ตอนที่ 7 จุกฉิบหาย

 

“แม่ง ! เป็นผู้หญิงเสือกเมาหัวราน้ำ”

พลขับมองเด็กสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่เบาะข้าง ๆ สายตาเสือร้ายไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แปลกก็แต่เขาไม่มีความคิดที่จะล่วงเกินคนเมาเลยสักนิด มีแต่อยากปลุกขึ้นมาอบรมให้รู้สำนึกเสียบ้าง

ติ๊ด~

เขาถือวิสาสะหาคีย์การ์ดในกระเป๋าเธอแล้วสแกนผ่านตั้งแต่ประตูใหญ่ ลิฟต์จนถึงประตูห้อง เพราะถามอะไรไปคนเมาก็ไม่ตอบแถมบ่นอะไรไม่รู้ตลอดทาง

“นอนไหน โซฟาหรือเตียง”

“อื้อ อย่ามากวนดิ๊ ใครวะ !”

“พี่เซนต์.. คนหล่อ”

เมื่อได้ยินชื่อที่คุ้นเคย คนเมาก็ปรือตาขึ้นมองทันที ตากลมโตกะพริบถี่ ๆ ปรับโฟกัสเพื่อดูว่าคนตรงหน้าเธอเป็นใครกันแน่ ก่อนจะมองไปรอบ ๆ และเห็นว่านี่คือห้องของเธอเอง

“อร้าย ! พี่เข้ามาในห้องแคร์ได้ไง !”

จากที่เมา ๆ ถึงกับสร่างทันที หญิงสาวรีบรุดตัวออกจากอ้อมแขนของเขาแล้วถอยเซไปให้ห่างพลางสำรวจร่างกายตัวเองยังดีที่มันปกติเหมือนเดิมทุกอย่าง

“มาข่มขืนเธอมั้ง แดกไม่ดูตัวเอง”

“จิ๊ ! เป็นรุ่นพี่หรือเป็นศาล ชอบตัดสินคนอื่นฉิบหาย”

“อย่าปากดีคาร์แคร์ !”

“เทคแคร์ ! คาร์แคร์บ้านพี่ดิ !”

“บ้านพี่อยู่สมุทรปราการ ทำไม อยากไปไหว้แม่พี่เหรอครับ หื้ม”

คนพูดขยับเข้าใกล้เธออีกครั้งด้วยความเร็วประมาณหนึ่งจนร่างกายทั้งสองอยู่เกือบจะแนบชิดกันและนั่นมันทำให้เธอขยับหนีไม่ทันยืนแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

“อึก !”

เสียงกลืนน้ำลายของคนตัวโตดังแรง สายตาทั้งสองจ้องมองสอดประสานหากันไม่มีใครเอ่ยคำใด ทว่านั่นมันกลับทำให้เสียงหัวใจเต้นชัดเจนขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาโน้มประทับจูบลงบนริมฝีปากนุ่มหยุ่น ความแน่นิ่งของเธอมันเหมือนเป็นการเข้าร่วมจนเขาไม่สามารถควบคุมตัวเองให้หยุดได้

“อื้อ~”

ฝ่ามือหนาโอบกอดร่างบางเข้ามาอยู่ในวงแขน ขณะเดียวกันริมฝีปากไล้เลียดูดดึงความนุ่มของกลีบปากคนตัวเล็กไม่หยุดหย่อน

คนน้องที่ไร้ประสบการณ์หลับตาพริ้มเผลอไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่เขามอบให้จนหลงลืมอ้าปากให้เขาสอดลิ้นเข้ามาตักตวงเอาความหวานผสมรสแอลกอฮอล์จากเธอ

พลัวะ !

“อึก โอ๊ย ! เทคแคร์ ! ซี้ด”

คนตัวโตยืนตัวงอกุมเป้ากลางกายแน่น ใบหน้าหล่อเหลาครานี้แดงก่ำบิดเบี้ยวสื่อถึงความเจ็บปวด สายตาคมจ้องมองเด็กสาวที่พึ่งแทงเข่าใส่ลูกรักของเขาอย่างคาดโทษ

“ชะ.. ช่วยไม่ได้ พี่อยากขโมยจูบแคร์เอง !”

เธอขยับออกเล็กน้อย แววตาสาวมีความรู้สึกผิดปนอยู่แต่เหมือนความโกรธจะมากกว่าหน่อย แล้วใครให้เขามาขโมยจูบแรกของเธอล่ะ โดนแค่เตะเป้ายังน้อยไป

เซนต์หลบหนีออกจากคอนโดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ไข่ที่ดูแล็บระคบประหงมมาตั้งแต่เกิดถูกอัดกระแทกอย่างจัง

“จุกฉิบหาย !”

ผู้ชายที่ไม่เคยโดนอะไรแบบนี้ถึงกับหัวเสียหมดอารมณ์ เขาไม่เคยเข้าหาผู้หญิงหน้าไหนก่อน มีแต่คนพร้อมจะประเคนร่างกายให้ แต่เธอเป็นใครถึงมาทำกับเขาแบบนี้

“พี่จะกระแทกเธอให้จุกกว่านี้เป็นร้อยเท่า เทคแคร์ !”

แทนที่จะหมดความอดทนแล้วไม่สนใจเธอต่อ แต่กลับกันเขายิ่งสนใจเธอคนนี้เพิ่มมากขึ้น ได้ยาก ๆ นี่แหละยิ่งทำให้เขาอยากได้เข้าไปอีก

กลุ่มสามสาวเดินตรงเข้ามายังโถงกลางคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตึกแห่งนี้ผู้คนยังคงแน่นอยู่ตลอดเพราะขึ้นชื่อว่าเป็นคณะที่มีนักศึกษาเยอะที่สุดในมหาวิทยาลัย

“ชิ !”

แค่เห็นหน้าเทคแคร์ก็หมดอารมณ์อยากเรียนหนังสือ ความหงุดหงิดที่มีตั้งแต่เมื่อคืนหวนกลับมาอีกครั้งเมื่อเจอเขา สาวน้อยหน้าหงิกหน้างอเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องเรียนของตนทันที

“ยัยบ้าเอ๊ย !”

“มึงด่าใครวะ”

“น้องที่อุ้มเขาไปส่งเมื่อคืนไง เป็นไงครับนายน้อย แซ่บไหม”

“แซ่บพ่อมึงดิ ไปส่งไม่ขอบคุณกูสักคำ แทงเข่าใส่ลูกกูอีก”

“ฮะ !”

เสียงหัวเราะของเพื่อนทั้งสามทำเซนต์คิ้วขมวดอีกครั้ง มันน่าตลกตรงไหนกับสิ่งที่เขาเจอ ลองพวกมันมาโดนดูบ้างจะขำไม่ออก