บทที่1 หยางชินที่ใครก็ต่างเบื่อหน่าย

ในคฤหาสน์ใหญ่ในกลางเมืองหลวงที่เป็นของในคฤหาสน์ใหญ่ใจกลางเมืองหลวงที่เป็นของตระกูลเฟิ่น ตอนนี้กำลังเกิดการโต้เถียงระหว่างผู้นำตระกูลและเจ้าพ่อมาเฟียเฟิ่นต้าไห่ เรื่องเฟิ่นหยางชิน บุตรสาวอายุ 23 ปีที่เกิดจากภรรยาคนแรกที่จากไปหลังจากคลอดบุตรสาวได้เพียง 7 ปี หลังภรรยาเสียชีวิต เขาก็พาหญิงสาวพร้อมเด็กชายหยิง 2 คนเข้ามาอยู่ในบ้าน และอายุของเด็กหญิงยังมากกว่าหยางชิงถึง 2 ปี บิดาให้หยางชิงเรียกหญิงสาวที่เข้ามาอยู่ในบ้านว่าน้าเฉียนเห่ว

ตอนแรกหยางชินยังไม่เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้คือใครจนคนรับใช้ในบ้านบอกผู้หญิงคนนี้คือคนรักของนายท่านที่ทางบ้านกีดกันไม่ยอมให้แต่งงาน เพราะทางตระกูลได้หมั่นหมายหญิงสาวอีกคนไว้ให้คือแม่ของหยางชินเพื่อผลทางธุรกิจ นายท่านจึงแอบเลี้ยงเฉียนเย่วเป็นบ้านเล็กโดยที่ภรรยาเอกไม่รู้

พอหยางชินรู้เรื่องเธอก็อาละวาดไม่ยอมรับภรรยาน้อยของบิดาและเกิดปากเสียงตั้งแต่เด็กจนตอนนี้หญิงสาวอายุ23 ในสายตาคนอื่นหยางชินเป็นเด็กสาวที่เอาแต่ใจ นิสัยเสีย แถมชอบรังแกพี่สาวเฟิ่นหลินหลินอายุ25เพียงเพราะชายหนุ่มที่คบหาด้วยหันไปชอบหลินหลินที่มีนิสัยอ่อนหวาน เรียบร้อย เรื่องนี้ทำให้หยางชินโกรธมาก วันนี้เป็นวันประกาศหมั่นของเฟิ่นหลินหลินกับอดีตคนรักของเธอ หยางชินเลยอาละวาดจนงานพังแขกเหรื่อหนีกลับหมด นายท่านเฟิ่นจึงโกรธมากและให้หยางชินขอโทษพี่สาว แต่ไหนเลยเธอจะสนใจ หญิงสาวเดินออกจากบ้านอย่างไม่สนใจเพราะเธอได้พังงานหมั่นตามที่ตั้งใจแล้ว ที่ผ่านมาเธอมักถูกเปรียบเทียบกับหลินหลินตลอด เธอเกลียดเรื่องนี้มาก แถมบิดาก็ยังจะคอยแต่รักและเอาใจลูกเมียน้อยนั้นส่วนเธอทำอะไรก็ไม่เคยดีในสายตาท่าน

หยางชินขับรถมาร้านค้าของคุณตาคุณยายของเธอและตอนนี้ได้ตกทอดเป็นของเธอแล้วหลังพวกท่านได้เสียชีวิตลงส่วนกิจการอื่นก็เป็นของลุงๆเธอ ร้านนี้เป็นที่แห่งเดียวที่หญิงสาวชอบมาอยู่เพราะมันคือสมบัติที่คุณตาคุณยายทิ้งไว้ให้ แรกๆมีแต่ของกินของใช้แบบร้านสะดวงซื่อทั่วไป แต่ตอนนี้เธอจัดให้ดูเหมือนร้านค้าครบวงจร ด้านหน้าก็จัดให้เป็นซุปเปอร์ของสดมีพนักงานค่อยช่วยจัดเรียงสิ้นค้า เมื่อลูกค้าถามหาอะไรถ้าไม่มีเธอก็จะหามาวางขายให้ลูกค้าได้พอใจ ส่วนธุรกิจของบิดาเธอไม่เคยสนใจเพราะท่านไม่เคยคิดจะยกให้ลูกสาวคนนี้อยู่แล้วเธอเลยทุ่มเทความใส่ใจทั้งหมดให้ร้านค้าแห่งนี้แถมยังจัดชั้นบนของร้านเป็นที่พักอีกด้วยเธอจะอาศัยอยู่ที่นี้สะเป็นส่วนใหญ่ถ้าคุณปู่คุณย่าไม่เรียกหาเธอจะไม่กลับตระกูลเฟิ่นเป็นเด็ดขาดเธอเกลียด3แม่ลูกนั้น

"คุณหยางชินมาแล้ว"เสียงพนักงานทักอย่างอารมณ์ดี

"มีลูกค้าเยอะมั้ย..อ่ะ นี้ขนมชั้นเอามาฝากทุกคนจ้ะ"เธอรู้ว่าเสี่ยวไห่ชอบกินขนมเลยแวะซื้อมาฝาก พนักงานของเธอมีทั้งหมด3คนและทั้ง3ค่อยช่วยเหลือดูแลร้านได้ดีมาก

"พอมีค่ะ..เต๊นตั้งแค้มป์ปิ้งที่สั่งไว้มาส่งแล้วค่ะ จัดไว้ในโซนเครื่องใช้ในสวนค่ะ"วันก่อนมีลูกค้ามาถามหาเพราะอาทิตย์หน้าจะไปตั้งแค้มป์ปิ้งกับเพื่อน พอหยางชินรู้เลยสั่งเอามาขายแถมอุปกรณ์สำหรับไว้ใช้ตั้งแค้มป์อีกหลายอย่างเพื่อให้ลูกค้ามาเลือกซื้อ

หยางชินเดินไปดูสิ้นค้าที่เข้าใหม่และถ่ายรูปหลายๆมุมก่อนจะมานั้งตรงเคาน์เตอร์เพื่อโพสสิ้นค้าลงโซเชียลว่าทางร้านมีสิ้นค้าใหม่ บิดาไม่เคยสนับสนุนให้เธอทำร้านนี้ต่อจากอดีตพ่อตาแม่ยายเพราะคิดว่ากระจอกเกินไปแทนที่จะให้มรดกที่สามารถทำกำไรได้มากกว่าทั้งโรงแรมและห้างสรรพสินค้า ส่วนร้านนี้เป็นแค่ร้านเล็กๆที่ทั้งสองผู้เฒ่าซื้อเก็บไว้เฉยๆทำเลที่ตั้งก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรมากอยู่ในซอยถ้าไม่ตั้งใจมาก็จะไม่เห็น แต่หยางชินกลับชอบและมาดูแลตั้งแต่พวกท่านยังอยู่ เธอบริหารขยันอัปลงโซเชี่ยวจนตอนนี้มีคนรู้จักและมีฐานลูกค้าอยู่พอสมควร แต่บิดาก็ยังไม่เห็นความสำเร็จนี้คอยแต่จะบอกแต่ว่าร้านเล็กๆแบบนี้จะทำเงินได้เท่าไร แถมยังบ่นว่าบุตรสาวไม่ฉลาดที่ประจบเอาสมบัติมาได้แค่นี้ ยิ่งทำให้พ่อลูกมีแต่ความห่างเหิน

และในขนาดที่ไถ่ฟีดไปเลื่อยๆก็เจอข่าวการหมั่นของเฟิ่นหลินหลินกับอู๋ต้าคุณอดีตคนรักของเธอ คู่นี้เหมือนสุภาษิตที่ว่า'ใกล้แดงก็แดง ใกล้ดำก็ดำ'(เมื่อคนชั่วอยู่ด้วยกัน)

หญิงสาวเลยวางมือถือแล้วเดินไปดูหน้าร้านและเอาอาหารหมาอาหารแมวไปเทใส่ที่ให้อาหารตั้งไว้หน้าร้านทั้ง2ฝั่ง ทำดีกับสัตว์ยังดีกว่ากับคนบางคนสะอีกเรื่องนี้ไม่เกินจริง

ส่วนทางตระกูลเฟิ่นก็กำลังโต้เถียงกันหนักเพราะผู้เฒ่าเฟิ่นต้องการให้หยางชินรับช่วงต่อจากเฟิ่นต้าไห่เพราะเป็นทายาทสายตรงที่เกิดจากภรรยาถูกต้องตามกฎหมายแต่เฟิ่นต้าไห่ต้องการยกให้บุตรชายที่เกิดจากคนรัก

"ผมจะยกให้เทียนหลงครับ หยางชินเป็ยผู้หญิงแถมยังทำอะไรไม่เป็นอีกด้วย"

"แกมันลำเอียงมองไม่เห็นความสามารถของลูกสาว แกรู้มั้ยตอนนี้หยางชินบริหารร้านค้าจนมีคนรู้จักแถมฉันสืบมาแล้วว่าร้านนี้ทำกำไรให้หลานคนนี้ไม่ใช้น้อย แค่นี้ยังไม่พอที่ฉันจะเห็นความสามารถอีกเหรอ "ผู้เฒ่าเฟิ่นบอกบุตรชายอย่างโมโห

"ส่วนลูกของแกคนอื่นฉันไม่ให้อะไรทั้งนั้น"

"คุณพ่อครับ แต่นั้นก็หลานๆคุณพ่อนะครับ"

"หลานที่ฉันไม่ยอมรับนะหรอ..แกมันขัดคำสั่งฉันเรื่องเลี้ยงคนรักก็ถือว่าน่าจะพอใจแล้ว ส่วนเรื่องมรดกถ้าอยากให้แกก็หาให้เองแล้วกัน แต่ของตระกูลเฟิ่นต้องเป็นของเฟิ่นหยางชินแต่เพียงคนเดียว แค่นี้แหละแกออกไปได้ฉันพูดธุระจบแล้ว"ผู่เฒ่าฟิ่นพูดจบก็ไล่บุตรชายออกไป

ทางด้านเฉียนเห่วเมื่อรู้ว่าพ่อสามีจะยกมรดกทั้งหมดให้หยางชินก็รู้สึกโกรธ เธออุสายอมสงบเสงียมไม่มีปากเสียงก็เพื่อให้เธอและลูกๆมาถึงจุดที่ทุกคนยอมรับและลูกชายได้เป็นทายามรับช่วงต่อจากเฟิ่นต้าไห่ แต่อยู่ๆนังลูกเมียแต่งจะมาแย่งตำแหน่งนี้ไปเหรอ ไม่มีทาง เธอต้องจัดการให้เด็ดขาดจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้

"แม่ แบบนี้เราก็ไม่ได้อะไรนะสิ สมบัติส่วนตัวของพ่อมีแต่ร้านอาหาร ผมอยากได้คาสิโนมากกว่า"กิจการของตระกูลเฟิ่นคือคาสิโนที่เปิดมาตั้งแต่รุ่นผู้เฒ่าเฟิ่นยังหนุ่มจนตอนนี้ให้เฟิ่นต้าไห่ดูแล ถ้าไม่เพราะบุตรชายขัดคำสั่งเรื่องคนรัก คาสิโนแห่งนี้จะตกเป็นของเขาอย่างแนนอนแต่พอผู้เฒ่าเฟิ่นรู้เรื่องว่าบุตรชายแอบเลี้ยงอดีตคนรักแถมยังมีลูกนอกสมรสด้วยกันอีก2คนอายุยังมากกว่าลูกเมียแต่ง ท่านเลยโกรธเรียกอำนาจคืนต้าไห่จึงมีหน้าที่แค่ดูแลกิจการเท่านั้น

"แม่จะโทรให้ลุงเถียนจัดการขั้นเด็ดขาด จริงๆน่าจะจัดการไปพร้อมกับแม่มันในครั้งนั้นได้จบเรื่อง"

หยางชินที่เดินดูความเรียบร้อยที่หน้าร้านก็รู้สึกเหมือนถูกจ้องมอง พอหันไปก็เจอแมวน้อยที่มาขออาหารที่ร้านกินบ่อยๆ เธอเลยก้มลงไปลูบตัวมันอย่างเอ็นดู

"หิวหรือยังเจ้าตัวเล็ก ชั้นเพิ่งเทอาหารใส่ให้นะ ไปกินสิ"แมวน้อยเดินเอาตัวมาถูมือหญิงสาวที่ใจดีวางอาหารให้มันกินทุกวันจากตอนแรกมันผอมจากความหิวไม่มีใครเมตตาจนมาเจอหญิงสาวใจดีที่คอยให้อาหารมันตลอด ตอนกลางคืนอากาศหนาวก็ใจดีให้มันเข้าไปนอนในร้านอีกด้วย

หยางชิงอุ้มเจ้าแมวน้อยเพื่อจะพามันไปกินอาหาร แต่ขนาดนั้นก็มีรถมาจอดข้างถนนหน้าร้านพอดี หญิงสาวเลยหันไปมองแบบไม่ได้คิดอะไร แต่กลับมีคนเปิดกระจกและเล็งปืนมาที่เธอแล้วยิงใส่เธอแบบไม่ทันให้ตั้งตัวถึง3นัด นัดแรกโดนไหล่นัดที่สองโดนท้องและนัดที่สามโดนช่วงอกที่หญิงสาวอุ้มแมวไว้ทำให้แมวรับกระสุนไปด้วยก่อนที่มันจะทะลุุมาโดนตัวเธอ

หญิงสาวเดินเซเข้าไปของความช่วยเหลือภายในร้าน

"ว้าย...คุณหยางชินโดนยิง"เธอได้ยินเสียงของพนักงานในร้าน แต่สายตาตอนนี้เริ่มพล่ามัว แล้วความรู้สึกก็ดำมืดลง

"พี่ใหญ่...ตื่นสิ อื่ออออ "เสียงเล็กของเด็กน้อยลอยเข้ามาให้หยางชินได้ยิน

'เด็กที่ไหนมาร้องไห้อยู่ข้างๆกัน'และหญิงสาวก็ค่อยๆลืมตา ที่นี้ที่ไหน โรงพยาบาลหรือ แต่พอมองดีๆ ไม่ใช้นี้ โรงพยาบาลอะไรจะมีสภาพเก่าแบบนี้ พอมองดีๆ ก็มีเด็กน้อยนั่งมองอยู่ข้างๆ

'เด็กที่ไหนมานั้งมองเรากัน' แต่พอจะถามว่าเจ้าเด็กนี้มาไหนก็รู้สึกมีภาพมากมายผ่านเข้ามาในหัว

ภาพที่เห็นเป็นภาพของร่างนี้ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้

ร่างนี้มีชื่อว่าเฮอหยางชินอายุ15หนาวที่มีชื่อเดียวกับเธอ เป็นบุตรสาวคนโตของเฮอหมิงฟงอายุ34ปี มีน้องสาวอีกสองคนคือเฮอหลินหลานอายุ8หนาวกับไป๋หมิงอายุ2หนาวและในท้องมารดาอีกคน เฮอหมิงฟงเป็นบุตรชายคนที่สามของของพ่อเฒ่าและแม่เฒ่าเฮอ หมิงฟงมีอาชีพคือเป็นพรานป่าเพราะมีรูปร่างที่สูงใหญ่ ส่วนคนอื่นยึดอาชีพทำไร่ทำนา จนเมื่อ6เดือนที่แล้วหมิงฟงเกิดอุบัติเหตุจนทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสไม่สามารถลุกขยับตัวลงจากเตียงได้ต้องนอนเป็นคนพิการให้ภรรยาไป๋ชูเม่ยอายุ30เลี้ยงดู และด้วยบ้านสามที่เหลือแรงงานแค่สตรีและคนท้องทำให้ผู้เฒ่าเฮอที่ไม่ชอบหลานสาวเพราะถือว่าเป็นตัวขาดทุน จับแยกบ้านโดยไม่คิดแบ่งอะไรให้ ไป๋ชูเม่ยเลยเข็นสามีและบุตรสาวทั้งสามและในท้องอีก1ไปอยู่บ้านเก่าของบิดามารดาเพราะเธอเป็นบุตรสาวคนเดียวพอบิดามารดาเสียชีวิตบ้านก็ร้างไม่มีคนอยู่ พอโดนแยกบ้านเลยพอมีที่ให้ซุกหัวนอนได้บ้าง เมื่อสามวันก่อนหยางชินเกิดไม่สบายตัวร้อน และด้วยภายในบ้านไม่มีตำลึงชูเม่ยเลยคิดจะไปขอความช่วยเหลือจากบ้านใหญ่ แต่ก็ถูกปฏิเสธและยังถูกด่าทอกลับมา ชูเม่ยเลยต้องจำใจกลับบ้านมาหาสมุนไพรต้มให้บุตรสาว ส่วนตัวนางก็ออกไปวางกับดักหาผักป่าเอามาเลี้ยงบุตรสาวและสามีที่นอนป่วย

ส่วนหยางชินพอไม่ได้รับการรักษานางก็อาการทรุดและจากไปในที่สุดจนเฟิ่นหยางชินในอีกภพเข้ามาอยู่ในร่างนี้แทน

"ชินเอ๋อฟื้นแล้วเหรอลูก"เสียงชูเม่ยที่จะมาเรียกบุตรสาวคนเล็กไปกินข้าว หยางชินหันไปมองสตรีท้องใหญ่ไกล้คลอดที่เป็นมารดาของร่างนี้ ไป๋ชูเม่ยเป็นสตรีหน้าตาไม่ถือว่าสวยมากแต่นางมีนิสัยอ่อนหวานทำงานบ้านงานเรือนเก่งแม่เฒ่าเฮอถึงเลือกมาแต่งกับบุตรชายคนนี้ แต่พอสะใภ้คนนี้คลอดออกมาแต่ตัวขาดทุนนางเลยไม่ชอบสะใภ้สาม ยิ่งพอบุตรชายเกิดบาดเจ็บหนักจนไม่สามารถรักษาได้นางเลยให้แยกบ้านเพื่อลดภาระของครอบครัว

"ท่านแม่"

"พี่ใหญ่ตื่นแย้ว"ไป๋หมิงเห็นพี่สาวตื่นก็ดีใจเข้าไปกอด

"หมิงหมิงอย่าไปกอดพี่ใหญ่ลูก เดี๋ยวพี่ใหญ่หายใจไม่ออก"ชูเม่ยห้ามบุตรสาวคนเล็ก

"ลุกไหวมั้ยลูก ได้กินโจ๊กรองท้องก่อนจะกินยา"