MasukShare
14 อดใจไม่ไหว
Tanggal publikasi:
2026-04-27 21:16:02
Bab terbaru
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน (จบ)
[สามเดือนผ่านไป]วันนี้บ่าวสาวอยู่ในชุดแบบล้านนา ยาหยีสวมเสื้อแขนกระบอกพอดีตัวและผ้าซิ่นตีนจกสีงาช้างเป็นของตกทอดของแม่ของเธอเอง ส่วนของเดนนิสก็เป็นผ้าฝ้ายโทนสีเดียวกัน สั่งตัดเย็บให้เข้าคู่กับชุดของเจ้าสาวอย่างปราณีต“ยินดีโต้ยนะ มีลูกให้ทันเปิ้นเน้อ จะได้เล่นโต้ยกัน” ละอองที่อุ้มท้องได้เกือบห้าเดือนพร้อมกับสามีเข้ามาแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวที่จัดงานแต่งแบบเรียบง่ายพร้อมกับจัดพิธีทำบุญขึ้นบ้านใหม่โดยมีผู้ใหญ่บ้านกับคนบ้านใกล้เรือนเคียงและบรรดาผองเพื่อนของยาหยีเป็นสักขีพยานให้ที่บ้านหลังเล็กของเธอเอง ก่อนหน้านั้นทั้งละอองกับเมืองได้เข้ามาสารภาพความจริงทุกอย่างกับยาหยีหมดเปลือก และสิ่งเดียวที่ทำให้ยาหยีเชื่อจนยอมให้อภัยก็คือโซ่ทองคล้องใจที่กำลังก่อตัวตนอยู่ในครรภ์ของละอองที่ตอนนี้ป่องนูนออกจนเห็นได้ชัดเจนนั่นเอง“ขอบคุณมากนะละออง ดูแลตัวเองด้วยล่ะ เมืองเขาไม่ให้ไปเก็บเห็ดก็ฟังเขาบ้าง” ละอองกับเมืองเป็นคนที่ถูกจ้างมาเผื่อคอยตามดูแลยาหยีแต่ก็ดันพบรักกันจริง ๆ นับเป็นเรื่องน่ายินดี และวันนี้ทั้งคู่ก็ตั้งใจมาเป็นสักขีพยานให้กับพวกเขาด้วย“นี่ของฝากจากป๊ากับม้า ขอให้แกกับเดนนิสมีความสุขมา
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 30 ความจริง
“เรื่องทั้งหมดมันเป็นแบบนี้เองเหรอ นายไม่ได้ถูกครอบครัวตัวเองเล่นงานแน่ใช่มั้ย” ทันทีที่ยาหยีเข้าใจทุกสิ่ง เธอก็พรูลมหายใจออกมายาวเหยียดด้วยความโล่งอก แต่เดนนิสยังกลับคลี่ยิ้มอย่างพอใจเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงเขา“ที่จริงพวกเขาก็ดีกับผม เพียงแต่ไม่ใช่ทุกคนและทุกครั้ง แต่ก็นั่นแหละ ผมกับแม่อาศัยชายคาพวกเขาอยู่ มีบุญคุณก็ต้องตอบแทน”“ตอบแทนแบบที่ให้นายขึ้นรับตำแหน่งเป็นหนังหน้าไฟเนี่ยนะ นายตายได้เลยนะถ้าเกิดว่ามีใครลงมือซ้ำสองอีกหลังจากที่พ่อกับพี่รองของนายถูกลอบสังหารน่ะ โชคดีแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครตาย”“ตาแก่กับพี่รองรอดมาได้อย่างปาฎิหาริย์ แต่ก็เพราะเรื่องนี้ทำให้พวกเขาต้องหลบซ่อนตัวไปก่อนเพื่อหลอกพวกมันให้ตายใจว่าทุกคนไม่รอดแล้ว แต่การจะหาตัวคนบงการไม่ใช่เรื่องง่าย เราใช้เวลาเกือบสองปีถึงได้จบมันได้ โชคดีที่ผมมีสื่อคอยจับตามอง ทำให้พวกมันไม่กล้าทำอะไรนอกจากลอบกัดบ้างตามโอกาส ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เห็นหน้าพี่แล้ว”“สองปีที่ผ่านมานายคงลำบากมากสินะ” เธอประคองใบหน้าของเขาก่อนจะลูกแก้มเบา ๆ“ก็นิดหน่อย แค่พี่ปลอดภัยผมก็ดีใจแล้ว”“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับความปลอดภัยของฉันกัน ตอนนั้นเราแทบจะไม่มี
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 29 ปรับความเข้าใจ
“อืม...” ทันทีที่ยาหยีลืมตา เธอก็บิดตัวไปมาด้วยความเมื่อยล้า ความรู้สึกราวกับลูกโป่งที่ใส่น้ำเต็มใบพองตัวใกล้จะแตกอยู่รอมร่อ จะขยับตัวทีก็ต้องใช้เวลากว่าปกติแล้วเธอก็เห็นว่าเดนนิสนอนมองเธออยู่ใกล้ ๆ พร้อมกับยื่นมือมาแตะใบหน้าของเธอ“เมื่อวาน...”เธอคิดไว้แล้วว่ามันก็แค่สัมพันธ์ครั้งคราว ครั้งนี้เธอก็จะพยายามไม่คิดอะไรมากจึงปัดมือเขาออก“ช่างมันเถอะ อย่าไปพูดถึงมันอีกเลย”“ทำไมจะพูดถึงไม่ได้ ก็เมื่อวานแทบไม่ได้พูดกันเลย ผมได้ยินแต่เสียงครางหวาน ๆ ของพี่เองนะ”“ไอ้เด็กบ้า เดี๋ยวนี้หัดพูดจาลามกแบบนี้แล้วเหรอ”ยาหยีรีบลุกขึ้นยังไม่ลืมห่อตัวด้วยผ้าห่ม มองหาเสื้อผ้าชุดใหม่เพื่อมาสวมแทนที่ชุดเก่าที่ถูกทิ้งกองอยู่บนพื้น แต่เธอก็ยังไม่กล้าลงจากเตียง นั่นเพราะผ้าห่มดันมีอยู่ผืนเดียว ถ้าเธอลุกไปก็เท่ากับว่าจะต้องเห็นเดนนิสเปลือยกายแน่ ๆก๊อก ๆ “คุณชายคะ ดิฉันขอเข้าไปนะคะ”“เข้ามา”เป็นหลี่ถิ่งที่เดินเข้ามาพร้อมกับคนติดตามเป็นผู้หญิงอีกสองคนยืนรอด้านนอกซึ่งพวกเธอทำแบบนี้เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ด้วยการเคาะประตูบอกล่วงหน้าเล็กน้อย รอคนด้านในตอบรับก่อนถึงเข้ามา“นายท่านสั่งให้ดิฉันเตรียมมื้ออาหารบำ
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 28 ยาปลุกเซ็กส์
“อะ กินยาก่อน” ยาหยีเห็นเม็ดยาสองเม็ดกับน้ำหนึ่งแก้วจัดเตรียมไว้แล้วตรงห้องครัว เธอจึงคิดว่ามันน่าจะเป็นยาที่คุณหลี่นำมาให้ เธอยื่นมันให้กับคนที่เดินตามหลังมาติด ๆ เดนนิสยังคงฝืนตัวเองเดินตามเธอมาจนได้ ห้ามก็ไม่ฟัง“พี่จะวางยาผมแล้วหนีไปงั้นสิ”“โดนบ่อยรึไง ถึงได้คิดว่าฉันจะทำ” เธอยังคงถือยาไว้ในมือเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมรับ ถึงได้คว้าแขนของเขาแล้วดึงกลับไปที่ห้อง “แล้วจะลุกขึ้นมาอีกทำไม เดี๋ยวก็เป็นลมหัวทิ่ม มานี่”ร่างสูงเดินตามอย่างว่าง่าย รอบนี้ยาหยีพาเขากลับไปนั่งลงบนโซฟาแทน“กิน แล้วไม่ต้องพูดมาก”“ผมเป็นเด็กดี” เขาไม่ยอมละสายตาจากเธอเลยแม้แต่เสี้ยววินาทีราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป แม้แต่ตอนที่ยกแก้วน้ำขึ้นดื่มก็ไม่ได้สนว่าน้ำจะหกรึเปล่า“ถ้าเป็นเด็กดี กินยาแล้วก็พักผ่อน ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนายอีกเยอะ”“แล้วคุยตอนนี้ไม่ได้เหรอครับ”“ฉันอยากกลับบ้าน”“โอเค งั้นผมพักก่อนแล้วค่อยคุยกันดีกว่า”พอรู้ว่าจะคุยเรื่องอะไร เขาก็ทำตัวหมดแรงลงดื้อ ๆ น่าหมั่นไส้ยิ่งกว่าใคร ยาหยียกมือขึ้นเท้าเอวทำหน้าตึงใส่ ไอ้เด็กนี่ เมื่อก่อนไม่ใช่คนเจ้าเล่ห์แบบนี้เสียหน่อยเดนนิสกินยาแล้วเอนตัวพิงโซฟา หยิบหมอนอิงข
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 27 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
[สามวันผ่านไป]“คุณหนู อย่าทำอย่างนี้เลยค่ะ ดิฉันขอร้อง” หญิงวัยกลางคนอายุราว ๆ ห้าสิบ ใบหน้าอิ่มเอิบ มีดวงตาสีน้ำตาลอ่อนและสามารถพูดได้สองภาษานามว่าหลี่ถิงได้พยายามที่จะห้ามปรามยาหยีที่ตอนนี้กำลังทำลายข้าวของที่คว้าติดมือได้“ไปบอกนายของคุณเดี๋ยวนี้เลยคุณหลี่ ว่าฉันอยากกลับบ้าน ปล่อยฉันไปซะที แล้วฉันบอกแล้วไงคะว่าอย่าเรียกคุณหนู ฉันไม่ใช่คุณหนูของพวกคุณค่ะ”ยาหยีโวยวายขว้างปาข้าวของจนไม่เหลือชิ้นดี นับตั้งแต่รักษาตัว เธอก็ต้องใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องชุดแห่งนี้ไม่ได้ออกไปไหน ถ้าไม่ติดว่าเดินลำบากเพราะขายังแพลงอยู่เธอจะปีนออกระเบียงให้รู้แล้วรู้รอดหลายวันมานี้ยาหยีสำรวจละเอียดทุกซอกทุกมุมแล้วเพราะว่างเกินไป บ้านของเดนนิสที่เขากล่าวอ้างมันมีถึงสามห้องนอน สามห้องน้ำ มีโถงห้องกลางที่กว้างขวาง ระเบียงยื่นออกไปรับแสงแดดและสายหมอกยามเช้า มีห้องครัวที่กว้างพอ ๆ กับห้องนอนใหญ่ อาหารสดและสำเร็จรูปแยกเป็นสัดส่วนชัดเจน ยังไม่นับห้องออกกำลังกายที่มีอุปกรณ์ครบครันอีก คนเดียวแต่อาศัยอยู่ในทำเลที่สวยงามและห้องหับหรูหราแบบนี้ก็นับว่าสมฐานะดีวัน ๆ ยาหยีได้แต่นั่งมองวิวกับผู้คนนอกหน้าต่าง แม้จะมีคนคอยดูแ
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 26 ความจริงหรือความฝัน
“เร็วดิวะ เดี๋ยวก็มีใครมาเห็นหรอก”“ไม่มีใครหรอกน่า หมู่บ้านนี้คนน้อย มีแต่คนแก่ ๆ ทั้งนั้น ป่านนี้ไปนั่งกินเหล้าที่บ้านผู้ใหญ่บ้านกันหมดแล้ว”ชายฉกรรจ์ทั้งสองช่วยกันแบกร่างที่จวนเจียนจะหมดสติของยาหยีไปยังที่ที่พวกเขาคิดไว้ คืนนี้เป็นคืนเดือนมืดที่จะช่วยอำพรางการกระทำผิดของพวกเขาได้เป็นอย่างดีแต่ข้อเสียของคืนเดือนมืดก็คือมองทางลำบาก ไม่มีแสงสาดส่องถึงในบริเวณนั้น อีกนิดพวกเขาก็จะเดินตัดเข้าป่าหญ้าคาที่ขึ้นสูงท่วมหัวเสียงกรอบแกรบจากใบไม้แห้งดังขึ้นเรื่อยๆ ตามฝีเท้าที่เร่งรีบ แล้วมันก็ค่อย ๆ เบาลงเมื่อถึงปากทางเข้าป่าหญ้าคาสติของยาหยีกำลังเลือนลาง เธอไม่รับรู้อะไรแล้วนอกจากความรู้สึกระบมที่เริ่มออกอาการอยู่ทั่วเนื้อตัว ไม่มีแม้แต่แรงจะร้อง เธอไม่รู้จะขอความช่วยเหลือจากใครแล้ว แม่กับยายก็ตายไปแล้ว คนที่ยังอยู่ก็ไม่มีใครว่างรับสาย เธออุตส่าห์ทำใจตัดเขาคนนั้นออกจากชีวิตแล้วแท้ๆ แต่โชคชะตาจะมาเล่นตลกอะไรนักหนา ไม่คิดจะให้โอกาสเธอใช้ชีวิตที่มีความสุขกว่านี้เลยหรือไงตุ้บ!ร่างของเธอถูกทิ้งลงพื้นราวกับคนไร้ค่า เสื้อผ้าถูกดึงทึ้งและมันกำลังจะถูกถอดออกพลั่ก!อ๊อก!ในความมืดมิดยาหยีพยายามเพ่
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 9 ก็คนมันมีสเน่ห์
“อะไรครับ”“รางวัลของนายไง”เดนนิสมองเงินในมือที่ยาหยีพยายามหยิบยื่นให้ นอกจากนั้นยังมีมือถือเครื่องใหม่เพิ่มอีก ชายหนุ่มไม่ได้ยื่นมือออกมารับแต่อย่างใด เขาเพียงแสดงสีหน้าฉงนเท่านั้น“ก็ตอนนี้ธุรกิจของฉันกำลังไปได้ดี และนายก็เป็นผู้ช่วยที่ดีมากสำหรับฉัน รับไปสิ เดี๋ยวถ้ามันดีกว่านี้ฉันก็จะตอบแทนให้
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 5 ดาวนำโชค
ยาหยีขึ้นไลฟ์อีกครั้งในตอน 5 ทุ่มของวันนั้น เธอถือคติไลฟ์บ่อยให้คนเห็นผ่านตาก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลยเหมือนเดิมอย่างทุกวัน ห้านาทีแรกคนเข้าดูเป็นร้อย ผ่านไปไม่ถึงสิบนาทีก็เหลือไม่ถึงยี่สิบคน ทั้งที่ผู้ติดตามก็มีตั้งห้าพันที่แฟนเก่าช่วยสร้างยอดไว้ให้ แต่แล้วก็เพิ่งมารู้ว่าส่วนใหญ่เป็นแค่บอทเท่านั้น น
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 4 เด็กมันอยู่เป็น
“สวัสดีทุกคนที่เข้ามาดูไลฟ์ของยาหยีนะคะ แบรนด์ YAYII 4U ยินดีต้อนรับค่า” ยาหยีพูดแบบนี้เป็นประจำเมื่อเปิดไลฟ์ขายของ เธอจะแต่งหน้าจนฉ่ำวาว เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะปังอยู่กับมุมส่วนตัวที่ตกแต่งขึ้นสำหรับไลฟ์โดยเฉพาะยาหยีมีความใฝ่ฝันที่จะเปิดแบรนด์เครื่องสำอางเป็นของตัวเอง ก่อนหน้านั้นเธอจึงชิมลางด้วยการเป
หมาเด็กคนนี้เป็นของพี่ครับ 3 ภาษาไม่แข็งแรง
“เฮ้อ! เหนื่อยชะมัด”หลังเหตุการณ์ไฟไหม้ที่ห้องพัก ก็เกิดเรื่องวุ่นวายไม่น้อย เดนนิสที่ดูจะไม่รู้อิโหน่อิเหน่ได้แต่ยืนแหงนมองห้องตัวเองจากเบื้องล่าง กลับเป็นยาหยีที่จัดการทุกอย่างให้แทนเพราะเจ้าตัวเชื่องช้าเสียไม่มี ตอนอยู่ที่บ้านยังพูดเก่งอยู่เลย แต่พออยู่ข้างนอกดันเงียบเป็นเป่าสาก“เอาไงต่อล่ะทีน
Anda juga akan menyukai
กรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์26.0K Dibacaขย่มรักมาเฟีย
รินธารา204.8K Dibacaเด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม17.5K DibacaBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.5K Dibacaบำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK)
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า174 Dibacaอย่าดื้อกับพี่นะธาร l 18+
25 เมษา208 Dibacaพันธะสารวัตรธีร์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1K DibacaBAD GUY พลาดรักคนเลว
ไอส์'ลิต240 Dibaca
