FAZER LOGINเขาหอบหายใจหนัก มือยังคงสาวรูดเบา ๆ ต่ออีกสองสามครั้ง จนน้ำกามสุดท้ายหยดลงบนผิวของเธอ ดวงตาจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด
ริชานอนหอบหายใจแรงบนโซฟา อกอวบกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด กลางกายด้านล่างเจ็บแปลบจนแทบจะร้องไห้ออกมา ความร้อนผ่าวและความแข็งขืนยังคงค้างอยู่ในร่องรักที่บวมแดง ในใจเธอคิดว่า… พายุสวาทคงจบลงแล้ว แต่ทว่าชายหนุ่มตรงหน้ายังไม่คิดจะหยุด เลือดลมของริกเตอร์ยังสูบฉีดแรงหลังได้กระแทกร่างสาวบริสุทธิ์ เขาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา มือทั้งสองข้างจับเอวเล็กยกตัวเธอขึ้นมาอย่างง่ายดาย ให้นั่งคร่อมตักเขา สะโพกเล็กสัมผัสลงบนต้นขาแข็งแรง คนตัวสูงจับใบหน้าสวยของเธอไว้ทั้งสองข้าง บังคับให้ดวงตากลมโตสบกับดวงตาคมของเขา “เช็ด” เขาดึงกระดาษทิชชู่จากกล่องข้างโซฟาส่งให้เธอ พลางออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ให้เธอเช็ดคราบน้ำรักของเขาบนเต้าอวบออกให้หมด เพราะเขาอยากจะต่อยกสองกับเธอ ริชารับกระดาษทิชชู่จากเขา ดวงตาคู่สวยสั่นระริก เธอรู้สึกเจ็บจนคิดว่าตัวเองคงเดินไม่ไหว ทว่าในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกดีใจที่ได้ลึกซึ้งกับผู้ชายที่เป็นรักแรก แม้จะเจ็บปวดและเหนื่อยล้าเพียงใด เธอก็ยังอยากอยู่ใกล้เขานาน ๆ เมื่อเช็ดจนหมด ริกเตอร์ก็พยักหน้าพอใจ “ครั้งนี้เธอเป็นคนขย่มฉันให้แตก” ริชาเบิกตากว้าง ส่ายหน้าไปมาทันที “ชา… ทำไม่เป็นค่ะ” “เดี๋ยวฉันช่วย” คนตัวสูงยกยิ้มมุมปาก มือหนาจับสะโพกเธอไว้ทั้งสองข้าง แล้วดึงขึ้นเล็กน้อย พลางส่งสายตาให้เธอจับท่อนเอ็นร้อนที่แข็งตัวขึ้นตั้งตรง ก่อนจะค่อย ๆ ยกตัวขึ้น ให้ปลายหัวบานสัมผัสกับร่องรักที่ยังบวมเป่งและเจ็บแสบ "อื้อ~" ใบหน้าสวยมองลงไปยังจุดเชื่อมต่อทั้งสองด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะค่อย ๆ ลดตัวลง แต่ด้วยความเปียกลื่นและความอ้าออกของร่างกายที่เพิ่งถูกกระแทกไปหมาด ๆ ท่อนเอ็นใหญ่จึงถูกกลืนเข้าไปทีเดียวจนสุดลำในทันที “อ๊าสสสส” เสียงร้องของริชาดังลั่นอีกครั้ง ร่างเล็กสั่นสะท้าน มือกำไหล่เขาแน่น น้ำตาคลอเบ้าจากความเจ็บที่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง ขณะที่ผนังด้านในถูกยืดขยายจนสุด ก่อนจะตอดตุบจนร่างสูงส่งเสียงคำรามออกมา "ซี้ดดด ตอดดีฉิบหาย" มือหนาของริกเตอร์จับสะโพกเธอไว้แน่นทั้งสองข้าง จนนิ้วยาวจมลงไปในเนื้อนุ่ม “ขย่มสิ…” เขาออกคำสั่งเสียงแหบพร่า “เดี๋ยวฉันช่วยเอง” ริชาสูดหายใจเข้าลึก แล้วค่อย ๆ ยกตัวจนเหลือเพียงส่วนหัวท่อนเอ็นค้างอยู่ข้างใน ก่อนจะลดตัวลงอีกครั้ง “อืมม…” เสียงครางแผ่วหลุดออกมาจากลำคอ ทุกครั้งที่เธอขย่มขึ้นลง ท่อนเนื้อร้อนผ่าวของเขาก็เสียดสีกับผนังด้านในที่ตอดรัดไม่หยุด ทำให้คลื่นความเสียววูบวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ริกเตอร์ไม่ปล่อยให้เธอได้แสดงฝีมือคนเดียว เขาโน้มหน้าลง ริมฝีปากร้อนกลืนกินจุกยอดข้างขวาเข้าปากทันที ดูดแรงจนแก้มตอบ ตวัดลิ้นเลียวนอย่างหิวโหย ขณะที่มือทั้งสองข้างจับสะโพกเธอแล้วกระดกขึ้นกระแทกจากด้านล่างอย่างแรง “อ๊าสสส” ร่างเล็กสะท้านไปหมดทุกส่วน เต้าอวบดีดเด้งเข้าไปในปากเขาทุกครั้งที่เขากระแทกสวนขึ้น ความเสียวจากจุดเสียดสีทำเธอแทบขาดสติ น้ำหวานสีใสเริ่มไหลเยิ้มลงมาตามส่วนโคนของเขาอีกครั้ง ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! เธอเริ่มขย่มเร็วขึ้นตามแรงที่เขาช่วยกระแทกเป็นจังหวะที่ทั้งรัวเร็วและหนักหน่วง เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นในห้อง โซฟาโยกขยับตามจังหวะทุกครั้ง ดวงตาคู่คมก้มมองร่องรักของเธอที่กำลังถูกเอ็นร้อนของเขาเสียดสีจนกลีบเนื้อสีแดงก่ำปลิ้นออกมา ยิ่งเพิ่มความกระสันเสียวให้พุ่งสูง ริมฝีปากหนายังคงขบเม้มยอดอกของเธอสลับไปมาทั้งสองข้างจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย "อื้อ~ อ๊าสสส" ริชาร้องครางออกมาไม่หยุด ความซ่านสยิวพลุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย โดนกระแทกสวนขึ้นมาจนเผลอจิกเล็บลงบนบ่าแกร่งของเขา “พะ พี่ ริกเตอร์ สะ เสียวเกินไป” น้ำเสียงของเธอสั่นไหวและขาดห้วง ร่างกายเริ่มเกร็ง ผนังด้านในบีบรัดท่อนเอ็นของเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับจะดูดกลืนเขาเข้าไปทั้งหมด จนเขาต้องเร่งกระดกสะโพกแรงขึ้นอีก กระแทกขึ้นไปจนสุดโคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ริมฝีปากยังคงดูดนมเธอไม่ปล่อย พ่นลมหายใจร้อนรินรดผิวหนังของเธอจนรู้สึกวูบวาบ “ริชา ซี้ดดด” เขากระแทกแรงครั้งสุดท้าย ฝังท่อนเอ็นลึกจนสุด แล้วปลดปล่อยออกมาคาร่องรักของเธออย่างไม่ยั้ง ของเหลวสีขาวขุ่นพุ่งทะลักเข้าไปในร่างเล็กเป็นสายยาว ร้อนระอุและปริมาณมากจนริชารู้สึกได้ถึงความอุ่นที่ไหลซึมอยู่ข้างใน “อ๊ะ!”แสงแดดอ่อนยามเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนคอนโดหรู ในตอนที่ริชากำลังหลับสบาย ผ้าห่มยังคลุมถึงหน้าอก ลมหายใจเธอยังเข้าออกสม่ำเสมอ ทว่าความเสียวแปลบที่กลางกายก็ฉุดเธอออกจากความฝัน มันไม่ใช่ความเสียวที่เกิดจากการขยับตัวผิดท่า ทว่ามันรู้สึกร้อนรุ่มและเปียกชัดเจนจนเธอสะดุ้งในผ้าห่ม ดวงตาคู่สวยเปิดเปลือกตาขึ้นมา ก้มไปมองที่หว่างขาของตัวเอง แล้วดวงตากลมโตก็เบิกโพลงทันที อาการงัวเงียหายเป็นปลิดทิ้ง เรียวขาสวยหุบเข้าหากันตามสัญชาตญาณ ทว่าก็ถูกมือหนาของริกเตอร์จับเอาไว้ ฝ่ามือร้อนผ่าวดันต้นขาออกให้อ้าเหมือนเดิมสำเร็จ ขณะที่ศรีษะยังอยู่ระหว่างขาเธอ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาคมช้อนมองจากด้านล่าง ริมฝีปากยังไม่ห่างจากจุดอ่อนไหว สิ่งที่เขาทำคือกำลังใช้ลิ้นปาดเลียร่องรักของเธอจนได้ยินเสียงชื้นแฉะดังชัดในห้องที่ยังเงียบสงบ ลิ้นร้อนลากผ่านช้า ๆ ตลอดร่อง แล้วกลับไปวนที่จุดเดิมซ้ำ ร่างกายเธอเสียววูบวาบจนต้องอ้าปากกลั้นเสียงครางเอาไว้ มือเล็กกำผ้าปูแน่น ศรีษะกดลงบนหมอน ก่อนจะเผลอยกสะโพกขึ้นรับในจังหวะเดียวกัน “ฉันเลียจนจะแตกอยู่แล้ว” ร่างสูงมองเธอด้วยความเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากเปรอะเปื้อน น้ำเสียงแ
ความโกรธกับความเกลียดทวีคูณจนมือเย็นเฉียบปลายนิ้วชา หน้าอกบีบเข้าหากันแน่น เธอยืนตัวสั่น แต่ไม่คิดจะเดินเข้าไป ไม่อยากส่งเสียงให้ทั้งสองคนรู้ตัว และไม่คิดจะผลักประตูเพื่อมองภาพอุดจาดตาให้ชัดขึ้น การวิ่งหนีออกจากห้องนี้เหมือนสองเดือนที่แล้ว สำหรับเธอตอนนี้ไม่ใช่ทางออกที่ดี เธอไม่ได้ต้องการเป็นคนแพ้และยอมถอยออกไปง่าย ๆ การที่เขาเอาเธอกลับมา เปอร์เซ็นต์ที่เธอจะเป็นคนชนะมันย่อมมีมากกว่า การเอาคืนผู้ชายแบบเขาจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด ถ้าเธอออกไปตอนนี้ เธอจะเป็นได้แค่ภาพผู้หญิงขี้แพ้และโดนถีบออกจากคอนโดของเขาเกือบเที่ยงคืน ปล่อยให้เขาได้เสวยสุขกับเพื่อนรักที่ไม่รู้ว่าแอบทำแบบนี้กันมานานแค่ไหนแล้ว เธอจึงค่อย ๆ หันหลังเดินกลับไปล้มตัวลงนอนหนุนศรีษะที่เดิมบนโซฟา ดึงกระเป๋าผ้ามากุมไว้ใกล้หน้าท้อง หลับตาลงและปรับระดับลมหายใจให้สม่ำเสมอเหมือนคนกำลังนอนหลับไม่รู้เรื่อง ทั้งที่ภาพยังฉายชัดในหัว ไม่นานเสียงคนคุยในห้องน้ำดังอู้อี้มาถึงห้องนั่งเล่น ทว่าไม่สามารถจับใจความได้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน มีบางช่วงที่ดังและบางช่วงที่เบา มีเสียงคนขยับตัวที่ไม่สามารถคิดเป็นแบบอื่นได้ ก่อนจะเงียบลงไปอีกครั้ง
ริกเตอร์สังเกตเห็นอาการของริชา ทว่าเขาก็ทำแค่มอง ไม่ได้ถามหรือแสดงความห่วงใยอะไรกลับไป ธีร์ยกขวดเติมให้เพื่อน “นี่ก็ดึกแล้วว่ะ มึงไม่ต้องไปส่งน้องเขากลับหอเหรอวะ” ประโยคนั้นทำให้ริชาลืมตาขึ้น ความง่วงแทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะเธออยากออกไปจากที่นี่ ทว่ายังไม่ทันได้พูดอะไร คนตัวสูงก็ชิงตอบออกไปเสียก่อน “ไม่กลับ” ริชาก้มหน้า มองน้ำแข็งที่ละลายในแก้วตัวเองแก้เก้อที่เขาพูดออกมาแบบนั้น ก่อนจะกลับมารู้สึกง่วงนอนอีกครั้ง เวลาผ่านมาเกือบเที่ยงคืน วงเหล้าที่เคยมีเสียงหัวเราะค่อย ๆ หายไปเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของแต่ละคน บิ๊กบอสเป็นคนแรกที่ยอมแพ้ ร่างสูงใหญ่ทรุดจากโซฟาลงไปนอนหงายบนพรมห้องนั่งเล่น แขนขายาวกางเหยียดเต็มพื้น ปากบ่นพึมพำอะไรไม่เป็นภาษา ส่วนแก้วเหล้าก็กลิ้งอยู่ใกล้หัวไหล่ ธีร์เอนตัวลงบนโซฟาตัวตรงข้ามไม่นานหลังจากนั้น ศรีษะพาดพนัก มือยังถือแก้วที่มีเหล้าเหลือก้นแก้วค้างไว้ก่อนจะคลายนิ้วออก และทิ้งตัวนอนราบไปกับพื้นไม่ต่างจากบิ๊กบอส ทั้งวงจึงเหลือสามคน... เซญ่ายังคุมสติได้ดี เหล้าในแก้วไม่หมด สายตายังมองชัด ไม่เมาถึงขั้นเสียอาการ แต่เหล้าทำให้ความอดทนเธอส
“จมูกไวนะพวกมึง” เจ้าของห้องเอ่ยขึ้นมาโดยไม่มองหน้า ทว่าก็ไม่ทำให้ธีร์และบิ๊กบอสสะเทือนกับคำพูดเหน็บแนมนั้น ทั้งสองคนเดินผ่านริชา พยักหน้าให้เธอเป็นการทักทาย ก่อนจะชูของในมือที่หิ้วกันมาให้เจ้าของห้องดู “กูซื้อกับแกล้มมาเต็มเลย คิดไม่ผิดว่ามึงน่าจะมีแขก” ธีร์เอ่ยออกมาเป็นประโยคล้อเลียนกลับไปบ้าง ทำเอาคนที่ได้ฟังอย่างริชาถึงกับหน้าร้อนผ่าว ก่อนจะเหลือบไปเห็นเซญ่าที่เดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย โดยสายตาไม่ละจากเธอแม้แต่วินาที นัยน์ตาคู่สวยเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ที่ไม่ได้มาจากความหึงหวงธรรมดา แต่มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น โดยที่ริชาไม่รู้ตัวเลยว่าเธอไปเดินเหยียบจุดไหนของผู้หญิงคนนั้น ถึงได้มองเธอด้วยแววตาน่ากลัวขนาดนั้น ห้องนั่งเล่นที่ก่อนหน้านี้ยังมีแค่เธอคนเดียว ทว่าตอนนี้เต็มไปด้วยผู้ชายที่เธอคุ้นหน้า และเจอมาหลายครั้ง ทว่าทุกสถานการณ์ที่เจอกันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าจดจำ รวมไปถึงเซญ่าที่มองราวกับเธอไม่ควรอยู่ในห้องนี้ ริชาเดินกลับไปนั่งบนโซฟาอีกครั้ง เธอนั่งก้มหน้านิ่งไม่มองสบตาใครทั้งนั้น ก่อนที่ริกเตอร์จะเดินมาหยุดยืนที่ด้านหลังเธอ เอามือวางบนพนักพิงใกล้ไหล่เธอครู่หนึ่ง ไม่ได้ถึงขนาดแ
ร่างสูงไม่พอใจในทันที มือที่อยู่บนเกียร์ยื่นมาคว้าแขนเธอ กระชากเข้าใกล้จนเข็มขัดนิรภัยขึงตึง ใบหน้าเขาเข้ามาระยะที่เธอได้กลิ่นบุหรี่ชัดเจน ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยลอดไรฟัน “ก็ลองดูสิ” "....." “อยากคบเป็นเพื่อนก็คบ แต่ถ้าฉันรู้ว่าไอ้เหี้ยนั่นทำอะไรนอกเหนือกว่าเพื่อน ได้เห็นดีกันแน่” แรงบีบที่แขนไม่ถึงกับทำให้เธอเจ็บ แต่ก็พอให้รู้ว่าเขาไม่ได้พูดเล่น ทว่าที่เจ็บกว่านั้นคือน้ำเสียงและคำพูดของเขาที่ทำเหมือนการจะจัดการใครสักคนคือเรื่องง่าย เธอจึงยิ้มเยาะออกมา ทั้งที่ในอกยังสั่นไหว ตั้งใจยั่วประสาทเขาให้สติแตก “นี่พี่หลงฉันถึงขนาดนี้เลยเหรอ” ดวงตาของเธอเป็นประกายท้าทาย “ฉันยังไม่ทำอะไรเลยนะ แค่นอนนิ่งให้พี่กระแทก พี่ก็คลั่งได้ขนาดนี้” ประโยคนั้นตั้งใจให้เขาเจ็บ ให้เขาอายและโกรธจนพูดอะไรโง่ ๆ กลับมา ทว่าเขากลับไม่ได้ปฏิเสธ แค่เพียงยกยิ้มขึ้นมา มองหน้าเธอตรง ๆ ระยะใกล้จนเธอเห็นชัดว่าดวงตาคมนั้นไม่ได้หวาดหวั่น “เธอไม่รู้เหรอว่าแค่เธอนอนนิ่งให้ฉันกระแทก กับเสียงครางของเธอ ก็ทำให้ฉันอยากกระแทกเธอทั้งวันทั้งคืน” เขากลับเป็นฝ่ายเอ่ยเยาะเย้ยเธอ “ฉันแทบไม่ต้องใช้ลีลาอะไรเลยนะ เธอก็แฉะรอแล้ว” ปร
ริชาเหลือบไปมองเห็นไฟหน้าจอสะท้อนมัว ๆ ก่อนที่ริกเตอร์จะหยิบขึ้นมาเอง ไนท์... สายตาคมหรี่ตาลงทันที นิ้วเรียวยาวยังไม่กดรับ ทว่าจะกดตัดสายก็ไม่กด ปล่อยให้สั่นอยู่ในฝ่ามือราวกับกำลังให้เธอเลือกเองทางใดทางหนึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว “รับ” คำเดียวที่หลุดออกมาเป็นการตัดจบทุกอย่าง ร่างเล็กยื่นมือไป ทว่าเขายังไม่ยื่นให้เธอทันที เพราะอยากต่อรองอะไรบางอย่าง “เปิดลำโพง” เธอกลืนน้ำลาย แล้วเอาโทรศัพท์มากดรับ พร้อมเปิดลำโพงตามคำสั่ง เสียงเครื่องยนต์รถหรูที่แทบไม่ได้ยินเสียง ไม่สามารถกลบเสียงของปลายสายแบบที่เธอแอบคิดเอาไว้ได้ (ชารับสายสิ) น้ำเสียงไนท์ฟังดูร้อนรนและหอบเล็กน้อย เหมือนเพิ่งเดินตามมาจนสุดลาน (ฉันเห็นเธอแล้วนะ เพิ่งเดินออกจากตึกวิศวะกับผู้ชายคนนั้น) นิ้วเรียวของริชากำชายกระโปรงแน่น เธอไม่รู้ว่าไนท์เห็นทุกอย่างตั้งแต่ที่ร้านเหล้า เห็นสายตาคู่หนึ่งจ้องมองด้านหลังของเธอจนเขาสงสัย วันนี้เขาเห็นภาพนั้นซ้อนกับภาพจริงตรงหน้า ร่างสูงคนเดิม เดินแนบชิดกับเธอราวกับคนสนิทสนมกัน อีกทั้งยังเอากระเป๋าของเธอไปสะพายบนไหล่เขา แล้วเธอก็เพิ่งขึ้นรถหรูสีดำของผู้ชายคนนั้น มันคือเรื่องราวทั้งหมด







