Beranda / วัยรุ่น / หวงรักคนเก่า / ตอนที่7 ครั้งแรกที่เต็มใจมอบให้🔥(Nc20+)

Share

ตอนที่7 ครั้งแรกที่เต็มใจมอบให้🔥(Nc20+)

last update Tanggal publikasi: 2026-08-06 16:15:50

ผ่านไปหลายนาที ริกเตอร์ยังคงแช่เอ็นร้อนนิ่งอยู่ภายในร่างกายของเธอ ปล่อยให้ร่องรักที่ตอดตุบและเจ็บแสบได้ปรับตัวกับขนาดที่ใหญ่โตของเขา เลือดบริสุทธิ์ยังคงไหลซึมเปื้อนถุงยางและโซฟา ขณะที่ริชาหอบหายใจแรง น้ำตาคลอเบ้า มือกำหนังโซฟาแน่น

ก่อนเขาจะเริ่มขยับช้า ๆ ดึงออกครึ่งหนึ่ง แล้วค่อย ๆ ดันกลับเข้าไปจนสุดโคน จังหวะในช่วงแรกยังคงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ทุกครั้งที่ท่อนเอ็นร้อนเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มด้านในที่แนบแน่น ร่างเล็กก็สะดุ้งและครางเสียงสั่น

“อ๊าสสส จะ เจ็บ”

แต่ทว่าไม่นาน ความเจ็บปวดก็เริ่มผสานไปด้วยความเสียวซ่านที่ค่อย ๆ ขยายวงกว้าง น้ำหวานสีใสที่ไหลออกมาไม่หยุด ทำให้การเสียดสีลื่นขึ้น ริชาเริ่มครางด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปจากความเจ็บเป็นเสียงของความซ่านสยิว

“อ๊ะ อืมม อ๊าสสส”

เมื่อได้ยินเสียงนั้น ดวงตาคมของริกเตอร์ก็เต็มไปด้วยเพลิงปรารถนา เขาไม่ปราณีร่างเล็กอีกต่อไป

มือหนาจับสะโพกของเธอไว้แน่นทั้งสองข้าง แล้วกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรง

“อ๊าสสสส”

เสียงหวานครางสะท้าน เต้าอวบกระเพื่อมตามแรงกระแทก เขาเริ่มเร่งจังหวะ ดึงออกจนเกือบสุด แล้วกระแทกกลับเข้าไปจนสุดโคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นในห้องเงียบ ทุกครั้งที่เขาตอกอัดเข้าไป ท่อนเอ็นก็กระแทกจุดลึกด้านในจนริชาต้องร้องเสียงหลง

“พี่ริกเตอร์ ระ แรงไป!!”

ทว่าเขากลับกระแทกแรงขึ้นอีกตามอารมณ์ของตัวเอง ต้นขาแข็งแรงกระแทกสะโพกเธอเป็นจังหวะดุดันและหนักหน่วง โซฟาหนังราคาแพงสั่นไหวตามจังหวะที่แสนดุดัน เลือดและน้ำหวานสีใสผสมกันเปื้อนไปทั่วบริเวณที่เสียดสี

ริชาส่งเสียงครางออกมาไม่หยุด มือเล็กจิกลงบนหนังโซฟา ใบหน้าสวยแหงนเงยขึ้น เพราะทนแรงเสียวซ่านและแรงกระแทกไม่ไหว ทุกครั้งที่เขาดึงออก ผนังด้านในก็บีบรัดท่อนเอ็นของเขาแน่น ราวกับไม่ยอมปล่อย แล้วเมื่อกระแทกกลับเข้าไป ความเสียวก็พุ่งซ่านไปทั่วร่างจนเธอแทบขาดสติ

จังหวะนั้นยาวนานและหนักหน่วง บางครั้งเขาก็เปลี่ยนมุม กระแทกเฉียงขึ้นไปทางด้านหน้าของผนังด้านใน จุดที่ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งแรงทุกครั้ง เหงื่อไหลโชกไปทั่วลำตัวทั้งเขาและเธอ

จนกระทั่งเขาถอดท่อนเอ็นออกอย่างรวดเร็ว ให้เธอพักหายใจได้ไม่กี่วินาที มือหนาก็พลิกตัวเธอกลับเป็นท่าคลานเข่า ยกสะโพกขึ้นสูง แผ่นหลังแอ่นลง ใบหน้าสวยฝังไปกับโซฟา

ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง แล้วดึงถุงยางอนามัยออกโยนทิ้งไปบนพื้น ทั้งที่ยังไม่ปลดปล่อย

เขาอยากสัมผัสกับร่องสีหวาน แบบแนบสนิท ปราศจากสิ่งใดขวางกั้น

มือจับสะโพกเธออีกครั้ง จัดท่อนเอ็นร้อนที่ยังคงแข็งคัด สอดกลับเข้าไปจากด้านหลังอย่างแรง

“อ๊าสสสส!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเนื้อแท้สัมผัสกันโดยตรง ความร้อนและขนาดที่ไม่มีอะไรกั้นทำให้ริชารู้สึกได้ถึงทุกเส้นเลือดและการกระตุกของเขาอย่างชัดเจน

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

เขาเริ่มกระแทกใหม่ทันที จังหวะเร็วและหนักหน่วงเหมือนเดิม มือข้างหนึ่งยื่นไปด้านหน้า บีบเคล้นเต้าอวบที่ดีดเด้งตามแรงกระแทก นิ้วโป้งถูไถหัวนมที่บวมแดง ขณะที่ริมฝีปากก้มลงจูบแผ่นหลังชื้นเหงื่อของเธอ ราวกับคนโรคจิต

“สะ เสียว พี่จ๋า ชาเสียว”

ร่างเล็กเกร็งกระตุกในทันที ผนังด้านในบีบรัดท่อนเอ็นของเขาอย่างรุนแรง น้ำสีใสพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนต้นขาและหน้าท้องของเขา

"อร้ายยยย"

ริชาเสร็จสมไปก่อนอีกครั้ง ร่างกายสั่นสะท้านยาวนาน น้ำตาไหลพรากจากความเสียวที่รุนแรงเกินจะรับไหว

ทว่าคนอึดอย่างริกเตอร์ยังไม่มีวี่แววว่าจะเสร็จง่าย ๆ เขายังคงกระแทกต่ออย่างไม่ลดละ จังหวะยังคงแรงและลึก มือยังคงบีบเคล้นสองเต้า โดยไม่สนใจร่างเล็กที่นอนส่งเสียงครวญครางไม่ขาดปาก

ต้นขาแข็งแรง กระแทกสะโพกเธอดังก้อง ทุกครั้งที่ท่อนเอ็นร้อนตอกอัดเข้าไปจนสุดโคน ผนังด้านในที่ตอดตุบและร้อนระอุก็รัดแน่นราวกับจะดูดกลืนเขาเข้าไปทั้งหมด

“อืมม แน่นฉิบหาย” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า เหงื่อไหลไปทั่วแผ่นหลังและแผงอกแกร่ง เลือดลมในกายสูบฉีดอย่างหนัก ความเสียวกระสันพุ่งขึ้นมาจากจุดเชื่อมต่อ ทุกครั้งที่ร่องรักของเธอบีบรัด มันทำให้เขาแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ ของเหลวที่เดือดปุด ภายในกำลังจะทะลักออกมาทุกขณะ

ขณะที่ริชายังคงครางเสียงหลง ร่างสั่นระริกจากการเสร็จสมครั้งก่อนที่ยังไม่ทันจางหาย เธอก็กำลังจะเสร็จอีกครั้ง มือเล็กกำโซฟาแน่นกว่าเดิม จนกระทั่งริกเตอร์ก็ถอดท่อนเอ็นออกอย่างรวดเร็ว

เขาพลิกตัวเธอกลับเป็นท่านอนหงายทันที ใช้มือหนาสาวรูดแก่นกายตัวเองอย่างรวดเร็วและแรง พลางส่งเสียงคำรามดังลั่นออกจากลำคอของเขา

“อืมม ริชา!”

ท่อนเอ็นแข็งกระตุกแรง ของเหลวสีขาวขุ่นพวยพุ่งทะลักออกมาเป็นสาย กระฉูดลงบนเนินอกอวบทั้งสองข้างของริชาอย่างไม่ยั้ง เปรอะเปื้อนผิวขาวเนียน มีบางส่วนกระเด็นขึ้นไปที่ใบหน้าสวยของเธอ

มองดูแล้วให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า!! เหมือนภาพปฏิมากรรมที่แสนยั่วยวน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่79 ใครกันแน่ที่โดนเอาคืน

    กว่าจะถึงหอพักของริชาก็เกือบตีหนึ่งแล้ว ริชานั้นหลับไปตั้งแต่ช่วงที่เงียบไป ศรีษะเธอเอียงพิงกระจก ลมหายใจสม่ำเสมอ ตอนแรกเขาก็คิดว่าจะปลุก ทว่าพอเห็นสีหน้าตอนหลับก็ทำใจปลุกไม่ลง เขาจึงลองโทรหาเพื่อนของเธอที่ชื่อพราวฟ้า เพราะเขารู้มาว่าสองคนพักอยู่หอเดียวกัน โดยเขาเอาเบอร์พราวฟ้ามาจากพี่รหัสของเธอ พอได้มาแล้วเขาก็โทรหาเธอทันที เสียงรอสายดังอยู่นานกว่าปลายสายจะรับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย (ใครอ่ะ โทรมาหาใคร) “แล้วมันเบอร์เธอรึเปล่าล่ะ” (เธอคือใคร) เฟยพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ กับความกวนของปลายสาย “พราวฟ้า” (ก็ถูกแล้วนิ ว่าแต่โทรมาทำไมตอนนี้ มารยาทนะมีไหม โทรหาคนอื่นดึกขนาดนี้ เป็นพวกโรคจิตรึเปล่า) ร่างสูงถึงกับกำหมัดแน่นกับประโยคนั้นของเธอ “เพื่อนเธอหลับอยู่ในรถฉัน” (รถใคร) “ฉันเป็นพี่รหัสริชา” (นี่พี่เองเหรอ แล้วเพื่อนฉันไปหลับอยู่ที่รถพี่ได้ยังไง มันไปกับพี่ริกเตอร์ไม่ใช่เหรอ) “ยิ่งถามมากจะยิ่งดึกนะ รีบลงมาสิ หรือจะให้ฉันอุ้มไปส่ง” (ห้ามเด็ดขาดนะ ห้ามแตะตัวเพื่อนฉันเด็ดขาด!) สายถูกตัดไปทันที ก่อนเฟยจะถอนหายใจออกมา หันไปมองหน้าของรุ่นน้องสาวที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง โดยมือของเขายังวาง

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่78 ผู้หญิงโง่

    ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผนการของเขา ที่ทำแบบนี้เขาไม่ได้มีเจตนาไม่ดีกับริชา เขาแค่อยากสั่งสอนผู้ชายที่เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นแบบริกเตอร์เท่านั้น รอยยิ้มที่มุมปากจอมทัพผุดขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเหล้าอีกแก้วที่เขายกขึ้นดื่มจนหมด สายตายังคงเหลือบไปมองริชาเป็นระยะ ยิ่งมองเห็นแววตาของเธอสั่นระริก ก็ยิ่งสงสารจับใจที่เธอดันมาตกหลุมพรางผู้ชายแบบริกเตอร์ได้ ส่วนริชานั้นยิ่งเวลาผ่านไป เธอก็ยิ่งสมเพชตัวเองที่ต้องมาตกอยู่ในสภาพที่ไร้ค่าแบบนี้ เป็นเพียงตัวตลกในสายตาทุกคน ตอนนี้ความหวังที่เกมท้าทายบ้า ๆ นี่จะหยุด ดูเหมือนริบหรี่เต็มที เพราะริกเตอร์ยังคงไม่ยอมแพ้ ถึงขนาดดวงตาแดงก่ำ และส่ายศรีษะไปมาหลายครั้ง เขาก็ยังคงสู้ยกแก้วขึ้นดื่มไม่หยุด ในขณะที่จอมทัพนั้นแทบไม่แสดงอาการอะไรเลยด้วยซ้ำ เสียงเชียร์รอบตัวเริ่มเบาลง มีหลายคนลุกออกจากโต๊ะไปเพราะมีอาการเมาและไม่สามารถอดทนดูบทสรุปของเกมนี้ได้ "ไอ้ริกสภาพมึงไม่ไหวแล้ววะ" ธีร์ที่นั่งข้างกัน เข้ามาสะกิดแขนของริกเตอร์ที่เริ่มทิ้งตัวลงบนโต๊ะ "มึงอย่าเสือกไอ้ธีร์ คนที่มึงควรบอกคือไอ้จอมมากกว่า" จอมทัพส่ายหน้าไปมา อาการเมาของเขายังไม่ถึงครึ่งหน

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่77 ท้าทาย

    การนั่งในร้านเหล้าคืนนี้ดูเหมือนจะไม่จบง่าย ๆ เพราะยิ่งดึกก็ยิ่งมีคนมาเพิ่มอีกหลายคน เสียงพูดคุยก็เริ่มดังขึ้น หลายคนก็เริ่มมีอาการเมาและเกิดการพูดจาท้าทายกันเกิดขึ้น โดยเฉพาะจอมทัพที่ไม่ค่อยพอใจริกเตอร์อยู่ก่อนแล้ว เลยท้าทายดื่มเหล้าแรง เพราะสองคนนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนคอแข็งด้วยกันทั้งคู่ ตอนแรกธีร์และบิ๊กบอสก็ไม่เห็นด้วย เพราะกลัวจะมีเรื่อง ทว่าริกเตอร์เองที่มีนิสัยไม่ชอบให้ใครมาลูบคม ก็เลยตอบรับคำท้าทันที “เพียว ๆ แก้วต่อแก้ว ใครน็อกก่อนคือแพ้” จอมทัพเอ่ยกติกาออกมา พลางส่งสายตามองหน้าริชานิ่ง จนริชารู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น มือเล็กจึงกำชายกระโปรงแน่น “ถ้าแบบนั้นแล้วคนชนะจะได้อะไรว่ะ” บิ๊กบอสเอ่ยถามด้วยความสงสัย “มันต้องมีของรางวัลคนชนะอยู่แล้ว อยู่ที่ว่าไอ้ริกมันจะกล้าเล่นหรือเปล่า” ริกเตอร์มองหน้าจอมทัพ จากสายตาเขาเห็นมันนั่งมองริชามาสักพักแล้ว แสดงว่าที่มันคิดเกมนี้ขึ้นมา จะต้องเกี่ยวกับริชาแน่นอน ทว่าเขาก็ไม่คิดถอย ในเมื่อมันอยากเล่นเกม เขาก็จะเล่นให้มันดู “งั้นมึงก็บอกมาไอ้จอม ว่าอะไรที่มึงคิดว่ากูไม่กล้าเล่น” จอมทัพยกยิ้มมุมปาก แววตาคมเจ้าเล่ห์ เกมนี้เ

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่76 เสน่ห์แรงฉิบหาย

    ริกเตอร์พาริชามาที่ร้านเหล้าที่นัดกับกลุ่มเพื่อนของเขา โดยที่ริชาไม่รู้ว่าเขาเป็นคนนัดทุกคนด้วยตัวเอง และที่เลือกร้านเหล้าเพราะรู้ว่าเธอเข้าผับไม่ได้ และอีกอย่างเขาก็แค่อยากให้พวกที่ชอบมาเกาะแกะเธอได้เห็นเสียบ้างว่าเธอเป็นผู้หญิงของใคร จะได้ไม่ต้องเสือกเข้ามายุ่ง! “พี่!!” ริชารีบดึงแขนร่างสูงไว้ทันที เพราะแค่เห็นจำนวนสมาชิกในโต๊ะ เธอก็ตกตะลึงกับภาพนั้น แก้วเหล้าเรียงราย เสียงหัวเราะดังลั่นร้าน ไม่ใช่วงเล็กแบบที่เธอคิด “นี่พี่นัดมาทั้งคณะเลยเหรอ” ริกเตอร์ยกยิ้มมุมปาก เขาอยากบอกเธอว่ามันไม่ใช่แค่คณะของเขา ทว่าเขานัดเพื่อนทุกคณะมาเลยมากกว่า โดยเฉพาะกลุ่มพี่ว๊ากคณะบริหาร ที่เขาให้ธีร์เป็นคนนัดมาให้ “แล้วนั่นพวกพี่จอมนิ” สายตาเธอจับจ้องไปยังกลุ่มที่นั่งปลายโต๊ะ ใบหน้าที่แสนคุ้นเคยที่เพิ่งคุยกันเมื่อตอนเที่ยงโผล่เข้ามา “นี่สนิทกับมันถึงขนาดเรียกจอมเฉย ๆ เลยเหรอวะ” ริชาเม้มปากแน่น เธอก้มมองการแต่งกายของตัวเองในชุดเดรสแขนตุ๊กตาสีฟ้า แล้วได้แต่ส่ายหน้าไปมา ลืมคิดไปเสียสนิทว่ามันไม่เข้ากับการแต่งตัวมาร้านเหล้าแบบนี้เลยสักนิด “ฉันไม่เข้าไปได้ไหม ฉันไม่อยากเจอพวกพี่ว๊าก” “เจอมันแล้วจะ

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่75 ใครก็ห้ามยุ่งกับเธอ

    คนตัวสูงยิ้มออกมา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์และเข้าแอปธนาคารและยื่นส่งไปให้เธอ “เอาสิ อยากเอาเท่าไหร่ก็โอนเลย” ริชารับโทรศัพท์มาจากมือของเขา ทว่าพอเธอเห็นจำนวนเงินในแอปธนาคารของเขา เธอก็อ้าปากเหวอไปทันที ไม่ต้องสืบเลยว่าเขารวยมากแค่ไหน เพราะยอดเงินเก้าหลักตรงหน้าบอกเธอหมดทุกอย่าง นิ้วเรียวเล็กแข็งค้างบนหน้าจอไม่กล้ากด เพราะตัวเลขเจ็ดพันก่อนหน้านี้ดูจะเป็นแค่เศษเงินของเขาในทันที "เอาคืนไปค่ะ" ริชาส่งโทรศัพท์คืนให้เขาโดยที่ไม่ได้กดจำนวนเงิน เพราะเอาเข้าจริงเธอก็ไม่กล้า เธอก็แค่อยากประชดเขา แต่ไม่คิดว่าเขาจะให้เธอจริง ๆ หน้าจอยังค้างที่หน้าโอน นิ้วเธอชะงักไปก่อนจะกดยืนยัน “ทำไมไม่เอา” “ฉันไม่อยากได้เงินพี่” ทว่าเพราะหน้าแอปมันค้างอยู่ที่ใส่ยอดเงิน โดยที่เธอได้ใส่เลขบัญชีของตัวเองไว้แล้ว เขาจึงเป็นคนใส่ยอดเงินให้เธอมากกว่าที่เธอขอหลายเท่า นิ้วหัวแม่มือกดยืนยันโดยไม่ถามซ้ำ ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ริชาเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะเห็นยอดเงินถูกโอนเข้ามาที่บัญชีของเธอสามแสนบาท ตัวเลขจำนวนมากกว่าค่าฝังยาคุมหลายเท่า เกินกว่าค่าหอพักทั้งปี เกินกว่าที่เธอเคยเห็นในบัญชีตัวเอง “พี่บ้าไปแล้

  • หวงรักคนเก่า   ตอนที่74 สับรางโคตรเก่ง!

    ริชาและพราวฟ้าเดินออกไปยืนรอรถที่ป้ายรถเมล์หน้าห้าง ที่ในช่วงเย็นเกือบค่ำแบบนี้มีคนรอแน่นจนแทบไม่มีที่ยืน ปี๊น! ปี๊น! ทว่าในจังหวะที่กำลังรอนั้น ก็ได้ยินเสียงบีบแตร และรถหรูคันสีดำก็มาจอดเทียบฟุตบาทป้ายรถเมล์ทันที ฟิล์มรถยนต์สะท้อนคนที่กำลังยืนรอรถเรียงราย กระจกถูกเลื่อนลง ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของริกเตอร์จะโผล่ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ขึ้นรถ!” ดวงตาคมกริบมองเธอ ก่อนจะสั่งเสียงเข้ม ทว่าริชาก็ยืนนิ่งไม่สนใจเขา ทำเป็นไม่ได้ยินประโยคที่เขาพูด สายตายังจับจ้องมองไปยังถนนด้านข้าง “ฉันบอกให้ขึ้นรถ! ไม่เห็นหรือไงว่ารถเมล์จ่อตูดฉันอยู่” ปี๊นนนนน!!! เสียงบีบแตรดังลั่น พร้อมกับสายตาของคนที่ป้ายรถเมล์ที่หันมามองเธอเป็นตาเดียว มีคนกระซิบกระซาบกัน มีคนถอยออกจากแนวประตูรถเมล์ที่กำลังจะจอด “มึงไปเถอะ รถเมล์จะได้มาจอด” พราวฟ้าเอ่ยขึ้นมา เพราะตอนนี้นอกจากคนที่ยืนรอรถจะมองแล้ว กระเป๋ารถเมล์ก็จ้องเขม็งมาทางนี้ด้วย “แล้วมึงล่ะ” “ไม่ต้องห่วงกูหรอก กูกลับได้สบาย” พราวฟ้าผลักแผ่นหลังเพื่อนให้ไปขึ้นรถ ทำให้ริชารีบเดินออกไปทันที อันที่จริงถ้าเธอไม่เกรงใจรถเมล์ที่มาจอด เธอไม่มีวันขึ้นรถของเขาแน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status