Share

บทที่ 3

Penulis: สิบสตางค์
หัวใจของฉันเหมือนถูกใบมีดคมกริบแทงทะลุ มันเจ็บปวดจนแทบจะหยุดหายใจ

ฉันใช้มือทั้งสองข้างอุดปากตัวเองไว้แน่น พยายามกลั้นไม่ให้หยดน้ำตาไหลออกมา

ฉันไม่ดูต่ออีกแล้ว รีบหันหลังแล้ววิ่งออกไป ระหว่างทางฉันสะดุดล้มจนหิมะเย็นเฉียบเข้าปาก แถมยังถลอกจนเลือดไหลซิบ

ความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ ความอัดอั้นตันใจที่สะสมมาหลายวันพรั่งพรูออกมา น้ำตาเม็ดโตไหลรินลงมาไม่ขาดสาย

หลังจากร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหล ฉันก็ลากสังขารที่อ่อนแรงกลับไปที่โรงพยาบาล

ไม่นานนัก หลินจิ้นเฟิงก็รีบตามมา

"ที่รัก เมื่อกี้ผู้ช่วยโทรมาบอกว่าเอาข้าวมาส่งแล้วไม่เจอคุณ คุณไปไหนมา?"

"อย่าทำให้ผมตกใจสิ ถ้าหาคุณไม่เจอ ผมต้องบ้าแน่ๆ!"

จะบ้าจริงเหรอ?

ฉันเหลือบไปเห็นรอยข่วนที่หน้าอกของเขา แล้วก็ได้แต่รู้สึกสมเพชและประชดประชันในใจ

ฉันละสายตากลับมาแล้วตอบเรียบๆ ว่า

"อึดอัดน่ะ เลยออกไปเดินดูหิมะเล่น"

ตอนนั้นเองที่หลินจิ้นเฟิงเพิ่งสังเกตเห็นว่าตาของฉันแดงก่ำ

"ร้องไห้ทำไม? โธ่ เป็นเพราะผมเองที่มัวแต่ยุ่งเรื่องงาน จนปล่อยให้ที่รักต้องน้อยใจ"

"พอดีเลย อีกสามวันจะถึงวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเรา เดี๋ยวผมจะจัดงานเลี้ยงอย่างยิ่งใหญ่ให้คุณ เพื่อเป็นการขอโทษ ดีไหม?"

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็ยิ้มออกมา

หลินจิ้นเฟิงนึกว่าฉันยกโทษให้เขาแล้ว เขาจึงยิ้มตามไปด้วย

แต่เขาหารู้ไม่ว่า ที่ฉันยิ้มเพราะอีกสามวันข้างหน้า มันคือวันที่ฉันนัดแนะเรื่องการแกล้งตายเอาไว้พอดี

เมื่อถึงตอนนั้น ฉันจะมอบเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ที่เขาคาดไม่ถึงเลยล่ะ!

วันต่อมา ฉันออกจากโรงพยาบาล หลินจิ้นเฟิงขับรถพากันกลับบ้าน

ตอนที่ฉันนั่งลงตรงเบาะข้างคนขับ ฉันรู้สึกได้ทันทีว่าตำแหน่งเบาะมันต่ำกว่าปกติ

พอตรวจสอบดูดีๆ เบาะถูกปรับให้ต่ำลงจริงๆ และฉันยังพบเส้นผมสีน้ำตาลเส้นหนึ่งติดอยู่ที่พนักพิง

ผมของฉันสีดำ แต่ฉินว่านผมสีน้ำตาล และเธอก็เตี้ยกว่าฉันครึ่งช่วงศีรษะ

ที่ตรงนี้ใครเคยมานั่งก่อนหน้านี้ ไม่ต้องบอกก็รู้

เมื่อเห็นฉันยืนอึ้งไม่ยอมนั่งสักที หลินจิ้นเฟิงจึงอดไม่ได้ที่จะมองตามสายตาของฉันมา

พอเห็นเส้นผมสีน้ำตาลในมือฉัน แววตาของเขาสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า

"ที่รัก อย่าเข้าใจผิดนะ พอดีพี่ชายผมไปดูงาน ก่อนไปเขาฝากให้ผมช่วยดูแลฉินว่าน ให้คอยรับส่งเธอไปทำงาน บนเบาะก็เลยมีเส้นผมติดอยู่นิดหน่อย"

ได้ยินคำนั้น ใจของฉันก็ยิ่งเย็นชาเข้าไปอีก

ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเคยบอกว่าที่นั่งนี้คือที่นั่งพิเศษสำหรับฉันคนเดียว ใครก็ห้ามมายุ่ง

ถึงขนาดมีครั้งหนึ่ง เพื่อนร่วมงานจอมแอ๊บที่จ้องจะอ่อยเขาชิงมานั่งเบาะนี้ก่อนฉัน หลินจิ้นเฟิงก็ไล่เธอลงไปทันทีโดยไม่ไว้หน้าเลยสักนิด

"ที่ตรงนี้ มีแค่ภรรยาของผมเท่านั้นที่มีสิทธิ์นั่ง!"

แต่ตอนนี้ เขากลับปล่อยให้ฉินว่านมานั่ง และทำลายกฎที่เขาเคยตั้งไว้เพียงเพื่อเธอ

ถ้าเขาบริสุทธิ์ใจจริงๆ เขาจ้างแท็กซี่ไปรับไปส่งเธอก็ยังได้

แต่หลินจิ้นเฟิงกลับเลือกที่จะไปรับด้วยตัวเอง แถมยังยอมให้ฉินว่านมานั่งในที่ที่ควรจะเป็นของฉันคนเดียว

และในจังหวะนั้นเอง ฉันเหลือบไปเห็นตุ๊กตาการ์ตูนหนุ่มสาวที่กำลังจูบกันวางอยู่ตรงคอนโซลหน้ารถ

ตุ๊กตาชายหญิงคู่นั้น มีตัวอักษรเขียนไว้ว่า [JF] และ [QW]

ซึ่งมันคืออักษรย่อชื่อของพวกเขาทั้งคู่

ดูเหมือนว่า ในช่วงเวลาที่ฉันไม่รู้ ฉินว่านได้เข้ามาแทนที่ฉันอย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นนายหญิงของรถคันนี้ไปแล้ว

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ สะกดกลั้นความขมขื่นในใจ ทำเป็นมองไม่เห็น และนิ่งเงียบคาดเข็มขัดนิรภัยให้ตัวเอง

ยังไงฉันก็กำลังจะไปแล้ว หลินจิ้นเฟิงกับฉินว่านจะรักกันปานจะแหกตูดดมแค่ไหน มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันอีกต่อไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 14

    …เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ตอนนั้นหมอกำลังตรวจเช็คอาการให้ฉันพอดี“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วครับ รอน้ำเกลือหมดขวดนี้ คุณก็ออกจากโรงพยาบาลได้เลย”พอเห็นหมอ หัวฉันก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ จึงรีบคว้าแขนเสื้อหมอไว้แล้วถามต่อว่า“หมอคะ ที่นี่มีคนไข้ที่ชื่อหลินจิ้นเฟิงไหมคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?”“แล้วพี่ชายเขาที่ชื่อหลินโม่ล่ะคะ เขาเป็นอะไรไหม?”หมอมองฉันด้วยสายตาเห็นใจ ก่อนจะตบไหล่ฉันอย่างจนใจ“หลินโม่เสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่ถูกส่งตัวมาแล้วครับ เสียใจด้วยนะครับ”"ส่วนหลินจิ้นเฟิง เดิมทีเขาบาดเจ็บที่ขาข้างหนึ่งอยู่แล้ว และต่อมาเพราะแรงระเบิด ขาอีกข้างที่ยังดีอยู่ก็เลยพิการไปด้วย"“เขาบาดเจ็บสาหัส พวกเราเองก็จนปัญญา จากนี้ไปเขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นตลอดไป ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยไปพูดให้กำลังใจเขาหน่อยนะครับ"พูดจบหมอก็หันหลังเดินจากไปส่วนฉันได้แต่นิ่งอึ้งอยู่กับที่ พูดไม่ออกไปนานแสนนานที่แท้ วันนั้นหลินจิ้นเฟิงช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ!อย่างไรเสียฉันก็ติดค้างบุญคุณเขาครั้งใหญ่ หลังจากไตร่ตรองซ้ำไปซ้ำมา ฉันจึงตัดสินใจเดินไปหาที่ห้องผู้

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 13

    “เจียงเหยียน!”“เจียงเหยียน!”พอเห็นพวกเขาปรากฏตัวขึ้น ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยถึงจะแค้นที่พวกเขาเคยทำกับฉันไว้ แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกเขาต้องมาทิ้งชีวิตเพราะฉัน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนบอกพวกเขาว่า“พวกคุณมาได้ยังไง? รีบไปเถอะ ฉินว่านมีมีด มันอันตรายนะ!”ไม่นึกเลยว่าพี่น้องสองคนนี้จะไม่ยอมไป แถมยังขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกสองสามก้าว“เจียงเหยียน พวกเราไม่กลัว!”“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเรายังตัดใจไม่ได้ ยังอยากจะพยายามง้อคุณเลยแอบตามมา นึกไม่ถึงว่าจะมาเห็นตอนที่คุณถูกลักพาตัวไปพอดี”“รู้ไหมว่าเพื่อจะตามเธอให้ทัน ผมกับหลินจิ้นเฟิงฝ่าไฟแดงไปหลายแยกเลยนะ โชคดีที่มาทัน ไม่อย่างนั้น...ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”ฉินว่านไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า สองพี่น้องที่เคยประคบประหงมตามใจเธอราวกับเจ้าหญิง จะมีวันที่มองเห็นเธอเป็นธาตุอากาศแบบนี้แถมยังมาถามไถ่และแสดงความห่วงใยต่อหน้าเธอให้กับตัวแทนของเธออีกความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำเธอในทันที ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว ดวงตาลุกเป็นไฟจ้องเขม็งมาที่ฉัน สายตาที่เต็มไปด้วยแรงแค้นนั้นราวกับอยากจะฉีกเนื้อฉันกินทั้งเป็นฉินว่านทำท่าขยับมีดสั้นเข้าใกล้คอ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 12

    พอเห็นว่าท่าทีของฉันเด็ดขาด หลินจิ้นเฟิงก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเขาทรุดลงกองกับพื้น ร้องไห้จนตาแดงก่ำท่ามกลางสายลมแต่ฉันไม่ได้หวั่นไหว เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาพอฉันเริ่มเร่งฝีเท้า ฝีเท้านั้นก็เร่งตาม ฉันช้าฝีเท้านั้นก็ช้า ตามติดฉันมาในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ใจฉันเริ่มตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้ทันทีว่าฉันกำลังถูกสะกดรอยตามดังนั้น ฉันจึงหาจังหวะอาศัยช่วงชะลอแล้ววิ่งเข้าไปในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่งขณะที่กำลังดีใจว่าสลัดพ้นแล้ว วินาทีต่อมากลับรู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอยจากนั้นทุกอย่างก็มืดดับลง ฉันสลบไปในทันทีเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองอยู่ในโรงงานแป้งร้าง มือและเท้าถูกมัดติดกับเก้าอี้ไว้แน่น ขยับไปไหนไม่ได้เลยในขณะที่กำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงเย็นยะเยือกดังมาจากเหนือหัว“เจียงเหยียน ในที่สุดแกก็ฟื้นสักที!”เงยหน้ามองขึ้นไป ร่างหนึ่งที่คุ้นเคยก็ปรากฏสู่สายตาฉันนิ่งไปทันที“เป็นเธอเองเหรอ? ฉินว่าน!”ฉินว่านไม่มีความสดใสเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยความ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 11

    “เมื่อก่อนเป็นผมเองที่ตาถั่ว ตอนนี้คุณจะยอมให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหม?”ฉันรู้สึกเอือมจนพูดไม่ออกเมื่อก่อนฉันตาบอดหรือเปล่านะ ถึงได้ไปชอบผู้ชายประสาทแบบนี้ลงได้?ไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธ หลินจิ้นเฟิงที่อยู่ข้างๆ ก็ร้อนรนขึ้นมาบ้าง เขาคว้ามืออีกข้างของฉันไว้ แล้วเริ่มไล่เลียงความดีที่ฉันเคยทำไว้กับเขา แถมยังหยิบจี้หยกที่ฉันเคยให้เขาออกมา“เจียงเหยียน จำนี่ได้ไหม? จี้หยกชิ้นนี้คือหยกคุ้มครองที่ผ่านพิธีปลุกเสกที่คุณเดินคุกเข่าไปทีละขั้นกว่าหนึ่งพันขั้นเพื่อไปขอมาให้ผมตอนที่ผมไข้ขึ้นสูง"“เจียงเหยียน ผมยอมรับว่าตอนแรกผมตั้งใจใช้ประโยชน์จากคุณจริงๆ แต่ต่อมาผมถึงได้พบว่าตัวเองน่ะรักคุณเข้าจริงๆ แล้ว!”“ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาห้าปีของเรา คุณจะทิ้งก็ทิ้งง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?”ท้องไส้ฉันปั่นป่วนจนรู้สึกสะอิดสะเอียนตอนนั้นฉันนี่มันโง่จริงๆ ทำไมถึงต้องพยายามหาผู้ชายจากในถังขยะด้วยนะ?แถมยังโดนพี่น้องสองคนนี้ปั่นหัวจนหมุนไปหมุนมาอีก!หลินจิ้นเฟิงและหลินโม่ต่างจ้องมองฉันตาละห้อย แข่งกันยื่นของขวัญมาตรงหน้า หวังให้ฉันเลือกฉันเหยียดยิ้ม แล้วเดินไปหาหลินโม่ช้าๆหลินโม่เห็นดังนั้นก็นึกว่าฉั

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 10

    ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัว เขาก็ถกขากางเกงฉันขึ้น พอเห็นรอยแผลที่หน้าแข้ง เขาก็ตาแดงก่ำขึ้นมาทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“เจียงเหยียน คุณใจร้ายจัง รู้ไหมว่าสามปีมานี้ผมใช้ชีวิตมาได้อย่างไร?”“ผมคิดถึงคุณทั้งวันทั้งคืน กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลายครั้งที่ผมคิดจะตายตามคุณไปให้รู้แล้วรู้รอด”“เจียงเหยียน ผมขอโทษ ผมไม่ควรใช้คุณเป็นเครื่องมือ เป็นความผิดของผมเอง แต่ความรักที่ผมมีให้คุณน่ะเป็นเรื่องจริงนะ เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ผมไม่เคยหลอกคุณเลย…”“เจียงเหยียน ผมลงโทษฉินว่านให้คุณอย่างสาสมแล้วนะ แถมบล็อกและลบชื่อเธอทิ้งไปแล้วด้วย ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ติดต่อกับเธออีกเด็ดขาด คุณให้อภัยผมครั้งนี้แล้วกลับไปกับผมเถอะนะ?”พูดจบเขาก็เอื้อมมือมาจับมือฉันอย่างระมัดระวังวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ฉันก็สะบัดออกด้วยความรังเกียจ“หลินจิ้นเฟิง ไม่ว่าฉันจะเป็นใคร เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”“เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรใดๆต่อกันมานานแล้ว”หลินจิ้นเฟิงตาแดงยิ่งกว่าเดิม พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น“จะเป็นไปไม่ได้ยังไง? เราเป็นสามีภรรยากันนะ!ฉันหัวเราะเยาะแล้วตอกกลับ“ขอโทษทีนะคะ เราหย่ากันนานแล้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 9

    ฉินว่านถูกตบจนปากเต็มไปด้วยเลือด เธอเองก็เริ่มโมโห จึงตอกกลับไปอย่างไม่เกรงใจ“ตอนนี้มาโทษฉันเหรอ? ไม่ใช่ตอนแรกเหรอที่คุณวิ่งแจ้นมาหาฉันเอง ขอร้องอ้อนวอนอยากจะเป็นคนตามตูดฉันน่ะ?”“ตอนเจียงเหยียนยังมีชีวิตอยู่คุณก็ไม่เห็นค่า ทำตัวหลายใจ พอเธอตายไปถึงมานึกเสียใจทำเป็นรักเธอ จอมปลอม!”ทันทีที่วิดีโอนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็เกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก ตอนนี้ทุกคนจึงได้รู้ว่าหลินจิ้นเฟิงนอกใจภรรยาไปมีมือที่สามกระแสสังคมตีกลับทันที ชาวเน็ตที่ก่อนหน้านี้เคยสงสารหลินจิ้นเฟิง ตอนนี้ต่างกลายร่างเป็นนักเลงคีย์บอร์ด รุมด่าเขากับฉินว่านไม่หยุด“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย สร้างภาพเป็นคนรักจริงทำไม น่ารังเกียจ!”“ผู้ชายชั่วผู้หญิงเลว พวกแกสองคนเหมาะสมกันที่สุดแล้ว!”“ไอ้คนสกปรก สมน้ำหน้าแล้วที่เจียงเหยียนไม่เอาแก!”เรื่องราวยังไม่ทันจะจบ หลินโม่ก็กระโดดเข้ามาร่วมวงด้วย และตามติดขึ้นหัวข้อข่าวหน้าหนึ่งในวิดีโอ หลินโม่ที่ไปทำงานต่างเมือง พอเห็นข่าวในเน็ตก็รีบขึ้นเครื่องบินกลับมาทันที แล้วพุ่งเข้ามาทะเลาะกับหลินจิ้นเฟิงถึงหน้าบ้านหลินโม่ประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าใส่หลินจิ้นเฟิงชุดใหญ่“หลินจิ้นเฟิง

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 7

    ฉันกดรับสาย แต่เผลอไปโดนปุ่มลำโพงโดยไม่ตั้งใจ เสียงของเจ้าหน้าที่จึงดังรอดออกมา"คุณเจียงเหยียนคะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่รอคุณมาเซ็นชื่อ หลังจากเซ็นเสร็จ คุณก็จากไปได้อย่างสบายใจเลยค่ะ"เมื่อได้ยินดังนั้น หลินจิ้นเฟิงก็หยุดฝีเท้าลงทันที เขาเดินย้อนกลับมาคว้ามือฉันไว้"จากไปไหน?

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 6

    หลินจิ้นเฟิงมองฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม"อย่าว่าแต่ชุดราตรีเลย แค่ที่รักของผมต้องการ ต่อให้เป็นพระจันทร์บนฟ้า ผมก็เต็มใจจะสอยลงมาให้เธอ"ในระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นชุดราตรีส่งมาให้ฉัน เพื่อให้ฉันไปลองสวมจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็บังเอิญเข้ามาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านนี้พอดีพอเห็นฉินว่าน ปลายนิ้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 5

    เมื่อถึงตอนนั้น นอกจากศพปลอมๆ หนึ่งศพ ฉันจะไม่เหลือความทรงจำใดๆ ไว้ให้เขาเลย!พอเผาเสร็จ หลินจิ้นเฟิงก็กลับมาพอดี และเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี"ที่รัก คุณกำลังเผาอะไรอยู่น่ะ?"หลังจากเห็นเศษซากเครื่องประดับที่หลงเหลืออยู่ในกองไฟ ดวงตาของหลินจิ้นเฟิงก็หดเกร็งขึ้นมาทันที"นี่มันของที่ผมส่งให้คุณไม่

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 4

    ……หลังจากนั้น บางทีอาจเป็นเพราะสังเกตเห็นว่าฉันเงียบผิดปกติ หลินจิ้นเฟิงจึงพยายามชวนคุยอยู่บ่อยครั้ง แต่ฉันกลับตอบเขากลับไปเพียงสั้นๆ อย่างเย็นชาไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์ของหลินจิ้นเฟิงก็ดังขึ้นถึงแม้เขาจะพยายามหลบเลี่ยงฉันตอนตอบข้อความ แต่ผ่านแสงสะท้อนบนกระจกหน้าต่างรถ ฉันก็ยังเห็นเนื้อหาในแชทน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status