Share

บทที่ 7

Author: สิบสตางค์
ฉันกดรับสาย แต่เผลอไปโดนปุ่มลำโพงโดยไม่ตั้งใจ เสียงของเจ้าหน้าที่จึงดังรอดออกมา

"คุณเจียงเหยียนคะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่รอคุณมาเซ็นชื่อ หลังจากเซ็นเสร็จ คุณก็จากไปได้อย่างสบายใจเลยค่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินจิ้นเฟิงก็หยุดฝีเท้าลงทันที เขาเดินย้อนกลับมาคว้ามือฉันไว้

"จากไปไหน? ที่รัก คุณจะไปจากผมเหรอ?"

ฉันยิ้มที่มุมปาก

"อย่าคิดมากเลย เพื่อนสนิทฉันกำลังจะเดินทางไปต่างประเทศน่ะ ฉันแค่ช่วยเธอเดินเรื่องเอกสารเท่านั้นเอง"

ได้ยินแบบนั้น หลินจิ้นเฟิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาจ้องมองฉันอย่างลึกซึ้งสักพัก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ สุดท้ายเขาก็ทิ้งฉันไว้แล้วเลือกไปหาฉินว่าน

แต่ในความเป็นจริง ขอเพียงแค่หลินจิ้นเฟิงดึงดันที่จะซักไซ้ต่อ หรือหยิบโทรศัพท์ของฉันไปตรวจสอบ เขาก็จะพบว่าสิ่งที่ฉันจัดการอยู่นั้นไม่ใช่เอกสารไปต่างประเทศเลย แต่มันคือบริการแกล้งตาย

แต่น่าเสียดาย ที่เขาไม่ทำแบบนั้น

แต่มันก็ดีแล้วล่ะ เพราะแบบนี้ฉันจะได้จากไปได้อย่างไร้พันธะเสียที

หลังจากพวกเขาไปแล้ว ฉันก็นั่งรถไปยังศูนย์บริการแกล้งตาย

เมื่อได้เห็นหุ่นซิลิโคนที่เลียนแบบแม้กระทั่งร่องรอยบนผิวหนังได้เหมือนตัวฉันเป๊ะๆ ฉันก็อดไม่ได้ที่จะตกใจและทึ่งในความมืออาชีพของพวกเขา

ในขณะที่ฉันกำลังอึ้ง เจ้าหน้าที่ก็ยื่นสัญญามาให้ฉบับหนึ่ง

"คุณเจียงเหยียนคะ เราจองตั๋วเครื่องบินไปมิลานให้คุณแล้ว ข้อมูลอัตลักษณ์ทั้งหมดของคุณถูกลบออกจากระบบเรียบร้อย หุ่นซิลิโคนก็พร้อมแล้ว ในวันนั้นเราจะทำให้หุ่นร่วงลงมาจากดาดฟ้าของห้องจัดเลี้ยงตามที่คุณต้องการ หลังจากนี้ โลกใบนี้จะไม่มีเจียงเหยียนอีกต่อไป จะมีเพียงเจียงฝันซิงเท่านั้น ถ้าตัดสินใจดีแล้วก็เซ็นชื่อเถอะค่ะ"

เจียงฝันซิง คือชื่อใหม่ที่ฉันตั้งให้ตัวเอง มันมีความหมายถึงการช่วยชีวิตตนเอง และในที่สุดก็จะกลายเป็นดวงดาวที่ส่องประกายพราวพร่าง

ในจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็อัปเดตโซเชียลของเธอ

[แค่ฉันบอกว่าอยากได้ คุณก็ซื้อมามอบให้ฉันทันที]

ในรูปภาพนั้น คือชุดราตรีชุดเดียวกับที่หลินจิ้นเฟิงบอกว่าส่งคืนร้านไปนานแล้วนั่นเอง

ฉันยิ้มอย่างเย็นชา แล้วตวัดมือเซ็นชื่อลงไปอย่างเด็ดเดี่ยว

......

ในที่สุด ก็มาถึงวันครบรอบปีที่ห้า

ในขณะที่ฉันกับหลินจิ้นเฟิงกำลังทำตามกำหนดการในงาน จู่ๆ เขาก็บอกว่าปวดท้องแล้วขอตัวเดินเลี่ยงออกไปกลางคัน

วินาทีต่อมา ฉินว่านก็ส่งข้อความมาหาฉัน

[มาที่ห้องแต่งตัวหน่อยสิ]

ยังไงก็จะจากไปอยู่แล้ว ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก ฉันจึงตัดสินใจไปที่นั่น

ผ่านช่องประตูที่เปิดแง้ม ฉันเห็นฉินว่านกำลังสวมชุดราตรีของฉันและจูบกับหลินจิ้นเฟิงอย่างดื่มด่ำจนลืมตัว

"หลายปีมานี้ เพื่อความสุขของฉัน คุณต้องลำบากใจจริงๆ เลยนะ"

ใบหูของหลินจิ้นเฟิงแดงซ่าน "ขอเพียงเป็นสิ่งที่คุณต้องการ ผมจะปรนเปรอให้คุณทุกอย่าง"

ฉันมองภาพนั้นด้วยสายตาเย็นชา พร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดวิดีโอไว้อย่างเงียบๆ

หลังจากบันทึกวิดีโอเสร็จ เมื่อเห็นว่าใกล้เวลาเที่ยวบินแล้ว ฉันจึงถอดชุดราตรีส่งให้เจ้าหน้าที่บริการแกล้งตาย เพื่อให้พวกเขานำไปสวมให้หุ่นตัวแทน

จากนั้นฉันก็นั่งแท็กซี่กลับบ้าน วางจดหมายลาตาย ใบหย่าที่เตรียมไว้ล่วงหน้า และภาพแคปหน้าจอแชทที่ฉินว่านเคยส่งมาท้าทายก็สั่งพิมพ์ออกมาแล้ว ทั้งหมดถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะ

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉันก็คว้ากระเป๋าเดินทางแล้วมุ่งหน้าสู่สนามบินโดยไม่หันหลังกลับมามองอีกเลย

ทันทีที่ถึงสนามบิน ข่าวการตายของฉันก็ขึ้นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งทันที

ในคลิปวิดีโอ วินาทีที่เห็นฉันตกลงมาจากตึก ใบหน้าของหลินจิ้นเฟิงซีดเผือดราวกับกระดาษ

ฉันแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง กดปิดหน้าจอโทรศัพท์ แล้วหันหลังเดินขึ้นเครื่องบินไป

หลินจิ้นเฟิง นับจากนี้ไป โลกใบนี้จะไม่มีเจียงเหยียนอีกแล้ว จะมีเพียงเจียงฝันซิงเท่านั้น

ในครั้งนี้ ฉันจะเป็นดวงดาวให้ตัวเอง และขอให้พวกเรา อย่าได้พบเจอกันอีกเลยในชาตินี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 14

    …เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ตอนนั้นหมอกำลังตรวจเช็คอาการให้ฉันพอดี“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วครับ รอน้ำเกลือหมดขวดนี้ คุณก็ออกจากโรงพยาบาลได้เลย”พอเห็นหมอ หัวฉันก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ จึงรีบคว้าแขนเสื้อหมอไว้แล้วถามต่อว่า“หมอคะ ที่นี่มีคนไข้ที่ชื่อหลินจิ้นเฟิงไหมคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?”“แล้วพี่ชายเขาที่ชื่อหลินโม่ล่ะคะ เขาเป็นอะไรไหม?”หมอมองฉันด้วยสายตาเห็นใจ ก่อนจะตบไหล่ฉันอย่างจนใจ“หลินโม่เสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่ถูกส่งตัวมาแล้วครับ เสียใจด้วยนะครับ”"ส่วนหลินจิ้นเฟิง เดิมทีเขาบาดเจ็บที่ขาข้างหนึ่งอยู่แล้ว และต่อมาเพราะแรงระเบิด ขาอีกข้างที่ยังดีอยู่ก็เลยพิการไปด้วย"“เขาบาดเจ็บสาหัส พวกเราเองก็จนปัญญา จากนี้ไปเขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นตลอดไป ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยไปพูดให้กำลังใจเขาหน่อยนะครับ"พูดจบหมอก็หันหลังเดินจากไปส่วนฉันได้แต่นิ่งอึ้งอยู่กับที่ พูดไม่ออกไปนานแสนนานที่แท้ วันนั้นหลินจิ้นเฟิงช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ!อย่างไรเสียฉันก็ติดค้างบุญคุณเขาครั้งใหญ่ หลังจากไตร่ตรองซ้ำไปซ้ำมา ฉันจึงตัดสินใจเดินไปหาที่ห้องผู้

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 13

    “เจียงเหยียน!”“เจียงเหยียน!”พอเห็นพวกเขาปรากฏตัวขึ้น ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยถึงจะแค้นที่พวกเขาเคยทำกับฉันไว้ แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกเขาต้องมาทิ้งชีวิตเพราะฉัน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนบอกพวกเขาว่า“พวกคุณมาได้ยังไง? รีบไปเถอะ ฉินว่านมีมีด มันอันตรายนะ!”ไม่นึกเลยว่าพี่น้องสองคนนี้จะไม่ยอมไป แถมยังขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกสองสามก้าว“เจียงเหยียน พวกเราไม่กลัว!”“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเรายังตัดใจไม่ได้ ยังอยากจะพยายามง้อคุณเลยแอบตามมา นึกไม่ถึงว่าจะมาเห็นตอนที่คุณถูกลักพาตัวไปพอดี”“รู้ไหมว่าเพื่อจะตามเธอให้ทัน ผมกับหลินจิ้นเฟิงฝ่าไฟแดงไปหลายแยกเลยนะ โชคดีที่มาทัน ไม่อย่างนั้น...ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”ฉินว่านไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า สองพี่น้องที่เคยประคบประหงมตามใจเธอราวกับเจ้าหญิง จะมีวันที่มองเห็นเธอเป็นธาตุอากาศแบบนี้แถมยังมาถามไถ่และแสดงความห่วงใยต่อหน้าเธอให้กับตัวแทนของเธออีกความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำเธอในทันที ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว ดวงตาลุกเป็นไฟจ้องเขม็งมาที่ฉัน สายตาที่เต็มไปด้วยแรงแค้นนั้นราวกับอยากจะฉีกเนื้อฉันกินทั้งเป็นฉินว่านทำท่าขยับมีดสั้นเข้าใกล้คอ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 12

    พอเห็นว่าท่าทีของฉันเด็ดขาด หลินจิ้นเฟิงก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเขาทรุดลงกองกับพื้น ร้องไห้จนตาแดงก่ำท่ามกลางสายลมแต่ฉันไม่ได้หวั่นไหว เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาพอฉันเริ่มเร่งฝีเท้า ฝีเท้านั้นก็เร่งตาม ฉันช้าฝีเท้านั้นก็ช้า ตามติดฉันมาในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ใจฉันเริ่มตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้ทันทีว่าฉันกำลังถูกสะกดรอยตามดังนั้น ฉันจึงหาจังหวะอาศัยช่วงชะลอแล้ววิ่งเข้าไปในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่งขณะที่กำลังดีใจว่าสลัดพ้นแล้ว วินาทีต่อมากลับรู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอยจากนั้นทุกอย่างก็มืดดับลง ฉันสลบไปในทันทีเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองอยู่ในโรงงานแป้งร้าง มือและเท้าถูกมัดติดกับเก้าอี้ไว้แน่น ขยับไปไหนไม่ได้เลยในขณะที่กำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงเย็นยะเยือกดังมาจากเหนือหัว“เจียงเหยียน ในที่สุดแกก็ฟื้นสักที!”เงยหน้ามองขึ้นไป ร่างหนึ่งที่คุ้นเคยก็ปรากฏสู่สายตาฉันนิ่งไปทันที“เป็นเธอเองเหรอ? ฉินว่าน!”ฉินว่านไม่มีความสดใสเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยความ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 11

    “เมื่อก่อนเป็นผมเองที่ตาถั่ว ตอนนี้คุณจะยอมให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหม?”ฉันรู้สึกเอือมจนพูดไม่ออกเมื่อก่อนฉันตาบอดหรือเปล่านะ ถึงได้ไปชอบผู้ชายประสาทแบบนี้ลงได้?ไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธ หลินจิ้นเฟิงที่อยู่ข้างๆ ก็ร้อนรนขึ้นมาบ้าง เขาคว้ามืออีกข้างของฉันไว้ แล้วเริ่มไล่เลียงความดีที่ฉันเคยทำไว้กับเขา แถมยังหยิบจี้หยกที่ฉันเคยให้เขาออกมา“เจียงเหยียน จำนี่ได้ไหม? จี้หยกชิ้นนี้คือหยกคุ้มครองที่ผ่านพิธีปลุกเสกที่คุณเดินคุกเข่าไปทีละขั้นกว่าหนึ่งพันขั้นเพื่อไปขอมาให้ผมตอนที่ผมไข้ขึ้นสูง"“เจียงเหยียน ผมยอมรับว่าตอนแรกผมตั้งใจใช้ประโยชน์จากคุณจริงๆ แต่ต่อมาผมถึงได้พบว่าตัวเองน่ะรักคุณเข้าจริงๆ แล้ว!”“ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาห้าปีของเรา คุณจะทิ้งก็ทิ้งง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?”ท้องไส้ฉันปั่นป่วนจนรู้สึกสะอิดสะเอียนตอนนั้นฉันนี่มันโง่จริงๆ ทำไมถึงต้องพยายามหาผู้ชายจากในถังขยะด้วยนะ?แถมยังโดนพี่น้องสองคนนี้ปั่นหัวจนหมุนไปหมุนมาอีก!หลินจิ้นเฟิงและหลินโม่ต่างจ้องมองฉันตาละห้อย แข่งกันยื่นของขวัญมาตรงหน้า หวังให้ฉันเลือกฉันเหยียดยิ้ม แล้วเดินไปหาหลินโม่ช้าๆหลินโม่เห็นดังนั้นก็นึกว่าฉั

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 10

    ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัว เขาก็ถกขากางเกงฉันขึ้น พอเห็นรอยแผลที่หน้าแข้ง เขาก็ตาแดงก่ำขึ้นมาทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“เจียงเหยียน คุณใจร้ายจัง รู้ไหมว่าสามปีมานี้ผมใช้ชีวิตมาได้อย่างไร?”“ผมคิดถึงคุณทั้งวันทั้งคืน กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลายครั้งที่ผมคิดจะตายตามคุณไปให้รู้แล้วรู้รอด”“เจียงเหยียน ผมขอโทษ ผมไม่ควรใช้คุณเป็นเครื่องมือ เป็นความผิดของผมเอง แต่ความรักที่ผมมีให้คุณน่ะเป็นเรื่องจริงนะ เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ผมไม่เคยหลอกคุณเลย…”“เจียงเหยียน ผมลงโทษฉินว่านให้คุณอย่างสาสมแล้วนะ แถมบล็อกและลบชื่อเธอทิ้งไปแล้วด้วย ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ติดต่อกับเธออีกเด็ดขาด คุณให้อภัยผมครั้งนี้แล้วกลับไปกับผมเถอะนะ?”พูดจบเขาก็เอื้อมมือมาจับมือฉันอย่างระมัดระวังวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ฉันก็สะบัดออกด้วยความรังเกียจ“หลินจิ้นเฟิง ไม่ว่าฉันจะเป็นใคร เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”“เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรใดๆต่อกันมานานแล้ว”หลินจิ้นเฟิงตาแดงยิ่งกว่าเดิม พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น“จะเป็นไปไม่ได้ยังไง? เราเป็นสามีภรรยากันนะ!ฉันหัวเราะเยาะแล้วตอกกลับ“ขอโทษทีนะคะ เราหย่ากันนานแล้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 9

    ฉินว่านถูกตบจนปากเต็มไปด้วยเลือด เธอเองก็เริ่มโมโห จึงตอกกลับไปอย่างไม่เกรงใจ“ตอนนี้มาโทษฉันเหรอ? ไม่ใช่ตอนแรกเหรอที่คุณวิ่งแจ้นมาหาฉันเอง ขอร้องอ้อนวอนอยากจะเป็นคนตามตูดฉันน่ะ?”“ตอนเจียงเหยียนยังมีชีวิตอยู่คุณก็ไม่เห็นค่า ทำตัวหลายใจ พอเธอตายไปถึงมานึกเสียใจทำเป็นรักเธอ จอมปลอม!”ทันทีที่วิดีโอนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็เกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก ตอนนี้ทุกคนจึงได้รู้ว่าหลินจิ้นเฟิงนอกใจภรรยาไปมีมือที่สามกระแสสังคมตีกลับทันที ชาวเน็ตที่ก่อนหน้านี้เคยสงสารหลินจิ้นเฟิง ตอนนี้ต่างกลายร่างเป็นนักเลงคีย์บอร์ด รุมด่าเขากับฉินว่านไม่หยุด“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย สร้างภาพเป็นคนรักจริงทำไม น่ารังเกียจ!”“ผู้ชายชั่วผู้หญิงเลว พวกแกสองคนเหมาะสมกันที่สุดแล้ว!”“ไอ้คนสกปรก สมน้ำหน้าแล้วที่เจียงเหยียนไม่เอาแก!”เรื่องราวยังไม่ทันจะจบ หลินโม่ก็กระโดดเข้ามาร่วมวงด้วย และตามติดขึ้นหัวข้อข่าวหน้าหนึ่งในวิดีโอ หลินโม่ที่ไปทำงานต่างเมือง พอเห็นข่าวในเน็ตก็รีบขึ้นเครื่องบินกลับมาทันที แล้วพุ่งเข้ามาทะเลาะกับหลินจิ้นเฟิงถึงหน้าบ้านหลินโม่ประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าใส่หลินจิ้นเฟิงชุดใหญ่“หลินจิ้นเฟิง

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 6

    หลินจิ้นเฟิงมองฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม"อย่าว่าแต่ชุดราตรีเลย แค่ที่รักของผมต้องการ ต่อให้เป็นพระจันทร์บนฟ้า ผมก็เต็มใจจะสอยลงมาให้เธอ"ในระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นชุดราตรีส่งมาให้ฉัน เพื่อให้ฉันไปลองสวมจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็บังเอิญเข้ามาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านนี้พอดีพอเห็นฉินว่าน ปลายนิ้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 5

    เมื่อถึงตอนนั้น นอกจากศพปลอมๆ หนึ่งศพ ฉันจะไม่เหลือความทรงจำใดๆ ไว้ให้เขาเลย!พอเผาเสร็จ หลินจิ้นเฟิงก็กลับมาพอดี และเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี"ที่รัก คุณกำลังเผาอะไรอยู่น่ะ?"หลังจากเห็นเศษซากเครื่องประดับที่หลงเหลืออยู่ในกองไฟ ดวงตาของหลินจิ้นเฟิงก็หดเกร็งขึ้นมาทันที"นี่มันของที่ผมส่งให้คุณไม่

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 4

    ……หลังจากนั้น บางทีอาจเป็นเพราะสังเกตเห็นว่าฉันเงียบผิดปกติ หลินจิ้นเฟิงจึงพยายามชวนคุยอยู่บ่อยครั้ง แต่ฉันกลับตอบเขากลับไปเพียงสั้นๆ อย่างเย็นชาไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์ของหลินจิ้นเฟิงก็ดังขึ้นถึงแม้เขาจะพยายามหลบเลี่ยงฉันตอนตอบข้อความ แต่ผ่านแสงสะท้อนบนกระจกหน้าต่างรถ ฉันก็ยังเห็นเนื้อหาในแชทน

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 3

    หัวใจของฉันเหมือนถูกใบมีดคมกริบแทงทะลุ มันเจ็บปวดจนแทบจะหยุดหายใจฉันใช้มือทั้งสองข้างอุดปากตัวเองไว้แน่น พยายามกลั้นไม่ให้หยดน้ำตาไหลออกมาฉันไม่ดูต่ออีกแล้ว รีบหันหลังแล้ววิ่งออกไป ระหว่างทางฉันสะดุดล้มจนหิมะเย็นเฉียบเข้าปาก แถมยังถลอกจนเลือดไหลซิบความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ ความอัดอั้นตัน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status