Share

บทที่ 210

Author: อุดมสมบูรณ์
ซ่งจินรั่วถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยว่า “ดูท่าแล้ว คงต้องรอจนกว่าผลตรวจดีเอ็นเอจะออกเท่านั้น ถึงจะรู้ความ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 212

    ฉันชะงักฝีเท้าลง เบื้องหน้าราวกับมองเห็นประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง จึงเอ่ยปากว่า “ความจริงแล้ว ฉันแต่งงานแล้วค่ะ สามีของฉันก็คือประธานกู้ซื่อกรุ๊ป...กู้สือซวี่”ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเสิ่นเหยียนโจวดูไม่ประหลาดใจเลยสักนิด เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้ฉันเล่าต่อฉันจึงบอกเล่าที่มาที่ไปทั้งหมดโดยสรุป ว่ากู้สือซวี่หลอกลวงฉันอย่างไร และแอบเอาลูกสาวของฉันไปให้เมียน้อยเลี้ยงดูอย่างไร“ฉันได้ยินมาว่า คุณมีระบบเครือข่ายนักสืบที่แม่นยำมากอยู่ในสังกัด สามารถสืบหาข้อมูลลับได้มากมาย ฉัน...อยากรู้ว่าตกลงตั๋วตั่วใช่ลูกสาวของฉันจริง ๆ หรือเปล่า ฉันต้องการหลักฐานค่ะ”พอพูดจบ ฉันก็มองเขาด้วยความกระวนกระวาย หัวใจในอกเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะเสิ่นเหยียนโจวฟังจบ แววตากลับไร้ระลอกคลื่นใด ๆ ก่อนจะเอ่ยปากเรียบ ๆ “ขอโทษด้วยนะครับคุณหนูเยี่ย ละครดราม่าในครอบครัวเรื่องผัว ๆ เมีย ๆ พรรค์นี้ ผมไม่มีความสนใจครับ”คำพูดประโยคนี้เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังหนึ่งที่สาดซัดลงมาบนหัว ดับประกายความหวังทั้งหมดของฉันลงในพริบตาแม้จะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่าอาจจะถูกปฏิเสธ แต่พอได้ยินกับหูเข้าจริง ๆ ในอกก็ยังรู้สึ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 211

    ถ้าฉันเอ่ยปากต่อหน้าคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่น เขาจะต้องคิดว่าฉันกำลังใช้หญิงชรามาบีบบังคับเขาแน่ ๆ และฉันเองก็ไม่ได้อยากทำแบบนั้นจริง ๆแต่ฉันจะหาโอกาสคุยกับเขาตามลำพังได้อย่างไรกันล่ะ?จนกระทั่งมื้ออาหารจบลง ฉันก็ยังนึกหาจังหวะที่เหมาะสมจะเปิดปากพูดไม่ออกพอกินข้าวเสร็จ เสิ่นเหยียนโจวเป็นคนแรกที่วางตะเกียบลง“คุณย่าครับ ผมขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะครับ เชิญทุกคนตามสบาย”เสิ่นเหยียนโจวเพิ่งจะลุกขึ้นยืน คุณนายใหญ่ก็เอ่ยขัดทันที “จะรีบไปไหนกัน? เดี๋ยวพาเจาเจาไปเดินเล่นย่อยอาหารในสวนหน่อยสิ สวนหลังบ้านเราช่วงนี้เพิ่งย้ายดอกไม้มาปลูกใหม่ตั้งหลายชนิด ล้วนเป็นพันธุ์ที่บานหน้าหนาวทั้งนั้น แปลกตาดีออก”เสิ่นเหยียนโจวชะงักไป สุดท้ายก็จำต้องนั่งลงที่ตำแหน่งเดิมตามคำสั่งของคุณย่าสายตาอันลึกล้ำมีความหมายของเขาปรายมองมาที่ฉัน คล้ายกับอยากให้ฉันเป็นฝ่ายเอ่ยปฏิเสธคุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นเพราะในยามปกติที่หญิงชราพยายามจะจับคู่พวกเรา ฉันมักจะเป็นฝ่ายชิงปฏิเสธก่อนเสมอทว่าในยามนี้ ฉันกลับก้มหน้าก้มตากินข้าว ทำเป็นมองไม่เห็นสายตาและสัญญาณที่เขาส่งมาก็เพราะว่าวันนี้ฉันมีเรื่องจะขอร้องเขาจริง ๆ จึงจำเป็นต้

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 210

    ซ่งจินรั่วถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยว่า “ดูท่าแล้ว คงต้องรอจนกว่าผลตรวจดีเอ็นเอจะออกเท่านั้น ถึงจะรู้ความจริงได้ หรือว่า...พวกเราลองไปจ้างนักสืบเอกชนอีกรอบ ให้พวกเขาช่วยเก็บตัวอย่างของตั๋วตั่วดีไหม?”“คราวก่อนนักสืบเอกชนที่ฉันจ้างก็ถือเป็นบริษัทที่ดีที่สุดในประเทศแล้ว แต่ก็ยังถูกกู้สือซวี่จับได้อยู่ดี”ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “นักสืบสองคนที่ถูกส่งไปสืบเรื่องของซูเนี่ยนเอินก็อันตรธานหายไปจากเมืองไห่เฉิงแล้ว ต่อไปคงไม่มีบริษัทนักสืบหน้าไหนกล้ารับงานที่เกี่ยวข้องกับกู้สือซวี่อีกแล้วล่ะ”จู่ ๆ ซ่งจินรั่วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอหยุดฝีเท้าลงทันที “ฉันนึกออกแล้ว! ฉันรู้แล้วว่าจะไปหาใคร! เสิ่นเหยียนโจวไงล่ะ!”“เสิ่นเหยียนโจวเหรอ?”ฉันถามด้วยความสงสัย “เขาไม่ใช่ทนายความหรอกเหรอ?”ซ่งจินรั่วอธิบาย “คราวนั้นฉันเคยได้ยินกู้อี้หานพูดว่า เหตุผลที่สำนักงานกฎหมายของเสิ่นเหยียนโจวมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว ไม่ใช่แค่เพราะความเชี่ยวชาญระดับมืออาชีพของเขาเท่านั้นนะ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ ภายใต้สังกัดสำนักงานของเขามีระบบเครือข่ายนักสืบที่ละเอียดและแม่นยำมาก เครือข่ายข่าวกรองครอบคลุมไปทั่วทุกมุมโลก ได้ย

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 209

    ซ่งจินรั่วเอ่ยอย่างหนักแน่นเด็ดขาด “มันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะบังเอิญขนาดนี้? ฉันไม่เชื่อหรอก ตัวอย่างเลือดของคนอื่นไม่ยักกะหาย แต่ดันมาหายเฉพาะของตั๋วตั่วคนเดียวเนี่ยนะ?”ฉันส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ความจริงฉันเองก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ว่าจะเป็นกู้สือซวี่หรือซูหย่าซินที่รู้เรื่องแล้วหรือเปล่า? แต่ในเมื่อตอนนี้พวกเขายังไม่พูดเปิดเผยออกมา ถ้าพวกเราบุ่มบ่ามไปคาดคั้นเอาความ ก็เท่ากับเป็นการร้อนตัวสารภาพเองไม่ใช่เหรอ? หนทางเดียวในตอนนี้คือต้องหาตัวอย่างเลือดของตั๋วตั่วมาใหม่อีกชุด และต้องทำแบบเงียบเชียบไม่ให้ใครรู้ตัวด้วย”“แต่ตอนนี้ตั๋วตั่วไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนอนุบาลเซิงฮุยแล้วนะ ถ้ากู้สือซวี่เกิดสงสัยในตัวเธอขึ้นมาจริง ๆ ต่อไปเขาก็มีแต่จะสั่งให้คนคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของตั๋วตั่วเข้มงวดขึ้น พวกเราแทบไม่มีทางเข้าใกล้แกได้เลยล่ะ”ซ่งจินรั่วพูดถึงตรงนี้ ก็ถามฉันอย่างระมัดระวัง “เจาเจา...หรือว่าจริง ๆ แล้วตั๋วตั่วจะไม่ใช่ลูกสาวของเธอหรือเปล่า? ถึงแม้เรื่องราวหลายอย่างจะดูบังเอิญมากก็เถอะ แต่เมื่อคืนตอนที่ฉันทำเรื่องย้ายโรงเรียนให้แก ฉันเห็นประวัติของแกนะ วันเกิดของแกไม่ได้ตรงกับวันที่เธอคลอดลูกค

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 208

    ตอนแรกฉันคิดว่าผลตรวจดีเอ็นเอใช้เวลาแค่วันเดียวก็ออกแล้ว ยังนึกทึ่งในประสิทธิภาพการทำงานของโรงพยาบาลกลางเมืองไห่เฉิงอยู่เลยทว่าปลายสายกลับมีเสียงขอโทษขอโพยของเจ้าหน้าที่ดังขึ้นมา “ต้องขอประทานโทษด้วยจริง ๆ ครับคุณเยี่ย ตัวอย่างเลือดของคุณเมื่อวานเป็นการส่งตรวจเป็นการส่วนตัว ไม่ได้ผ่านขั้นตอนปกติ แม้คุณหมอเผยจะกำชับไว้เป็นพิเศษแล้ว แต่นักศึกษาฝึกงานตอนผลัดเวรไม่ได้สังเกต...ตัวอย่างของเด็กก็เลยถูกจัดการทิ้งเป็นขยะติดเชื้อไปแล้วครับ”“จัดการทิ้งไปแล้วงั้นเหรอ?” ปลายนิ้วของฉันสั่นเทา โทรศัพท์แทบจะหลุดร่วงจากมือ “พวกคุณทำงานกันแบบนี้ได้ยังไง? นี่มันคือการละเลยต่อหน้าที่ชัด ๆ!”“ต้องขออภัยจริง ๆ ครับ” อีกฝ่ายอธิบายด้วยน้ำเสียงเนิบนาบไม่ทุกข์ไม่ร้อน “ตัวอย่างเลือดของคุณยังอยู่นะครับ ถ้ายังต้องการตรวจพิสูจน์อยู่ แค่นำตัวอย่างของเด็กมาส่งเพิ่มอีกรอบก็เรียบร้อยแล้วครับ”พอกดวางสาย ฉันหันกลับไปมองประตูห้องพักผู้ป่วยที่ปิดสนิท ฝ่ามือเย็นเฉียบไปหมดเมื่อก่อนตอนตั๋วตั่วยังอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลของตระกูลซ่ง การจะแอบเก็บตัวอย่างเลือดสักหยดไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยแต่ตอนนี้กู้สือซวี่ตัดสินใจจะให้เธ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 207

    หัวใจของฉันหยุดเต้นไปชั่วขณะ พอเห็นสายตาที่หลุกหลิกและรู้สึกผิดของตั๋วตั่ว ฉันก็รู้ได้ทันทีว่า เรื่องที่เธอแพ้สับปะรดเมื่อวาน คงถูกซูหย่าซินหลอกล่อถามเพียงไม่กี่คำก็หลุดปากบอกไปจนหมดแล้วน้ำเสียงของกู้สือซวี่เปรียบเสมือนลิ่มน้ำแข็งที่ตอกตรึงลงกลางใจฉัน ทั้งเย็นยะเยือกและชวนขนลุก “มิน่าล่ะช่วงนี้เธอถึงทำตัวผิดปกติ ทั้งคอยประจบเอาใจตั๋วตั่ว ทั้งสอนแกทำคุกกี้ ที่แท้ก็มีแผนการชั่วร้ายที่ใหญ่กว่านี้ซ่อนอยู่นี่เอง!”“แผนการชั่วร้ายงั้นเหรอ? ฉันจะไปทำอะไรกับลูกของตัว...”ฉันกลืนคำพูดที่แล่นมาจุกอยู่ริมฝีปากลงคอไปอย่างยากลำบาก เล็บจิกแน่นเข้าไปในเนื้อจนแทบจะเห็นเลือด “ฉันจะมีแผนการชั่วร้ายอะไรกับตั๋วตั่วได้!”ในจังหวะนั้นเอง ซูหย่าซินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็หลั่งน้ำตาออกมาทันที มือข้างหนึ่งลูบหน้าผากของตั๋วตั่ว ท่วงท่าที่สนิทสนมกลมเกลียวนั้นบาดตาฉันจนปวดแปลบ“คุณหนูเยี่ยคะ ตั๋วตั่วแพ้สับปะรดขั้นรุนแรงเลยนะคะ คราวก่อนเกือบจะยื้อชีวิตกลับมาไม่ทันด้วยซ้ำ! แกยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง คุณ...คุณทำลงไปได้ยังไงกัน...”ดวงตาของกู้สือซวี่พลันบังเกิดพายุโทสะโหมกระหน่ำ น้ำเสียงหนักหน่วงและเกรี้ยวกราดยิ่งขึ้น

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status