INICIAR SESIÓNร่างขาวละเอียดเปิดเปลือยอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาของทั้งคู่หยาดเยิ้มอัดแน่นด้วยความต้องการ ลำคอร่างสูงแห้งผาด ความกระสันพุ่งแทบถึงขีดสุดเขาโน้มตัวลงมาตวัดเลียบีบเคล้นหน้าอกอิ่มคู่สวยราวหิวกระหาย ส่งผลให้น้ำนมไหลซึมออกมาไม่ขาด แต่ไคโรก็ปาดเลียดูดดึงเสียหมดเกลี้ยง ปานสีหวานเข้มขึ้นตามกาลเวลาแต่ไม่ได้
"วันนี้กลับเร็วจัง""ก็รีบเคลียร์งานแล้วมาช่วยลินดูตัวเล็กไงครับ...""...ลินเหนื่อยไหม วันนี้มีอาดื้อใส่คุณแม่หรือเปล่า" ไคโรไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง รับรู้ถึงความอ่อนล้าบนใบหน้าหวานได้ไม่ยาก"ค่ะ ก็งอแงตั้งแต่เช้า แถมไม่ยอมให้ลินลุกไปไหนอีก เลยต้องรบกวนป้าพรยกข้าวมาให้ทานตรงนี้เลย""ตัวเล็กป่วนมาม
1 ปี ต่อมามิลินอยู่ในชุดสบายๆ สำหรับอยู่บ้าน นั่งกองอยู่กับพื้นในคอกกั้นเด็ก ใบหน้าหวานฉายแววเหน็ดเหนื่อย เธอเคยคิดว่าโชคดีที่ตลอดช่วงตั้งครรภ์แทบไม่มีอาการแพ้ท้อง และสามารถทำงานใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไปเมื่อคลอดลูกสาวออกมา 'มีอา'เด็กสาวตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตา ดวงตากลมโตเ
"คิกคิก ใจเย็นนะคะอย่าเพิ่งกดดันเจ้าสาว เพื่อให้ยุติธรรม เจ้าสาวหันหลังก่อนดีกว่า" พิธีกรส่งเสียงแซวสาว ๆ หน้าเวที เรียกเสียงหัวเราะให้กับแขกที่มางาน"เจ้าสาวพร้อมไหมคะ""ค่ะ""3 2 1 โยนเลยค่ะ"สิ้นเสียงของพิธีกร มิลินก็โยนดอกไม้ข้ามหัว สาวโสดทั้งหลายต่างกระโดดคว้าแย่งชิงสิทธิ์ที่อาจจะได้แต่งงานเป
พิพัฒน์ยิ้มกว้างที่มีโอกาสยืนข้างลูกสาวในวันสำคัญของชีวิต เขาหมุนตัวกลับไปนั่งประจำที่ก่อนที่งานจะดำเนินต่อไปไคโรกุมมือบางไว้แน่น โอบประคองเจ้าสาวแสนสวยขึ้นเวทีด้วยความระมัดระวัง ดวงตาคมเป็นประกายไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานนั้นได้เลย หัวใจพองโตอิ่มเอมรู้สึกเหมือนวันแรกที่ถูกความน่ารักของเธอสะกดไว
1 เดือนผ่านไปตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างที่สุด หลังจากไคโรทราบข่าวเรื่องการท้องของมิลิน ชายหนุ่มก็ยืนกรานให้จัดงานแต่งให้เร็วที่สุด เดือดร้อนไปถึงน้องสาวและว่าที่เจ้าสาวที่แทบจะต้องหยุดงานเพื่อเตรียมงานแต่งในระยะเวลากระชั้นชิดลลิสาและคริสเตียนบิดามารดาของไคโรบ
แม้จะไม่เคยพาผู้หญิงที่ไหนออกมาซื้อของ แต่ผู้หญิงที่เข้าหาเขาก็ล้วนแล้วแต่ต้องการเงินทองหรือสิ่งของตอบแทนทั้งนั้น แต่มิลินกลับแสดงท่าทางจริงจังว่าไม่ต้องการอะไรจากเขาเลย“เอาใบนี้แหละครับ” ชายหนุ่มดึงกระเป๋าในมือมิลินส่งให้พนักงานสาวโดยไม่รอให้คนตัวเล็กพูดอะไรอีก“พี่ไคโร!!” มิลินเรียกชื่
“ขอบคุณค่ะ” ชายหนุ่มโค้งตัวให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป หญิงสาวจึงรีบไปอาบน้ำให้เรียบร้อย..พลั่ก พลั่ก!ไคโรยืนกอดอกมองดูชาย 4 5 คนที่ถูกผูกแขนติดกับกำแพงด้านหนึ่งของห้อง ถูกลูกน้องเขาเตะต่อยจนเนื้อตัวเขียวช้ำ“ใครส่งมึงมา” ลีโอเอ่ยถามเสียงเย็น“อึก...คุณ...คุณเควิน...ครับ” หนึ่งในชายที่ถู
มิลินค่อยๆ เก็บอุปกรณ์ทำแผลใส่กล่องตามเดิม แผลของมาเฟียหนุ่มไม่ลึกมากเนื่องจากกระสุนไม่ได้ฝัง แต่รอยถากของมันก็เรียกเลือดได้มากทีเดียว“อ๊ะ!” ร่างเล็กหลุดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อพี่ชายเพื่อนพลิกร่างของเธอลงกับเตียงอย่างรวดเร็ว และเป็นฝ่ายคร่อมร่างเธอเอาไว้แทน นัยน์ตาคมวิบวับราวเสือร้ายหิว
“จะไปไหนคะ” มิลินหันมาถาม“พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมง” ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถาม แต่กลับถามเธอกลับ“บ่ายโมงค่ะ”“ก็ดี”“พี่ไคโรจะพาลินไปไหนเหรอคะ” เธอถามย้ำชายหนุ่มอีกครั้ง“พาไปเปลี่ยนที่นอน” ร่างสูงยกยิ้มเป็นปริศนา ปล่อยให้หญิงสาวทำหน้าบูดบึ้งเมื่อไม่ได้รับคำตอบ ฝ่ามือร้อนเอื้อมมากุมมือเล็กเอาไว้







