All Chapters of หย่าหมดรัก: Chapter 1 - Chapter 10

มัทนา เพื่อนสมัยเรียนของเทียนไข แต่อยู่กันคนละคณะ พบกันตอนรับน้องรวม และโดนลงโทษจากรุ่นพี่พร้อม ๆ กัน โดยกลุ่มเธอมีสามคน คือ มัทนา ลูกสาวไฮโซธุรกิจร้านเพชรและจิวเวอรี่ อีกคนคือบุษบา ลูกสาวเจ้าพ่อธุรกิจอสังหาฯ อันดับต้น ๆ ของเมืองไทย ทั้งสามเป็นผู้หญิงที่สวยน่ารักไปคนละแบบ โดยเทียนไขนั้นเป็นผู้หญิงห้าวพร้อมลุย และเลือดเย็นที่สุด เธอเรียนคณะสัตวศาสตร์ และจบมาเป็นคุณหมอคนสวยประจำโรงพยาบาลสัตว์มหาวิทยาชื่อดังย่านหัวหิน ที่เธอเลือกที่นี่เพราะอากาศดี ใกล้ทะเลและห่างจากกรุงเทพไม่มาก ไม่ต้องห่วงเรื่องรถติด มีเวลาพักผ่อน มัทนานั้นเรียนออกแบบภายใน จบมาก็ไม่ต้องทำงาน เพราะคุณหญิงแม่นั้นคอยแต่จะพาออกงานสังคม เพื่อพบปะกับคุณหญิงคุณนาย แต่ความโก๊ะนั้นมัทนาเกินไปมาก จนเรียกเสียงหัวเราะขบขันอย่างเอ็นดูจากคนที่ได้พบ ส่วนบุษบานั้น เป็นผู้หญิงที่รักสนุก แต่เมื่อผู้ชายเข้าหาก็พร้อมจะเย็นชาใส่ ไม่รู้ว่ามีเรื่องสะเทือนใจกับรักครั้งแรกหรือเปล่า ขนาดเพื่อนสนิทยังไม่รู้เรื่อง และที่เหมือนกันทั้งสามคนคือ ‘อะไรไม่ดีปากดีไว้ก่อน’ คือสโลแกนประจำกลุ่ม ในท

“ไปกันเถอะ” ชุติพลเห็นว่าเรื่องราวชักบานปลาย แค่จะมาทักลูกสาว เขาก็เก็บอารมณ์ไม่เก่ง พอเทียนไขปากดีก็อยากตบสั่งสอนเสียหน่อย จนลืมว่าที่นี่เป็นงานเลี้ยงและมีคนมากมายอยู่ในงาน เมื่อสองสามีล่าถอย พุดจีบกับรำไพก็ลูบหัวของหนูเทียนไขเพื่อปลอบใจ พวกเธอรู้เรื่องจากลูกสาวแล้ว และก็พาลให้รังเกียจคนไม่รับผิดชอบอย่างชุติพล กับปารมีที่แอบลักกินขโมยกินอีกด้วย พ่อเลี้ยงตฤณ ปรายตามองโต๊ะข้าง ๆ ที่เกิดสงครามย่อม ๆ อย่างไม่ใส่ใจ เมื่อเห็นว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น เขาก็ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปก็เห็นเธอหันมามองพอดี จึงขยิบตาอย่างท้าทายอยู่เล็ก ๆ เทียนไขเป็นพวกที่โดนท้าทายไม่ได้ เมื่อเห็นว่ากำลังถูกเย้ยหยันก็ไม่อยากยอม เมื่อชายคนนั้นเดินออกจากงาน เธอก็ออกตามไปด้วย แล้วก็ผ่านที่เขาจอดรถพอดี เพราะมันถึงก่อนรถของเธอ “แห้วลอยแก้ววันนี้อร่อยจัง” เธอจงใจพูดเสียงดังให้เขาได้ยิน เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที “นี่คุณ!” เขาเรียกเธอ แต่มีหรือคนอย่างเทียนไขจะคิดหนี ทั้งหันกลับมาประจันหน้า “ว่าไง” เธอยืนกอดอกมองสบตาเขาอย่าง

เมื่อจบเพลง เทียนก็เริ่มเหนื่อย จึงหันมายกแก้วของตัวเองดื่ม แต่ว่ากลับสัมผัสเข้าที่มือของใครบางคน “นี่...ไอ้โรคจิต...มาได้ไง...แอบตามฉันมาเหรอ” เทียนไขโวยวายทันที เมื่อเห็นไอ้หน้าหม้อนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ที่โต๊ะของเธอ “เทียน...อย่าบอกนะไอ้โรคจิตที่แกว่า คือพี่ตฤณ” มัทนาถามอย่างร้อนใจ “ใช่...แล้ว...พี่ตฤณ...คือ?” เทียนไขมองหน้าไอ้หื่นสลับกับเพื่อนสาวอย่างงงงวย “นี่พี่ตฤณ หรือพ่อเลี้ยงตฤณแห่งไร่สายหมอก” มัทนารีบแนะนำตัวให้เพื่อนรู้จักทันที ยิ่งเห็นสายตาของญาติผู้พี่ คิดว่าคงมี Something บางอย่างกับเทียนไข “ชิ...น่าจะหมอกหงอย!” เทียนไขทำปากมุบมิบ แต่เหมือนไอ้หน้าหื่นน่าจะหูผี “ลองดูไหมครับ...ว่าหงอกหรือเปล่า” เขาตอบก่อนจิบเหล้าในแก้วด้วยรอยยิ้ม ยักคิ้วข้างเดียวอย่างกวนบาทา “อุ๊ป!!!” สองสาวมัทนาและบุษบาส่งเสียงพร้อมกัน ที่ฝีปากทั้งคู่นั้นแซ่บไม่ไหว “พี่ตฤณ...ไปรังแกอะไรเพื่อนมัทหรือเปล่าคะ” มัทนาสงสัยในความสัมพันธ์ของสองคนนี้ ทั้งหรี่ตามองทั้งคู่อย่างจับผิด ชายหนุ่มไม่ได้ตอบ แต่ยกมือขึ้นมาลูบริมฝี

“พ่อไม่อยากให้น้องโดนคนไม่ดีทำร้าย” การันต์อยากทำตามคำขอสุดท้ายของอดีตคนรักให้สำเร็จ เพราะเป็นคำขอเดียว แล้วไร่สายหมอกไอ้เจ้าลูกชายตัวดีมันรักนักรักหนาก็ถือเป็นตัวประกันชั้นดี ที่มันจะยอมแต่งงานกับหนูเทียนไข “ผมไม่ใช่คนดีนะครับพ่อ” พ่อเอาอะไรมามั่นใจว่าเขาจะดูแลเธอได้ คนไม่รักทำอย่างไรก็ไม่รักอยู่ดีนั่นแหละ สุดท้ายแล้วตฤณก็ไม่อาจจะเอาชนะพ่อได้ เขาต้องยอมพ่ออีกแล้วสินะ แต่ว่าเขาต้องหาวิธีที่จะได้มรดกมาให้ได้ และเรื่องนี้เขาก็ต้องพึ่งญาติผู้น้องอย่างมัทนา เวลาสามทุ่มในคืนนั้น ตฤณโทรหาญาติผู้น้องทันที เพื่อสอบถามข้อมูลบางอย่าง “มัท...นอนหรือยังหรือแอบหนีเที่ยวกันอีก” เขาทักน้องสาว “โถ...พี่ตฤณ...สามทุ่มเด็กอนุบาลค่ะเขานอนกัน มัทโตแล้วนะคะ” “เพื่อนเราเป็นยังไงบ้าง” เขารีบเข้าเรื่องไม่อยากอ้อมค้อม “เพื่อน...เพื่อนคนไหนน้า...” มัทนาคิดไว้แล้วว่าพี่ตฤณต้องสนใจยายเทียน “ก็เทียนไขไง” “ตอนนี้เห็นเครียด ๆ จะหาเงินสักสิบล้านมาเปิดคลินิกรักษาสัตว์ค่ะ ว่าแต่พี่ตฤณถามทำไมคะ หรือว่าคิดถึงเพื่อนมัท” เขา

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็ไม่เห็นเงาเขาแล้ว เธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาคงเลิกตามตื้อเธอและกลับบ้านไป ร่างบางในชุดนอนผ้าพลิ้วโนบาร์คลานขึ้นเตียงนอนทันที ยามนี้ต้องการอย่างเดียวคือนอนให้มากที่สุด เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง เขากลับมาพร้อมกับอาหารขึ้นชื่อของหัวหินหลายอย่าง จึงซื้อมาเยอะ ๆ เพราะคิดว่าคืนนี้ต้องใช้พลังงานอีกมากกว่าจะทำให้เธอยอมตกลงให้ได้ เสียงไขกุญแจปลุกให้ร่างที่หลับมาสักพักตื่นขึ้น ความงัวเงียทำให้ขยี้ตามองให้ชัดว่าใคร แต่เมื่อเขาเปิดประตูเข้ามา ร่างที่เป็นเงาตะคุ่มทำให้เธอตกใจสุดขีด “ว้ายยย! ผี” “ไม่ใช่...ผี...ผัวเองครับ” เขาพูดแล้วก็ปิดประตูลงพร้อมกับเอื้อมมือไปเปิดสวิตซ์ไฟ หลังจากนั้นจึงวางอาหารลงบนโต๊ะที่จัดเป็นที่นั่งทานอาหารง่าย ๆ โดยมีจานชามวางตั้งอยู่ “ยังไม่กลับอีก” เธอหรี่ตามองเขาอย่างเบื่อหน่าย “จนกว่าจะได้คุณไปแต่งงานผมไม่ยอมกลับแน่นอน” เขามีเวลาไม่มากนัก หากครั้งนี้มาแล้วก็ต้องให้ได้ตามที่ตัวเองวางแผนไว้ ในเมื่อพ่ออยากให้เขามีเมียจนใจจะขาด เขาก็จะทำและพ่อก็ยอมรับให้ได้แล้วกันเมื่อถึงเวลาที่ต้องห