Share

บทที่ 5

Penulis: สิบสตางค์
เมื่อถึงตอนนั้น นอกจากศพปลอมๆ หนึ่งศพ ฉันจะไม่เหลือความทรงจำใดๆ ไว้ให้เขาเลย!

พอเผาเสร็จ หลินจิ้นเฟิงก็กลับมาพอดี และเห็นเหตุการณ์นี้เข้าพอดี

"ที่รัก คุณกำลังเผาอะไรอยู่น่ะ?"

หลังจากเห็นเศษซากเครื่องประดับที่หลงเหลืออยู่ในกองไฟ ดวงตาของหลินจิ้นเฟิงก็หดเกร็งขึ้นมาทันที

"นี่มันของที่ผมส่งให้คุณไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเอามาเผาล่ะ?"

ฉันตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ไม่ชอบแล้วก็เลยเผาทิ้ง"

แต่สิ่งที่ฉันไม่ชอบ ไม่ได้มีเพียงแค่สิ่งของพวกนี้เสียหน่อย

แต่รวมถึงตัวหลินจิ้นเฟิงคนนี้ด้วย

ฉันนึกว่าพอหลินจิ้นเฟิงได้ยินคำนี้แล้วเขาจะโกรธ

คิดไม่ถึงว่า นอกจากเขาจะไม่โกรธแล้ว เขายังใช้นิ้วขยี้จมูกฉันอย่างเอ็นดูอีก

"ในเมื่อคุณไม่ชอบ งั้นก็เผาไปเถอะ พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปซื้อใหม่ แล้วถือโอกาสไปเลือกชุดราตรีที่จะใส่ในงานฉลองครบรอบด้วยเลย"

ใบหน้าของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นเหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงหวั่นไหวไปกับมันแล้ว

แต่ตอนนี้ ในใจของฉันกลับมีแต่เสียงหัวเราะเยาะที่ไม่ยอมหยุด

หลินจิ้นเฟิงคงจะลืมข้อตกลงระหว่างเขากับฉันในตอนนั้นไปแล้ว

เราเคยตกลงกันไว้ว่า ถ้ามีใครคนใดคนหนึ่งอยากเลิกรา ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่ทำลายความทรงจำร่วมกันของเราทิ้งไปก็พอ

และตอนนี้ สิ่งที่ฉันเผาก็คือความทรงจำของเรา แต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย ชัดเจนว่าเขาลืมไปหมดแล้ว

หรือบางที เขาอาจจะมั่นใจเกินไปว่าตัวเองซ่อนความลับได้แนบเนียน จนคิดว่าฉันไม่มีทางรู้แน่ๆ เลยไม่ได้เอะใจในเรื่องนั้น

จะเป็นเพราะอะไรก็ช่าง มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

ความทรงจำร่วมกันถูกเผาทำลายไปแล้ว ฉันกับเขาก็จบกันเพียงเท่านี้

ในขณะที่ฉันกำลังเหม่อ หลินจิ้นเฟิงก็ยื่นมือมากอดฉันไว้ แล้วซบหน้าลงที่ซอกคอของฉัน

"หลายวันที่ผ่านมา ปล่อยให้ที่รักต้องน้อยใจ ผมผิดเอง เดี๋ยวพอผ่านช่วงยุ่งๆ นี้ไป ผมจะชดเชยให้คุณอย่างดีแน่นอน!"

ถ้าฉันไม่ได้กลิ่นน้ำหอมเกรดต่ำที่เป็นกลิ่นเฉพาะตัวของฉินว่านติดอยู่บนตัวเขา ฉันก็คงจะหลงเชื่อคำโกหกของเขาไปแล้วจริงๆ

ฉันสะกดกั้นความคลื่นไส้ แล้วยิ้มออกมา

"ตกลงค่ะ"

พูดไป ฉันก็หยิบโทรศัพท์ของหลินจิ้นเฟิงมาตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอนบ่ายสองโมงของอีกสองวันข้างหน้า

หลินจิ้นเฟิงเงยหน้ามองฉัน

"ที่รัก นี่คืออะไรเหรอ?"

ฉันยิ้มที่มุมปาก

"พอนาฬิกาปลุกดัง เซอร์ไพรส์ที่ฉันเตรียมไว้ให้คุณก็จะส่งมาถึงพอดีค่ะ"

ได้ยินดังนั้น หลินจิ้นเฟิงก็ตาเป็นประกาย รีบอุ้มฉันหมุนตัวไปรอบๆ ทันที

"ที่รัก นี่คือของขวัญวันครบรอบที่เตรียมไว้ให้ผมเหรอ? ผมตื่นเต้นจังเลย!"

ฉันมองหน้าเขาแล้วตอบว่า "ฉันเองก็ตื่นเต้นเหมือนกันค่ะ"

เพียงแต่ว่าสิ่งที่ฉันตื่นเต้น คือภาพตอนที่เขาเห็นศพของฉันแล้วสติแตกคลุ้มคลั่งต่างหาก!

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินจิ้นเฟิงปลุกฉันแต่เช้า พาฉันไปเดินห้าง ออกเดท และดูหนัง

ดูเหมือนจะเพื่อเอาใจฉัน ตลอดทางเขาจึงเดินตัวติดกับฉันตลอดเวลาอย่างกับลูกสมุนตัวน้อย

ตอนที่เลือกชุดราตรี พนักงานร้านต่างพากันชมว่าพวกเราเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก แถมยังหยิบชุดที่เป็นสมบัติล้ำค่าของร้านมาให้ฉันลองใส่

ชุดล้ำค่าชุดนั้นงดงามระยิบระยับ ประดับประดาไปด้วยมุกและเพชรแท้ แม้แต่คนอย่างฉันที่เห็นของมีค่ามาจนชินตาก็ยังอดไม่ได้ที่จะถูกดึงดูดสายตาไป

พนักงานร้านแนะนำด้วยความกระตือรือร้นว่า

"ชุดนี้เย็บด้วยด้ายทองและประดับด้วยเพชรสีชมพูมูลค่าเม็ดละสิบล้าน แค่เฉพาะเพชรสีชมพูก็มีถึง 9,999 เม็ดแล้วค่ะ! เพราะฉะนั้นชุดนี้จึงมีชื่อว่า รักเดียวในใจ ราคาขายอยู่ที่เก้าสิบล้าน..."

ไม่รอให้พนักงานพูดจบ หลินจิ้นเฟิงก็ควักบัตรดำยื่นให้เธอทันที

"ซื้อครับ ให้ภรรยาผม"

พนักงานยิ้มรับบัตรดำพร้อมมองฉันด้วยสายตาอิจฉา

"คุณนายเจียงเหยียนคะ คุณหลินจิ้นเฟิงนี่ใส่ใจคุณจริงๆ เลยค่ะ!"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 14

    …เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ตอนนั้นหมอกำลังตรวจเช็คอาการให้ฉันพอดี“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วครับ รอน้ำเกลือหมดขวดนี้ คุณก็ออกจากโรงพยาบาลได้เลย”พอเห็นหมอ หัวฉันก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ จึงรีบคว้าแขนเสื้อหมอไว้แล้วถามต่อว่า“หมอคะ ที่นี่มีคนไข้ที่ชื่อหลินจิ้นเฟิงไหมคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?”“แล้วพี่ชายเขาที่ชื่อหลินโม่ล่ะคะ เขาเป็นอะไรไหม?”หมอมองฉันด้วยสายตาเห็นใจ ก่อนจะตบไหล่ฉันอย่างจนใจ“หลินโม่เสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่ถูกส่งตัวมาแล้วครับ เสียใจด้วยนะครับ”"ส่วนหลินจิ้นเฟิง เดิมทีเขาบาดเจ็บที่ขาข้างหนึ่งอยู่แล้ว และต่อมาเพราะแรงระเบิด ขาอีกข้างที่ยังดีอยู่ก็เลยพิการไปด้วย"“เขาบาดเจ็บสาหัส พวกเราเองก็จนปัญญา จากนี้ไปเขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นตลอดไป ถ้าคุณมีเวลาก็ช่วยไปพูดให้กำลังใจเขาหน่อยนะครับ"พูดจบหมอก็หันหลังเดินจากไปส่วนฉันได้แต่นิ่งอึ้งอยู่กับที่ พูดไม่ออกไปนานแสนนานที่แท้ วันนั้นหลินจิ้นเฟิงช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ!อย่างไรเสียฉันก็ติดค้างบุญคุณเขาครั้งใหญ่ หลังจากไตร่ตรองซ้ำไปซ้ำมา ฉันจึงตัดสินใจเดินไปหาที่ห้องผู้

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 13

    “เจียงเหยียน!”“เจียงเหยียน!”พอเห็นพวกเขาปรากฏตัวขึ้น ฉันเองก็ตกใจไม่น้อยถึงจะแค้นที่พวกเขาเคยทำกับฉันไว้ แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกเขาต้องมาทิ้งชีวิตเพราะฉัน ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนบอกพวกเขาว่า“พวกคุณมาได้ยังไง? รีบไปเถอะ ฉินว่านมีมีด มันอันตรายนะ!”ไม่นึกเลยว่าพี่น้องสองคนนี้จะไม่ยอมไป แถมยังขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกสองสามก้าว“เจียงเหยียน พวกเราไม่กลัว!”“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเรายังตัดใจไม่ได้ ยังอยากจะพยายามง้อคุณเลยแอบตามมา นึกไม่ถึงว่าจะมาเห็นตอนที่คุณถูกลักพาตัวไปพอดี”“รู้ไหมว่าเพื่อจะตามเธอให้ทัน ผมกับหลินจิ้นเฟิงฝ่าไฟแดงไปหลายแยกเลยนะ โชคดีที่มาทัน ไม่อย่างนั้น...ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”ฉินว่านไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า สองพี่น้องที่เคยประคบประหงมตามใจเธอราวกับเจ้าหญิง จะมีวันที่มองเห็นเธอเป็นธาตุอากาศแบบนี้แถมยังมาถามไถ่และแสดงความห่วงใยต่อหน้าเธอให้กับตัวแทนของเธออีกความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำเธอในทันที ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว ดวงตาลุกเป็นไฟจ้องเขม็งมาที่ฉัน สายตาที่เต็มไปด้วยแรงแค้นนั้นราวกับอยากจะฉีกเนื้อฉันกินทั้งเป็นฉินว่านทำท่าขยับมีดสั้นเข้าใกล้คอ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 12

    พอเห็นว่าท่าทีของฉันเด็ดขาด หลินจิ้นเฟิงก็รู้ดีว่าพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเขาทรุดลงกองกับพื้น ร้องไห้จนตาแดงก่ำท่ามกลางสายลมแต่ฉันไม่ได้หวั่นไหว เดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาพอฉันเริ่มเร่งฝีเท้า ฝีเท้านั้นก็เร่งตาม ฉันช้าฝีเท้านั้นก็ช้า ตามติดฉันมาในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ใจฉันเริ่มตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม รู้ทันทีว่าฉันกำลังถูกสะกดรอยตามดังนั้น ฉันจึงหาจังหวะอาศัยช่วงชะลอแล้ววิ่งเข้าไปในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่งขณะที่กำลังดีใจว่าสลัดพ้นแล้ว วินาทีต่อมากลับรู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอยจากนั้นทุกอย่างก็มืดดับลง ฉันสลบไปในทันทีเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองอยู่ในโรงงานแป้งร้าง มือและเท้าถูกมัดติดกับเก้าอี้ไว้แน่น ขยับไปไหนไม่ได้เลยในขณะที่กำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงเย็นยะเยือกดังมาจากเหนือหัว“เจียงเหยียน ในที่สุดแกก็ฟื้นสักที!”เงยหน้ามองขึ้นไป ร่างหนึ่งที่คุ้นเคยก็ปรากฏสู่สายตาฉันนิ่งไปทันที“เป็นเธอเองเหรอ? ฉินว่าน!”ฉินว่านไม่มีความสดใสเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยความ

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 11

    “เมื่อก่อนเป็นผมเองที่ตาถั่ว ตอนนี้คุณจะยอมให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหม?”ฉันรู้สึกเอือมจนพูดไม่ออกเมื่อก่อนฉันตาบอดหรือเปล่านะ ถึงได้ไปชอบผู้ชายประสาทแบบนี้ลงได้?ไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธ หลินจิ้นเฟิงที่อยู่ข้างๆ ก็ร้อนรนขึ้นมาบ้าง เขาคว้ามืออีกข้างของฉันไว้ แล้วเริ่มไล่เลียงความดีที่ฉันเคยทำไว้กับเขา แถมยังหยิบจี้หยกที่ฉันเคยให้เขาออกมา“เจียงเหยียน จำนี่ได้ไหม? จี้หยกชิ้นนี้คือหยกคุ้มครองที่ผ่านพิธีปลุกเสกที่คุณเดินคุกเข่าไปทีละขั้นกว่าหนึ่งพันขั้นเพื่อไปขอมาให้ผมตอนที่ผมไข้ขึ้นสูง"“เจียงเหยียน ผมยอมรับว่าตอนแรกผมตั้งใจใช้ประโยชน์จากคุณจริงๆ แต่ต่อมาผมถึงได้พบว่าตัวเองน่ะรักคุณเข้าจริงๆ แล้ว!”“ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาห้าปีของเรา คุณจะทิ้งก็ทิ้งง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?”ท้องไส้ฉันปั่นป่วนจนรู้สึกสะอิดสะเอียนตอนนั้นฉันนี่มันโง่จริงๆ ทำไมถึงต้องพยายามหาผู้ชายจากในถังขยะด้วยนะ?แถมยังโดนพี่น้องสองคนนี้ปั่นหัวจนหมุนไปหมุนมาอีก!หลินจิ้นเฟิงและหลินโม่ต่างจ้องมองฉันตาละห้อย แข่งกันยื่นของขวัญมาตรงหน้า หวังให้ฉันเลือกฉันเหยียดยิ้ม แล้วเดินไปหาหลินโม่ช้าๆหลินโม่เห็นดังนั้นก็นึกว่าฉั

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 10

    ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัว เขาก็ถกขากางเกงฉันขึ้น พอเห็นรอยแผลที่หน้าแข้ง เขาก็ตาแดงก่ำขึ้นมาทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“เจียงเหยียน คุณใจร้ายจัง รู้ไหมว่าสามปีมานี้ผมใช้ชีวิตมาได้อย่างไร?”“ผมคิดถึงคุณทั้งวันทั้งคืน กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลายครั้งที่ผมคิดจะตายตามคุณไปให้รู้แล้วรู้รอด”“เจียงเหยียน ผมขอโทษ ผมไม่ควรใช้คุณเป็นเครื่องมือ เป็นความผิดของผมเอง แต่ความรักที่ผมมีให้คุณน่ะเป็นเรื่องจริงนะ เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ผมไม่เคยหลอกคุณเลย…”“เจียงเหยียน ผมลงโทษฉินว่านให้คุณอย่างสาสมแล้วนะ แถมบล็อกและลบชื่อเธอทิ้งไปแล้วด้วย ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ติดต่อกับเธออีกเด็ดขาด คุณให้อภัยผมครั้งนี้แล้วกลับไปกับผมเถอะนะ?”พูดจบเขาก็เอื้อมมือมาจับมือฉันอย่างระมัดระวังวินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน ฉันก็สะบัดออกด้วยความรังเกียจ“หลินจิ้นเฟิง ไม่ว่าฉันจะเป็นใคร เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว”“เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรใดๆต่อกันมานานแล้ว”หลินจิ้นเฟิงตาแดงยิ่งกว่าเดิม พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น“จะเป็นไปไม่ได้ยังไง? เราเป็นสามีภรรยากันนะ!ฉันหัวเราะเยาะแล้วตอกกลับ“ขอโทษทีนะคะ เราหย่ากันนานแล้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 9

    ฉินว่านถูกตบจนปากเต็มไปด้วยเลือด เธอเองก็เริ่มโมโห จึงตอกกลับไปอย่างไม่เกรงใจ“ตอนนี้มาโทษฉันเหรอ? ไม่ใช่ตอนแรกเหรอที่คุณวิ่งแจ้นมาหาฉันเอง ขอร้องอ้อนวอนอยากจะเป็นคนตามตูดฉันน่ะ?”“ตอนเจียงเหยียนยังมีชีวิตอยู่คุณก็ไม่เห็นค่า ทำตัวหลายใจ พอเธอตายไปถึงมานึกเสียใจทำเป็นรักเธอ จอมปลอม!”ทันทีที่วิดีโอนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็เกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก ตอนนี้ทุกคนจึงได้รู้ว่าหลินจิ้นเฟิงนอกใจภรรยาไปมีมือที่สามกระแสสังคมตีกลับทันที ชาวเน็ตที่ก่อนหน้านี้เคยสงสารหลินจิ้นเฟิง ตอนนี้ต่างกลายร่างเป็นนักเลงคีย์บอร์ด รุมด่าเขากับฉินว่านไม่หยุด“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย สร้างภาพเป็นคนรักจริงทำไม น่ารังเกียจ!”“ผู้ชายชั่วผู้หญิงเลว พวกแกสองคนเหมาะสมกันที่สุดแล้ว!”“ไอ้คนสกปรก สมน้ำหน้าแล้วที่เจียงเหยียนไม่เอาแก!”เรื่องราวยังไม่ทันจะจบ หลินโม่ก็กระโดดเข้ามาร่วมวงด้วย และตามติดขึ้นหัวข้อข่าวหน้าหนึ่งในวิดีโอ หลินโม่ที่ไปทำงานต่างเมือง พอเห็นข่าวในเน็ตก็รีบขึ้นเครื่องบินกลับมาทันที แล้วพุ่งเข้ามาทะเลาะกับหลินจิ้นเฟิงถึงหน้าบ้านหลินโม่ประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าใส่หลินจิ้นเฟิงชุดใหญ่“หลินจิ้นเฟิง

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 7

    ฉันกดรับสาย แต่เผลอไปโดนปุ่มลำโพงโดยไม่ตั้งใจ เสียงของเจ้าหน้าที่จึงดังรอดออกมา"คุณเจียงเหยียนคะ ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่รอคุณมาเซ็นชื่อ หลังจากเซ็นเสร็จ คุณก็จากไปได้อย่างสบายใจเลยค่ะ"เมื่อได้ยินดังนั้น หลินจิ้นเฟิงก็หยุดฝีเท้าลงทันที เขาเดินย้อนกลับมาคว้ามือฉันไว้"จากไปไหน?

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 6

    หลินจิ้นเฟิงมองฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม"อย่าว่าแต่ชุดราตรีเลย แค่ที่รักของผมต้องการ ต่อให้เป็นพระจันทร์บนฟ้า ผมก็เต็มใจจะสอยลงมาให้เธอ"ในระหว่างที่พูด เขาก็ยื่นชุดราตรีส่งมาให้ฉัน เพื่อให้ฉันไปลองสวมจังหวะนั้นเอง ฉินว่านก็บังเอิญเข้ามาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านนี้พอดีพอเห็นฉินว่าน ปลายนิ้ว

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 4

    ……หลังจากนั้น บางทีอาจเป็นเพราะสังเกตเห็นว่าฉันเงียบผิดปกติ หลินจิ้นเฟิงจึงพยายามชวนคุยอยู่บ่อยครั้ง แต่ฉันกลับตอบเขากลับไปเพียงสั้นๆ อย่างเย็นชาไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์ของหลินจิ้นเฟิงก็ดังขึ้นถึงแม้เขาจะพยายามหลบเลี่ยงฉันตอนตอบข้อความ แต่ผ่านแสงสะท้อนบนกระจกหน้าต่างรถ ฉันก็ยังเห็นเนื้อหาในแชทน

  • หลังแกล้งตาย สามีผมหงอกข้ามคืน   บทที่ 3

    หัวใจของฉันเหมือนถูกใบมีดคมกริบแทงทะลุ มันเจ็บปวดจนแทบจะหยุดหายใจฉันใช้มือทั้งสองข้างอุดปากตัวเองไว้แน่น พยายามกลั้นไม่ให้หยดน้ำตาไหลออกมาฉันไม่ดูต่ออีกแล้ว รีบหันหลังแล้ววิ่งออกไป ระหว่างทางฉันสะดุดล้มจนหิมะเย็นเฉียบเข้าปาก แถมยังถลอกจนเลือดไหลซิบความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ ความอัดอั้นตัน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status