Share

บทที่ 157

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
แต่แปลกจัง ฉันกลับไม่กลัวเขาในสภาพนี้เลยสักนิด

ฉันเช็ดปาก หัวเราะแหะ ๆ ให้เขา “ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 160

    เขาอยู่ใกล้ฉันมากเสียจนฉันได้ยินเสียงจากปลายสายโทรศัพท์ของเขาแว่ว ๆเสียงของกู้ชิงชิงเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนที่มีเอกลักษณ์มาก ฟังดูนุ่มนิ่ม อ่อนแอและน่าสงสารเสียจนใครได้ยินก็ปวดใจ“พี่จือโจว ตอนนี้ฉันทรมานมากเลย พี่มาอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหมคะ แค่แป๊บเดียว แค่แป๊บเดียวได้ไหม”เฮ่อจือโจวเงียบไปสองวินาที ก่อนว่า “เธอดูแลตัวเองดี ๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”พูดจบขอบเตียงก็ขยับยวบ ตามด้วยเสียงฝีเท้า จากนั้นก็เป็นเสียงปิดประตู สุดท้ายทั้งห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองห้องที่ว่างเปล่า แล้วหัวเราะเยาะตัวเองโชคดีที่เมื่อกี้ฉันไม่ได้คิดฟุ้งซ่านเพราะความอ่อนโยนแบบกะทันหันของเขา ไม่อย่างนั้นตอนนี้คงน่าอึดอัดแย่ฉันกุมศีรษะที่ปวดร้าว ค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งการตกแต่งในห้องคุ้นตาจนทำให้ในใจรู้สึกปวดหนึบฉันย้ายออกไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเมื่อคืนเฮ่อจือโจวจะพาฉันกลับมาที่นี่อีกริมหน้าต่างมีกลิ่นหอมของอาหารโชยมาฉันสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ ก่อนพาร่างกายที่ปวดเมื่อยไร้เรี่ยวแรงเดินเข้าไปเป็นโจ๊กเปล่ารสอ่อนหนึ่งถ้วย และยังมีเครื่องเคียงอีกสองสามอย่างเขาเห็นว่าฉันดื่มเหล้าจนปวดท้องเล

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 159

    เขาจูบอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังทะนุถนอมสมบัติล้ำค่าที่เขารักที่สุดฉันยกมือขึ้นคล้องคอเขา แล้วจูบเขาตอบช่างเถอะ ถ้าความฝันมันสั้นนัก งั้นฉันก็จะขอปล่อยตัวตามใจชอบสักครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้แล้วกันการเป็นฝ่ายเริ่มก่อนของฉัน กระตุ้นความปรารถนาที่ลึกที่สุดในร่างของเฮ่อจือโจวขึ้นมาทันทีเขาร่วมรักไปค่อนคืน ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวล้วนอ่อนโยนถึงขีดสุดเมื่ออารมณ์รักดำเนินไปถึงจุดลึกซึ้ง เขากอดฉันแน่น แนบชิดข้างหูฉัน แล้วพร่ำบอกรักฉันครั้งแล้วครั้งเล่าฉันสะลึมสะลือ มองผ้าม่านริมหน้าต่างที่ปลิวตามแรงลม แยกความฝันกับความจริงไม่ออกอีกต่อไปสุดท้ายฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหนเมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้นแล้วผ้าม่านถูกปิดไว้ ในห้องเงียบสงัด มีแสงสลัวฉันกุมศีรษะที่ปวดร้าว มองไปรอบ ๆ ห้อง แต่ก็ไม่เห็นใครเลยสักคนฉันปวดเบ้าตาอย่างหนัก กระเพาะก็ปั่นป่วน ทั้งตัวยิ่งรู้สึกเหมือนกระดูกจะหลุดเป็นชิ้น ๆฉันหลับตาลงแน่น พยายามนึกย้อนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแต่ในหัวนอกจากจะจำได้แค่เรื่องเงินลงทุนโปรเจกต์แล้ว เรื่องอื่นกลับเลือนรางและสับสนไปหมดถึงขั้นไ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 158

    เขาเข้ามากอดฉันอย่างทำอะไรไม่ถูก แล้วบอกขอโทษฉันนี่เป็นความฝันจริง ๆ ด้วยดูสิ เฮ่อจือโจวที่อ่อนโยนคนก่อนกลับมาแล้วเฮ่อจือโจววางฉันลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง เขาลูบท้ายทอยฉัน ถามฉันว่า “เจ็บไหม”ฉันกัดริมฝีปาก พยักหน้า ในใจยังคงน้อยใจอยู่มากเมื่อกี้ฉันอุตส่าห์ทำดีกับเขาแล้ว เขายังดุฉันอีกเดาว่าคงเห็นสายตาตัดพ้อของฉัน เขาถึงบอกขอโทษฉันเสียงเบาพูดจบเขาก็ลุกขึ้นทำท่าจะเดินไปฉันร้อนรน รีบกอดแขนเขาไว้ “อย่าไปนะ!”เขาหันกลับมามองฉัน “ผมแค่จะไปเอากล่องปฐมพยาบาล ท้ายทอยคุณเหมือนจะบวมแล้ว”ฉันส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว “ไม่เจ็บ ไม่เจ็บหรอก ยังไงคุณก็อย่าไปนะ”ฉันพูดพลางเข้าไปกอดเอวเขาอีกเอวของเขาสอบเพรียวและแข็งแรง กอดแล้วรู้สึกปลอดภัยมากฉันแนบหน้าลงบนหน้าท้องของเขา พูดเสียงอู้อี้ “คุณอย่าไปนะ ฉันไม่ให้คุณไป”ร่างของเขาแข็งทื่อไปอีกครั้ง หลุบตามองฉันฉันเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอเบ้า “คุณอย่าไปนะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไม่รังแกคุณอีก จะไม่ทำร้ายคุณอีกแล้วฉันจะทำดีกับคุณ จะทำดีกับคุณให้มาก ๆ เลย”เฮ่อจือโจวมองฉันนิ่งลึก เขาถามฉันว่า “คุณจำได้ไหมว่าผมคือใคร”“จำได้สิ คุณคือ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 157

    แต่แปลกจัง ฉันกลับไม่กลัวเขาในสภาพนี้เลยสักนิดฉันเช็ดปาก หัวเราะแหะ ๆ ให้เขา “ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็...แล้วก็ฉันบอกแล้วไงว่าจะลงรถ...”“ถัง! อัน! หราน!”ท่ามกลางเสียงตวาดกร้าวอย่างเดือดดาล ภาพตรงหน้าฉันก็มืดดับลง หมดสติไปโดยสมบูรณ์พอฉันรู้สึกตัวอีกครั้ง ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในห้องน้ำข้างหูมีแต่เสียงน้ำ บนตัวก็เต็มไปด้วยไอร้อนนิ้วมือที่สากเล็กน้อยลูบไล้ไปตามร่างกายของฉัน พร้อมกับกลิ่นหอมสดชื่นของครีมอาบน้ำผ่อนคลายมากฉันครางออกมาอย่างสบายตัว ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่มืดทะมึนของเฮ่อจือโจวนี่กำลังฝันอยู่หรือไงเขาอาบน้ำให้ฉันเนี่ยนะ“ถังอันหราน ผู้หญิงน่ารังเกียจอย่างคุณนี่นะ รอคุณสร่างเมื่อไหร่ ผมจะจัดการคุณแน่!”เฮ่อจือโจวขัดตัวให้ฉันไปพลาง พูดอย่างดุดันไปด้วยความเหี้ยมเกรียมในน้ำเสียงนั้น ราวกับจะสับฉันเป็นหมื่น ๆ ชิ้นเฮ้อ ไม่คิดเลยว่าในความฝัน เขาก็ยังเกลียดฉันแบบนี้ฉันรู้ว่าเมื่อก่อนฉันทำตัวแย่กับเขาขั้นสุด เขาเกลียดฉันก็เป็นเรื่องปกติแต่ถ้า...ถ้าฉันทำดีกับเขาให้มากกว่านี้ เขาจะทำดีกับฉันเหมือนกันไหม หรือถึงขั้น...ชอบฉันขึ้นมาหรือ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 156

    เฮ่อจือโจวไม่ตอบฉัน เขาเพียงหันไปสั่งผู้ช่วย “ออกรถ!”รถสตาร์ตออกตัวทันทีเพราะแรงเฉื่อยทำให้ฉันหงายหลังไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความกลัวตก ฉันจึงกอดเอวเขาไว้แน่นเสียงหัวเราะเบา ๆ ของเขาดังมาจากเหนือศีรษะ “ตอนคุณเมาดูจะเข้าหาเก่งกว่าตอนมีสติเยอะเลยนะ”อะไรนะเข้าหาเก่งอะไร ฟังไม่รู้เรื่อง!หงุดหงิดชะมัด เรื่องเงินลงทุนโปรเจกต์ยังไม่เรียบร้อยเลย เขาจะพาฉันไปไหนกันแน่เนี่ยฉันซบลงบนแผงอกเขาอย่างทรมาน ก่อนขยุ้มคอเสื้อเขาแล้วว่า “เฮ่อจือโจว เรากลับไปกันดีไหม กลับไปเซ็นสัญญาลงทุนให้เสร็จถ้าคุณยังมีข้อเรียกร้องอื่นกับฉันก็บอกมาได้เลย ขอแค่คุณยอมลงทุนในโปรเจกต์ของเราฉันจะบอกคุณให้นะ โปรเจกต์นี้ของเรามีศักยภาพมากจริง ๆ เจ้านายเราดูไม่ผิดหรอก ถ้าคุณลงทุน ถึงตอนนั้นรับรองว่าได้กำไรแน่...”“เหอะ!”เสียงหัวเราะเยาะเย็นชาของเขาดังมาจากเหนือศีรษะฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและเย้ยหยันของเขาพอดีวินาทีนี้ เขาแสดงความดูถูกและเหยียดหยามที่มีต่อฉันออกมาจนหมดเปลือกฉันเม้มปาก พูดเสียงอู้อี้ “เฮ่อจือโจว คุณอย่ามาดูถูกฉันนะ สักวันฉันต้องมีชีวิตที่ดีกว่าคุณให้ได้!”

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 155

    ฉันยังพูดไม่ทันจบ จู่ ๆ เขาก็ดันฉันติดกำแพงแล้วบดจูบอย่างรุนแรงเขาจูบอย่างดุดันและเร่งร้อน แฝงการลงโทษเอาไว้อย่างชัดเจนจูบที่รุกรานนั้นแทบจะช่วงชิงลมหายใจของฉันไปฉันอึดอัดจนหายใจไม่ออก ทำได้เพียงหลบเลี่ยงจูบของเขาไม่หยุดทว่าการหลบเลี่ยงของฉันเหมือนจะยิ่งทำให้เขาโกรธจัดมือข้างหนึ่งของเขารวบมือที่ดิ้นรนสะเปะสะปะของฉันไว้ ส่วนมืออีกข้างประคองท้ายทอยฉัน บดจูบหนักหน่วงยิ่งกว่าเมื่อครู่ริมฝีปากของฉันถูกเขาบดเบียดจนเจ็บไปหมดเมื่อหลบไม่พ้น ฉันจึงทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ประท้วง“ปล่อยเธอ!”ตอนนั้นเอง น้ำเสียงทุ้มต่ำเย็นชาก็ดังขึ้นกะทันหันฟังดูคล้ายเสียงของกู้อี้มากเฮ่อจือโจวชะงักไปครู่หนึ่ง เขาปล่อยฉันแล้วหันไปมองฉันมองตามไปก็พบว่าเป็นกู้อี้จริง ๆกู้อี้ยืนอยู่ไม่ไกลนัก มือข้างหนึ่งคีบบุหรี่ อีกข้างล้วงกระเป๋า จ้องมองเฮ่อจือโจวอย่างเย็นชานี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นกู้อี้มองคนด้วยสายตาเย็นชาขนาดนี้เขาแค่นยิ้มเยาะเฮ่อจือโจว “ประธานเฮ่อคิดจะพาตัวพนักงานบริษัทผมไป ดูเหมือนจะยังไม่ได้รับความยินยอมจากผมเลยนะ”เฮ่อจือโจวหัวเราะเบา ๆ เขารวบตัวฉันเข้าไปกอด แล้วพูดกับกู้อี้ว่า “

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status