Share

บทที่ 7

Penulis: สิบสตางค์
ฉันกดรับสาย แต่เผลอไปโดนปุ่มลำโพงโดยไม่ตั้งใจ เสียงของเจ้าหน้าที่จึงดังรอดออกมา

"คุณเจียงเหยียนคะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่รอคุณมาเซ็นชื่อ หลังจากเซ็นเสร็จ คุณก็จากไปได้อย่างสบายใจเลยค่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินจิ้นเฟิงก็หยุดฝีเท้าลงทันที เขาเดินย้อนกลับมาคว้ามือฉันไว้

"จากไปไหน? ที่รัก คุณจะไปจากผมเหรอ?"

ฉันยิ้มที่มุมปาก

"อย่าคิดมากเลย เพื่อนสนิทฉันกำลังจะเดินทางไปต่างประเทศน่ะ ฉันแค่ช่วยเธอเดินเรื่องเอกสารเท่านั้นเอง"

ได้ยินแบบนั้น หลินจิ้นเฟิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาจ้องมองฉันอย่างลึกซึ้งสักพัก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ สุดท้ายเขาก็ทิ้งฉันไว้แล้วเลือกไปหาฉินว่าน

แต่ในความเป็นจริง ขอเพียงแค่หลินจิ้นเฟิงดึงดันที่จะซักไซ้ต่อ หรือหยิบโทรศัพท์ของฉันไปตรวจสอบ เขาก็จะพบว่าสิ่งที่ฉันจัดการอยู่นั้นไม่ใช่เอกสารไปต่างประเทศเลย แต่มันคือบริการแกล้งตาย

แต่น่าเสียดาย ที่เขาไม่ทำแบบนั้น

แต่มันก็ดีแล้วล่ะ เพราะแบบนี้ฉันจะได้จากไปได้อย่างไร้พันธะเสียที

หลังจากพวกเขาไปแล้ว ฉันก็นั่งรถไปยังศูนย์บริการแกล้งตาย

เมื่อได้เห็นหุ่นซิลิโคนที่เลียนแบบแม้กระทั่งร่องรอยบนผิวหนังได้เหมือนตัวฉันเป๊ะๆ ฉันก็อดไม่ได้ที่จะตกใจและทึ่งในความมืออาชีพของพวกเขา

ในขณะที่ฉันกำลังอึ้ง เจ้าหน้าที่ก็ยื่นสัญญามาให้ฉบับหนึ่ง

"คุณเจียงเหยียนคะ เราจองตั๋วเครื่องบินไปมิลานให้คุณแล้ว ข้อมูลอัตลักษณ์ทั้งหมดของคุณถูกลบออกจากระบบเรียบร้อย หุ่นซิลิโคนก็พร้อมแล้ว ในวันนั้นเราจะทำให้หุ่นร่วงลงมาจากดาดฟ้าของห้องจัดเลี้ยงตามที่คุณต้องการ หลังจากนี้ โลกใบนี้จะไม่มีเจียงเหยียนอีกต่อไป จะมีเพียงเจียงฝันซิงเท่านั้น ถ้าตัดสินใจดีแล้วก็เซ็นชื่อเถอะค่ะ"

เจียงฝันซิง คือชื่อใหม่ที่ฉันตั้งให้ตัวเอง มันมีความหมายถึงการช่วยชีวิตตนเอง และในที่สุดก็จะกลายเป็นดวงดาวที่ส่องประกายพราวพร่าง

ในจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็อัปเดตโซเชียลของเธอ

[แค่ฉันบอกว่าอยากได้ คุณก็ซื้อมามอบให้ฉันทันที]

ในรูปภาพนั้น คือชุดราตรีชุดเดียวกับที่หลินจิ้นเฟิงบอกว่าส่งคืนร้านไปนานแล้วนั่นเอง

ฉันยิ้มอย่างเย็นชา แล้วตวัดมือเซ็นชื่อลงไปอย่างเด็ดเดี่ยว

......

ในที่สุด ก็มาถึงวันครบรอบปีที่ห้า

ในขณะที่ฉันกับหลินจิ้นเฟิงกำลังทำตามกำหนดการในงาน จู่ๆ เขาก็บอกว่าปวดท้องแล้วขอตัวเดินเลี่ยงออกไปกลางคัน

วินาทีต่อมา ฉินว่านก็ส่งข้อความมาหาฉัน

[มาที่ห้องแต่งตัวหน่อยสิ]

ยังไงก็จะจากไปอยู่แล้ว ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก ฉันจึงตัดสินใจไปที่นั่น

ผ่านช่องประตูที่เปิดแง้ม ฉันเห็นฉินว่านกำลังสวมชุดราตรีของฉันและจูบกับหลินจิ้นเฟิงอย่างดื่มด่ำจนลืมตัว

"หลายปีมานี้ เพื่อความสุขของฉัน คุณต้องลำบากใจจริงๆ เลยนะ"

ใบหูของหลินจิ้นเฟิงแดงซ่าน "ขอเพียงเป็นสิ่งที่คุณต้องการ ผมจะปรนเปรอให้คุณทุกอย่าง"

ฉันมองภาพนั้นด้วยสายตาเย็นชา พร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดวิดีโอไว้อย่างเงียบๆ

หลังจากบันทึกวิดีโอเสร็จ เมื่อเห็นว่าใกล้เวลาเที่ยวบินแล้ว ฉันจึงถอดชุดราตรีส่งให้เจ้าหน้าที่บริการแกล้งตาย เพื่อให้พวกเขานำไปสวมให้หุ่นตัวแทน

จากนั้นฉันก็นั่งแท็กซี่กลับบ้าน วางจดหมายลาตาย ใบหย่าที่เตรียมไว้ล่วงหน้า และภาพแคปหน้าจอแชทที่ฉินว่านเคยส่งมาท้าทายก็สั่งพิมพ์ออกมาแล้ว ทั้งหมดถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะ

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉันก็คว้ากระเป๋าเดินทางแล้วมุ่งหน้าสู่สนามบินโดยไม่หันหลังกลับมามองอีกเลย

ทันทีที่ถึงสนามบิน ข่าวการตายของฉันก็ขึ้นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งทันที

ในคลิปวิดีโอ วินาทีที่เห็นฉันตกลงมาจากตึก ใบหน้าของหลินจิ้นเฟิงซีดเผือดราวกับกระดาษ

ฉันแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง กดปิดหน้าจอโทรศัพท์ แล้วหันหลังเดินขึ้นเครื่องบินไป

หลินจิ้นเฟิง นับจากนี้ไป โลกใบนี้จะไม่มีเจียงเหยียนอีกแล้ว จะมีเพียงเจียงฝันซิงเท่านั้น

ในครั้งนี้ ฉันจะเป็นดวงดาวให้ตัวเอง และขอให้พวกเรา อย่าได้พบเจอกันอีกเลยในชาตินี้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 14

    …เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ตอนนั้นหมอกำลังตรวจเช็คอาการให้ฉันพอดี“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วครับ รอน้ำเกลือหมดขวดนี้ คุณก็ออกจากโรงพยาบาลได้เลย”พอเห็นหมอ หัวฉันก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ จึงรีบคว้าแขนเสื้อหมอไว้แล้วถามต่อว่า“หมอคะ ที่นี่มีคนไข้ที่ชื่อหลินจิ้นเฟิงไหมคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?”“แล้วพี่ชายเขาที่ชื่อหลินโม่ล่ะคะ เขาเป็นอะไรไหม?”หมอมองฉันด้วยสายตาเห็นใจ ก่อนจะตบไหล่ฉันอย่างจนใจ“หลินโม่เสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่ถูกส่งตัวมาแล้วครับ เสียใจด้วยนะครับ”"ส่วนหลินจิ้นเฟิง เดิมทีเขาบาดเจ็บที่ขาข้างหนึ่งอยู่แล้ว และต่อมาเพราะแรงระเบิด ขาอีกข้างที่ยังดีอยู่ก็เลยพิการไปด้วย"“เขาบาดเจ็บสาหัส พวกเราเองก็จนปัญญา จากนี้ไปเขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นตลอดไป ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยไปพูดให้กำลังใจเขาหน่อยนะครับ"พูดจบหมอก็หันหลังเดินจากไปส่วนฉันได้แต่นิ่งอึ้งอยู่กับที่ พูดไม่ออกไปนานแสนนานที่แท้ วันนั้นหลินจิ้นเฟิงช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ!อย่างไรเสียฉันก็ติดค้างบุญคุณเขาครั้งใหญ่ หลังจากไตร่ตรองซ้ำไปซ้ำมา ฉันจึงตัดสินใจเดินไปหาที่ห้องผู้

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 13

    “เจียงเหยียน!”“เจียงเหยียน!”พอเห็นพวกเขาปรากฏตัวขึ้น ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยถึงจะแค้นที่พวกเขาเคยทำกับฉันไว้ แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกเขาต้องมาทิ้งชีวิตเพราะฉัน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนบอกพวกเขาว่า“พวกคุณมาได้ยังไง? รีบไปเถอะ ฉินว่านมีมีด มันอันตรายนะ!”ไม่นึกเลยว่าพี่น้องสองคนนี้จะไม่ยอมไป แถมยังขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกสองสามก้าว“เจียงเหยียน พวกเราไม่กลัว!”“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเรายังตัดใจไม่ได้ ยังอยากจะพยายามง้อคุณเลยแอบตามมา นึกไม่ถึงว่าจะมาเห็นตอนที่คุณถูกลักพาตัวไปพอดี”“รู้ไหมว่าเพื่อจะตามเธอให้ทัน ผมกับหลินจิ้นเฟิงฝ่าไฟแดงไปหลายแยกเลยนะ โชคดีที่มาทัน ไม่อย่างนั้น...ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”ฉินว่านไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า สองพี่น้องที่เคยประคบประหงมตามใจเธอราวกับเจ้าหญิง จะมีวันที่มองเห็นเธอเป็นธาตุอากาศแบบนี้แถมยังมาถามไถ่และแสดงความห่วงใยต่อหน้าเธอให้กับตัวแทนของเธออีกความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำเธอในทันที ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว ดวงตาลุกเป็นไฟจ้องเขม็งมาที่ฉัน สายตาที่เต็มไปด้วยแรงแค้นนั้นราวกับอยากจะฉีกเนื้อฉันกินทั้งเป็นฉินว่านทำท่าขยับมีดสั้นเข้าใกล้คอ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 12

    พอเห็นว่าท่าทีของฉันเด็ดขาด หลินจิ้นเฟิงก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเขาทรุดลงกองกับพื้น ร้องไห้จนตาแดงก่ำท่ามกลางสายลมแต่ฉันไม่ได้หวั่นไหว เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาพอฉันเริ่มเร่งฝีเท้า ฝีเท้านั้นก็เร่งตาม ฉันช้าฝีเท้านั้นก็ช้า ตามติดฉันมาในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ใจฉันเริ่มตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้ทันทีว่าฉันกำลังถูกสะกดรอยตามดังนั้น ฉันจึงหาจังหวะอาศัยช่วงชะลอแล้ววิ่งเข้าไปในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่งขณะที่กำลังดีใจว่าสลัดพ้นแล้ว วินาทีต่อมากลับรู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอยจากนั้นทุกอย่างก็มืดดับลง ฉันสลบไปในทันทีเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองอยู่ในโรงงานแป้งร้าง มือและเท้าถูกมัดติดกับเก้าอี้ไว้แน่น ขยับไปไหนไม่ได้เลยในขณะที่กำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงเย็นยะเยือกดังมาจากเหนือหัว“เจียงเหยียน ในที่สุดแกก็ฟื้นสักที!”เงยหน้ามองขึ้นไป ร่างหนึ่งที่คุ้นเคยก็ปรากฏสู่สายตาฉันนิ่งไปทันที“เป็นเธอเองเหรอ? ฉินว่าน!”ฉินว่านไม่มีความสดใสเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยความ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 11

    “เมื่อก่อนเป็นผมเองที่ตาถั่ว ตอนนี้คุณจะยอมให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหม?”ฉันรู้สึกเอือมจนพูดไม่ออกเมื่อก่อนฉันตาบอดหรือเปล่านะ ถึงได้ไปชอบผู้ชายประสาทแบบนี้ลงได้?ไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธ หลินจิ้นเฟิงที่อยู่ข้างๆ ก็ร้อนรนขึ้นมาบ้าง เขาคว้ามืออีกข้างของฉันไว้ แล้วเริ่มไล่เลียงความดีที่ฉันเคยทำไว้กับเขา แถมยังหยิบจี้หยกที่ฉันเคยให้เขาออกมา“เจียงเหยียน จำนี่ได้ไหม? จี้หยกชิ้นนี้คือหยกคุ้มครองที่ผ่านพิธีปลุกเสกที่คุณเดินคุกเข่าไปทีละขั้นกว่าหนึ่งพันขั้นเพื่อไปขอมาให้ผมตอนที่ผมไข้ขึ้นสูง"“เจียงเหยียน ผมยอมรับว่าตอนแรกผมตั้งใจใช้ประโยชน์จากคุณจริงๆ แต่ต่อมาผมถึงได้พบว่าตัวเองน่ะรักคุณเข้าจริงๆ แล้ว!”“ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาห้าปีของเรา คุณจะทิ้งก็ทิ้งง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?”ท้องไส้ฉันปั่นป่วนจนรู้สึกสะอิดสะเอียนตอนนั้นฉันนี่มันโง่จริงๆ ทำไมถึงต้องพยายามหาผู้ชายจากในถังขยะด้วยนะ?แถมยังโดนพี่น้องสองคนนี้ปั่นหัวจนหมุนไปหมุนมาอีก!หลินจิ้นเฟิงและหลินโม่ต่างจ้องมองฉันตาละห้อย แข่งกันยื่นของขวัญมาตรงหน้า หวังให้ฉันเลือกฉันเหยียดยิ้ม แล้วเดินไปหาหลินโม่ช้าๆหลินโม่เห็นดังนั้นก็นึกว่าฉั

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 10

    ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัว เขาก็ถกขากางเกงฉันขึ้น พอเห็นรอยแผลที่หน้าแข้ง เขาก็ตาแดงก่ำขึ้นมาทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“เจียงเหยียน คุณใจร้ายจัง รู้ไหมว่าสามปีมานี้ผมใช้ชีวิตมาได้อย่างไร?”“ผมคิดถึงคุณทั้งวันทั้งคืน กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลายครั้งที่ผมคิดจะตายตามคุณไปให้รู้แล้วรู้รอด”“เจียงเหยียน ผมขอโทษ ผมไม่ควรใช้คุณเป็นเครื่องมือ เป็นความผิดของผมเอง แต่ความรักที่ผมมีให้คุณน่ะเป็นเรื่องจริงนะ เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ผมไม่เคยหลอกคุณเลย…”“เจียงเหยียน ผมลงโทษฉินว่านให้คุณอย่างสาสมแล้วนะ แถมบล็อกและลบชื่อเธอทิ้งไปแล้วด้วย ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ติดต่อกับเธออีกเด็ดขาด คุณให้อภัยผมครั้งนี้แล้วกลับไปกับผมเถอะนะ?”พูดจบเขาก็เอื้อมมือมาจับมือฉันอย่างระมัดระวังวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ฉันก็สะบัดออกด้วยความรังเกียจ“หลินจิ้นเฟิง ไม่ว่าฉันจะเป็นใคร เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”“เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรใดๆต่อกันมานานแล้ว”หลินจิ้นเฟิงตาแดงยิ่งกว่าเดิม พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น“จะเป็นไปไม่ได้ยังไง? เราเป็นสามีภรรยากันนะ!ฉันหัวเราะเยาะแล้วตอกกลับ“ขอโทษทีนะคะ เราหย่ากันนานแล้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 9

    ฉินว่านถูกตบจนปากเต็มไปด้วยเลือด เธอเองก็เริ่มโมโห จึงตอกกลับไปอย่างไม่เกรงใจ“ตอนนี้มาโทษฉันเหรอ? ไม่ใช่ตอนแรกเหรอที่คุณวิ่งแจ้นมาหาฉันเอง ขอร้องอ้อนวอนอยากจะเป็นคนตามตูดฉันน่ะ?”“ตอนเจียงเหยียนยังมีชีวิตอยู่คุณก็ไม่เห็นค่า ทำตัวหลายใจ พอเธอตายไปถึงมานึกเสียใจทำเป็นรักเธอ จอมปลอม!”ทันทีที่วิดีโอนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็เกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก ตอนนี้ทุกคนจึงได้รู้ว่าหลินจิ้นเฟิงนอกใจภรรยาไปมีมือที่สามกระแสสังคมตีกลับทันที ชาวเน็ตที่ก่อนหน้านี้เคยสงสารหลินจิ้นเฟิง ตอนนี้ต่างกลายร่างเป็นนักเลงคีย์บอร์ด รุมด่าเขากับฉินว่านไม่หยุด“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย สร้างภาพเป็นคนรักจริงทำไม น่ารังเกียจ!”“ผู้ชายชั่วผู้หญิงเลว พวกแกสองคนเหมาะสมกันที่สุดแล้ว!”“ไอ้คนสกปรก สมน้ำหน้าแล้วที่เจียงเหยียนไม่เอาแก!”เรื่องราวยังไม่ทันจะจบ หลินโม่ก็กระโดดเข้ามาร่วมวงด้วย และตามติดขึ้นหัวข้อข่าวหน้าหนึ่งในวิดีโอ หลินโม่ที่ไปทำงานต่างเมือง พอเห็นข่าวในเน็ตก็รีบขึ้นเครื่องบินกลับมาทันที แล้วพุ่งเข้ามาทะเลาะกับหลินจิ้นเฟิงถึงหน้าบ้านหลินโม่ประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าใส่หลินจิ้นเฟิงชุดใหญ่“หลินจิ้นเฟิง

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 6

    หลินจิ้นเฟิงมองฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม"อย่าว่าแต่ชุดราตรีเลย แค่ที่รักของผมต้องการ ต่อให้เป็นพระจันทร์บนฟ้า ผมก็เต็มใจจะสอยลงมาให้เธอ"ในระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นชุดราตรีส่งมาให้ฉัน เพื่อให้ฉันไปลองสวมจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็บังเอิญเข้ามาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านนี้พอดีพอเห็นฉินว่าน ปลายนิ้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 5

    เมื่อถึงตอนนั้น นอกจากศพปลอมๆ หนึ่งศพ ฉันจะไม่เหลือความทรงจำใดๆ ไว้ให้เขาเลย!พอเผาเสร็จ หลินจิ้นเฟิงก็กลับมาพอดี และเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี"ที่รัก คุณกำลังเผาอะไรอยู่น่ะ?"หลังจากเห็นเศษซากเครื่องประดับที่หลงเหลืออยู่ในกองไฟ ดวงตาของหลินจิ้นเฟิงก็หดเกร็งขึ้นมาทันที"นี่มันของที่ผมส่งให้คุณไม่

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 4

    ……หลังจากนั้น บางทีอาจเป็นเพราะสังเกตเห็นว่าฉันเงียบผิดปกติ หลินจิ้นเฟิงจึงพยายามชวนคุยอยู่บ่อยครั้ง แต่ฉันกลับตอบเขากลับไปเพียงสั้นๆ อย่างเย็นชาไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์ของหลินจิ้นเฟิงก็ดังขึ้นถึงแม้เขาจะพยายามหลบเลี่ยงฉันตอนตอบข้อความ แต่ผ่านแสงสะท้อนบนกระจกหน้าต่างรถ ฉันก็ยังเห็นเนื้อหาในแชทน

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 3

    หัวใจของฉันเหมือนถูกใบมีดคมกริบแทงทะลุ มันเจ็บปวดจนแทบจะหยุดหายใจฉันใช้มือทั้งสองข้างอุดปากตัวเองไว้แน่น พยายามกลั้นไม่ให้หยดน้ำตาไหลออกมาฉันไม่ดูต่ออีกแล้ว รีบหันหลังแล้ววิ่งออกไป ระหว่างทางฉันสะดุดล้มจนหิมะเย็นเฉียบเข้าปาก แถมยังถลอกจนเลือดไหลซิบความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ ความอัดอั้นตัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status