บทที่ 2 จูบอนุบาล 2/2

“ไปกันเถอะ” ชุติพลเห็นว่าเรื่องราวชักบานปลาย แค่จะมาทักลูกสาว เขาก็เก็บอารมณ์ไม่เก่ง พอเทียนไขปากดีก็อยากตบสั่งสอนเสียหน่อย จนลืมว่าที่นี่เป็นงานเลี้ยงและมีคนมากมายอยู่ในงาน

          เมื่อสองสามีล่าถอย พุดจีบกับรำไพก็ลูบหัวของหนูเทียนไขเพื่อปลอบใจ

          พวกเธอรู้เรื่องจากลูกสาวแล้ว และก็พาลให้รังเกียจคนไม่รับผิดชอบอย่างชุติพล กับปารมีที่แอบลักกินขโมยกินอีกด้วย

          พ่อเลี้ยงตฤณ ปรายตามองโต๊ะข้าง ๆ ที่เกิดสงครามย่อม ๆ อย่างไม่ใส่ใจ เมื่อเห็นว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น เขาก็ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปก็เห็นเธอหันมามองพอดี จึงขยิบตาอย่างท้าทายอยู่เล็ก ๆ

          เทียนไขเป็นพวกที่โดนท้าทายไม่ได้ เมื่อเห็นว่ากำลังถูกเย้ยหยันก็ไม่อยากยอม เมื่อชายคนนั้นเดินออกจากงาน เธอก็ออกตามไปด้วย แล้วก็ผ่านที่เขาจอดรถพอดี เพราะมันถึงก่อนรถของเธอ

          “แห้วลอยแก้ววันนี้อร่อยจัง” เธอจงใจพูดเสียงดังให้เขาได้ยิน

          เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที

          “นี่คุณ!” เขาเรียกเธอ แต่มีหรือคนอย่างเทียนไขจะคิดหนี ทั้งหันกลับมาประจันหน้า

          “ว่าไง” เธอยืนกอดอกมองสบตาเขาอย่างไม่ลดละ พร้อมกับท่าทางเอาเรื่อง เพราะเป็นคนคิดบวก ที่แปลว่า พร้อมบวกกับทุกคน

          “ว่าใครแห้ว”

          “พูดลอย ๆ ถ้ามันจะกระเด็นไปโดนหัวหมาน้อยที่ไหนก็ไม่รู้สินะ”

          “ว่าใครหมายายตัวแสบ” ตฤณ ที่หงุดหงิดอยู่แล้วยิ่งมาโดนยั่วโมโหแบบนี้ยิ่งอารมณ์ขึ้น

          “ใครได้ยินก็รับไป”

          “ปากแบบนี้คงยังไม่มีแฟนสินะ”

          “ปากแบบนี้แล้วมันยังไงไม่ทราบ” เธอเดินย่างสามขุมโดยไม่เกรงกลัวเขา

          ชายหนุ่มที่โดนเย้ยหยันก็สู้ไม่ถอย เดินมาชนกับหน้าอกเด้ง ๆ ของแม่นี่เช่นกัน

          “อี๋...ไอ้ลามก”

          “ก็อยากจะเอาไม่ใช่เหรอ...เห็นคันปากอยากมีเรื่อง ช่วยไม่ได้”

          “ไอ้ทุเรศ...แกแต๊ะอั๋งฉันเหรอ” ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเจอผู้ชายที่หน้าเฮียอย่างไอ้บ้านี่เลย

          “อ้อ...ฝันไปหรือป่าวคนสวย...คิดว่าคนอื่นเขาอยากจับงั้นเหรอ ปลอมหรือเปล่าก็ไม่รู้” ตฤณที่เริ่มสร่างเมา เพราะมือหยาบของเขาที่ตรากตำทำงานในไร่ สัมผัสเข้ากับหน้าอกอุ่นที่แสนนุ่มมือเมื่อครู่ พาลให้เลือดในกายสูบฉีดขึ้น

          “อย่างฉันนี่นะปลอม...อ่อ...หรือว่าเคยเจอแต่ของปลอมล่ะสิ” รอยยิ้มอย่างสมน้ำหน้าผุดขึ้นเมื่อเขาว่าจบ

          “ปากดีนักนะ...อยากรู้จังว่าลิ้นจะดีด้วยหรือเปล่า”

          “ฉันไม่ได้ดีแค่...ฮึก!” ยังไม่ทันได้ต่อปากต่อคำกับเขาจบ คนที่กำลังพูดก็โดนปิดปากทันที

          ร่างสูงเอื้อมมือไปดึงท้ายทอยเล็กเข้ามาจุมพิตลงบนริมฝีปากนุ่นนิ่ม ที่ต่อว่าต่อขานต่อล้อต่อเถียงไม่หยุด แม้ร่างเล็กจะตกใจจนทุบเข้าที่หน้าอกแกร่ง แต่ทว่าแรงนั้นมันก็ไม่ได้ช่วยให้เขาปลดปล่อยออกจากตัวเธอเลยแม้เพียงนิด

          รสสัมผัสหวานหอมของเธอ ทำให้เขาบดขยี้อย่างดุดัน ลิ้นหนาเริ่มรุกรานเข้ามาในริมฝีปากนุ่ม กลิ่นลิปสติกรสสตรอว์เบอร์รีอวลอยู่ในปาก เมื่อยิ่งจูบยิ่งไม่อยากปล่อยทำให้ต้องใช้สองมือประคองท้ายทอยของแม่สาวหน้าแปลกแต่ปากดีนี้ให้แนบชิดพร้อมกับซึมซับจูบที่ลดความดุดันให้เหลือเพียงความหวานล้ำ

          ร่างกายของหญิงสาวเร่าร้อนรุนแรง เธอหายใจติดขัดเพราะว่านี่เป็นจูบแรก เรียวลิ้นชักหลบลิ้นหนา แต่ทว่าเขาก็หลอกล่อจนเธอยอมคล้อยตาม

          จากที่ต่อต้านกลับกลายเป็นร่วมมือประสานกับเขาอย่างดี กลิ่นเหล้าชั้นดีจากในริมฝีปากเขาอบอวลจนเธอรู้สึกเมาในรสจูบ เมื่อตัวเองรู้สึกตัวจึงรีบผลักเขาแรง ๆ เรียกสติที่เตลิดไปไกลแล้วของเธอให้กลับมา

          “ไอ้บ้า!” เธอเอามือปิดปากพร้อมกับเช็ดไปมาแรง ๆ ราวกับอยากให้คราบสกปรกนั้นจางหายไป

          พ่อเลี้ยงตฤณยกยิ้ม พร้อมกับใช้เพียงมือเดียวรั้งสะโพกของเธอเข้ามาชิดลำกายแกร่ง จนเธอขืนตัวแอ่นไปด้านหลัง โดยไม่รู้ว่าส่วนนั้นกำลังแนบกับส่วนที่แข็งแกร่งของเขาใต้ร่มผ้า

          “จูบ...อนุบาลมาก” เสียงแหบพร่ากล่าวออกมาอย่างดูแคลน พร้อมทั้งมองร่างกายเล็กอย่างโลมเลีย

          “ถ้าคุณยังไม่อิ่มเอม ไปต่อได้นะ...แถวนี้มีม่านรูด”

          ปัก!

          โอ๊ย...!

          เทียนไขใช้ส้นสูงกระทืบเท้าลงไปแรง ๆ แล้วก็รีบวิ่งไปก่อนจะหันมาคาดโทษไอ้บ้ากามนี้ไว้

          “เจอกันคราวหน้า...เจอดีแน่”

          “ให้ดีจริงเหอะ...จูบแบบอนุบาลไม่เอาแล้วนะ”  เสียงหัวเราะของตฤณดังขึ้น เมื่อเอาชนะยายตัวแสบนี้ได้

          นี่เขาอารมณ์ดีในรอบหลายเดือนเลยทีเดียว