Home / โรแมนติก / หวนรัก คืนปรารถนา / บทที่ 14 เซอร์ไพรส์ 4/6

Share

บทที่ 14 เซอร์ไพรส์ 4/6

last update publish date: 2026-08-22 23:02:52

ด้านคนที่มีความผิดติดตัวนั้น ยังคงยืนจ้องตามท้ายรถคันสวยไม่วางตา แม้อลิสาจะขับออกไปนานมากแล้ว แต่ร่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 16 เมียน้อย 2/6

    แสงไฟสีนวลอ่อนยังคงทำงานได้ดีอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าตอนนี้ดวงตะวันจะโผล่พ้นขอบฟ้ามาเกือบสองชั่วโมงแล้ว แต่ทว่าม่านสีน้ำเงินเข้มที่ใช้บังแดดในห้องนอนนั้นยังคงทำงานดีเยี่ยมสมราคาความมืดสลัวกับอากาศที่เย็นย่ำของเครื่องปรับอากาศและบรรยากาศที่ติดเชิงเขานั้น ทำให้สองร่างที่เพิ่งหลับใหลได้ไม่นานยังอยู่คงในห้วงนิทรา ใบหน้าทั้งคู่ยังคงหลับพริ้มอย่างมีความสุข เวลาร่วมเดือนที่คนทั้งคู่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันฉันสามีภรรยาในไร่แห่งนี้ มันช่างแสนวิเศษนัก จนวายุไม่อยากให้เวลาพักฟื้นของเขาหมดไปแต่ร่างสูงไม่อาจกำหนดทุกสิ่งบนโลกนี้ได้ โดยไม่อาจล่วงรู้เลยว่า หากตื่นมาแล้วสิ่งที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามานั้น อาจทำให้รอยยิ้มที่เคยมีจางหายไปตลอดกาล...เสียงอะเอะโวยวายที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปลุกให้คนที่กำลังเสพสมอยู่ในห้วงนิทราต้องฝืนลืมตาตื่น อลิสาหงุดหงิดเล็กน้อยที่เสียงนั้นรบกวนการนอนของตัวเอง เสียงจิ๊จ๊ะในลำคอดังขึ้นเบาๆ ด้วยความขัดใจ พลางยกหัวขึ้นหมายจะลุกออกไปดูเสียหน่อยว่าด้านนอกนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่ทว่าวายุกลับไม่ยินยอม เขากลับฉุดรั้งเธอให้ซบลงบนอกแกร่งดังเดิม“นอนต่อเถอะ มันยังเช้าอยู่เลย คงไม่มีอะไรหรอก...

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 16 เมียน้อย 1/6

    ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรัก กลิ่นอายของความสุขปกคลุมไปทั่วห้อง แสงสีนวลจากโคมไฟกำลังเอื้อแสงเพียงเล็กน้อยแค่พอสลัวให้กับสองร่างที่กำลังกอดก่ายกันอยู่บนเตียงกว้าง เพื่อเพิ่มบรรยากาศให้กับรสรักที่ซาบซ่านและเผ็ดร้อนเสียงหอบกระเส่าเพิ่งหยุดได้ไม่นาน แม้จะล่วงเข้าสู่วันใหม่มาร่วมสองชั่วโมงกว่าแล้ว แต่สองร่างเปลือยเปล่าที่กลิ้งเกลือกอยู่บนเตียงกว้าง ยังคงนัวเนียกันไม่ว่างเว้น“อืม...อลิซ”เสียงเข้มครางกระเส่า เมื่อความเสียวกระสันแล่นพล่านไปทั่วเรือนกายแกร่ง ความอ่อนนุ่มที่แสนหวานล้ำนั้น ทำให้ร่างสูงหลงใหลจนยากจะควบคุมตัวเองวายุนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงกว้าง เนื่องจากเฝือกที่แขนด้านซ้ายทำให้เขาขยับตัวได้ไม่ถนัดนัก แต่กระนั้นกลับไม่เป็นอุปสรรคสำหรับการร่วมรัก เพราะในค่ำคืนที่ผ่านมาอลิสาต่างหาก คือคนที่ปรนเปรอเขาอย่างถึงพริกถึงขิง“คุณยุขา...”อลิสาครางชื่อเขาเสียงหวาน ขณะที่มือขาวผ่องกำลังลูบไล้ตามเรือนกายของบุรุษเพศด้วยความหลงใหล เรือนร่างที่เปล่าเปลือยไม่ต่างจากเขาค่อยๆ ขึ้นคร่อมที่สะโพกสอบ ก่อนจะค่อยๆ ขยับความสาวเข้าหาตัวตนของเขาอย่างเชื่องช้า“ฉัน มะ ไม่ไหวแล้ว...อ่าส์”ร่างสูงหลับ

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 15 ลางสังหรณ์ 6/6

    เมื่อไม่สามารถทัดทานความรู้สึกของตัวเองไหว ปากอิ่มจำต้องเอ่ยที่สิ่งที่ต้องการออกไป สองแขนเรียวกอดรัดเรือนกายแกร่งไว้อย่างโหยหา จมูกโด่งของวายุกดลงบนเรือนผมสลวยอ่อนนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า จนเวลาผ่านไปสักพัก ร่างสูงจึงพยายามยันตัวขึ้นอย่างทุลักทุเล“คุณยุ”อลิสารีบผละออกจากแผ่นอกกว้างที่เผลอนอนซบมาเนิ่นนาน ก่อนจะช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้นนั่ง“ฉันอยากอาบน้ำจัง เหนียวตัวจะแย่แล้ว”วายุกวาดสายตาหาผ้าขนหนู ขณะที่พยายามปลดกระดุมเสื้อตัวหนาด้วยมือข้างเดียวอย่างยากลำบาก ความเจ็บปวดที่เพิ่งทุเลามีอันต้องหวนกลับมาอีกครั้ง เมื่อร่างกายส่วนที่เจ็บต้องขยับเขยื้อนในท่วงท่าที่ผิดแปลกไป“มาค่ะ...อลิซช่วยดีว่า”วายุหยัดกายลุกขึ้นเพื่อให้อลิสาปลดกระดุมได้อย่างถนัด มือบางค่อยๆ ปลดกระดุมออกจนหมด อวดโฉมเรือนกายแกร่งแห่งบุรุษเพศ กล้ามเนื้อหน้าท้องที่เคยเต็มไปด้วยมัดกล้าม บัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ กลิ่นคาวเลือดยังคละคลุ้งไปทั่วเสื้อตัวหนา อลิสาเผลอไล้มือตามรอยช้ำนั่น จนวายุต้องหลุดเสียงครางออกมาเบาๆ“อือ...”อลิสาชักมือกลับทันทีด้วยความเขินเพราะเสียงครางของเขามันดังแปลกไป“มันเจ็บน่ะ”วายุเอ่ยแก้เมื่อเห็นใบหน้

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 15 ลางสังหรณ์ 5/6

    “ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งได้หรือเปล่าอลิซ ให้ฉันได้ทำหน้าที่พ่อที่ดีกับลูกบ้าง ได้ทำหน้าที่สามีที่ดี ฉันสัญญา—”อลิสาขยับกายขึ้นพร้อมกับยกมือบางปิดปากเขา“อย่าสัญญาในสิ่งที่คุณไม่เคยทำได้ อลิซไม่อยากรอ ไม่อยากผิดหวัง ถ้าคุณอยากดูแลลูกจริงๆ อลิซจะพาลูกไปอยู่กับเราด้วยก็ได้ ส่วนเรื่องระหว่างเราปล่อยให้มันเป็นไปในแบบที่มันควรจะเป็น เพราะอลิซจะไม่คาดหวัง ไม่ใช่เพราะกลัวหรอกนะคะ แต่อลิซไม่อยากเสียความรู้สึกกับคนที่อลิซรักมากต่างหาก”อลิสาฝืนยิ้มให้เขา แม้อยากร้องขอสถานะสามีภรรยาจากเขาใจจะขาด แต่ตอนนี้ไม่อาจทำได้ดั่งใจคิด ตราบใดคำว่ารักยังไม่ออกจากปากของเขาตามความรู้สึก เธอจะไม่ถลำตัวเองให้เจ็บไปกว่านี้แม้วายุจะไม่เข้าใจในการกระทำของเธอนัก แต่เพียงเท่านี้ก็เกินขอบเขตที่หวังไว้ เพราะเท่าที่ผ่านมาคนที่ไม่ชัดเจนในสถานะของตัวเองก็คือเขาต่างหาก ดังนั้นหากอลิสาจะป้องกันตัวเองจากความผิดหวัง...ก็คงไม่ผิดเท่าไหร่นัก“ขอบคุณที่ให้โอกาส ขอบคุณที่ยังรักฉัน...” ร่างสูงกระซิบเสียงแผ่ว ความสุขแผ่ซ่านไปทั่วทั้งใจ ความเจ็บปวดที่มีแทบจะเลือนหายไป วายุค่อยๆ กดจูบลงบนกระหม่อมบางอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยขอในสิ่งที

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 15 ลางสังหรณ์ 4/6

    “ตอนที่รถกำลังจะชน ภาพที่เธอกับลูกกำลังร้องไห้มันผุดเข้ามาในหัวจนฉันแทบคุมสติไม่อยู่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเหยีบเบรคตอนไหน มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แอร์แบ็กมันพุ่งออกมาดันฉันจนเจ็บไปหมด ในหูได้ยินเสียงรถฉุกเฉินจนฉันนึกกลัว กลัวจนต้องกอดตัวเองไว้ กลัว...ไม่ได้มาเจอเธอกับลูกอีก มันกลัวไปหมด ยิ่งได้กลิ่นคาวเลือด ฉันยิ่งกลัวว่าตัวเองจะตะ—”“ไม่นะคะ คุณต้องไม่เป็นอะไร”อลิสาผวากอดเขาแน่น จู่ๆ กลับหวาดกลัวขึ้นมาเสียดื้อๆ ทั้งที่เขาอยู่ตรงหน้านี้แล้ว แต่คราบเลือดและผ้าพันแผลที่ติดอยู่ตามตัวเขาทำให้เธอใจหายอยู่ไม่น้อย ถ้าหากวันนี้คนที่ต้องจากไปกลับกลายเป็นเขา เธอและลูกจะอยู่ได้อย่างไรนึกแล้วก็โกรธตัวเองอยู่ไม่น้อย ที่ชอบทำตัวงี่เง่าให้เขามาง้ออยู่ร่ำไป ทั้งที่เธอรู้ดีว่าความจริงทั้งหมดนั้นเป็นเช่นไร แต่กลับต้องการแกล้งเขาโดยไม่คำนึงถึงผลกระทบที่จะตามมา นอกจากลูกจะร้องไห้หาพ่อทุกวันแล้วเธอยังเกือบเสียเขาไปอย่างไม่มีวันกลับอีกด้วย“เพราะอลิซคนเดียว คุณถึงต้องเป็นแบบนี้”มือบางทั้งสองโอบประคองแก้มสากเอาไว้ สายตาที่อ่อนแสงค่อยๆ สำรวจใบหน้าเขาอย่างถี่ถ้วนอีกครั้ง วายุดึงมือเธอมาจับไว้ ก่อนจะค่อยๆ คลึ

  • หวนรัก คืนปรารถนา   บทที่ 16 ลางสังหรณ์ 3/6

    วายุยื่นมือไปดึงเส้นผมบริเวณแก้มใสออก ผมเผ้ายุ่งเหยิงกับคราบน้ำตาที่เริ่มแห้งเหือดทำให้เขายิ้มออกมาได้บ้าง ก่อนที่สายตาจะมองเลยไปยังใครบางคนอลิสารีบเช็ดน้ำตาทันที ใบหน้างามเชิดขึ้นเล็กน้อย แม้จะดีใจที่เขากลับมาอย่างปลอดภัย แต่ความน้อยใจกลับมีมากกว่า เมื่อเขาเห็นลูกสำคัญกว่าเธอ...เหมือนเขาจะเดาออก วายุอุ้มอันนาขึ้นด้วยมือข้างที่ไม่เจ็บ ก่อนจะค่อยๆ สาวเท้าช้าๆ มาหาเธอ“ขอโทษนะที่กลับมาช้า...”ถ้อยคำแรกที่เอื้อนเอ่ยออกมาจากปากหยัก ทำให้น้ำตาที่เพิ่งจะหยุดไหลต้องรื้นขึ้นมาอีกระลอก อลิสาค่อยๆ ปล่อยเสียงสะอื้นออกด้วยความอึดอัด ความหวาดกลัวที่มีมานานถูกปล่อยผ่านไปกับน้ำตาที่รินไหล“ฮือ...”เสียงสะอื้นดังขึ้นแผ่วๆ เรือนกายบางสั่นระริกอย่างน่าสงสาร สองแขนอยากกอดรัดเขาให้หายคิดถึง แต่กระนั้นความกล้ายังมีไม่มากพอ“กอดผมหน่อยได้ไหม...ผมจะได้หายตกใจ”เสียงเขากระซิบแผ่ว ใบหน้าคมที่ดูเหนื่อยล้านั้นฝืนยิ้มจืดเจื่อนให้เธอ หนึ่งแขนแกร่งโอบอุ้มลูกน้อยไว้ อีกแขนอยากจะยกโอบกอดแม่ของลูกแทบขาดใจ แต่ติดตรงที่ตอนนี้ความปวดหนึบที่ถูกเข้าเฝือกไว้กำลังอักเสบจนแทบยกไม่ขึ้นอลิสาพยักหน้ารับทั้งตา ก่อนจะพุ่งตัวเข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status