تسجيل الدخولمشاركة
14.อย่าเพ้อฝัน
تاريخ النشر:
2026-07-20 11:49:01
أحدث فصل
หวานสวาท ปานน้ำผึ้ง 19.ทนคิดถึงไม่ไว้แล้ว NC25+
ตอนที่ 19ทนคิดถึงไม่ไว้แล้ว NC25+"คุณ..." น้ำผึ้งอุทานด้วยความตกใจและขัดเขิน เธอวางหลอดยาบรรเทาปวดในมือลงทันที หมายจะลุกหนีไปให้พ้นจากสถานการณ์ล่อแหลมนี้ แต่สามกลับว่องไวกว่ามาก มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอแล้วกระตุกร่างบางให้ลงมานั่งอยู่บนตักแกร่ง ก่อนจะโอบรัดเอวคอดกิ่วไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายวับไปกับตา"คุณสาม ปล่อยหนูนะ" น้ำผึ้งดิ้นขลุกขลัก พยายามดันอกแกร่งออก แต่เขากลับยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกเปลือยเปล่าที่เต้นรัวของเขา"ไม่ปล่อย... ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมปล่อยเธอไปอีกแล้ว" เสียงของสามทุ้มต่ำและสั่นพร่า เขาซบหน้าลงกับไหล่ของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวจนน้ำผึ้งขนลุกซู่"ขอโทษ..." คำสั้น ๆ ที่เหมือนจะอัดอั้นมานานหลุดออกมาจากปากเขา "ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา ขอโทษที่ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ ขอโทษที่เคยเหยียบย่ำความรักของเธอด้วยความแค้น และความเห็นแก่ตัวของฉันเอง"สามหลับตาแน่น แขนที่โอบกอดเธอกลับสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ "วันที่เธอหายไป ฉันถึงได้รู้ตัวว่า ฉันทนไม่ได้... ทนไม่ได้จริง ๆ ที่ไม่มีเธอ"เขาคลายอ้อมกอดออกนิดหน่อยเพื่อให้เธอหันมาสบตา แววตาคมกริบที
หวานสวาท ปานน้ำผึ้ง 18.ถอดกางเกงให้เธอดูแล้ว
ตอนที่ 18ถอดกางเกงให้เธอดูแล้วแสงจันทร์กระจ่างฟ้าสาดส่องลงมายังลานบ้านสวน ยิ่งดึกอากาศก็ยิ่งทวีความเย็น แต่ฝูงยุงร้ายกลับไม่ยอมลดละ สามนั่งปัดป้องอยู่ไม่หยุด ร่างกายที่เคยสง่างามบัดนี้ดูทรุดโทรมจากการตรากตรำเขานั่งเฝ้ามองหน้าต่างบานนั้นที่มืดสนิทมานานหลายชั่วโมง จนกระทั่งแสงจันทร์ทำหน้าที่เผยความลับบางอย่าง เมื่อเห็นเงาผ้าม่านไหววูบ สามรู้ทันทีว่าเธอยังไม่หลับ... เธอกำลังแอบมองเขาอยู่หัวใจของชายหนุ่มพองโตขึ้นมาวูบหนึ่ง เขาไม่ได้ถูกทอดทิ้งอย่างสิ้นหวังเสียทีเดียว สามลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นออกจากกางเกง ก่อนจะก้าวเดินไปที่ใต้ถุนบ้าน สายตาเขากวาดหาจนพบบันไดไม้ไผ่เก่า ๆ อันหนึ่ง เขาไม่รอช้าที่จะแบกมันขึ้นมาพาดกับหน้าต่างห้องที่เธอยืนดูอยู่"กึก... กึก..." เสียงบันไดกระทบกับผนังไม้ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบของค่ำคืนน้ำผึ้งที่หัวใจเต้นโครมครามอยู่หลังม่านสะดุ้งสุดตัว เธอรีบแง้มผ้าม่านออกดูด้วยความตกใจ "คุณสาม หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ"เมื่อเห็นใบหน้าหวานปรากฏขึ้น สามก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจจนลืมระวังตัว เขาเงยหน้ามองเธอพลางส่งยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง แต่ในจังหวะนั้นเอง ปลายเท้าของเขากลับก้าวพ
หวานสวาท ปานน้ำผึ้ง 17.จะทนได้สักกี่น้ำ
ตอนที่ 17จะทนได้นานสักกี่น้ำ สามเดินวนเวียนอยู่ในห้องโถงด้วยความกระวนกระวายใจมาหลายชั่วโมง ความผิดปกติเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เขาแอบสังเกตเห็นในช่วงที่ผ่านมามันสะสมจนกลายเป็นคำถามตัวโตในหัวเกือบสองเดือนที่น้ำผึ้งหายไป หลัง ๆ มานี่แม่ของเขาดูจะ ใจเย็นเกินกว่าคนที่เป็นห่วงน้ำผึ้งมากที่สุด พิสมัยไม่เคยถามถึงความคืบหน้าเรื่องการตามหา เธอมักจะเลี่ยงที่จะสบตาเขาเวลาที่เขาพูดถึงเรื่องเบาะแสที่หาไม่เจอสามตัดสินใจเดินตรงเข้าไปหาผู้เป็นแม่ที่นั่งจิบชาอยู่ "แม่ครับ..." สามเอ่ยขึ้น เสียงของเขาเรียบนิ่งจนน่ากลัว "แม่รู้ใช่ไหมว่าน้ำผึ้งอยู่ที่ไหน"พิสมัยชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะวางถ้วยชาลงอย่างแผ่วเบา เธอปรายตามองลูกชายด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก"แม่รู้ใช่ไหม แม่ครับ" สามถามต่อ สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่แม่ "ทำไมถึงคิดว่าแม่รู้" คุณพิสมัยถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"ปกติแม่จะเป็นห่วงน้ำผึ้งตลอด แต่หลัง ๆ มานี้แม่ดูผ่อนคลายขึ้น เพราะแม่เจอน้ำผึ้งแล้วใช่ไหมครับ" สามโน้มตัวไปข้างหน้า เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือด้วยความเจ็บปวดห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจของคนสองคน พิสมัยถอนหายใ
หวานสวาท ปานน้ำผึ้ง 16.สมน้ำหน้า
ตอนที่ 16สมน้ำหน้า!สองวันผ่านไปเหมือนยาวนานนับปี ความเงียบงันในบ้านหลังใหญ่ไม่ได้ทำให้สามรู้สึกสงบลงเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้ามมันกลับทำให้เขาทรมานเหมือนคนจะขาดใจ ร่องรอยของความกระวนกระวายปรากฏชัดบนใบหน้าที่เริ่มมีไรเคราขึ้นจาง ๆ ดวงตาที่เคยคมกริบกลับดูอ่อนล้าและโทรมลงอย่างเห็นได้ชัดจากการอดนอนเขาทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการตามหาเธอ ทุกที่ที่เพื่อนของน้ำผึ้งเคยพูดถึงถูกเขาพลิกแผ่นดินหาจนหมดสิ้น แต่ไร้วี่แวว แม้กระทั่งที่มหาวิทยาลัย ก็มีแม้แต่เงาของเธอพิสมัยเฝ้ามองสภาพลูกชายที่ดูเหมือน กระวนกรวายเดินไปมาด้วยความตึงเครียด วันนี้เธอไม่สามารถนิ่งเฉยได้อีกต่อไป เธอเรียกสามเข้ามาพบ"ตาสาม... จะบอกแม่ได้หรือยัง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างแกกับน้ำผึ้ง" เสียงของพิสมัยสั่นเครือแต่แฝงด้วยความเด็ดขาด สามทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามแม่ เขาถอนหายใจยาวเหยียด ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งดูอ่อนแรง เขาไม่ได้หลบสายตาแม่ แต่ยอมรับความจริงที่กัดกินใจเขาอยู่ทุกวินาทีเขาเคลื่อนตัวลงจากเก้าอี้ ทรุดเข่าลงกับพื้นตรงหน้าผู้เป็นแม่ มือหนาสั่นเทากำเข้ากันจนแน่น"น้ำผึ้งเป็นเมียผม... เพราะผมย่ำยีเธอ" คำสารภาพนั้นหลุดออกมาเบาห
หวานสวาท ปานน้ำผึ้ง 15.นี่คือจุดสิ้นสุด
ตอนที่ 15 นี่คือจุดสิ้นสุดความเงียบยามดึกในห้องนอนเล็ก ๆ สะท้านด้วยเสียงสะอื้นที่ขาดห้วง น้ำผึ้งนั่งกอดเข่าตัวเองอยู่บนเตียง ร้องไห้จนดวงตาบวมช้ำ ความรู้สึกที่พังทลายจากภาพเหตุการณ์ในมื้อเย็นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ราวกับตอกย้ำว่าที่แห่งนี้ไม่มีที่ว่างให้เธออีกต่อไปแล้ว“พ่อคะ... แม่คะ... หนูควรจะทำยังไงดี” เธอพึมพำเรียกหาคนที่จากไป ท่ามกลางความโดดเดี่ยวที่กัดกินหัวใจเธอกลั้นสะอื้น หยุดหายใจเพื่อตั้งสติ ก่อนจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ ความสับสนและทรมานดำเนินไปหลายชั่วโมงจนเวลาล่วงเลยเข้าสู่ดึกสงัด และค่ำคืนนี้ สิ่งที่ตอกย้ำความใจสลายของเธอให้เด่นชัดที่สุด คือหน้าจอโทรศัพท์ที่วางนิ่งสนิท ไร้ข้อความเรียกตัว ไร้คำสั่งเสียดสีจากสาม ราวกับว่าตัวตนของเธอได้ถูกลบเลือนไปจากชีวิตเขาอย่างสมบูรณ์แล้วสัญชาตญาณบางอย่างบอกเธอว่า... นี่คือจุดสิ้นสุดน้ำผึ้งค่อย ๆ หยิบสมุดบัญชีเงินฝากที่เก็บไว้ในลิ้นชักออกมา ตัวเลขหลายล้านที่ได้รับจากประกันชีวิตของพ่อแม่ซึ่งเธอไม่เคยแตะต้อง เพราะคุณยายยอกให้เธอเก็บไว้ แต่วันนี้... มันกลับเป็นเพียงทางรอดเดียวที่เธอมี“แค่นี้ก็มากพอแล้ว...” เธอพึมพำกับตัวเอง มือที่สั่นเท
หวานสวาท ปานน้ำผึ้ง 14.อย่าเพ้อฝัน
ตอนที่ 14อย่าเพ้อฝันหยาดเหงื่อซึมตามไรผมของทั้งคู่ท่ามกลางความเงียบงันที่แปรเปลี่ยนไปจากเดิม กลิ่นอายของพายุอารมณ์ค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงความอบอุ่นที่เจือจางอยู่ในอากาศ สามขยับตัวลงนอนเคียงข้างร่างบางที่อ่อนเปลี้ยอยู่ใต้ผ้าห่ม นิ้วมือหนากลับเกลี่ยไรผมที่ปรกหน้าผากมนของน้ำผึ้งออกให้อย่างอ่อนโยนแววตาคมกริบที่เคยดุดันและเต็มไปด้วยความเย็นชา บัดนี้กลับฉายแววความสับสนปนทอดถอนใจ เขามองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่เขาเองก็ยากจะนิยาม... กำแพงหนาที่เขาสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจากความรู้สึก ได้พังทลายลงสิ้นท่าด้วยประโยคสารภาพและสัมผัสที่ซื่อตรงของเธอน้ำผึ้งซุกตัวเข้าหาอกกว้างของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ความอบอุ่นที่ได้รับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยจนเผลอหลับไปในอ้อมกอดนั้น สามนิ่งค้างไปครู่หนึ่งก่อนจะโอบกระชับร่างบางเข้ามาแนบอก เขาหลับตาลงพยายามรวบรวมความคิดที่กระจัดกระจาย"ฉันจะจัดการเรื่องนี้ ยังไงดี..." เขาพึมพำกับความมืดมิด เสียงทุ้มนั้นไม่ได้แฝงความโกรธเคืองอีกต่อไป แต่กลับเจือด้วยความตัดพ้อที่ตัวเองพ่ายแพ้ให้กับความใสซื่อของเธออย่างราบคาบ เขาเฝ้ามองใบหน้ายามหลับใหลของเธออยู่นาน ความรู้สึ
قد تعجبك أيضًا
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์103.4K وجهات النظرเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์101.0K وجهات النظر3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X130.4K وجهات النظرรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat104.4K وجهات النظرโฉนดรักนายไร่องุ่น
รัตน์ธาดา / Ziren2640 وجهات النظرทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy255 وجهات النظرข้าคือแม่นมอันดับหนึ่งแห่งตระกูลหลิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์45 وجهات النظرคืนรัญจวน
เย้ายวน55 وجهات النظر
