Home / วาย / หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น / ตอนที่ 1: หวนคืนสู่พายุหิมะ 3

Share

ตอนที่ 1: หวนคืนสู่พายุหิมะ 3

last update publish date: 2026-11-02 16:34:17

เขาหยุดเว้นจังหวะ ดวงตาหงส์ตวัดมองฝูงชนที่กำลังฟังอย่างตั้งใจ ก่อนจะประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงทรงพลังที่สะเทือนไปถึงเรือนใหญ่ด้านใน

“จวนเสนาบดีไร้ค่าวาสนาจะได้แตะต้องสินสอดตระกูลเสิ่น ขบวนแต่งงานนี้... ข้าจะไปคำนับฟ้าดินที่จวนอ๋องสำเร็จราชการ!”

สิ้นเสียงประกาศ ทั่วทั้งถนนหลวงพลันเงียบสงัดดั่งป่าช้า

แม่สื่อแซ่หวังอ้าปากค้างจนแทบหุบไม่ลง พ่อบ้านจวนเผยหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด แม้กระทั่งชาวบ้านและพ่อค้าแม่ขายที่มุงดูอยู่ต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตระหนกสุดขีด

จวนอ๋องสำเร็จราชการงั้นหรือ?

นั่นคือที่พำนักของ ‘เจิ้นเป่ยอ๋อง’ เซียวเจิ้งหาน บุรุษผู้กุมอำนาจทหารและคมดาบแห่งความตาย ผู้ที่เพียงแค่ขยับตัว ขุนนางทั่วราชสำนักก็สั่นสะท้านดั่งใบไม้ร่วง ชายผู้นั้นไม่เคยข้องแวะกับสตรีหรือเกอคนใดในใต้หล้า ไร้หัวใจ เย็นชาดั่งก้อนน้ำแข็งพันปี

เจ้าสัวน้อยตระกูลเสิ่นผู้นี้เสียสติไปแล้วหรือไร ถึงได้กล้าเอ่ยนามของพญายมผู้นั้นออกมากลางวันแสกๆ!

“คุณชาย... ท่านว่าอย่างไรนะขอรับ?” อาเถาวิ่งเข้ามาเกาะขอบเกี้ยว ตาโตเท่าไข่ห่าน ละล่ำละลักถามอย่างไม่เชื่อหูตนเอง

เสิ่นอวี่เฉินหันไปมองบ่าวรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ แววตาของเขาอ่อนลงเสี้ยววินาทีเมื่อเห็นว่าอาเถายังมีชีวิตอยู่ ชาตินี้เขาจะไม่ยอมให้อาเถาต้องมาอดตายเพื่อเขาอีกต่อไป

“ข้าสั่งให้หันหัวขบวน” เสิ่นอวี่เฉินกล่าวย้ำอย่างชัดถ้อยชัดคำ ใบหน้างดงามเชิดขึ้นอย่างทรนง “คนหามเกี้ยวและกองคุ้มกันตระกูลเสิ่นฟังคำสั่งข้า หันหัวขบวนสินสอดทั้งหมดสิบหลี่ มุ่งหน้าขึ้นเหนือสู่ถนนฉางอัน... ปลายทางคือจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง!”

“สามหาว!” พ่อบ้านจวนเผยได้สติ ตะโกนลั่นถนนด้วยความโกรธจัด “เจ้าเป็นเพียงลูกพ่อค้าที่ได้รับเกียรติให้แต่งเข้าตระกูลขุนนาง กล้าดีอย่างไรมาหยามเกียรติจวนเสนาบดีเช่นนี้! สินสอดเหล่านี้ถูกส่งมาถึงหน้าจวนแล้ว ย่อมเป็นของตระกูลเผย ใครกล้าแตะต้องขบวนสินสอด ข้าจะให้ทหารจับเข้าคุกหลวงให้หมด!”

“ของตระกูลเผยงั้นหรือ?”

เสิ่นอวี่เฉินเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างเยือกเย็น แววตาสมเพชระคนชิงชังฉายชัด

“หนังสือหมั้นหมายยังมิได้ประทับตรา ฟ้าดินยังมิได้คำนับ แม้แต่ธรณีประตูจวนเผย ข้าก็ยังมิได้ก้าวผ่านแม้แต่ครึ่งก้าว! สินสอดทุกหีบ ตั๋วเงินทุกใบ ล้วนมีตราประทับตระกูลเสิ่นของข้า ทรัพย์สินเหล่านี้เป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว ข้าจะมอบให้ผู้ใด ย่อมเป็นสิทธิ์ของข้า!”

เสิ่นอวี่เฉินชี้ปลายนิ้วเรียวไปยังพ่อบ้านจวนเผย น้ำเสียงเฉียบขาดดุจคำพิพากษา

“หากเจ้ากล้าขวางขบวนแม้แต่ก้าวเดียว ข้าจะสั่งปิดร้านค้า ปิดคลังเสบียง และเรียกคืนหนี้สินทั้งหมดที่จวนเสนาบดีค้างชำระตระกูลเสิ่นไว้ภายในวันนี้! ดูซิว่าพ่อลูกตระกูลเผยจะมีปัญญาเอาเงินที่ไหนมาจ่ายคืนข้า!”

พ่อบ้านจวนเผยชะงักค้าง ขาสั่นพั่บๆ ไม่กล้าขยับเขยื้อน ความจริงที่ว่าจวนเสนาบดีติดหนี้ตระกูลเสิ่นก้อนโตเพื่อนำไปใช้จ่ายลับๆ เป็นเรื่องจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ หากเสิ่นอวี่เฉินทวงหนี้ขึ้นมาจริงๆ จวนเสนาบดีคงได้ล้มละลายต่อหน้าธารกำนัลเป็นแน่

“ออกเดินทาง!” เสิ่นอวี่เฉินสะบัดชายเสื้อ สั่งการเสียงดังฟังชัด

คนหามเกี้ยวและกองคุ้มกันของตระกูลเสิ่นต่างส่งเสียงขานรับดังกึกก้อง ความอัดอั้นตันใจที่ถูกพวกขุนนางดูแคลนระเบิดออกเป็นความฮึกเหิม คนหามเกี้ยวทั้งแปดออกแรงยกคานไม้อย่างพร้อมเพรียง ขบวนม้าและเกวียนบรรทุกหีบสินสอดสีแดงสดที่ประดับด้วยผ้าแพรทองคำเริ่มขยับเลี้ยวกลับลำกลางถนนใหญ่

เกล็ดหิมะยังคงโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย ทว่าคราวนี้นายเอกมิได้รู้สึกหนาวเหน็บอีกต่อไป

เสิ่นอวี่เฉินทอดสายตามองไปทางทิศเหนือ ทิศทางที่ตั้งของจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง หัวใจของเขาเต้นระทึกด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย ทั้งความเคียดแค้นต่อคนชั่ว และความโหยหาต่อบุรุษผู้มีสองมือเปื้อนเลือดในชาติก่อน

เซียวเจิ้งหาน... ชาติก่อนท่านใช้สองมือเปล่าขุดดินฝังศพข้า มอบความรักและความอบอุ่นให้ข้าในยามที่ข้ากลายเป็นเพียงเศษเถ้าถ่าน

ชาตินี้... ข้าหวนคืนมาพร้อมทรัพย์สมบัติครึ่งหนึ่งของใต้หล้า

ข้าจะนำสินสอดทั้งหมดนี้ไปมอบให้ท่าน จะยอมเป็นชายาของท่าน และร่วมมือกับท่านเพื่อลากพวกมันทุกคนลงสู่นรกอเวจี!

ขบวนวิวาห์สีแดงชาดยืดยาวดั่งมังกรเพลิง เริ่มเคลื่อนตัวฝ่าม่านหิมะสีขาวโพลน มุ่งหน้าสู่จวนพญายม ทิ้งไว้เพียงความตื่นตระหนกและเสียงซุบซิบสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งเมืองหลวง!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 7: หิมะแรกที่ไม่หนาวเหน็บอีกต่อไป (จบบริบูรณ์)

    ตอนพิเศษ 7: หิมะแรกที่ไม่หนาวเหน็บอีกต่อไป (จบบริบูรณ์)เกล็ดหิมะแรกของฤดูหนาวโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าสีครามจางละอองสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ ร่วงหล่นแตะต้องกิ่งก้านของต้นท้อโบราณ หลังคากระเบื้องสีเขียวมรกต และสะพานหินอ่อนของจวนเจิ้นเป่ยอ๋องอย่างแผ่วเบา สายลมหนาวพัดโชยเอื่อย นำพาความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองหลวง หากแต่ภายในศาลากลางน้ำริมสระบัว ความหนาวเหน็บภายนอกกลับมิอาจย่างกรายเข้ามากล้ำกรายได้แม้แต่ชั่วกระเบียดนิ้วม่านโปร่งบุผ้าไหมหนาสองชั้นทิ้งตัวลงกั้นสายลม เตาผิงสำริดลายพยัคฆ์เหยียบเมฆากำลังเผาไหม้ถ่านไม้สนขาวชั้นดี ไร้กลิ่น ไร้ควัน ให้ไออุ่นโอบล้อมทั่วทุกซอกมุมบนโต๊ะไม้พะยูงแกะสลัก กาน้ำชาดินเผาสีเขียวไข่กากำลังส่งเสียงเดือดปุดๆ ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่ง ส่งกลิ่นหอมหวานอมฝาดของ ชาดอกเหมยแดงผสมเกสรบัวหลวง คละเคล้ากับกลิ่นขนมเกาลัดอบน้ำผึ้งและขนมกุ้ยฮวาที่เพิ่งยกออกมาจากเตาร้อนๆเสิ่นอวี่เฉินนั่งเอกเขนกอยู่บนตั่งไม้นวมหนานุ่มริมระเบียงศาลาชายหนุ่มสวมชุดยาวผ้าไหมสีงาช้างปักลวดลายเมฆามงคลด้วยดิ้นเงินระยิบระยับ แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปจนเส้นผมดำขลับมีสายลมแห่งวัยแต่งแต้ม ใบหน้างดง

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 6: ตราพยัคฆ์และกุญแจคลังหลวง 2

    เหล่าแม่ทัพและทหารในลานพระที่นั่งต่างส่งเสียงกู่ร้องสรรเสริญด้วยความเคารพเลื่อมใสลำดับถัดมา ขันทีหลวงประกาศราชโองการฉบับที่สอง“เซียวเยว่ฉี บุตรชายคนเล็กแห่งจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง ผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลม เชี่ยวชาญการบริหารคลัง บริหารเส้นทางการค้าทั่วทั้งสี่ทิศ สร้างรายได้เข้าสู่แผ่นดินต้าเซี่ยอย่างมหาศาล ทำให้ท้องพระคลังเต็มเปี่ยม ราษฎรอยู่ดีกินดี... แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ‘เสนาบดีคลังหลวงพิเศษและประมุขหอการค้าหลวงแห่งต้าเซี่ย’ !”ฮ่องเต้เซียวจิ้งหลงทรงก้าวลงจากบัลลังก์ด้วยพระองค์เอง ในพระหัตถ์ถือถาดทองคำที่มี “กุญแจทองคำแท้เปิดคลังหลวงเก้าชั้น” และ “ตราประทับหยกมังกรทองวาณิชหลวง”พระองค์พระราชทานสิ่งล้ำค่าทั้งสองลงบนมือของเซียวเยว่ฉีด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา“ฉีเอ๋อร์... ในอดีต ราชสำนักเคยมองว่าการค้าเป็นเรื่องของพ่อค้าต่ำต้อย และเคยดูแคลนสถานะของเกอ ทว่าเจ้าและมารดาของเจ้า ได้พิสูจน์ให้ใต้หล้าเห็นแล้วว่า หากไร้ซึ่งเสบียงคลังและเงินทองที่มั่นคง กองทัพย่อมไม่อาจเดินหน้า แผ่นดินย่อมไม่อาจสงบสุข... เจ้าคือหัวใจสำคัญในการค้ำจุนราชบัลลังก์นี้”เซียวเยว่ฉีประสานมือน้อมรับกุญแจคลังหลวงและตราประทับหย

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 6: ตราพยัคฆ์และกุญแจคลังหลวง 1

    ตอนพิเศษ 6: ตราพยัคฆ์และกุญแจคลังหลวง เสียงกลองศึกเก้าใบหน้าท้องพระโรงไท่เหอเตี้ยนดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนท้องฟ้าสีครามกว้างใหญ่ ระฆังสำริดโบราณประจำราชสำนักส่งเสียงกังวานใสเป็นจังหวะ แสงสุริยันยามเช้าสาดส่องลงมากระทบกระเบื้องเคลือบสีทองอร่ามของพระราชวังหลวง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊นับร้อยชีวิตสวมเครื่องแบบเต็มยศ ยืนเรียงรายขนาบข้างทางเดินหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปยังศูนย์กลางของลานพระที่นั่งด้วยความยำเกรงและชื่นชม วันนี้คือวันมงคลสูงสุดของราชวงศ์ต้าเซี่ย... วันจัดพิธีสวมกวานเพื่อประกาศการบรรลุนิติภาวะของทายาทฝาแฝดแห่งจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง บนบันไดหินอ่อนขั้นสูงสุด ฮ่องเต้เซียวจิ้งหลงประทับยืนอย่างสง่างามเคียงข้างเซี่ยฮองเฮา ด้านขวาคือเซียวเจิ้งหานในชุดขุนนางชั้นเอกสีดำขลิบทอง และเสิ่นอวี่เฉินในชุดคลุมผ้าไหมสีม่วงเข้มปักลายหงส์ทองคำ ทั้งสองยังคงดูอ่อนเยาว์และสง่างามเหนือกาลเวลา แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความภาคภูมิใจ เบื้องล่างบันไดหิน สองบุรุษหนุ่มวัยยี่สิบปีบริบูรณ์ก้าวเดินเคียงข้างกันขึ้นมาอย่างมั่นคง ทางฝั่งซ้ายคือ เซียวอวี้เฟิง บุรุษหนุ่มร่างสูงตระหง่าน อกผึ่งผาย แผ่นหลังเ

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 5: ล่องเรือชมจันทร์แดนใต้ [NC 20+++] 2

    เซียวเจิ้งหานปลดเปลื้องเสื้อคลุมของตนเองทิ้งลงบนพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำของบุรุษชาตินักรบ กล้ามเนื้อแน่นตึงทุกสัดส่วน และแก่นกายมหึมาที่แข็งขึง ผงาดง้ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ร้อนระอุประหนึ่งเหล็กกล้าที่ผ่านการตีขึ้นรูปชายหนุ่มหยิบขวดกระเบื้องเคลือบสีมุกที่วางอยู่หัวเตียงขึ้นมา เท น้ำมันหอมสกัดจากดอกบัวหลวง ลงบนฝ่ามือ กลิ่นหอมเย็นสดชื่นแผ่ซ่านเซียวเจิ้งหานทาบทับกายลงมาระหว่างเรียวขาขาว มือหนาที่ชุ่มไปด้วยน้ำมันหอมลูบไล้จากโคนขาอ่อนด้านใน ขึ้นไปยังช่องทางรักด้านหลังที่ปิดสนิท“อ๊ะ...”เสิ่นอวี่เฉินสะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นสะท้านยามที่ปลายนิ้วโป้งเปื้อนน้ำมันเริ่มบดคลึงรอยจีบสีชมพูสดอย่างเนิบช้า ความเย็นของน้ำมันปะทะกับความร้อนรุ่มภายในช่องท้องน้อย สร้างความวาบหวามจนต้องแอ่นสะโพกขึ้นรับ“ผ่อนคลายนะคนดี... ปล่อยใจไปกับสายน้ำ”เซียวเจิ้งหานกระซิบข้างหู ชายหนุ่มสอดปลายนิ้วชี้ที่ชโลมน้ำมันแทรกผ่านเข้าไปในช่องทางรักอย่างนุ่มนวลผนังเนื้อนุ่มอุ่นจัดดูดรัดนิ้วแกร่งทันควัน เสิ่นอวี่เฉินครางอื้ออึง จิกเล็บลงบนต้นแขนของสามี เซียวเจิ้งหานค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออก หมุนวนเบิกทาง ก่อนจะเพิ่มเป็นสอง

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 5: ล่องเรือชมจันทร์แดนใต้ [NC 20+++] 1

    ตอนพิเศษ 5: ล่องเรือชมจันทร์แดนใต้ [NC 20+++] ผิวน้ำสีครามเข้มของทะเลสาบแดนใต้สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญดั่งผืนกระจกเงาบานยักษ์ สายลมต้นฤดูร้อนพัดโชยเอื่อย นำพาเอากลิ่นหอมละมุนของดอกบัวหลวงที่เบ่งบานเต็มบึงน้ำลอยมาตามสายลม เรือสำเภาไม้สักทองสองชั้นขนาดกลาง ลอยลำอ้อยอิ่งอยู่กึ่งกลางเวิ้งน้ำอันเงียบสงัด ห่างไกลจากท่าเรือและแสงสีของตัวเมืองหลายสิบลี้ โคมไฟผ้าไหมสีแดงชาดสองดวงที่หัวเรือและท้ายเรือ ส่องประกายแสงสีส้มอบอุ่นตัดกับความมืดมิดของราตรีกาล บนเรือลำนี้ ปราศจากฝีพาย บ่าวไพร่ หรือองครักษ์เงาคอยเฝ้าแหน การเดินทางลงใต้มายังดินแดนศักดินาในครั้งนี้ เซียวเจิ้งหานวางแผนอย่างแยบยลร่วมกับเสิ่นอวี่เฉิน แม่ทัพใหญ่ยอมสละความน่าเกรงขาม แอบพาภรรยาสุดที่รักหนีออกจากคฤหาสน์ตระกูลเสิ่นริมทะเลสาบตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ ปล่อยให้สองแฝดวัยห้าขวบอย่างเซียวอวี้เฟิงและเซียวเยว่ฉี นอนหลับปุ๋ยอยู่ในความดูแลของท่านตาเสิ่นหว่านชางและท่านยายหลินซูเหริน คืนนี้... ไม่มีซื่อจื่อจอมพลัง ไม่มีเกอน้อยเจ้าของลูกคิดทองคำ มีเพียงสองสามีภรรยาที่ต้องการทวงคืนช่วงเวลาส่วนตัวอันแสนหวาน ภายในห้องโดยสารชั้นบนของเรือสำเภา หน้าต่า

  • หวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น   ตอนพิเศษ 4: จอมยุทธ์น้อยกับลูกคิดทองคำ 2

    “ผ้าไหมเมฆาสามร้อยพับ น้ำหนักรวมเก้าร้อยชั่ง... ในใบรายการส่งมอบสินค้าที่ท่านแอบสับเปลี่ยนเข้ามาเมื่อครู่ ท่านกลับระบุน้ำหนักไว้ถึงหนึ่งพันหนึ่งร้อยชั่ง”เยว่ฉีเอ่ยเสียงเรียบ ปลายนิ้วชี้ลงบนรอยหมึก “ท่านแอบนำผ้าไหมไปอบไอน้ำในห้องปิด เพื่อเพิ่มน้ำหนักความชื้นอีกสองร้อยชั่ง หวังจะกดราคารับซื้อต่อชั่งให้ต่ำลง ใช่หรือไม่”สีหน้าของเถ้าแก่ลู่เริ่มเปลี่ยนเป็นตึงเครียดเยว่ฉียังไม่หยุดเพียงเท่านั้น นิ้วป้อมดีดลูกคิดทองคำอีกสองครั้ง กริ๊ก! กริ๊ก!“นอกจากนี้ ตราประทับขอยกเว้นภาษีการค้าต่างแคว้นที่ท่านแนบมา เป็นตราประทับปลอมของด่านศุลกากรเป่ยโม่ ตราจริงของปีนี้ต้องมีรอยบากรูปฟันปลาที่มุมขวาล่างสามจุด ของท่านมีเพียงสองจุด... ท่านกำลังลักลอบหนีภาษีหลวงเข้าเมืองหลวงถึงสองพันสี่ร้อยตำลึง และคิดจะผลักภาระภาษีนี้มาให้ตระกูลเสิ่นจ่ายแทน!”“จ... เจ้า!”เถ้าแก่ลู่หน้าถอดสี อ้าปากค้างจนคางสั่น ชายหนุ่มไม่อยากเชื่อสายตาว่าเด็กวัยเพียงห้าขวบ จะสามารถมองทะลุกลโกงที่ซับซ้อนและตรวจพบตราประทับปลอมได้ในชั่วพริบตาเดียวความอับอายแปรเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราด เถ้าแก่ลู่กัดฟันกรอด ขยับตัวก้าวไปข้างหน้า ยกมือหนาขึ้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status