Share

บทที่ 60

Author: ฟากฝั่งไร้กังวล
“คนในเมืองเจียงส่วนใหญ่ก็รู้จักเธอกันทั้งนั้นแหละ ต่อให้บ้านเธอจะตกอับ พวกเขาก็ไม่เชื่อหรอกว่าอดีตคุ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 108

    แต่ฉันสัมผัสได้ว่าลมหายใจของเขาที่รดอยู่ข้างหูมันหนักหน่วงขึ้นไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ฉันพูดอย่างจริงจัง “ขอแค่เป็นลูกของคุณ ไม่ว่าจะฉันหรือกู้ชิงชิงเป็นคนคลอดก็คือเหลนของคุณย่าอยู่ดี เพราะงั้นคุณให้กู้ชิงชิงคลอดให้เถอะ”เด็กที่เกิดจากคนที่รักกันคือผลผลิตแห่งความรักที่ถูกเฝ้ารอคอยมาตั้งแต่เริ่มตั้งครรภ์แต่เด็กที่เกิดจากคนที่น่ารังเกียจอย่างฉัน มันก็เป็นแค่ตัวกาลกิณีที่ไม่เคยมีใครต้องการเฮ่อจือโจวขยับนั่งตัวตรงเล็กน้อย เขาบีบไหล่ฉันแน่นพลางมองอย่างเย็นชา“คุณไม่อยากมีลูกให้ผมงั้นสิ”“...ไม่อยาก”จะให้เกิดมาทำไมกัน ให้เขาเกลียดหรือไงการที่คุณย่าอยากอุ้มเหลนก็เรื่องหนึ่ง แต่ถ้าลูกของฉันต้องมาถูกพ่อแท้ ๆ เกลียด แถมยังต้องถูกตราหน้าว่าเป็นลูกเมียน้อยอีกละก็งั้นฉันยอมไม่มีเสียดีกว่าฉันจะไม่ยอมให้ลูกเกิดมาทนทุกข์ทรมานและน้อยเนื้อต่ำใจเด็ดขาดเฮ่อจือโจวมองฉันด้วยสายตาเย็นชา อารมณ์ปรารถนาในแววตาค่อย ๆ จางหายไป เหลือเพียงความมืดมนและเคียดแค้นเขาเน้นทีละคำ “แต่ถ้าเป็นลูกของเฮ่ออี้เฉิน คุณคงเต็มใจจะท้องให้ใช่ไหม”“คุณเลิกลากเขาเข้ามาเกี่ยวสักทีได้ไหม!” ฉันตวาดกลับอย่าง

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 107

    สายตาของเขาลึกล้ำและมืดหม่น จ้องมาที่ฉันเขม็งราวกับจะกลืนกินฉันฉันถดตัวหนีไปด้านหลังด้วยความตกใจ แล้วพูดกับเขาว่า “คุณ...คุณไปอาบน้ำสิ แล้วค่อยนอน...นอนพักผ่อน”ตอนที่เฮ่อจือโจวเดินเข้ามา กระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาถูกปลดออกไปหลายเม็ดแล้ว เผยให้เห็นแผงอกแกร่งกว้างฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอ พลางเงยหน้าขึ้นมองเขาฉันคุ้นเคยกับสายตาแบบนี้ของเขาดีเหลือเกินทุกครั้งที่เขา ‘สัญชาตญาณดิบกำเริบ’ เขามักจะมองฉันด้วยสายตาแบบนี้เสมอแต่ตอนนี้ฉันไม่อยากทำเรื่องแบบนั้นกับเขาสักนิดหัวเข่ากับฝ่ามือยังคงเจ็บแปลบ ภาพความดุร้ายป่าเถื่อนของเขาในวันนี้ยังคงวนเวียนสลัดไม่ออกไปจากหัวฉันจึงทำไม่ได้ที่จะต้องมาร่วมรักกับเขาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เมื่อครู่เราเพิ่งจะทะเลาะกันมาขณะที่ฉันกำลังสับสนว้าวุ่น เฮ่อจือโจวก็โน้มตัวลงมาทาบทับฉันไว้แล้วเขายันแขนทั้งสองข้างไว้ข้างกายฉัน กักขังฉันไว้กับหัวเตียง พลางมองมาด้วยสายตาลึกล้ำเขาแนบชิดเข้ามาใกล้มาก ใกล้เสียจนลมหายใจของฉันอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเขาหัวใจของฉันเต้นโครมครามไม่หยุดฉันยกมือขึ้นดันแผงอกเขาไว้ “คุณอย่าทำแบบนี้เลย ดึกมากแล้ว ฉันอยากนอน”“แต

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 106

    ตอนที่ฉันออกไป เฮ่อจือโจวยังคงยืนพิงหน้าต่างสูบบุหรี่อยู่เพียงแต่สายตาที่เขามองฉันจู่ ๆ ก็ดูลึกล้ำขึ้นมาก แฝงไปด้วยอารมณ์ปรารถนาจาง ๆความจริงเมื่อกี้ฉันก็ส่องกระจกดูแล้ว เสื้อเชิ้ตสีดำตัวนี้ขับผิวฉันให้ดูขาวผ่องเป็นพิเศษแถมความยาวที่ปกปิดต้นขาได้พอดิบพอดี จริง ๆ ก็ดูเย้ายวนใจไม่เบาประกอบกับที่ฉันไม่ได้สวมชุดชั้นใน ทรงเสื้อที่แนบไปกับเนินอกจึงชวนให้คิดลึกได้ง่าย ๆเขาเป็นผู้ชายปกติทั่วไป พอเห็นฉันแต่งตัวแบบนี้แล้วจะเกิดอารมณ์ขึ้นมาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเดิมทีในความทรงจำของฉัน เขาก็ค่อนข้างบ้าคลั่งกับเรื่องพรรค์นั้นอยู่แล้วเพียงแต่วันนี้ฉันกับเขาเพิ่งจะผิดใจกันมา ฉันเลยไม่อยากใกล้ชิดกับเขาสักนิด ซ้ำยังออกจะต่อต้านเขาอยู่บ้างด้วยฉันดึงชายเสื้อเชิ้ตลง ก่อนจะบอกเขา “ฉันง่วงแล้ว ขอตัวนอนก่อนนะ”เฮ่อจือโจวไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงพ่นควันบุหรี่ออกมาเบา ๆดวงตาของเขาหรี่ลงครึ่งหนึ่ง คล้ายกำลังมองฉัน แต่ก็คล้ายไม่ได้มองภายใต้กลุ่มควันจาง ๆ ฉันเองก็มองเห็นสีหน้าเขาไม่ชัดเจนนักฉันเดินกะเผลกไปนั่งลงบนเตียง ไม่ได้สนใจเขาอีกตอนอาบน้ำเมื่อครู่ ฉันสำรวจหัวเข่าตัวเองแล้วพบว่ามันเขียวช้

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 105

    แม้เขาจะพูดแบบเรียบ ๆ แต่ก็พอจะจินตนาการได้ว่าเมื่อก่อนชีวิตความเป็นอยู่ของเขาในบ้านหลังนี้คงไม่ค่อยดีนักมิน่าล่ะทุกคนถึงได้เอาแต่ชื่นชมเฮ่ออี้เฉิน แต่พอพูดถึงเขากลับพากันส่ายหน้า เขาไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้แสดงความสามารถเลยด้วยซ้ำมิน่าล่ะเขาถึงรู้จักเก็บซ่อนความเก่งกาจมาตั้งแต่เด็ก เป็นเพราะเขารู้ดีมาตลอดว่าแม่เลี้ยงไม่มีทางยอมให้เขาได้ดีกว่าเฮ่ออี้เฉินเด็ดขาดสาวใช้พาฉันกับเฮ่อจือโจวมายังบ้านหลังเล็กที่ลานด้านหลังบ้านตัวอาคารเป็นแบบสองชั้นที่แยกตัวออกมาต่างหาก บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบเพียงแต่บ้านตระกูลเฮ่อแห่งนี้เต็มไปด้วยเรื่องวุ่นวาย เดิมทีฉันตั้งใจไว้ว่าพองานเลี้ยงจบลงก็จะรีบกลับทันทีแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าฉันต้องค้างที่นี่หนึ่งคืนได้แต่หวังว่าคืนนี้จะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็พอการตกแต่งและข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านหลังเล็กนี้ค่อนข้างเรียบง่ายชั้นหนึ่งเป็นห้องนั่งเล่น ส่วนชั้นสองมีห้องหลังสือกับห้องนอนอย่างละหนึ่งห้องเฮ่อจือโจวพาฉันเดินขึ้นไปชั้นบน เขาเอ่ยเสียงเรียบ “ที่นี่เป็นที่ที่เมื่อก่อนผมเคยอยู่”เขาทิ้งช่วงครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อว่า “คุณย่าเป็นคนออกหน้าเรียกร

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 104

    เฮ่ออี้เฉินยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่ฉันรีบพูดแทรกขึ้นมา “นายไม่ต้องพูดแล้ว เรื่องในอดีตฉันไม่อยากพูดถึงอีก”เฮ่ออี้เฉินมองฉันนิ่งลึก ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดฉันหลุบตาลง ไม่อาจทนมองสีหน้าแบบนั้นของเขาได้ไม่นานเฮ่อจือโจวก็เดินเข้ามาเขาดึงตัวฉันเข้าไปกอดไว้ในอ้อมแขน พลางมองเฮ่ออี้เฉินด้วยรอยยิ้ม “ทำไม สนใจผู้หญิงของฉันขนาดนั้นเลยเหรอ”“ผู้หญิงของพี่เหรอ” เฮ่ออี้เฉินขมวดคิ้วเฮ่อจือโจวยิ้ม “แล้วไม่ใช่หรือไง”เขาทิ้งช่วงครู่หนึ่ง แล้วหลุบตาลงมองฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะเค้นเสียงเย็นชาใส่เฮ่ออี้เฉิน “ฉันเคยบอกแล้วไงว่าของของฉัน ต่อให้ไม่ต้องการแล้ว ก็ไม่มีวันยกให้คนอื่น”“เฮ่อจือโจว!” เฮ่ออี้เฉินจ้องหน้าเขาอย่างโกรธจัด พร้อมคำรามเสียงต่ำขณะที่บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนกำลังตึงเครียด โชคดีที่มีสาวใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาพอดีสาวใช้คนนั้นพูดกับเฮ่อจือโจวว่า “คุณชายใหญ่คะ คืนนี้คุณนายผู้เฒ่าให้คุณชายกับคุณนายใหญ่พักที่นี่ค่ะ เราจัดเตรียมเรือนหลังเล็กด้านหลังไว้เรียบร้อยแล้ว คืนนี้เชิญคุณชายกับคุณนายใหญ่ไปพักที่นั่นได้เลยค่ะ”เฮ่อจือโจวยังไม่ทันได้ตอบรับ เฮ่ออี้เฉินก็หันไปตวาดใส่สาวใช

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 103

    ฉันเงยหน้าขึ้นแบบอัตโนมัติ และได้พบกับเฮ่ออี้เฉินเฮ่ออี้เฉินเอาแต่มองฉันเงียบ ๆ สีหน้าเจือไปด้วยความเศร้าและเจ็บปวดก่อนเขาจะเอ่ยปาก ฉันก็รีบลุกขึ้นเตรียมจะเดินหนียิ่งอยู่ในบ้านตระกูลเฮ่อ ฉันก็ยิ่งต้องรักษาระยะห่างจากเขาให้มากตอนนี้ฉันแค่อยากรอให้งานเลี้ยงจบอย่างสงบ แล้วค่อยกลับไปฉันไม่อยากให้มีเรื่องอะไรอีกแล้วจริง ๆทว่าพอลุกขึ้น เฮ่ออี้เฉินก็คว้าแขนฉันเอาไว้ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “อันอัน ตอนนี้เธอรังเกียจที่จะต้องเจอหน้าฉันขนาดนั้นเลยเหรอ”“เปล่า” ฉันออกแรงแกะมือเขาออก พูดอย่างจริงจัง “ฉันไม่ได้รังเกียจที่จะเจอนาย แต่นายก็น่าจะรู้ว่าฉันกับพี่ชายนายมีความสัมพันธ์กันแบบไหน ดังนั้นเมื่ออยู่ในบ้านตระกูลเฮ่อ เราสองคนก็ต้องเว้นระยะห่างต่อกัน ไม่งั้นคนอื่นจะเอาไปนินทาได้”“แต่เธอหย่ากับพี่ใหญ่แล้วนะ ไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้ว ทุกคนก็รู้เรื่องนี้กันทั้งนั้น” เฮ่ออี้เฉินเอ่ยอย่างร้อนรนฉันส่ายหน้า “จริง ๆ ไม่ว่าฉันกับพี่ชายนายจะหย่ากันแล้วหรือไม่ เราก็ไม่เหมาะจะเจอหน้ากันอีก คราวก่อนฉันก็พูดกับนายไปชัดเจนแล้วนะ”“อันอัน...”“จริง ๆ นะ นายอย่าทำแบบนี้อีกเลย ฉั

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status