร้อมประกาศว่าจะไปช่วยเขา“พวกเราไปด้วย”พี่สะใภ้คนอื่นที่เหลือที่มีวรยุทธ์ ต่างชักกระบี่พกออกจากเอว หมายมั่นตั้งใจว่าจะเข้าไปช่วยด้วยกัน“หว่านหว่าน เหวินเหวิน พวกเจ้านั่งลงเถิด”ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นเช่นนั้น ก็กล่าวด้วยเสียงอ่อนโยนเมตตาพร้อมกับวิเคราะห
หมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท บทที่ 144
โม่จิ่นยวนเห็นการปรากฏตัวของเขา ก็ชักกระบี่พกประจำกายออกมาทันที และเหาะไปตรงหน้าเขา “ท่านติดตามพวกข้ามาตลอด ในที่สุดตอนนี้ก็ยอมเผยตัวออกมาแล้วหรือ”“คนผู้นี้ตามพวกข้ามาตลอดทาง?”บรรดาพี่สะใภ้ได้ยินดังนั้น พลันรู้สึกใจสั่นสะท้านคนผู้นี้เริ่มสะกดรอยตามพวกนางมาตั้งแต่เมื่อใดกัน?ตัวตนของเขาคือยอดฝีมือจากราชสำนักอย่างนั้นหรือ?หรือเป็นคนจากองค์กรนักฆ่าในหมู่ชาวบ้าน?มู่หนิงหรี่ตาลงเล็กน้อย แม้นางมิได้มีฝีมือเก่งกาจเท่าโม่จิ่นยวน แม้แต่กำลังภายในก็เพิ่งได้รับถ่ายทอดจากเขามาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นทว่านางที่มีลางสังหรณ์เฉียบคม ตลอดทั้งวันมานี้ ก็รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องพวกนางอยู่เพียงแต่คนผู้นั้นมีวรยุทธ์สูงส่งเกินไป นางจึงจับตัวไม่ได้ตอนแรก นางคิดว่าคงเป็นเพราะการหนีภัยในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ทำให้นางเกิดภาพหลอนขึ้นมาเองจนกระทั่งตอนกินข้าวเมื่อครู่ นางถึงได้มั่นใจว่า คนผู้นั้นอยู่ใกล้พวกนางจริง ๆนางไม่กลัวว่าเรื่องมิติจะถูกเปิดโปง เพราะในใจของนาง ตัดสินแล้วบุรุษสวมหน้ากากตรงหน้า ได้กลายเป็นคนตายไปแล้ววรยุทธ์ของเขาแกร่งกล้าจริง และนางก็สู้ด้วยไม่ไหวทว่าหา
Anda juga akan menyukai
ข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ป่าดอกท้อ26.0K Dibacaสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง21.5K Dibacaข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ31.4K Dibacaมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น19.4K Dibacaย้อนเวลากลับมาทวงแค้น
นิ่งเฟยหรง3.0K Dibacaไม่ได้ตั้งใจทำให้ท่านคลั่งรัก
ไฉ่เลี่ยงหรง2.4K Dibacaโศลกเพลิงผลาญใจ
เพลงมีนา10.8K Dibacaสืบแค้นฮ่องเต้แสนร้ายกาจ
เทียนสื่อ1.9K Dibaca
