مشاركة

บทที่ 97

مؤلف: ฟากฝั่งไร้กังวล
ฉันก้มหน้า ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

ฉันไม่ใช่คนหยิ่งยโสอะไรเล
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 100

    “หนูอย่าเห็นว่าตอนนี้เสี่ยวโจวได้ดิบได้ดีแล้วนะ ความจริงแล้วในตระกูลนี้ ยังมีอีกหลายคนที่ทนเห็นเขาได้ดีไม่ได้”ฉันพยักหน้า มันเป็นแบบนั้นจริง ๆเมื่อกี้ตอนอยู่ข้างล่าง แค่เห็นสายตาที่คนพวกนั้นมองเฮ่อจือโจวก็ดูออกแล้วถึงพวกเขาจะอยากประจบประแจงเฮ่อจือโจว แต่ก็อิจฉาเขาไปพร้อม ๆ กันจู่ ๆ คุณย่าเฮ่อก็พูดด้วยความโมโห “หนูไม่รู้หรอกว่าเมื่อก่อนคนพวกนั้นเอาเสี่ยวโจวไปพูดยังไงบ้าง!ตั้งแต่เสี่ยวโจวแต่งงานกับหนู พวกเขาก็ทนเห็นเสี่ยวโจวได้ดีไม่ได้ เอาแต่ว่าเสี่ยวโจวไม่มีศักดิ์ศรี บอกว่าการที่เสี่ยวโจวแต่งเข้าบ้านหนูมันทำให้ตระกูลเฮ่อต้องเสียหน้าพวกเขายังบอกอีกว่าหนูกับครอบครัวทำตัวไม่ดีกับเขา หาว่าพวกหนูจิกหัวใช้เขาเหมือนหมา พวกเขาเอาแต่หัวเราะเยาะเสี่ยวโจวต่อหน้าย่าทุกวันดีที่คนแก่อย่างย่าถึงจะหลง ๆ ลืม ๆ ไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้โง่ ย่ารู้ว่าพวกเขาก็แค่อิจฉาที่เสี่ยวโจวได้แต่งงานกับภรรยาดี ๆ อย่างหนู ก็เลยอยากจะยุแยงให้แตกแยกกัน”ฉันส่ายหน้าสะอื้น “ไม่ใช่นะคะคุณย่า ความจริงแล้วหนูไม่ได้ดีขนาดนั้น หนู...”“เด็กโง่ คนที่เสี่ยวโจวเลือก นั่นก็คือคนที่ดีที่สุดนั่นแหละนิสัยของเสี่ยวโจวน่ะ ย่า

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 99

    คุณย่าเฮ่อพยักหน้า จากนั้นก็เอ่ยอย่างเศร้าใจ “เสี่ยวโจวน่ะลำบากมามากจริง ๆ ย่าต้องขอบใจหนูมากนะที่ยอมมอบครอบครัวให้กับเขาก่อนหน้านี้ ย่าอยากจะเจอหน้าหนูมาตลอด เลยบอกให้เขาพาหนูกลับมาให้ย่าดูหน้าหน่อยย่าคิดว่าคนที่เขาเลือกแล้ว ย่อมไม่มีทางแย่แน่นอนแต่เขาบอกว่าหนูกำลังพักฟื้นร่างกาย ไม่เหมาะจะออกไปข้างนอก ย่าก็เลยล้มเลิกความตั้งใจไปแต่เมื่อสองปีก่อนย่าป่วยหนัก กลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าหนู ก็เลยกำชับให้เขาพาหนูมาให้ย่าดูหน้าให้ได้...”ฉันก้มหน้าลง อดร้องไห้ออกมาไม่ได้ที่แท้ตอนนั้นคุณย่าเฮ่อก็แค่อยากจะเจอหน้าหลานสะใภ้อย่างฉันจริง ๆ แต่ฉันกลับไปเยาะเย้ยถากถางท่านแบบนั้นฉันมันแย่มากจริง ๆ!ในใจอึดอัดทรมานจนแทบจะหายใจไม่ออกฉันสะอื้นไห้ “ขอโทษค่ะคุณย่า ขอโทษจริง ๆ ค่ะ”“เด็กโง่ ย่าไม่ได้โกรธหนูสักหน่อย ที่หนูมาเยี่ยมย่าไม่ได้ ก็คงมีเหตุผลจำเป็นของหนูนั่นแหละ”คุณย่าเฮ่อตบหลังมือฉันเบา ๆ “ถึงวันนั้นย่าจะไม่ได้เจอหนู แต่โชคดีที่อาการป่วยของย่าดีขึ้นวันนั้นเสี่ยวโจวบอกว่าหนูก็ป่วยเหมือนกันเลยมาไม่ได้ ตอนนั้นหนูไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม”ฉันส่ายหน้าเงียบ ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาค

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 98

    “ขอโทษค่ะ” ฉันเอ่ยขอโทษท่านด้วยความเคารพอีกครั้งขอโทษที่ฉันทำให้เฮ่อจือโจวต้องเสียเวลา จนพานทำให้ท่านต้องรอเฮ่อจือโจวมาตลอดขอโทษสำหรับท่าทีที่ฉันเคยมีต่อท่านในอดีตท่านเป็นคุณย่าที่ใจดีและอ่อนโยนขนาดนี้แท้ ๆ แต่ฉันกลับไปถากถางท่านแบบนั้นถังอันหราน เธอทำเกินไปมากจริง ๆ!ฉันแอบตำหนิตัวเองในใจ ความรู้สึกผิดภายในใจยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆขณะที่ฉันกำลังโทษตัวเองอยู่นั้น จู่ ๆ คุณย่าเฮ่อก็ดึงฉันไปนั่งลงข้างท่านท่านยิ้มให้ฉันอย่างใจดี “โธ่เอ๊ย หลานสะใภ้คนซื่อของย่า จะมาขอโทษย่าทำไมกัน ผู้ชายก็ต้องรอภรรยาของตัวเองอยู่แล้วสิ”ฉันมองท่านด้วยความตกตะลึงเกิดอะไรขึ้นเนี่ยหรือว่าคุณย่าเฮ่อยังไม่รู้ว่าฉันกับเฮ่อจือโจวหย่ากันแล้วแถมดูจากท่าทางของท่านแล้ว ท่านก็ไม่ได้เกลียดฉันด้วยนี่มันเรื่องอะไรกันคุณย่าเฮ่อตบหลังมือฉันเบา ๆ แล้วหันไปมองเฮ่อจือโจว “เอาละ เห็นแก่ที่หลานมาสายเพราะมัวแต่รอภรรยา ย่าจะยอมยกโทษให้ก็แล้วกัน”เฮ่อจือโจวส่งยิ้มให้ “ขอบคุณครับคุณย่า”ทิ้งช่วงครู่หนึ่ง เขาก็พูดต่อ “คุณย่าบ่นว่าอยากเจอเธอมาตลอดไม่ใช่เหรอครับ ผมพาเธอมาแล้วนะครับ”“ดี ดีแล้ว...”ค

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 97

    ฉันก้มหน้า ไม่รู้จะพูดอะไรดีฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ฉันไม่ใช่คนหยิ่งยโสอะไรเลย ตานตานมักจะบอกเสมอว่าฉันเป็นคนหัวอ่อน บอกว่าฉันไม่เหมือนคุณหนูเลยสักนิดฉันเข้ากับคนง่าย ไม่ค่อยทะเลาะกับใคร และไม่เคยถือตัวเลยแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฮ่อจือโจว ฉันกลับเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งยโสตลอดเวลาจริง ๆเหมือนว่าฉันจะแสดงด้านที่เลวร้ายที่สุดออกมาให้เขาเห็นเพียงคนเดียวเท่านั้นฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้พอมานึกดูตอนนี้ ฉันรู้สึกเสียใจมาก เสียใจที่ไม่ควรทำกับเขาแบบนั้นเลยแต่ว่าเสียใจตอนนี้แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมามือที่อยู่ข้างลำตัวกำแน่น รอยถลอกตรงฝ่ามือเจ็บปวดแสนสาหัสฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขา เอ่ยเสียงแผ่ว “ขอโทษค่ะ”ทุกครั้งที่เขาทรมานฉัน หยามเกียรติฉัน ถ้าฉันลองนึกถึงท่าทีที่ฉันเคยทำกับเขาในอดีต ในใจฉันจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้างไหมนะไม่เลย ไม่รู้สึกดีขึ้นเลยสักนิดเมื่อหัวใจดวงนี้มีความรู้สึกดี ๆ ให้เขา สิ่งที่ฉันมีให้เขามันก็ไม่ใช่แค่ความรู้สึกผิดอีกต่อไป แต่ยังมีความรักปะปนอยู่ด้วยพอต้องมาเผชิญกับการหยามเกียรติและการทรมานจากเขา ความรู้สึกผิดในใจก็จะค่อย ๆ มลาย

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 96

    เขาไม่เชื่อฉัน เอาแต่ดึงดันจะสงสัยว่าฉันมีอะไรกับเฮ่ออี้เฉินให้ได้ ฉันเองก็หมดหนทางเหมือนกันเมื่อเห็นฉันเงียบ จู่ ๆ เขาก็ขยับเข้ามาใกล้ เรือนร่างสูงใหญ่บดบังแสงสว่างจากด้านหลัง ทำให้เขายิ่งดูมืดทะมึนและน่ากลัวมากขึ้นไปอีกฉันเผลอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัวเขาโน้มตัวลงเล็กน้อย เอ่ยกับฉันด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “เรื่องหยามเกียรติ ย่อมต้องปล่อยให้พวกเขาทำอยู่แล้ว แต่สิ่งแรกที่คุณต้องทำ นั่นก็คือ...ขอโทษคุณย่าของผม”ฉันมองเขาด้วยความตกตะลึงขอโทษงั้นเหรอทำไมฉันต้องขอโทษคุณย่าของเขาด้วย ฉันจำไม่ได้ว่าเคยทำเรื่องอะไรผิดต่อคุณย่าของเขาสักหน่อยเมื่อเห็นฉันมีสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยจู่ ๆ เฮ่อจือโจวก็หัวเราะเสียงเย็น แค่นเสียงหยัน “ผมบอกแล้วไงว่าคุณหนูถังความจำไม่ค่อยดี นี่เพิ่งจะผ่านไปแค่สองปี คุณก็ลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนนั้นด่าคุณย่าของผมไว้ว่ายังไงบ้าง”สองปีก่อนเหรอ ด่าคุณย่าของเขางั้นเหรอฉันพยายามนึกย้อนกลับไปอย่างละเอียด ภายในใจพลันตกตะลึงขึ้นมาทันทีหรือว่าจะเป็นครั้งนั้นวันนั้น เขารีบร้อนกลับมาจากข้างนอก แล้วลากตัวฉันบอกว่าจะพาฉันกลับไปที่บ้านตระกูลเฮ่อตอนนั้นเ

  • หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน   บทที่ 95

    จู่ ๆ เฮ่ออี้เฉินก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ คว้ามือฉันไว้แล้วเอ่ยอย่างร้อนรน “เกิดอะไรขึ้น ทำไมมือเธอถึงเจ็บขนาดนี้ มา ฉันจะพาไปทายา”พูดจบ เขาก็ดึงฉันเดินไปทางสวนหลังบ้านอย่างร้อนใจพลันฉันก็สัมผัสได้ถึงสายตาเย็นชาหลายคู่ที่พุ่งตรงมาสายตาเหล่านั้นราวกับลูกศรแหลมคมที่ทิ่มแทงไปทั่วทั้งตัวฉันฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกจับย่างบนกองไฟ ทั้งตื่นตระหนกและร้อนรน แต่กลับหนีไปไหนไม่ได้ และหลบซ่อนตัวก็ไม่ได้เช่นกันฉันออกแรงสะบัดมือเฮ่ออี้เฉินออก เอ่ยกับเขาอย่างจนใจ “ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ นายไม่ต้องมายุ่งหรอก”“อันอัน อย่าทำแบบนี้สิ เจ็บหนักขนาดนี้ ต้องรีบทำแผลนะ”“ไม่ตายหรอก! แค่แผลถลอกภายนอกนิดหน่อย ไม่ตายหรอกน่า” ฉันตอบเสียงอ่อน รู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งกายและใจฉันรู้ว่าเขาเป็นห่วงฉัน แต่ในบ้านตระกูลเฮ่อ ต่อหน้าคนพวกนี้ ความเป็นห่วงของเขามีแต่จะนำพาความเดือดร้อนมาให้ฉันเท่านั้นอาจเป็นเพราะท่าทีของฉันดูไม่ค่อยดีนัก เฮ่ออี้เฉินจึงจ้องมองฉันนิ่ง สีหน้าแฝงไปด้วยความเจ็บปวดฉันเม้มปาก ภายในใจพลันเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาวูบหนึ่งในบ้านตระกูลเฮ่อแห่งนี้ เกรงว่าคงมีแค่เฮ่ออี้เฉินคนเดียวที่ดีกับ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status