Se connecterทำไมแม้แต่ซูชิงจือก็ยังอยู่เมืองไห่ล่ะ“น่าแปลกใจมากจริง ๆ”“อันชิงเยว่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ วันนั้นดูจากท่าทางของซูชิงจือเรียบเฉยอย่างชัดเจน ไม่รู้ว่าระหว่างพวกเขาเกิดเรื่องอะไรขึ้น”หรงซูนึกถึงก่อนหน้านี้ที่ซูชิงจือเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน อันชิงเยว่ก็ถูกเขาส่งตัวไปตอนนี้ดูแล้วระหว่างทั้งสามคนต้องมีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้นแน่นอน“ถึงยังไงก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา”หรงซูฝานแอปเปิลให้เจียงหวยซวี่หนึ่งชิ้นเจียงหวยซวี่รับมา แล้วเผลอมองหรงซูแวบหนึ่ง เขามักจะรู้สึกว่าบางทีเรื่องนี้อาจเกี่ยวกับเสี่ยวซูซูชิงจือลงไปถึงใต้ตึกบังเอิญเจอกับเผยหลานหัวและหรงชิงเหวินที่เดินสวนมาทั้งสองคนเพิ่งกลับมาถึงเช้านี้เมื่อรู้ว่าหรงซูเกือบจะเกิดเรื่อง เจียงหวยซวี่บาดเจ็บเพราะปกป้องเธอพอตอนนี้ใกล้จะเป็นเวลาเที่ยงเผยหลานหัวจึงนำอาหารสุขภาพที่ทำเองมาส่งให้เจียงหวยซวี่พอหรงชิงเหวินเห็นซูชิงจือ กล่าวว่า “ชิงจือ”ซูชิงจือสาวเท้าเดินเข้าไป แล้วเรียก “พ่อครับ ป้าเผยครับ”เผยหลานหัวกวาดมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย แต่ไม่ตอบหรงชิงเหวินกล่าว “ชิงจือ ทำไมลูกมาอยู่ที่โรงพยาบาลล่ะ?”ซูชิงจือกล่าว “ผมมาเยี่ยมเจี
หรงซูเงยหน้าขมวดคิ้วแน่นแล้วมองเขา กล่าวว่า “เซิ่งถิงเชินคุณลืมข้อตกลงระหว่างพวกเราหรือเปล่า คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับอิสรภาพของฉัน”เซิ่งถิงเชินกล่าว “นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องอิสรภาพของเธอเท่านั้น ตอนนี้เธอเป็นคนที่มีครอบครัวแล้ว เจียงหวยซวี่มีคนในครอบครัวที่ดูแลเขาได้ บุญคุณที่เธอติดค้างเขา ฉันจะใช้แทนเธอเอง”น้ำเสียงนี้แฝงความแข็งกร้าวที่ไม่ให้โต้แย้งแววตาหรงซูเข้มขึ้น ท่าทางเด็ดเดี่ยว กล่าวว่า “เซิ่งถิงเชิน ไม่ต้องให้คุณมาใช้แทนฉัน นี่เป็นเรื่องของฉัน”เซิ่งถิงเชินกล่าว “ตอนนี้เรื่องของเธอ ก็คือเรื่องของฉัน”หรงซูขมวดคิ้วมองเขา “เซิ่งถิงเชิน ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย อย่ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง”“ทะเลาะอะไรกัน?”จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นหรงซูเก็บสายตากลับมาเซิ่งถิงเชินเบี่ยงตัวแล้วหันไปมอง ก็เห็นซูชิงจือที่กำลังเดินมาทางนี้หรงซูมองเห็นชายหนุ่มที่กำลังเดินมาทางนี้ซูชิงจือเดินไปตรงหน้าของทั้งสอง เมื่อเห็นสีหน้าย่ำแย่ของหรงซู เขาเอ่ยถาม “ประธานเจียงตื่นแล้วเหรอครับ?”หรงซูมองเขาแวบหนึ่ง แต่ไม่ตอบ หันหลังเดินไปที่ห้องผู้ป่วยเมื่อเห็นหรงซูกลับไปที่ห้องซูชิงจือหันไปบอกเซิ่งถิงเ
เจียงหวยซวี่ถอดชุดผู้ป่วยออกหมอแกะผ้าก๊อซออกหรงซูยืนมองอยู่ด้านข้าง จนกระทั่งรอยฟกช้ำผืนใหญ่ที่น่าหวาดเสียวบนแผ่นหลังของเขาปรากฏในสายตา ทำให้เธอเผลอหยุดหายใจหมอเริ่มจัดการเลือดคั่งให้เขาแม้เจียงหวยซวี่จะไม่ส่งเสียง แต่ก็กัดฟันกรอด เหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นตรงหน้าผาก เพียงพอที่จะยืนยันได้ว่าขณะนี้เขากำลังอดทนต่อความเจ็บปวดจนกระทั่งหมอทำแผลให้เขาเสร็จ แล้วพันผ้าก๊อซใหม่ หรงซูจึงช่วยเขาใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยหลังหมอกำชับไม่กี่คำ ก็ออกจากห้องผู้ป่วยพอเปิดประตูออกไปก็เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่ตรงทางเข้าหมอชะงักไปครู่หนึ่งเซิ่งถิงเชินเบี่ยงตัวหลบหรงซูหันหลังให้ทางเข้า จึงไม่สังเกตเห็นชายหนุ่มที่ปรากฏตัว เธอประคองเจียงหวยซวี่แล้วให้เขาเอนกายลงอย่างระมัดระวัง พร้อมพูดเตือน “ค่อย ๆ นะคะ”หลังเจียงหวยซวี่นอนลง ก็หลับตาอย่างหมดแรง พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่หรงซูเอากระดาษทิชชูมาซับเหงื่อที่ผุดออกมาตรงหน้าผากของเขาก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นหรงซูหันไปมอง ก็เห็นชายหนุ่มยืนอยู่หน้าประตู เธอชะงักไปสักครู่ กล่าวว่า “คุณมาได้ยังไง?”เจียงหวยซวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แว
ตอนเขาหันหลังเดินออกไป พลันเห็นจ้าวอี้โจวที่เดินสวนมา ใบหน้าของชายหนุ่มหล่อเจ้าเล่ห์ ลมหนาวพัดจนชายเสื้อเขาปลิว ทั่วทั้งตัวแฝงความเย็นเยียบวินาทีที่เห็นจ้าวอี้โจวใบหน้าของเจียงอวี่ที่เดิมทียิ้มแย้มก็บึ้งตึงทันทีจ้าวอี้โจวเก็บสายตากลับมาจากใบหน้าที่เปลี่ยนไปของเจียงอวี่ แล้วมองไปทางเผยอวี้ แม้ต่างจะรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่าย แต่พวกเขาไม่เคยเจอกันมาก่อนพอเผยอวี้เห็นจ้าวอี้โจว ก็เดาได้ตั้งแต่แวบแรกว่าเขาคือใครเซิ่งถิงเจ๋อจ้องจ้าวอี้โจวอย่างระแวง“คิดว่าคนนี้คงจะเป็นคุณเผย เผยอวี้สินะ” จ้าวอี้โจวเป็นฝ่ายทักทายเผยอวี้เผยอวี้เผชิญหน้ากับจ้าวอี้โจวด้วยแววตาเรียบเฉย เห็นเพียงเขาถอดถุงมือสีดำออก แล้วยื่นมือพร้อมบอกว่า “พบกันครั้งแรก ผมชื่อจ้าวอี้โจว เป็นอดีตสามีของเสี่ยวอวี่”เผยอวี้จับมือกับเขา “คุณจ้าวมาเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาลเหรอครับ?”จ้าวอี้โจวกล่าว “ได้ยินว่าประธานเจียงได้รับบาดเจ็บ ผมเลยมาเยี่ยม”เรื่องที่งานประจำปีของหรงเอินเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ คนในวงการต่างรับทราบข่าวกันแล้วเจียงอวี่เอ่ยปาก “พี่ชายฉันไม่ต้องการให้คุณเยี่ยม คุณกลับไปเถอะ!”จ้าวอี้โจวมองเจียงอวี่ เมื่อเ
เซิ่งถิงเชินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ต่อให้สำคัญยังไง ตอนนี้เธอก็แต่งงานมีลูกแล้ว แน่นอน บุญคุณในวันนี้ฉันจะช่วยหรงซูจำไว้”ซูชิงจือ “เกรงว่าเสี่ยวซูคงไม่ต้องการให้นายช่วยเธอจำนะ”“เธอต้องการหรือเปล่าไม่เป็นไร ฉันจำไว้ก็พอแล้ว”ซูชิงจือมองเขาแวบหนึ่ง แล้วไม่พูดอะไรอีก “นายคิดว่าเรื่องในงานประจำปีคืนนี้ของหรงเอินตกลงเป็นฝีมือใคร?”เซิ่งถิงเชิน “ไปสืบดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือไง”วันถัดมาเจียงหวยซวี่ฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่สถานการณ์ของเขาไม่ค่อยดีนัก สมองยังเบลอไม่ค่อยมีสติหรงซูกับเผยอวี้ และเซิ่งถิงเจ๋อมาถึงโรงพยาบาลพร้อมกันเจียงอวี่เองก็อยู่ที่โรงพยาบาลเมื่อเห็นพวกเขา เจียงอวี่ก็ทักทาย “เสี่ยวซู ถิงเจ๋อ พี่เผยอวี้”เผยอวี้มองเจียงอวี่ แล้วพยักหน้าเบา ๆ หรงซูเดินไปหน้าเตียงผู้ป่วย มองเจียงหวยซวี่ แล้วพูดอย่างเป็นห่วง “ศาสตราจารย์ ตอนนี้คุณดีขึ้นไหมคะ?”สีหน้าเจียงหวยซวี่ไม่ค่อยดีนัก เขามองหรงซู บนใบหน้าหล่อที่สุภาพและขาวซีดเผยให้เห็นรอยยิ้มปลอบใจ กล่าวว่า “ฉันไม่เป็นไร หมอบอกว่าพักฟื้นสักหนึ่งถึงสองเดือนก็ไม่เป็นไรมากแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”เมื่อได้ยินคำพูดเขาหรงซูอยากบอกว่าข
หรงซูกล่าว “ไม่เป็นอะไรมาก”เซิ่งถิงเชินสอบถาม “คืนนี้จะกลับไปกับฉันไหม?”“ฉันจะอยู่บ้านค่ะ”เซิ่งถิงเชินไม่ว่าอะไร ท่าทางอ่อนโยนมากแล้วตอบรับหนึ่งคำ กล่าวว่า “งั้นพรุ่งนี้ฉันพาเหมยเหม่ยมาเยี่ยมเธอ”หรงซูกล่าว “ยังไม่ต้องหรอก ให้ลูกพักอยู่ที่ตระกูลเซิ่งก่อนเถอะค่ะ”“งั้นก็ได้”ซูชิงจือยืนอยู่ด้านหลังระหว่างเซิ่งถิงเชินกับเซิ่งถิงเจ๋อ ฟังอยู่อย่างเงียบเชียบโดยไม่ส่งเสียง เมื่อเห็นเสี่ยวซูไม่เป็นไร เขาเองก็วางใจแล้วตอนนี้เขาไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะสอบถามจริง ๆเผยอวี้กล่าว “ประธานเซิ่ง ประธานซู ถ้าไม่มีธุระอย่างอื่น ก็เชิญกลับไปก่อนเถอะครับ!”หรงซูมองดูซูชิงจือ เธอสังเกตเห็นความผิดหวังในแววตาของเขา กระทั่งเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้นโดยทำตัวไม่ถูกบัดนี้เธอดูไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าตกลงซูชิงจือหมายความว่ายังไงกันแน่เมื่อสบเข้ากับสายตาของหรงซู วินาทีที่สบตากัน ซูชิงจือเก็บรวบอารมณ์ในแววตา “คุณเอเวอลินไม่เป็นไรก็ดีแล้วครับ”หรงซูมองเขา แต่ไม่ตอบรับเซิ่งถิงเชินเบี่ยงตัวหันไปมองซูชิงจือแวบหนึ่ง จากนั้นพูดกับหรงซู “คืนนี้เธอพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ฉันจะมาเยี่ยมเธอใหม่”“ฉันไม่เป็นไรค่ะ ช




![ห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


