Share

บทที่ 16

Penulis: อุดมสมบูรณ์
……

ฉันพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลตลอดสามวัน ซ่งจินรั่วแวะมาอยู่เป็นเพื่อนฉันทุกวัน

ส่วนกู้สือซวี
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (2)
goodnovel comment avatar
วิภาลักษณ์
น้องเอาคืนให้สาสมเลยนะ
goodnovel comment avatar
วิภาลักษณ์
สงสารนางเอกมากๆ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 216

    ซูหย่าซินกับผู้จัดการของเธอย่อมรู้ซึ้งถึงจุดนี้ดี จึงถามพวกเราว่าขอเปลี่ยนเป็นฉากอื่นมาลองแสดงแทนได้ไหม?ฉันให้ทีมงานไปส่งสารกลับไปตรง ๆ “ตอนนี้คุณซูถูกเพจทางการของเมืองหลวงออกชื่อตักเตือนวิจารณ์ จัดว่าเข้าข่ายเป็นศิลปินที่มีมลทินไปแล้ว ทางเรายอมให้โอกาสคุณมาแคสต์บทก็นับว่าเป็นกรณียกเว้นมากพอแล้ว ถ้าคุณซูยังจะเรื่องมากเลือกโน่นเลือกนี่อีก กองถ่ายของเราก็คงไม่กล้าจ้างคุณหรอกค่ะ”เพื่อที่จะได้กลับคืนสู่จุดสูงสุด ซูหย่าซินจึงจำใจตอบตกลงในที่สุดแต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ฉันไม่มีทางให้โอกาสเธอได้แสดงเป็นตัวละครตัวไหนในนิยายของฉันเลยตั้งแต่แรกแล้วก่อนการแคสต์ติ้งจะเริ่มขึ้น ฉันมองผ่านจอมอนิเตอร์เห็นซูหย่าซินพูดกับอันหร่านว่า “เดี๋ยวตอนตบหน้า อย่าลืมหามุมกล้องช่วยด้วยล่ะ”อันหร่านยิ้มเยาะที่มุมปาก “ฉันจะพยายามแล้วกัน”ทว่า ทันทีที่ผู้กำกับสั่งแอ็กชัน อันหร่านกลับไม่ออมมือเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่มีการหลบมุมกล้องใด ๆ ทั้งสิ้นเธอกระชากคอเสื้อของซูหย่าซิน แล้วเงื้อฝ่ามือฟาดซ้ายฟาดขวาอย่างไม่ยั้งปฏิกิริยาทั้งร้องไห้ทั้งกรีดร้องของซูหย่าซิน มันคือสัญชาตญาณเอาตัวรอดล้วน ๆ แทบไม่เกี่ยวกับท

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 215

    ฉันสะกดกลั้นอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในอก แล้วเอ่ยว่า “ขอโทษด้วยนะ ฉันสอนคนอื่นไม่ค่อยเป็นหรอก”รอยยิ้มบนใบหน้าของซูหย่าซินจางลงเล็กน้อย แสร้งทำเป็นน้อยใจมองไปทางตั๋วตั่ว “ดูท่าคงเป็นเพราะแม่หัวทึบเกินไป คุณน้าเยี่ยถึงได้ไม่อยากสอนน่ะจ้ะ”“คุณน้าเยี่ยคะ!”ตั๋วตั่วขมวดคิ้วน้อย ๆ ขึ้นมาทันที เธอปล่อยมือจากชายเสื้อของฉันแล้ววิ่งไปหาซูหย่าซิน สองแขนเล็ก ๆ กอดขาของเธอไว้แน่นยามที่เธอเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นมองฉัน แววตานั้นกลับเจือความไม่พอใจเอาไว้ “คุณน้าสอนคนเป็นออกจะตาย ตอนสอนหนูยังสอนได้ดีมาก ๆ เลยนี่คะ! ทำไมถึงไม่ยอมสอนคุณแม่หนูล่ะ?”ลำคอของฉันตีบตันไปหมดจนพูดอะไรไม่ออกในจังหวะนั้นเอง กู้สือซวี่ที่เงียบมาตลอดก็พลันเอ่ยปากขึ้นมา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย็นชาอยู่หลายส่วน “ก็แค่สอนทำเค้กเองไม่ใช่เหรอ เยี่ยเจาเจา เธอจะช่วยสอนให้หย่าซินหน่อยมันจะไปเสียหายตรงไหน?”ฉันเอ่ยเสียงแข็ง “ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันทำไม่เป็น ข้างนอกมีคนที่ทำเค้กเป็นเกลื่อนกลาดไปหมด เธอจะไปเรียนกับใครก็ได้ทั้งนั้น”ทว่าในตอนนั้นเอง ตั๋วตั่วกลับโมโหขึ้นมาจริง ๆ เธอแผดเสียงตะโกนใส่ฉันลั่น “ทำไมคุณน้าต้องคอยรังแกแม่หนูอยู่เ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 214

    ฉันเอ่ยด้วยความโกรธ “นายอย่าคิดนะว่าแค่ช่วยพูดให้ฉันสองสามคำต่อหน้าแม่นายเมื่อกี้ แล้วนายจะมาทำรุ่มร่ามตามใจชอบกับฉันได้น่ะ”“ฉันแค่อยากจะบอกเธอว่า แผลของฉันเกิดติดเชื้อขึ้นมา คงต้องเลื่อนเวลาออกจากโรงพยาบาลไปอีกสักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ เพราะฉะนั้น เธอคงต้องเหนื่อยต่อไปอีกสักพักแล้วล่ะ”แววตาของเขาแฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้ ราวกับมั่นใจว่าฉันเป็นแค่แมวตัวหนึ่งที่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีวันหนีพ้นเงื้อมมือของเขาไปได้ฉันพยักหน้ารับแล้วพูดว่า “หวังว่านายจะรักษาคำพูด ตอนออกจากโรงพยาบาลยอมเซ็นหนังสือยินยอมไม่เอาความ แล้วปล่อยกู้อี้หานไปจริง ๆ”สีหน้าของกู้สือซวี่บึ้งตึงลงทันตา จ้องมองฉันด้วยแววตาเย็นชาชวนขนลุก “งั้นก็ขึ้นอยู่กับความประพฤติของเธอแล้วกัน”ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งซูหย่าซินจูงมือตั๋วตั่วก้าวเข้ามาข้างในพริบตาที่ได้เห็นหน้าลูกสาว ในใจของฉันก็เอ่อล้นไปด้วยความรักใคร่ระคนตื่นเต้นดีใจทว่าสายตาของตั๋วตั่วไม่ได้หยุดอยู่ที่ฉันเลย เธอกลับวิ่งถลาเข้าไปข้างเตียงของกู้สือซวี่พลางเอ่ยขึ้น “คุณพ่อคะ คุณแม่บอกว่าคุณพ่อเป็นไข้ ฮือ ๆ ๆ คุณพ่อทรมานมากไหมคะ?”

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 213

    ในสายตาของเขา การปรนนิบัติรับใช้เขาคือเรื่องที่ถูกต้องชอบธรรมทว่าในสายตาของฉัน การไปให้พ้นจากเขาและการแย่งชิงสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกสาวกลับคืนมาต่างหาก ถึงจะเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด!เมื่อเห็นฉันยืนนิ่งไม่ขยับ น้ำเสียงของเขาก็ยิ่งเข้มและดุดันขึ้น “เยี่ยเจาเจา ไปเปิดน้ำให้ฉัน ฉันจะอาบน้ำ!”ฉันกำหมัดแน่น สะกดกลั้นความขยะแขยงที่ตีตื้นขึ้นมาในอกอย่างสุดความสามารถความจริงแล้วเขาไม่ได้อยากให้ฉันช่วยอาบน้ำให้หรอกเขาแค่ไม่พอใจที่วันนี้ฉันกลับมาช้า รับไม่ได้ที่ฉันไม่ได้เอาอกเอาใจและมีเขาอยู่เต็มหัวใจเหมือนเมื่อก่อน ก็เลยแกล้งหาเรื่องมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันก็เท่านั้น!“กู้สือซวี่ อีกไม่นานพวกเราก็จะหย่ากันแล้วนะ”ฉันเงยหน้าขึ้น สบตากับดวงตาที่มืดมนเย็นชาคู่นั้นตรง ๆ แล้วเอ่ยเตือนทีละคำ “ฉันจะโทรตามซูหย่าซินมาให้เดี๋ยวนี้เลยก็ได้ เธอคงจะเต็มใจทำเรื่องพรรค์นี้ให้นายจนเนื้อเต้นเลยล่ะ”สายตาอันเย็นชาของกู้สือซวี่ทอประกายเฉียบคมและดุดันยิ่งขึ้น เขาเน้นย้ำทีละคำ “ฉันจะให้เธอเป็นคนอาบให้”“เดี๋ยวฉันจ้างผู้ดูแลผู้ป่วยให้ ค่าใช้จ่ายฉันออกเอง”ฉันรู้ดี หากคราวนี้ฉันยอมอ่อนข้อให้ ก็จะมีครั้ง

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 212

    ฉันชะงักฝีเท้าลง เบื้องหน้าราวกับมองเห็นประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง จึงเอ่ยปากว่า “ความจริงแล้ว ฉันแต่งงานแล้วค่ะ สามีของฉันก็คือประธานกู้ซื่อกรุ๊ป...กู้สือซวี่”ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเสิ่นเหยียนโจวดูไม่ประหลาดใจเลยสักนิด เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้ฉันเล่าต่อฉันจึงบอกเล่าที่มาที่ไปทั้งหมดโดยสรุป ว่ากู้สือซวี่หลอกลวงฉันอย่างไร และแอบเอาลูกสาวของฉันไปให้เมียน้อยเลี้ยงดูอย่างไร“ฉันได้ยินมาว่า คุณมีระบบเครือข่ายนักสืบที่แม่นยำมากอยู่ในสังกัด สามารถสืบหาข้อมูลลับได้มากมาย ฉัน...อยากรู้ว่าตกลงตั๋วตั่วใช่ลูกสาวของฉันจริง ๆ หรือเปล่า ฉันต้องการหลักฐานค่ะ”พอพูดจบ ฉันก็มองเขาด้วยความกระวนกระวาย หัวใจในอกเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะเสิ่นเหยียนโจวฟังจบ แววตากลับไร้ระลอกคลื่นใด ๆ ก่อนจะเอ่ยปากเรียบ ๆ “ขอโทษด้วยนะครับคุณหนูเยี่ย ละครดราม่าในครอบครัวเรื่องผัว ๆ เมีย ๆ พรรค์นี้ ผมไม่มีความสนใจครับ”คำพูดประโยคนี้เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังหนึ่งที่สาดซัดลงมาบนหัว ดับประกายความหวังทั้งหมดของฉันลงในพริบตาแม้จะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่าอาจจะถูกปฏิเสธ แต่พอได้ยินกับหูเข้าจริง ๆ ในอกก็ยังรู้สึ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 211

    ถ้าฉันเอ่ยปากต่อหน้าคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่น เขาจะต้องคิดว่าฉันกำลังใช้หญิงชรามาบีบบังคับเขาแน่ ๆ และฉันเองก็ไม่ได้อยากทำแบบนั้นจริง ๆแต่ฉันจะหาโอกาสคุยกับเขาตามลำพังได้อย่างไรกันล่ะ?จนกระทั่งมื้ออาหารจบลง ฉันก็ยังนึกหาจังหวะที่เหมาะสมจะเปิดปากพูดไม่ออกพอกินข้าวเสร็จ เสิ่นเหยียนโจวเป็นคนแรกที่วางตะเกียบลง“คุณย่าครับ ผมขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะครับ เชิญทุกคนตามสบาย”เสิ่นเหยียนโจวเพิ่งจะลุกขึ้นยืน คุณนายใหญ่ก็เอ่ยขัดทันที “จะรีบไปไหนกัน? เดี๋ยวพาเจาเจาไปเดินเล่นย่อยอาหารในสวนหน่อยสิ สวนหลังบ้านเราช่วงนี้เพิ่งย้ายดอกไม้มาปลูกใหม่ตั้งหลายชนิด ล้วนเป็นพันธุ์ที่บานหน้าหนาวทั้งนั้น แปลกตาดีออก”เสิ่นเหยียนโจวชะงักไป สุดท้ายก็จำต้องนั่งลงที่ตำแหน่งเดิมตามคำสั่งของคุณย่าสายตาอันลึกล้ำมีความหมายของเขาปรายมองมาที่ฉัน คล้ายกับอยากให้ฉันเป็นฝ่ายเอ่ยปฏิเสธคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นเพราะในยามปกติที่หญิงชราพยายามจะจับคู่พวกเรา ฉันมักจะเป็นฝ่ายชิงปฏิเสธก่อนเสมอทว่าในยามนี้ ฉันกลับก้มหน้าก้มตากินข้าว ทำเป็นมองไม่เห็นสายตาและสัญญาณที่เขาส่งมาก็เพราะว่าวันนี้ฉันมีเรื่องจะขอร้องเขาจริง ๆ จึงจำเป็นต้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status