Share

บทที่ 3

Author: สิบสตางค์
หัวใจของฉันเหมือนถูกใบมีดคมกริบแทงทะลุ มันเจ็บปวดจนแทบจะหยุดหายใจ

ฉันใช้มือทั้งสองข้างอุดปากตัวเองไว้แน่น พยายามกลั้นไม่ให้หยดน้ำตาไหลออกมา

ฉันไม่ดูต่ออีกแล้ว รีบหันหลังแล้ววิ่งออกไป ระหว่างทางฉันสะดุดล้มจนหิมะเย็นเฉียบเข้าปาก แถมยังถลอกจนเลือดไหลซิบ

ความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ ความอัดอั้นตันใจที่สะสมมาหลายวันพรั่งพรูออกมา น้ำตาเม็ดโตไหลรินลงมาไม่ขาดสาย

หลังจากร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหล ฉันก็ลากสังขารที่อ่อนแรงกลับไปที่โรงพยาบาล

ไม่นานนัก หลินจิ้นเฟิงก็รีบตามมา

"ที่รัก เมื่อกี้ผู้ช่วยโทรมาบอกว่าเอาข้าวมาส่งแล้วไม่เจอคุณ คุณไปไหนมา?"

"อย่าทำให้ผมตกใจสิ ถ้าหาคุณไม่เจอ ผมต้องบ้าแน่ๆ!"

จะบ้าจริงเหรอ?

ฉันเหลือบไปเห็นรอยข่วนที่หน้าอกของเขา แล้วก็ได้แต่รู้สึกสมเพชและประชดประชันในใจ

ฉันละสายตากลับมาแล้วตอบเรียบๆ ว่า

"อึดอัดน่ะ เลยออกไปเดินดูหิมะเล่น"

ตอนนั้นเองที่หลินจิ้นเฟิงเพิ่งสังเกตเห็นว่าตาของฉันแดงก่ำ

"ร้องไห้ทำไม? โธ่ เป็นเพราะผมเองที่มัวแต่ยุ่งเรื่องงาน จนปล่อยให้ที่รักต้องน้อยใจ"

"พอดีเลย อีกสามวันจะถึงวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเรา เดี๋ยวผมจะจัดงานเลี้ยงอย่างยิ่งใหญ่ให้คุณ เพื่อเป็นการขอโทษ ดีไหม?"

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็ยิ้มออกมา

หลินจิ้นเฟิงนึกว่าฉันยกโทษให้เขาแล้ว เขาจึงยิ้มตามไปด้วย

แต่เขาหารู้ไม่ว่า ที่ฉันยิ้มเพราะอีกสามวันข้างหน้า มันคือวันที่ฉันนัดแนะเรื่องการแกล้งตายเอาไว้พอดี

เมื่อถึงตอนนั้น ฉันจะมอบเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ที่เขาคาดไม่ถึงเลยล่ะ!

วันต่อมา ฉันออกจากโรงพยาบาล หลินจิ้นเฟิงขับรถพากันกลับบ้าน

ตอนที่ฉันนั่งลงตรงเบาะข้างคนขับ ฉันรู้สึกได้ทันทีว่าตำแหน่งเบาะมันต่ำกว่าปกติ

พอตรวจสอบดูดีๆ เบาะถูกปรับให้ต่ำลงจริงๆ และฉันยังพบเส้นผมสีน้ำตาลเส้นหนึ่งติดอยู่ที่พนักพิง

ผมของฉันสีดำ แต่ฉินว่านผมสีน้ำตาล และเธอก็เตี้ยกว่าฉันครึ่งช่วงศีรษะ

ที่ตรงนี้ใครเคยมานั่งก่อนหน้านี้ ไม่ต้องบอกก็รู้

เมื่อเห็นฉันยืนอึ้งไม่ยอมนั่งสักที หลินจิ้นเฟิงจึงอดไม่ได้ที่จะมองตามสายตาของฉันมา

พอเห็นเส้นผมสีน้ำตาลในมือฉัน แววตาของเขาสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า

"ที่รัก อย่าเข้าใจผิดนะ พอดีพี่ชายผมไปดูงาน ก่อนไปเขาฝากให้ผมช่วยดูแลฉินว่าน ให้คอยรับส่งเธอไปทำงาน บนเบาะก็เลยมีเส้นผมติดอยู่นิดหน่อย"

ได้ยินคำนั้น ใจของฉันก็ยิ่งเย็นชาเข้าไปอีก

ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเคยบอกว่าที่นั่งนี้คือที่นั่งพิเศษสำหรับฉันคนเดียว ใครก็ห้ามมายุ่ง

ถึงขนาดมีครั้งหนึ่ง เพื่อนร่วมงานจอมแอ๊บที่จ้องจะอ่อยเขาชิงมานั่งเบาะนี้ก่อนฉัน หลินจิ้นเฟิงก็ไล่เธอลงไปทันทีโดยไม่ไว้หน้าเลยสักนิด

"ที่ตรงนี้ มีแค่ภรรยาของผมเท่านั้นที่มีสิทธิ์นั่ง!"

แต่ตอนนี้ เขากลับปล่อยให้ฉินว่านมานั่ง และทำลายกฎที่เขาเคยตั้งไว้เพียงเพื่อเธอ

ถ้าเขาบริสุทธิ์ใจจริงๆ เขาจ้างแท็กซี่ไปรับไปส่งเธอก็ยังได้

แต่หลินจิ้นเฟิงกลับเลือกที่จะไปรับด้วยตัวเอง แถมยังยอมให้ฉินว่านมานั่งในที่ที่ควรจะเป็นของฉันคนเดียว

และในจังหวะนั้นเอง ฉันเหลือบไปเห็นตุ๊กตาการ์ตูนหนุ่มสาวที่กำลังจูบกันวางอยู่ตรงคอนโซลหน้ารถ

ตุ๊กตาชายหญิงคู่นั้น มีตัวอักษรเขียนไว้ว่า [JF] และ [QW]

ซึ่งมันคืออักษรย่อชื่อของพวกเขาทั้งคู่

ดูเหมือนว่า ในช่วงเวลาที่ฉันไม่รู้ ฉินว่านได้เข้ามาแทนที่ฉันอย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นนายหญิงของรถคันนี้ไปแล้ว

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ สะกดกลั้นความขมขื่นในใจ ทำเป็นมองไม่เห็น และนิ่งเงียบคาดเข็มขัดนิรภัยให้ตัวเอง

ยังไงฉันก็กำลังจะไปแล้ว หลินจิ้นเฟิงกับฉินว่านจะรักกันปานจะแหกตูดดมแค่ไหน มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันอีกต่อไป

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 14

    …เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ตอนนั้นหมอกำลังตรวจเช็คอาการให้ฉันพอดี“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วครับ รอน้ำเกลือหมดขวดนี้ คุณก็ออกจากโรงพยาบาลได้เลย”พอเห็นหมอ หัวฉันก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ จึงรีบคว้าแขนเสื้อหมอไว้แล้วถามต่อว่า“หมอคะ ที่นี่มีคนไข้ที่ชื่อหลินจิ้นเฟิงไหมคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?”“แล้วพี่ชายเขาที่ชื่อหลินโม่ล่ะคะ เขาเป็นอะไรไหม?”หมอมองฉันด้วยสายตาเห็นใจ ก่อนจะตบไหล่ฉันอย่างจนใจ“หลินโม่เสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่ถูกส่งตัวมาแล้วครับ เสียใจด้วยนะครับ”"ส่วนหลินจิ้นเฟิง เดิมทีเขาบาดเจ็บที่ขาข้างหนึ่งอยู่แล้ว และต่อมาเพราะแรงระเบิด ขาอีกข้างที่ยังดีอยู่ก็เลยพิการไปด้วย"“เขาบาดเจ็บสาหัส พวกเราเองก็จนปัญญา จากนี้ไปเขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นตลอดไป ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยไปพูดให้กำลังใจเขาหน่อยนะครับ"พูดจบหมอก็หันหลังเดินจากไปส่วนฉันได้แต่นิ่งอึ้งอยู่กับที่ พูดไม่ออกไปนานแสนนานที่แท้ วันนั้นหลินจิ้นเฟิงช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ!อย่างไรเสียฉันก็ติดค้างบุญคุณเขาครั้งใหญ่ หลังจากไตร่ตรองซ้ำไปซ้ำมา ฉันจึงตัดสินใจเดินไปหาที่ห้องผู้

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 13

    “เจียงเหยียน!”“เจียงเหยียน!”พอเห็นพวกเขาปรากฏตัวขึ้น ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยถึงจะแค้นที่พวกเขาเคยทำกับฉันไว้ แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกเขาต้องมาทิ้งชีวิตเพราะฉัน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนบอกพวกเขาว่า“พวกคุณมาได้ยังไง? รีบไปเถอะ ฉินว่านมีมีด มันอันตรายนะ!”ไม่นึกเลยว่าพี่น้องสองคนนี้จะไม่ยอมไป แถมยังขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกสองสามก้าว“เจียงเหยียน พวกเราไม่กลัว!”“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเรายังตัดใจไม่ได้ ยังอยากจะพยายามง้อคุณเลยแอบตามมา นึกไม่ถึงว่าจะมาเห็นตอนที่คุณถูกลักพาตัวไปพอดี”“รู้ไหมว่าเพื่อจะตามเธอให้ทัน ผมกับหลินจิ้นเฟิงฝ่าไฟแดงไปหลายแยกเลยนะ โชคดีที่มาทัน ไม่อย่างนั้น...ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”ฉินว่านไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า สองพี่น้องที่เคยประคบประหงมตามใจเธอราวกับเจ้าหญิง จะมีวันที่มองเห็นเธอเป็นธาตุอากาศแบบนี้แถมยังมาถามไถ่และแสดงความห่วงใยต่อหน้าเธอให้กับตัวแทนของเธออีกความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำเธอในทันที ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว ดวงตาลุกเป็นไฟจ้องเขม็งมาที่ฉัน สายตาที่เต็มไปด้วยแรงแค้นนั้นราวกับอยากจะฉีกเนื้อฉันกินทั้งเป็นฉินว่านทำท่าขยับมีดสั้นเข้าใกล้คอ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 12

    พอเห็นว่าท่าทีของฉันเด็ดขาด หลินจิ้นเฟิงก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเขาทรุดลงกองกับพื้น ร้องไห้จนตาแดงก่ำท่ามกลางสายลมแต่ฉันไม่ได้หวั่นไหว เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาพอฉันเริ่มเร่งฝีเท้า ฝีเท้านั้นก็เร่งตาม ฉันช้าฝีเท้านั้นก็ช้า ตามติดฉันมาในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ใจฉันเริ่มตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้ทันทีว่าฉันกำลังถูกสะกดรอยตามดังนั้น ฉันจึงหาจังหวะอาศัยช่วงชะลอแล้ววิ่งเข้าไปในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่งขณะที่กำลังดีใจว่าสลัดพ้นแล้ว วินาทีต่อมากลับรู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอยจากนั้นทุกอย่างก็มืดดับลง ฉันสลบไปในทันทีเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองอยู่ในโรงงานแป้งร้าง มือและเท้าถูกมัดติดกับเก้าอี้ไว้แน่น ขยับไปไหนไม่ได้เลยในขณะที่กำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงเย็นยะเยือกดังมาจากเหนือหัว“เจียงเหยียน ในที่สุดแกก็ฟื้นสักที!”เงยหน้ามองขึ้นไป ร่างหนึ่งที่คุ้นเคยก็ปรากฏสู่สายตาฉันนิ่งไปทันที“เป็นเธอเองเหรอ? ฉินว่าน!”ฉินว่านไม่มีความสดใสเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยความ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 11

    “เมื่อก่อนเป็นผมเองที่ตาถั่ว ตอนนี้คุณจะยอมให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหม?”ฉันรู้สึกเอือมจนพูดไม่ออกเมื่อก่อนฉันตาบอดหรือเปล่านะ ถึงได้ไปชอบผู้ชายประสาทแบบนี้ลงได้?ไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธ หลินจิ้นเฟิงที่อยู่ข้างๆ ก็ร้อนรนขึ้นมาบ้าง เขาคว้ามืออีกข้างของฉันไว้ แล้วเริ่มไล่เลียงความดีที่ฉันเคยทำไว้กับเขา แถมยังหยิบจี้หยกที่ฉันเคยให้เขาออกมา“เจียงเหยียน จำนี่ได้ไหม? จี้หยกชิ้นนี้คือหยกคุ้มครองที่ผ่านพิธีปลุกเสกที่คุณเดินคุกเข่าไปทีละขั้นกว่าหนึ่งพันขั้นเพื่อไปขอมาให้ผมตอนที่ผมไข้ขึ้นสูง"“เจียงเหยียน ผมยอมรับว่าตอนแรกผมตั้งใจใช้ประโยชน์จากคุณจริงๆ แต่ต่อมาผมถึงได้พบว่าตัวเองน่ะรักคุณเข้าจริงๆ แล้ว!”“ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาห้าปีของเรา คุณจะทิ้งก็ทิ้งง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?”ท้องไส้ฉันปั่นป่วนจนรู้สึกสะอิดสะเอียนตอนนั้นฉันนี่มันโง่จริงๆ ทำไมถึงต้องพยายามหาผู้ชายจากในถังขยะด้วยนะ?แถมยังโดนพี่น้องสองคนนี้ปั่นหัวจนหมุนไปหมุนมาอีก!หลินจิ้นเฟิงและหลินโม่ต่างจ้องมองฉันตาละห้อย แข่งกันยื่นของขวัญมาตรงหน้า หวังให้ฉันเลือกฉันเหยียดยิ้ม แล้วเดินไปหาหลินโม่ช้าๆหลินโม่เห็นดังนั้นก็นึกว่าฉั

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 10

    ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัว เขาก็ถกขากางเกงฉันขึ้น พอเห็นรอยแผลที่หน้าแข้ง เขาก็ตาแดงก่ำขึ้นมาทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“เจียงเหยียน คุณใจร้ายจัง รู้ไหมว่าสามปีมานี้ผมใช้ชีวิตมาได้อย่างไร?”“ผมคิดถึงคุณทั้งวันทั้งคืน กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลายครั้งที่ผมคิดจะตายตามคุณไปให้รู้แล้วรู้รอด”“เจียงเหยียน ผมขอโทษ ผมไม่ควรใช้คุณเป็นเครื่องมือ เป็นความผิดของผมเอง แต่ความรักที่ผมมีให้คุณน่ะเป็นเรื่องจริงนะ เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ผมไม่เคยหลอกคุณเลย…”“เจียงเหยียน ผมลงโทษฉินว่านให้คุณอย่างสาสมแล้วนะ แถมบล็อกและลบชื่อเธอทิ้งไปแล้วด้วย ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ติดต่อกับเธออีกเด็ดขาด คุณให้อภัยผมครั้งนี้แล้วกลับไปกับผมเถอะนะ?”พูดจบเขาก็เอื้อมมือมาจับมือฉันอย่างระมัดระวังวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ฉันก็สะบัดออกด้วยความรังเกียจ“หลินจิ้นเฟิง ไม่ว่าฉันจะเป็นใคร เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”“เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรใดๆต่อกันมานานแล้ว”หลินจิ้นเฟิงตาแดงยิ่งกว่าเดิม พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น“จะเป็นไปไม่ได้ยังไง? เราเป็นสามีภรรยากันนะ!ฉันหัวเราะเยาะแล้วตอกกลับ“ขอโทษทีนะคะ เราหย่ากันนานแล้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 9

    ฉินว่านถูกตบจนปากเต็มไปด้วยเลือด เธอเองก็เริ่มโมโห จึงตอกกลับไปอย่างไม่เกรงใจ“ตอนนี้มาโทษฉันเหรอ? ไม่ใช่ตอนแรกเหรอที่คุณวิ่งแจ้นมาหาฉันเอง ขอร้องอ้อนวอนอยากจะเป็นคนตามตูดฉันน่ะ?”“ตอนเจียงเหยียนยังมีชีวิตอยู่คุณก็ไม่เห็นค่า ทำตัวหลายใจ พอเธอตายไปถึงมานึกเสียใจทำเป็นรักเธอ จอมปลอม!”ทันทีที่วิดีโอนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็เกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก ตอนนี้ทุกคนจึงได้รู้ว่าหลินจิ้นเฟิงนอกใจภรรยาไปมีมือที่สามกระแสสังคมตีกลับทันที ชาวเน็ตที่ก่อนหน้านี้เคยสงสารหลินจิ้นเฟิง ตอนนี้ต่างกลายร่างเป็นนักเลงคีย์บอร์ด รุมด่าเขากับฉินว่านไม่หยุด“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย สร้างภาพเป็นคนรักจริงทำไม น่ารังเกียจ!”“ผู้ชายชั่วผู้หญิงเลว พวกแกสองคนเหมาะสมกันที่สุดแล้ว!”“ไอ้คนสกปรก สมน้ำหน้าแล้วที่เจียงเหยียนไม่เอาแก!”เรื่องราวยังไม่ทันจะจบ หลินโม่ก็กระโดดเข้ามาร่วมวงด้วย และตามติดขึ้นหัวข้อข่าวหน้าหนึ่งในวิดีโอ หลินโม่ที่ไปทำงานต่างเมือง พอเห็นข่าวในเน็ตก็รีบขึ้นเครื่องบินกลับมาทันที แล้วพุ่งเข้ามาทะเลาะกับหลินจิ้นเฟิงถึงหน้าบ้านหลินโม่ประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าใส่หลินจิ้นเฟิงชุดใหญ่“หลินจิ้นเฟิง

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 6

    หลินจิ้นเฟิงมองฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม"อย่าว่าแต่ชุดราตรีเลย แค่ที่รักของผมต้องการ ต่อให้เป็นพระจันทร์บนฟ้า ผมก็เต็มใจจะสอยลงมาให้เธอ"ในระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นชุดราตรีส่งมาให้ฉัน เพื่อให้ฉันไปลองสวมจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็บังเอิญเข้ามาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านนี้พอดีพอเห็นฉินว่าน ปลายนิ้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 7

    ฉันกดรับสาย แต่เผลอไปโดนปุ่มลำโพงโดยไม่ตั้งใจ เสียงของเจ้าหน้าที่จึงดังรอดออกมา"คุณเจียงเหยียนคะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่รอคุณมาเซ็นชื่อ หลังจากเซ็นเสร็จ คุณก็จากไปได้อย่างสบายใจเลยค่ะ"เมื่อได้ยินดังนั้น หลินจิ้นเฟิงก็หยุดฝีเท้าลงทันที เขาเดินย้อนกลับมาคว้ามือฉันไว้"จากไปไหน?

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 5

    เมื่อถึงตอนนั้น นอกจากศพปลอมๆ หนึ่งศพ ฉันจะไม่เหลือความทรงจำใดๆ ไว้ให้เขาเลย!พอเผาเสร็จ หลินจิ้นเฟิงก็กลับมาพอดี และเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี"ที่รัก คุณกำลังเผาอะไรอยู่น่ะ?"หลังจากเห็นเศษซากเครื่องประดับที่หลงเหลืออยู่ในกองไฟ ดวงตาของหลินจิ้นเฟิงก็หดเกร็งขึ้นมาทันที"นี่มันของที่ผมส่งให้คุณไม่

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 4

    ……หลังจากนั้น บางทีอาจเป็นเพราะสังเกตเห็นว่าฉันเงียบผิดปกติ หลินจิ้นเฟิงจึงพยายามชวนคุยอยู่บ่อยครั้ง แต่ฉันกลับตอบเขากลับไปเพียงสั้นๆ อย่างเย็นชาไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์ของหลินจิ้นเฟิงก็ดังขึ้นถึงแม้เขาจะพยายามหลบเลี่ยงฉันตอนตอบข้อความ แต่ผ่านแสงสะท้อนบนกระจกหน้าต่างรถ ฉันก็ยังเห็นเนื้อหาในแชทน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status